chapter 7

Buhay mo

"Pasok," sabi ko ng may kumatok kinagabihan habang nagbabasa ako ng mga notes ko.

Pumasok doon si Ate Yiesha.

"Oh, Ate. Bakit?" natigil ako ng sikuhin niya ako sa tagiliran at tumili. Kumunot ang noo ko.

"May manliligaw ka na?" tanong ko at ibinalik ulit sa notes ang atensiyon. 

"Anong ako? Baka ikaw! May pa-halik pa sa ulo!" umiling na lang ako at iniwasang mangiti.

"Friendly kiss lang 'yon. Ang issue mo."

"Friendly kiss gano'n? May kaibigan din naman akong lalaki pero walang gano'n!" angal niya. Natawa ako.

"Edi, paltan mo. Hanap ka bagong lalaki na kaibigan," tinulak niya ako kamuntikan na akong mahulog sa upuan ko.

"Ano ba, Ate! May pagtulak?!" she sighed and jumped on my bed.

"Hay nako. Kapag talaga ako nagka-boyfriend, nakuu! Ewan ko na lang," sabi niya.

I grinned as I flipped the page of my notes. "Hayaan mo ate.."

"Anong hayaan?" tanong niya.

"Hayaan mo lang."

"Aray!" daing ko ng batuhin niya ako ng unan. I glared at her.

"Ikaw! Porket may rich head kisser ka lang ganyan ka na! Edi kung hindi kita niyayang turuan sa pagma-maneho edi wala kang Ash diyan!" 

Tumawa ako. "Sabihin mo, Salamat Yiesha," she tsked.

"Hindi nakakatuwa."

"Gano'n talaga kapag walang jewa. Mag-tinder ka na lang," pagre-rekomenda ko.

"Ita-try ko nga mamaya eh. Wala namang pasok bukas sa trabaho. Ikaw?" 

"Sa isang araw pa kami walang pasok. Bukas friday pa lang eh," sagot ko.

"Ahh.. may quiz kayo bukas?" I shrugged my shoulders.

"Ewan. Naninigurado lang, ayaw ko bumaba grades ko."

"Wow, sana all," she commented.

"'Di ka kasi nag-aral ng mabuti," asar ko.

"Hoy! Cum Laude naman ako 'no!" I rolled my eyes. 

"So? Malay mo mag-Magna Cum Laude ako," pagya-yabang ko.

"Ewan ko sa'yo. Bukas na lang tayo mag-usap at mukhang na-istorbo pa kita."

"Anong mukhang? Na-istorbo mo talaga ako."

"Ang maldita nito. Diyan ka na nga!" at lumabas na siya ng kwarto ko. 

Narindi ako sa tunog ng alarm ko kinabukasan. Sa study table na naman pala ako nakatulog. I rubbed my eyes and yawned as I stretched my arms up.

"Goodmorning, self."

Bago maligo ay niligpit ko muna ang mga nakakalat sa table ko at pagkatapos noon ay naligo at nag-bihis na agad dahil medyo maaga ang unang klase ko ngayon at terror pa.

"Good morning! Maaga kayo ngayon, Yenji?" tumango ako kay mama at umupo sa upuan habang sinusuklayan ang sarili.

"Morning, ma," kinuha ko ang plastic ng crackers at kumuha ng isa roon bago binuksan at kinain.

"Hindi ka magkakanin ngayon?" tanong niya sa akin at umiling ako.

"Nagmamadali ako ngayon, mama eh. Terror ang professor namin ngayon baka mabawasan ako kapag late ako," paliwanag ko.

"Edi dapat nagising ka ng maaga," sabi niya.

"Okay lang, ma. Ayaw ko namang antukin sa klase. Kaya ko namang tiisin kapag nagutom ako."

"Oh, tubig," sabi niya at nilapag sa harap ko ang baso.

"Thanks, ma."

Umupo lang siya sa harap ko at kumakain ng sinangag na may tinapa na ulam niya. Bigla akong natakam doon pero iniwasan ko na lang dahil nagmamadali na talaga ako.

Habang nagsi-sipilyo ako sa lababo ay bumaba si papa na naka-pambahay lang. Wala ata silang pasok ngayon.

"Papasok ka na, Yenji?" tanong niya sa akin at humalik kay mama sa pisngi.

"Opo, pa. Maaga akong ngayon," sagot ko ng matapos mag-toothbrush.

Kinuha ko ang ID ko sa lamesa pati na rin ang bag. 

"Alis na 'ko, pa, ma."

"Oh," natigil ako ng mag-lapag si papa ng limang daan sa lamesa. Tumingin ako roon.

"Ano 'to, pa?" tanong ko. May ipapabili ba siya sa akin?

"Dagdag allowance," simpleng sagot niya.

"Meron pa naman ako, papa."

"Dagdag nga eh," I smiled and took the bill on the table.

