Share

chapter 9

Author: GN001
last update publish date: 2023-12-01 15:50:28

            It was a very cold hotty night. Magdadalawang linggo pa lang ng pasukan ay may mga asignatura ng ibinigay sa amin upang e-research daw namin. Pagkatapus kong gawin lahat ng gawaing bahay ay nagdesisyon akong umalis at nagpasama ako sa kapatid kong babae para pumunta  sa internet cafe, which is very far sa bahay namin.

Kakailanganin pa naming dumaan ng sapa para makarating doon. Nasanay na rin kasi kami na ganito ang paraan para makapunta kamin roon. Kailangan naman kasi naming gawin 'to para may assignment ako o 'yung kapatid ko kaumagahan.

Nagmamadali na kaming naglalakad ngayon papunta sa destinasyon namin dahil baka maabutan kami ng gabi.

Mahirap na't wala kaming malaking ilaw upang makita namin ang daan. Tanging ilaw lang ng cellphone kong myphone, kulay yellow. Nabili ko 'to dahil sa perang natanggap ko sa scholarship ko.

"Yes! Nandito na tayo," wika ng kapatid ko na sobrang hingal.

"Oo nga. Sige pasok na tayo at baka wala ng bakanteng unit."

Pagpasok namin ay sobrang daming tao at halos mga bata. Siguro, nasa mga labing lima katao ang nasa loob ng internet cafe, tanya ko. Walo ang nakaupo at anim naman ang nakatayo, at kabilang ako sa nakatayo. Siguro'y naghihintay din sila na may matapus.

"Nako ate, parang matatagalan tayo dito," malungkot na sabi ng kapatid ko.

"Okay lang. Punta ka muna sa bahay ng kaibigan mo. Maghihintay na lang muna ako dito," saad ko.

Tumango lang siya at patakbong umalis. Letecia Padilla ang pangalan ng kapatid ko. Sampong taong gulang. Babae siya, malamang. Apat na taon lang ang agwat namin sa isa't-isa. Bumalik ako sa loob para mag-abang ng matatapus, baka may umeksena at agawan ako ng puwesto.

Oh my gosh! Nandito pala ang crush ko... akala ko kung sino 'tong lalaki na naka-topless. Urgghhh!! Sheyt, ang hot niya talaga. Skinny siya pero hot siyang tingnan. Hindi naman payat tingnan. Makapal ang buhok at pinoy niyang balat. Maitim niyang mga mata at mapula niyang labi. At tiyaka pawisan siya ngayon. Nakatulala ako sa katawan niya ngayon, sa may chest niya.

Biglang tumalon ako ng malakas, hindi yung katawan ko pero yung puso ko. Dahil bigla siyang lumingon sa likod niya at tumingin siya ng diretso sa akin. Hindi ako makagalaw, hindi ako makapagsalita, at hindi ako makatingin ng diretso sa mata niya. Nakangiti pa ang putcha. Dagdag points sa kagwapohan niya.

"Uy, Bret. Nandiyan ka pala," nahihiya niyang sabi sabay kuha ng damit niya sa ibabaw ng monitor at sinuot niya ito ng mabilis.

At ako naman ay, inayos ko ang aking sarili para hindi naman mabastos ang aking pagkababae. Hindi dahil crush ko siya, puwede niya na rin akong chansingin. Haha. Pabebe kaya ako. Pero wag niya akong lambingin baka bumigay ang bandila. Joke lang.

"Ahh, oo. May assignment kasi kami." Sagot ko sabay ayos ng buhok ko sa may taenga.

"Sige, ikaw na dito. Sayo na lang din 'tong time ko." Malambing niyang boses.

"T-talaga ba? Nako, tapusin mo na lang 'yung time mo. Nakakahiya naman sayo." Nahihiya kong boses.

"Sige na. Wag ka ng mahiya. Sayo na'to." Pagpipimilit niya.

"Oh sige. Salamat hah!"

