chapter 8

Gervanni Lucrese's POV

"Huminahon ka muna kasi, brad. Ano ka ba?" Pagpapa-kalma nila L sa akin but damn, I can't! Now that I've seen that fucking plunderer again, I want to erase his existence immediately!

"Calm down, Van. Walang mangyayari kung susugurin mo siya at makikipag-away. We don't know why he's here and if he's still after you. At isa pa, who knows what he'll do to you? Hindi ka pwedeng lumaban nang walang iniisip na plano. You know him. He's witty." This time, si Yohanne na ang nagsalita.

Padabog akong umupo sa stretcher. Nanlilisik ang mga mata ko at kuyom na kuyom ang mga kamao ko sa sobrang gigil sa kaniya. Mariin akong pumikit at maka-ilang ulit na huminga ng malalim. Pero tangina, hindi ko magawa.

"I know what you're feeling, Van. But keep your coolness. Just seat back. Seeing you pissed like that is his entertainment. He'll enjoy while you're dying to kill him. Keep your ass there." Inirapan ko na lamang siya at kinuha ang ice bag kay Locke at inilagay sa pisngi ko. Isa pa 'yung Lesbian na 'yon. Nakakainis silang pareho!

"Grabe. Sobrang ganda pala ni Xerene kapag nagladlad ng buhok, ano?" Namamangha at nagpupuso ang mga matang sabi ni Locke na ikina-kunot ng noo ko.

"Sinabi mo pa, bro! Napagkakamalan tuloy siyang tomboy sa itsura niyang 'yun. Walang hiya talaga." Natatawang sagot ni L na naka-dapa sa sahig at nagpu-push up.

"Stop talking about that Lesbian, will you!? Naiirita ako!" Banas na banas na singhal ko sa dalawa na napa-nguso na lang. Napa-irap na lang ako. Bwisit na Lesbian. Sobrang lakas. Naalog ata ulo ko sa lakas niyang manapak at manampal ng pagkalutong-lutong. Grrrrrr. May-araw ka din sa akin. 

Napa-baling ang tingin ko sa labas. Napa-kurap ako nang makita si Lesbian. Kasama ang hayop na 'yon.

Why is she laughing with that whore!?

Franchetti Xerene's POV

"Pasensya ka na nga pala kanina, ha? Ganun talaga 'yung si Vava. Matapobre. Hehehehe." Nahihiyang sabi ko at napa-kamot sa batok ko. Kausap ko ngayon si Gerson Fucking Liorei. Liore na lang daw for short. Tinalian ko muna ang nakakairita kong buhok bago humarap sa kaniya.

Napa-kurap ako nang makita siyang naka-titig sa akin, "Liore? Hello, Gerson Fucking Liorei? Yuhooo? Nandito ka pa ba sa Earth? Helloooo???" Tanong ko at tinapik-tapik siya sa pisngi. Mukhang nabalik siya sa katinuan at hinawakan ang kamay ko saka ibinaba.

Ngumiti siya sa akin, "Y-Yeah. I'm still here." Napa-tango ako at pasimpleng pinagbitaw ang mga kamay namin. Aba, oo nga't gwapo siya pero kanina lang 'yun. Si Bebe Yohannie pa din ang pinakagwapo sa mga mata ko.

"Nga pala, ano palang ipinunta mo dito? May sasabihin ka ba sa akin?" Pag-iiba ko ng topic. Naalala kong ako daw ang hanap niya, eh. May problema ba siya sa akin? Mag-aamok ba siya ng suntukan? Ay, gusto ko 'yon!

"Oh, that. I just want to check the new professor in here. Loco told me everything. And, if you're confuse why I approached you, I'm one of the owners of ICU. And of course, as the co-owner, I need to deal everything regarding to the changes here in school. Am I right?"

*nosebleed*

"Pwede easy lang 'yung english mo? May aftershock pa din 'yung ulo ko sa lakas 'nung sampal ni Vava, eh." Medyo hilong sabi ko at napa-hawak sa ulo ko.

"Pfft---" natigilan ako sa pag-iinarte at napa-tingin sa kaniya, "Kung iyan ang iyong gusto, binibini. Mapupusuan mo ba kung ganito ang aking estilo sa pagka-usap sa iyo?" 