"Thank you, pa! Bye!" kumaway ako sa kanila bago tumakbo na palabas ng bahay. 

Nag-a-abang na ako ng jeep na dadaan pero iba ang pumarada sa harap ko.

Bumaba ang bintana ng sasakyan at nakita ko sa loob si Ash na naka-shades, hawak-hawak ang manibela. He smiled and opened the door for me from the inside.

"Bakit ka nandito?" tanong ko.

"I just bought some donuts from J.Co and coffee on Starbucks. Padaan na rin naman ako rito so I'll just fetch you here."

"Hindi na. Kaya ko namang mag-jeep na lang."

"Terror professor today right? Okay, just take the jeep," I sighed before I slid inside his car and closed the door. He chuckled and drove the car away.

I was looking outside the window when a box of my favorite donut popped up in front of my face.

"Eat. I know you love this," umiling ako kahit natatakam na.

"Hindi na. Malapit na naman tayo sa campus," he shrugged and placed the box from where it is before.

I glared at him and pouted. Ash's brows furrowes when he glanced at me.

"Why?" he asked me.

"Tumanggi ako, Ash," pagpapa-alala ko sa kanya.

"Uh-huh? I see. You don't eat the donuts."

Umirap ako at humalukipkip.

"Hindi man lang namilit, jusko," bulong ko kahit alam kong maririnig niya rin naman iyon.

I heard him laughed. "Gusto mong pilitin pa kita?" he shook his head.

"God, this girl. Gusto pang papilit," kinuha ni Ash ang box at nilapit ulit sa harap ko. Gamit niya lang ang isang kamay niya sa pagmamaneho. Nakatingin pa rin ako sa harap ng bintana, hinihintay siyang pilitin ako.

"Baby.. eat this na," my cheeks turned red and my lips twisted. Kinikilig na umirap ako. Enebe 'yen keshe.

"Ayoko. Nawalan na ako ng gana," tampo effect muna tayo. Minsan lang may mag-alok na pogi.

"If you'll not eat this, I have no choice but to kiss you," he threatened me up. 

"As if natatakot ako. Eh mas gusto ko pa nga 'yon," then I chuckled and just took the box out of his hand.

"You want me to kiss you? Let's do it in some more private place," nanlaki ang mga mata kong tumingin sa kanya.

"I was just joking around! Don't take it seriously!" I told him as I take a bite on the donut. 

"But I want to take it seriously. I don't want people who back outs."

"Edi 'wag. Kala mo naman makaka-score ka sa'kin," wala sa sariling kong tugon at tiningnan ang oras sa relo. Meron pa naman akong thirty minutes bago ang start ng klase. Isang oras kasi ang biyahe kapag umaga papuntang campus dahil minsan ay traffic buti nga ngayon at hindi masiyado.

"I can score effortlessly. I just need to tease you first. I'll bet, with my husky voice, you'll give up," Ash confidently told me.

Napataas ako ng kilay. "Bahala ka. Baka matapakan ang pagkalalaki mo kapag hindi nangyari 'yon," sabay kibit-balikat ko.

"Reigon can be sure of anything," dagdag niya pa.

"Talaga lang," he nodded. 

"May inumin ka ba dito? Nauuhaw ako," tanong ko at ang nakita ko lang ay ang bili niya sa Starbucks na kape na nasa gitna namin malapit sa kambyo.

"I ordered one for you earlier. It's on the backseat," my brows raised sabay nilingon ang likod at tama siya, meron nga roong paper bag na siguro'y may lamang kung anong inumin.

"You ordered one for me?" tanong ko at kinuha 'yun.

Binuksan ko iyon at meron doong strawberry & cream frappucino na nasa venti cup.

"Yes. You might want one so I bought that," tumango ako at ngumiti.

"Thanks." 

Tiningnan ko ang binili niya sa'kin at tumingin sa kanya.

"Babayaran na lang kita," I told him.

"No need--"

"Ng pagmamahal," sabay tili ko at ngumisi. He glided his tongue on the inside of his cheek, hiding his smile. His ears turned red.

"Hala! Kinikilig ka 'no? Ano ka ba simpleng banat lang 'yon, kinilig ka na agad? Ano pa kaya kapag pinakasalan na kita?" he tsked and let out a smile. He bit his lips and glanced outside his window.

"Stop it, Yenji. We're at the school now."

Kumunot ang noo ko. "Nasa school ka na rin?"

He looked at me, confused. "Of course, can't you see?" Ash asked me.

Tinuro ko ang heart ko. "Akala ko kasi nasa puso na kita."

He washed his face with his hands and looked at me. Naka-park na kami sa loob ng campus.

"Let's go out, Yenji. You'll be late in your class," natawa ako.

"Hay nako, Ash. Mas okay ng ma-late sa klase kaysa ma-late papasok sa buhay mo."

He groaned and he bit his lower lip, halatang kinikilig na talaga. 

"Darn it, baby. I said, stop it. You're making me weak."