Umalis siya sa kinauupuan niya at tumayo. Ngumiti lang siya sa akin at dahan-dahan akong umupo sa upuan. Nginitian ko rin siya at humarap na ako sa monitor para makapag-umpisa na. Kinuha ko muna ang notebook sa loob ng pula kong bag na dala-dala ko. Pasimple kong nilingon ng kaunti si  Tyrone. Ngunit hindi ko siya makita. Siguro lumabas na siya.

Nagconcentrate na lang muna  ako sa gagawin ko at baka nga magabihan pa kami pag-inisip ko pa si Tyrone.

Type... click... type... click... then write... write... write... Type... click... type... click... then write... write... write...

Hanggang sa natapus ako sa ginagawa ko. Nang ipapasok ko na sana ang notebook ko sa loob ng bag ko ay may biglang lumapit sa akin at itinataas ko ang aking ulo para masilayan kung sino.

Si Lore pala. Kapatid ni Tyrone. Hindi kagwapohan si Lore, pero cute siya. Malaki ang braso, malaki ang katawan, at pawisin siya. May pareho sila ng kulay ng mata at matangos din ang ilong. Pero hindi ko like ang mga katulad niya. Bastos kasi si Lore, kasi kahit nasa room kami ay nagpapakita siya ng ari sa mga kaklase kong bakla. Oo, nakikita ko rin yung ari niya dahil minsan napapalingun din kasi ako kung anong ginagawa nila sa may bandang likuran ng classroom namin.

Nagulat ako at nakaramdam din ng takot sa oras na 'to dahil sa pagkakaalam ko dito sila nakatira, sa village na'to at siga siya dito. Nginitian ko lang siya at pinagpatuloy ang aking ginagawa.

"Bret...," tawag niya na nagbigay sa akin atensyon upang lingunin siya ulit.

"Bakit?" mahina kong tanong.

"Ahmmm... gabi na at madilim na sa labas. Baka gusto mo ihatid na kita." Wika niya.

Nanginig bigla ang aking tuhod at dumaloy ito patungo sa dibdib ko na nagresulta ng pagdabog ng puso ko. Napatanong ako sa aking isipan, kung bakit kaya niya ito ginagawa. Unang pumasok sa isip ko ay, baka may masama siyang plano sa akin. Baka galawin niya ako. At ano-ano na ang negatibong bagay ang pumapasok sa isipan ko.

"Ahh, nako! Wag na siguro. Kasama ko naman kapatid ko eh. Tiyaka may flashlight naman kami." Matapang kong sagot para naman hindi niya mahalata na natatakot na ako. Maliban sa natatakot ako sa puwede niyang gawin, eh, takot rin ako sa dilim. Tiyaka, may sabi-sabing may aswang daw sa may taniman ng punong mangga sa unahan. Syempre, natatakot ako. Lalo na't matatakotin rin yung kapatid ko.

"Sige na. Baka mapano kayo sa daan. May aswang daw kasi dun sa may malaking punong mangga." pananakot niyang boses.

Putcha naman yan eh! Sinabi niya pa talaga ang tungkol dun. Ano na gagawin ko? Parang ayaw ko na tuloy umuwi ng bahay dahil dito. Wala naman din kasing puwedeng sumundo sa amin galing bahay. Wala si mama at papa dahil nagtatrabaho sila sa manila. At nandito kami sa probinsya.

Ngayon, nag-iisip ako kung ano ang gagawin ko. Papayag ba ako o ano. Hindi ko naman kasi kayang umuwi kasama ang kapatid ko. Baka kasi meron talagang aswang doon. Papayag na lang ako.

"O-okay, s-sige. Magla-log out lang ako sandali." at tumalikod ako sa kanya.

Hindi pa rin siya umaalis sa tabi ko. Hinihintay niya talaga ako. Para bang nakaplano na ang gagawin niyang paghatid sa akin. Pagkatapus kong maglog out ay tumayo na ako para lumabas na ng internet cafe.