"Ano...G-Gusto ko TagLish! Oo, tama. 'Yun na lang." Hiyang-hiyang sabi ko at napa-iwas ng tingin. Jusmiyo, lakas maka-Maria Clara feels! Kaloka!

"If that's what you want, sige." Natatawa niyang sabi na ikina-ngiti ko at huminga ng maluwag. Ewan ko pero magaan loob ko sa kaniya. Mukha namang mabait siya, eh. Panay pa ang ngiti. Bakit kaya ang init ng dugo ni Vava sa kaniya? And speaking of Vava...

"Kaano-ano mo si Vava, Liore?" Tanong ko out of curiousity. Natigilan siya at malungkot na ngumiti sa akin.

"He's my younger brother. Half-brothers, to be exact." Sagot niya. Namilog ang mga mata ko. H-Half?

"N-Nasaan 'yung isa pang kalahati? Saan napunta?" Kung half-brothers lang sila, dapat hanapin nila ang kalahati 'nun para maging isang buo! Kaya ba sila magkaaway dahil hindi pa din nila 'yon nahahanap? Kung ganon, dapat silang magpatulong kay Dora! Tatanga-tanga man pero alam kung saan hahanapin lahat ng nawawala!

"Pffft---Ahahahahahahaha! W-What I mean is, we have different mothers. Mas nauna akong lumabas kesa sa kaniya." Tawang-tawa niyang sabi na ikina-kurap ko. Ah, ganon pala 'yun?

"Ah, sige. Tuloy mo na story mo." Sabi ko at tinanguhan siya. Huminga siya ng malalim at nag-iwas ng tingin.

"Right from the start, ayaw na niya talaga sa akin. Our father gave us equal attention and love until his last breath. Nang mamatay siya, all of his wealth were given to me as his heir and as the oldest son. But Van is against it. Nothing was left to him. As his brother, I'm willing to share some for him but...masyado na niya akong kinamumuhian and accuse me for the things I didn't do. I'm so happy to see him again. But he didn't felt the same thing for me." May ngiti sa labi niyang lintaya. Ngunit ang ngiti niyang iyon ay malungkot.

Wala naman akong magawa. Tinapik ko na lang siya sa balikat. Naiintindihan ko siya. Kasi minsan ay nag-aaway din kaming apat nila Pikachu. Tampuhan, samaan ng loob, pero agad din naman kaming nagbabati. Mabigat ang loob ko sa tuwing nag-aaway kami. Normal lang naman sa magkakapatid ang mag-away. Pero hindi maganda kung hindi sila gagawa ng paraan para ayusin 'yon at hahayaan na lang. Hanggang sa lumayo ang loob nila sa isa't isa.

"Matapobre pala talaga si Vava." Nasabi ko na lamang. Napa-tingin siya sa akin at ngumiti. Ngumiti na lang din ako. Alangan namang tarayan ko 'yung tao? Hindi naman siya si Vava na nagkatawang tao. Hayop 'yun, eh.

"Can he still forgive me?" Tanong niya. Napa-buga ako ng hangin.

"Sa'kin mo tinatanong? Malay ko sa inyong dalawa. Dadamay niyo pa ako." Asar na sabi ko at patulak siyang pinalo. Ang ayoko talaga sa lahat ay 'yung dinadamay ako sa isang away na personalan, eh. Pero kung may kasamang suntukan, palalampasin ko pa 'yun. Suntukan, eh.

"Y-You're really funny." Natatawa niyang sabi na ikina-poker face ko. Clown naman ako ngayon? Nays.

"Ewan ko sayo. Sige, alis na ako. See you around na lang. Pakisabi kay Vava alis na ako. Ba-bye, Fucking!" Paalam ko at nagsimulang maglakad habang nag-iinat-inat.

"Fucking?" Tanong niya. Tumigil ako sa paglalakad at nilingon siya habang naguguluhan.

"Diba pangalan mo 'yun? Isinigaw ni Vava kanina 'yan. Gerson Fucking Liorei daw." Siraulo ba siya? Sarili niyang pangalan hindi niya alam?