"Tara?" Pag-aaya niya.

"Tawagin ko lang kapatid ko." pagpapaalam ko sa kanya.

"Wag mo munang tawagin kapatid mo. Wait ka lang muna dito, may pupuntahan muna ako sandali. Babalik agad ako." wika niya.

Tumango lang ako at hindi ko alam kung bakit ko siya sinunod na maghintay muna dito sa labas ng shop. Nainip agad ako sa kahihintay sa kanya dahil sobrang daming lamok dito. Ang sakit kung makakagat. Daig pa si Vladimir kung kumagat. At ilang sandali pa ay, bumalik na siya.

"Pasenya ka na hah, kung napag-antay kita." wika niya. At ngayo'y pawis na pawis siya.

"Okay lang." sagot ko.

Tapus, lumapit siya bigla sa gilid ko at may ibinulong siya. "Bago kita ihatid. Puwede bang anohin muna kita?" wika niya.

Sobrang nagulat at natakot ako sa sinabi niya. Hindi ako makagalaw dahil sa panginginig, as in literal akong na estatwa dahil sa sinabi niya. Ngunit sa kabila ng nararamdaman ko ngayon ay nagpatuloy pa rin siya sa pangungumbinsi sa akin.

"Sige na Bret. Isa lang. Pramis hindi na kita guguluhin pagkatapus nito at ihahatid pa kita, kayong dalawa ng kapatid mo."

"A-a... aa-ayaw ko Tyrone! Wag naman ganito oh. Pauwiin mo na kami. Maawa ka sa akin, please." pagmamakaawa ko sa kanya at inulit-ulit ko lahat ng sinabi ko. Ngunit, hindi pa rin siya tumgil sa pangungulit. Naisipan kong manglaban pero pagnakatakas man ako ngayon, maabotan niya pa rin ako.

"Kung nag-iisip kang tumakas, pwes, hindi ka makakatakas dito sa teretoryo ko. Maraming nakaabang sa kanto at sa bawat sulok ng mga kalye dito." pananakot niya. At nag-uumpisa nang dumadapo ang kaniyang kamay sa may bandang puwetan ko.

Dahil dito, agad ko namang kinuha ang kamay niya at padabog ko itong inalis. Pagkatapus, sinampal ko siya at sinuntok-suntok. Pero bawat ataki ko ay pawang nagsilbeng kilite lang sa kanya. Ngumiti siya na parang gutom na demonyo. Uhaw sa laman.

"Baka gusto mong hindi na makauwi? At pati kapatid mo... isali ko rin?" galit pero malambing niyang sabi.

Nang marinig ko ang salitang kapatid ay, nawala lahat ng pag-aayaw ko kanina. Parang naglaho lahat ng paki ko sa sarili ko at ialay na lang ang katawan ko sa hayop, at demonyong nilalang sa harap ko.

"Gusto mo ba yung mangyari? Bilis, SUMAGOT KA!" inip nitong sabi.

At inulit niya ulit ang pagdapo ng right hand niya sa puwetan ko at inamoy-amoy niya ang aking buhok sa may taenga ko. Nang nahalata niyang hindi na ako pumapalag ay mas naging agresibo na ang kaniyang paggalaw ng kamay.

Bawat pisil niya ay katumbas ng pagpatak ng aking luha. Hindi ko inaasahan ang pangyayaring ito. Kinuha niya ang aking dalawang kamay at hinila niya ako papunta sa likuran ng internet shop. May bodega rito at may kama. Dito naka-stak ang mga sirang gamit ng computers at dito rin natutulog ang taga bantay ng shop. Sa ngayon ay walang tao dito at kami lang dalawa.

Pinaupo niya ako sa kama at nakatayo siya sa harap ko. Hindi ko maaninag ng sobrang linaw kung ano ang expression ng mukha niya, pero nakikita ko ang bawat pagglaw ng kaniyang kamay. Unti-unti niyang binababa ang kaniyang short at ngayo'y nasa bandang tuhod na niya.