"It's not my name---"

"Kung ako sayo, magme-Memory Plus Gold na ako. Hays, ke bata-bata mo pa naman tapos ulyanin ka na. Sige, sibat na ako. Sibat ka na din. Babush!" Paalam ko at ngumiti sa kaniya at kinawayan siya. Napa-buga siya ng hangin bago natatawang kumaway pabalik.

"Until we meet again..." tumalikod na ako sa kaniya at tumakbo na palayo.

"---Aloïsia."

Gerson Liorei's POV

"And so as for today, napagkasunduan namin na i-accept ang partnership ni Mr. Swarovi sa atin. He's willing to give us great and high qualitied weapon in exchange of---Lord Liorei, are you listening?"

I touched her hand.

Kanina pa ako naka-titig sa kamay kong nahawakan ang kamay ni Aloïsia. Her hand is not that soft and damn, I love to hold her small hands palagi. She's really small and funny. Just like the 'Aloïsia' version in the book. I want to see her. Talk to her. Laugh with her. Oh, damn. I can't understand myself anymore.

"Lord Liorei---"

"Just continue you little shit." Couldn't they see that I'm busy thinking about Xerene? Psh.

"Bro, may bagong mga babae kaming---"

"No, thanks. I'm not in the mood." I turned down immediately at nilampasan silang dalawa.

"S-Sigurado ka?"

"Yeah." Sagot ko at pumasok na sa kotse ko saka umuwi.

I lay down on my bed as I stare at the ceiling. I smiled without even knowing it. S-She's amazing. Nakakatuwa siyang kasama. Hindi ko namalayan ang oras nang kasama ko siya. We spend a short time together but it felt like forever for me. She's so...beautiful. Her jet black hair is the best. She's so thick---I mean, her hair. She's innocently uninnocent. Her careless, badass and I-won't-give-a-fuck-attitude is what I love the most on her. 

Kinuha ko ang litrato niya sa ilalim ng unan ko. And I found myself smiling like a crazy idiot, "Aloïsia... Xerene..." I whispered while staring at her. Gorgeous...

"I wanna see how long you'll last." 

Maxism Ford's POV

"BANSOOOOT! TUMAYO KA NA KASI! KAKAIN NAAAA!!!" Tawag ko sa kaniya. Hila-hila ko ang mga paa niya habang siya naman ay naka-kapit sa kama niya.

"AYOKO NGA SABI, EH! MATUTULOG LANG AKOOOOO!!" Argh! Ang sakit niya talaga sa ulo kahit kailan!

"Ano? Buong Sabado at Linggo matutulog ka lang? Anong mangyayari sayo sa Lunes!? Wala na ngang laman 'yang utak mo, wala pang laman 'yang sikmura mo! Kumain ka na!" Stress na stress kong sabi at mas hinila pa siya. Nadadala na namin ang kama niya dahil ayaw niya talagang bumitaw. Mas lalo naman siyang umiyak. Nak ng teteng naman! Magagalit si Volt!

"At least may laman mga dede ko at pwet ko!" Katwiran niya at sinipa-sipa ako. Binitawan ko ang mga paa niya at kinuha ang hanger saka siya malakas na pinalo sa pwet niyang matambok.

"ARAAAAAAAY!"

"Ano!? Hindi ka pa kakain!? LABAS! LUMABAS KA! KUMAIN KA! At pagkatapos, maligo ka!" Malakas na bulyaw ko sa kaniya na ikina-gilid ng mga luha niya. Mabilis siyang tumakbo palabas habang ngumangawa. Magsusumbong na naman 'yan kay Pikachu. Dyan siya magaling! Sa pagsusumbong! Akala mo naman lagi siyang inaapi. Kaasar na bansot. Mabuti sana kung matangkad siya, eh. Psh. Mukha naman siyang penguin. Asar.

Matapos linisan ang kwarto niya ay lumabas na ako para makakain. Nakita kong nagsisimula na sila. Tumabi ako kay Bansot na iiyak-iyak pa habang sumusubo ng kanin. Suot ang brown bear onesie niya. Penguin na may breed ng oso. Pfft.

"Tumigil ka sa pag-iyak-iyak mong 'yan, Xerene, at kumain ka ng maayos." Malamig na sabi ni Daddy Volt. Mahina naman kaming tumawa ni Paris. Hainainan ko na ang sarili ko habang tatawa-tawa pa din. Buti nga sayong Bansot ka.

"K-Kasalanan naman kasi ni Max---*hik*. Ayaw ko ngang *hik* kumain at maligo, *hik* eh." Pahikbi-hikbing sagot niya kay Volt. Nabitawan ni Volt ang kutsara't tinidor niya. Napa-ayos ako ng upo. Lagot. Kalma lang, self. Huwag ka nang magsalita para hindi ka madamay.

"Hindi ka ba titigil? Kumakain tayo, Franchetti Xerene Covry. Pwede ka ulit matulog pagkatapos mong kumain at maligo. Mahirap ba 'yon?" Huhuhuhuhu. Bansot naman kasi, ih. Pinag-iinit mo ulo ni Pikachu. Kapag tayo kinuryente nyan, sunog tayo pare-pareho.

Hindi na lang sumagot si Bansot at mabilis na tinapos ang pagkain niya. Pagkatapos ay tumakbo siya pabalik sa kwarto niya. Hindi nagtagal ay narinig namin ang tulo ng tubig sa banyo. Sinarili ko na lang ang tawa ko. Baka salaksakin ako ni Volt ng tinidor sa lalamunan, eh. Mahirap na at wala siya sa mood. Baka totohanin niya 'yung nasa isip ko.

~

"Bansot, eto na 'yung mga damit na gagamitin mo sa Examination Day. Nailagay na din namin sa military bag 'yung mga weaps mo. May kailangan ka pa ba?" Sabi ko habang nilalagay sa hanger ang mga damit na gagamitin niya. Nilagyan ko din ng date 'yon lika: Monday, Tuesday, Wednesday, at Friday para hindi siya malito kung anong susuotin niya.

Napa-lingon ako sa kaniya nang hindi siya kumibo. Onesie pa din suot niya pero this time, penguin na. Naka-talikod siya sa gawi ko at hindi ako kinikibo. Napa-kurap ako nang makita ang stain ng dugo sa pang-upo niya.

"WAAAAAAAH! BANSOT! MAY REGLA KA NGAYON!?" Sigaw ko at inilapag muna sa upuan ang mga damit. Biglang pumasok si Paris kasama si Volt.

"ASAN!? ASAN SI BANSOT!? MAY REGLA SI BANSOT!? ITO, NAPKIN!" Tarantang-tarantang sabi niya at itinaas ang EQ na diaper. Tinabig siya patabi ni Volt. Nagsilapit kami kay Bansot.

"Shit. Bansot? Okay ka lang? Masakit ba puson mo? Anong gusto mo?" Tanong ko sa kaniya at hinaplos siya sa ulo. Hindi niya ako kinibo.

"Xerene, speak. Kung may masakit, sabihin mo. We will call New Hope---"

"Okay lang ako." Sabi niya at itinago ang mukha niya sa hood ng onesie. Nakagat ko ang ibaba kong labi. Feeling guilty. Tumingin ako sa kalendaryo. May bilog na ang numero ng araw ngayon pero nakalimutan ko pa. Mas lalo tuloy akong na-guilty sa ginawa ko sa kaniya. Shit. Kung alam ko lang, dinalhan ko na lang sana siya ng pagkain. Pinalo ko pa ng hanger. Tanga-tanga mo talaga, Max!

"Bansot, sorry. Gusto mo bilhan kita ng McDo? KFC? Jollibee? Sorry na, Bansot. Nakalimutan ko lang na period mo pala ngayon." Suyo ko sa kaniya at niyakap siya. Hindi niya ako kinibo ulit. Hanggang sa narinig ko na lang ang pag-hikbi niya.

"A-Ayoko ngang kumain, e-eh." Sabi niya. Nag-tinginan kaming tatlo. Kapag kasi itong Bansot na 'to ang niregla, matindi. Pina-check up na namin siya and normal lang naman daw 'yon. Naka-hard mode lang daw talaga ang kay Bansot. Dysmenorrhea ba 'yun? Oo, 'yun nga. Mataas din ang prostaglandins niya kaya minsan, nagsusuka siya, diarrhea, at lightheadedness.