Itinaas niya ang kaniyang damit at kitang-kita ang maumbok niyang ari sa loob ng puti niyang brief. Hindi ko alam kung bakit nag-iinit ang aking pakiramdam. Siguro'y nadadala na ako sa temptasyong dulo't ng nakikita ko ngayon.

Kinagat ni Lore ang ibaba ng damit niya para manatiling nakalantad ang kaniyang nakaumbok na pagkakalalaki at kinuha niya ang aking right hand. Alam ko kung ano ang gagawin niya. Gustohin ko mang pigilan ang aking kamay, ngunit malakas siya at nagtagumpay siya sa nais niya.

Nakadikit na ang aking kamay sa brief niya at ngayo'y nararamdaman ko ang init at laki ng pagkalalaki niya. Nagpupumiglas ang kaniyang ari, nais na niya itong kumawala sa kulungan. Hindi nagtagal ay pinakawala na niya ang kaniyang alaga at paglabas nito'y sobrang nakakamangha dahil sa laki at haba nito. Parang hindi ari ng isang labing walong taong gulang na binata.

Sobrang tirik na tirik ito at handa nang sumalang sa gira. Ngayon ay ibinalik ni Lore ang kamay ko sa ari niya. Pilit niya pinapahawak sa akin, ngunit ayaw ko. Pero ipinahawak niya pa rin sa akin at siya mismo ang nagsilbing guide sa bawat pagtaas baba ng kamay ko.

Dakmang-dakma ko ang laki at maugat niyang ari. Bawat taas baba ng kamay ko ay nag-iinit ang alaga niya at unti-unti pa 'ring lumalaki.

"Diba, sabi ko sayo masarap ang gagawin natin!"

"Sige pa. Ang sarap ng kamay mo Bret."

"Ganyan nga. Galingan mo pa!"

"AHHHH... AHHHHH... AHHHH!!!" nagpakawala siya ng mahihinang ungol.

At hawak-hawak niya pa rin ang kamay ko. Ilang segundo pa ay binitawan na niya ang kamay ko at pinabayaan na lang niya akong gawin ang gusto niya. Napansin ko na lang na, parang nagkaroon ng buhay ang sarili kong kamay. Kusa na lang itong tumatrabaho. Nasanay na sa kanina pang pagtaas baba ng ari niya.

"Magaling ka palang magjakol, Bret!" pagpupuri niya.

"Sige pa, Bret! Bilisan mo pa!"

"AHHHH... AHHHH...AHHHH!!!"

"Ganyan nga!"

"Chupain mo ko Bret!" sambit niya.

Nang sinabi niya yun ay hindi ako gumalaw. Nagpanggap akong wala akong narinig. Pero hindi siya nagpadala sa pagbingi-bingihan ko. Subalit hinawakan niya ang aking ulo gamit ang dalawa niyang kamay at itinutok niya sa galit na galit niyang ari. Tinigasan ko ang aking leeg upang hindi niya maidikit sa ari niya ang labi ko.

"Hindi tayo matatapus dito kung hindi ka susunod sa gusto ko Bret!" naiinis niyang sabi.

Kaya nilambotan ko na lang ang aking leeg, sa kagustuhang matapus na itong kababoyan niyang ginagawa. Ibinuka ko ang aking bunganga sabay ang biglaang pagpasok ng malaki't nang-iinit na alaga niya. Nabilaukan ako sa ginawa niya, pasok na pasok hanggang sa may leegan ko ang haba ng naipasok niya. Hindi ako makahinga sa ginawa niyang pagtatagal sa loob ng bunganga ko.

Kaya itinulak ko siya papalayo para makahinga ako dahil muntikan na akong maubusa ng hangin sa ginawa niya.