Ang mahirap dito sa Bansot na 'to, hindi nagsasabi. Hindi din halata PMS niya dahil araw-araw siyang may PMS. Saka dapat, mahinahon kami lagi. Napaka-sensitive pa naman nito. Mas nakakatakot siya kay Volt kapag may regla. Pramis. Madugo kung madugo. Puta, malas ng makakalaban nila sa Examination Day. Dadanak talaga mga dugo 'don. 

"Sorry na po~ Pero kailangan mo kasing kumain para tumangkad---" agad naming pinanlakihan ng mga mata si Paris, "Este, para lumakas ka lalo. Saka para madaming nutrients ang mapunta sa katawan mo." Palusot niya. Pahamak ampota. Kapag kami napatay ni Bansot, papatayin ko multo niya. Tch.

"Here's the hot compressor. Use this if you're feeling cramps. I'll ready the Ibuprofen too. Just tell us kung may kailangan ka o gustong kainin. Hindi ka muna pwedeng mag-milk ngayon. No to dairy products, coffees, and fatty foods, okay? Maggulay ka---"

"Pero gusto ko ng fried chicken ni Jollibee," sabi niya na ikina-buntong hininga na lang namin. Kinuha ko ang cellphone ko at pina-deliver lahat ng pwedeng makain sa Jollibee. Hay nako, Bansot.

"Drink Cola para bumilis flow ng mens mo. I'll go buy a gallon of mineral water for you. And yogurts. Max, Paris, I'll buy ingredients for her PMDP. Make her smoothie too---banana smoothie to be exact. Bantayan niyo 'yan and DON'T.YOU.DARE.LEAVE.HER." Volt. Mabilis kaming tumango ni Paris. Kiniss niya muna si Penguin---este, Bansot bago lumabas ng kwarto niya.

Tumingin kami kay Bansot na mukhang iiyak na. Hinipo ko ang noo niya. At sobrang init na niya. Napa-buga ako ng hangin at hinaplos siya sa ulo. Kawawang Bansot. 'Nung nagpaulan ata ng kamalasan sa period at kapandakan, nagsu-swimming pa siya. Enjoy na enjoy pa.

"Kuha lang ako ng gamot saka towel. Paris, bantayan mo 'yan." Sabi ko na tinanguhan niya naman. Lumabas na ako at naghanap ng gamot. Pero wala.

"Bili lang ako sa labas. Paris, tingnan mo nga kung may napkin pa 'yan sa drawer niya." Utos ko sa kaniya. Dahan-dahan siyang umalis sa kama at binuksan ang drawer ni Bansot.

"Wala na. May EQ diaper naman diyan---"

"Alam mo? Mas tanga ka pa kay Bansot, eh. Tsk. Bili lang ako sa kanto. Bantayan mo 'yan, ha."

"Oo na. Tss." 

Tumango na lang ako at lumabas na. Nag-motor na lang ako para mabilis. Nang makarating sa grocery ay nagtingin-tingin ng napkin. Pero wala dito ang ginagamit ni Bansot. 'Yung Kotex. Sanay 'yun dun, eh. Nak ng---anong klaseng grocery store 'to!? Papagiba ko 'to. Asar! 

Sa inis ko ay umalis na ako doon at pumunta sa Mercury Drugs. Ayos, meron dito. Kumuha ako ng dalawang balot. Hindi sanay si Bansot sa tampons, eh. 'Nung first time niyang ginamit 'yun, nagka-rashes siya. Kaya hanggang pads na lang talaga siya. Though, mas prefer namin ang tampons, wala kaming magagawa kasi hindi naman kami 'yung nire-regla.

"265 pesos po, Sir." Sabi 'nung lalaki. Tumango ako bago ibinigay ang black card ko sa kaniya. Gulat na gulat naman siya.

"Brad, pakibilisan. Kapag dumating akong umiiyak ang Bansot na 'yon, aabangan kita sa labas. Tsk." Asar na sabi ko kaya agad siyang nagmadali. Nang makuha ang resibo at plastic ay agad akong lumabas. Sumakay na ako sa motor ko. Napa-tingin ako sa katabing shop ng Mercury Drugs.

~

"Hello, Bansot! Oh? Hindi pa din dumarating 'yung order natin?" Aba't---Nakabalik na ako't lahat-lahat wala pa rin 'yung Jollibee na 'yon!?

"Wala pa, eh. Tumawag na din ako sa McDo para may makain na 'tong si Bansot. Nakabili ka na ba?" Paris. Lumapit ako kay Bansot na umiiyak na habang naka-hawak sa tiyan niya. Nandito na din pala si Volt at hawak-hawak ang hot compressor.

"Here, Xerene." Inilagay niya sa puson ni Bansot ang hot compressor. Takteng regla 'yan. Makapag-imbento nga ng Period Vacuum. 'Yung hihigupin lahat ng dugo ng mens mo para tapos agad kalbaryo mo sa buhay. Naaawa ako kay Bansot, eh. Halatang nasasaktan talaga siya.

"Bakit ang tagal 'nung fried chicken ko?" Iyak niya saka napa-hikbi. Nilapag ko sa headboard table ang plastic at ibinigay sa kaniya 'yung stuff toy na penguin.

"Ayan oh, yakapin mo. Yakapin mo kapag masakit na masakit na talaga." Ginawa niya naman ang sinabi ko. At awang-awa ako. Hindi kay Bansot kundi sa penguin. Pirat na pirat, eh. 

RIP MR. PENGUIN.

"Kami nang bahala sa kanila." Seryosong sabi ni Volt at tumingin sa amin. Tumango kami ni Paris sa kaniya. Hindi nagtagal ay magkasabay na dumating ang delivery boys. Si Volt ang lumabas para maka-usap sila. Habang kami ay inaalo ang iyak ng iyak na si Bansot dahil sa sakit na nararamdaman.

"Don't touch me, fucktards!" Malutong na mura niya sa amin ni Paris. Ouch! Fucktards!?

"Okay, okay. Hindi na po." Grabe, ang lutong!

"Here's your fried chickens, Xerene. Also the fries, sundaes, burgers, and lots more." Sabi ng kakapasok lang na si Volt dala ang mga plastic ng Jollibee at McDo. Tumingin siya sa amin ni Paris. Nag-paalam na kami kay Bansot at lumabas.

"B-Boss..." kinakabahan na sabi 'nung dalawa. Ngumiti kaming dalawa ni Paris sa kanila at inakbayan sila.

"Sabi ko naman sa 'yo pakibilisan. Napag-utusan lang." Naka-ngiti kong sabi at tinapik-tapik si Jollibee delivery boy. 

Hays.

***

"Bansot, kain ka na. Ito na ang Personal Meal During Period mo, oh." Naka-ngiting sabi ko at inilagay ang PMDP sa unan na naka-patong sa mga hita niya. Wala siyang emosyon at napakalamig kung tumingin. Tanda na kapag nagkamali kami ng galaw o sasabihin, patay kami.

"Pwede ka nang lumabas." Pantataboy niya agad sa akin. Tumango na lamang ako at hindi na nagsalita pa. Lumabas na ako at sinarado ang pinto. Kumaripas ako ng takbo papuntang kusina kung saan naroroon ang dalawa.

"Ano? Anong ginawa sayo?" Tanong ni Paris na kinakabahan. Umiling ako.

"W-Wala pa naman. Nasa Stage 1 na siya ngayon. Hayaan muna natin siyang mag-isa. Tatawag naman 'yun kapag may kailangan." At para safe na din. Delikado lang talagang makipag-usap kay Bansot ngayon may signs na ng Stage 1. Goodluck na lang sa Lunes. Na-e-excite ako na naaawa.

"Sige. Sabihan na natin agad ang mga Tyros para naman hindi sila mabuntunan ni Bansot." Paris. Sumang-ayon naman ako sa kaniya. Tama. Dapat ma-inform sila bago sila makagawa ng kagaguhan na ikapapahamak nila.

Siguro intense magiging Examination Day ngayon.