*cough *cough *cough

Hindi niya pinatagal at ibinalik niya agad ang pagpasok ng ari niya sa bibig ko. Kinantot niya ang bibig ko na para bang puke. Hinay-hinay pa sa umpisa pero habang tumatagal ay bumibilis na ito. Habang hawak-hawak niya ang ulo ko. Kusa siyang bumabayo sa bibig ko at bawat pagbilis ng pagkantot niya ay ramdam ko ang bawat paglaki pa nito. At may nalalasahan akong maparat na matamis. Hindi ko ma-desrcibe ang tamang lasa nito. Ang baho ng bolbol niya dahil sa naghalong pawis at natural na baho ng ari niya siguro.

Tatlong putok ang pinakawala niya at halos napuno ang bibig ko ng tamod niya. Gustohin ko mang iluwa ang tamod niya ay hindi ko magawa, sapagkat nakaharang pa rin ang kaniyang ari at kinakantot niya pa rin ito ng hinay-hinay, at nailulunok ko ang masagana niyang tamod.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Gn 001 book-00016   chapter 68

    Do not tell me the Mountain God’s spirit possessed my body??However, I did not think that was possible. Besides, if he really did possess my body, Liu Longting would have realized. Those few hundred small snakes slowly become wisps of smoke after swallowing the Mountain God’s flesh and blood, disappearing from our sight. Currently, aside from traces of blood across the floor, the temple was the definition of silence. It was so serene that only the sound of Liu Longting and my breathing could be heard. “Ughh…!”I whimpered to get Liu Longting’s attention just to remind him not to forget about me. When Liu Longting heard me, he turned around and looked at me. Seeing that I could not talk and was lying down on the chair unmoving, he smiled and asked, “Why did you eat the pill?” Was that not a dumb question? If I had not eaten that thing, would he have gotten the chance to ambush the Mountain God? However, I could not talk so I gathered my strength and let out a few more whi

  • Gn 001 book-00016   chapter 67

    ~Ren~I was fuming, I'm a bomb waiting to explode. It was given that I'll see that man soon enough but not this early. He caught me off guard and our little interaction in the cafeteria went viral in just a few hours.

  • Gn 001 book-00016   chapter 66

    Just a few things to remember for new readers.This is a Korean-based book, meaning the story will take place in South Korea. I am nor a citizen or someone with a broad knowledge with the Korean culture, so be free to correct me if you ever noticed a mistake on my character’s traits, any places, or the Korean characters itself. I just researched and made them up with the help of Oh, Holy Google, amen. Names start with surnames first: Song Jaein, Song being the last name and Jaein being the first name. I learned this along

  • Gn 001 book-00016   chapter 65

    Alpha Rigie woke up with a gasp and looked around in dazzy alertness. Faith didn't know if that kind of unaware alertness belonged to any category of alertness at all.Faith dusted off her lap where Alpha Rigie had been conveniently lying over and frowned. This was the worst way to start the day. She looked at Alpha Rigie with an expecting look. She was expecting an apology from him.He yawned a few times and rubbed his face to release somenof the sleepiness. The actions made Faith cringe. She never liked people who did that to their face. What good would it bring to be harsh on the delicate skin?Alpha Rigie noticed her eyes on him and smiled, "I didn't realise when my head slipped and fell on you. I hope you won't take it the wrong way. It was an accident."Faith then looked down at her bags which were placed on the floor of the car. They did not appear to have fallen down, but kept straigh

  • Gn 001 book-00016   chapter 64

    I'm laying in his arms as he massages the back of my hand with his thumb. I could stay in this cuddling position forever. Secretly, he's such a softy. "One of those people", he called me when we went back in time. He is, too. I put my underwear and bra back on because I felt a little awkward. No matter how open we are, I still think I'll be self conscious about my body. Society says we're not supposed to be. "Be confident", my mom reminds me. But it's not that easy. Even before Andrew's party, I questioned wearing that yellow two piece... I was so relieved when Shawn offered me his flannel.Some candles flicker on the bedside table. "You lit candles," I smile.He frowns, rolling his eyes, "What?""You're so romantic," I coo."No," he affirms, "I just happen to like candles."I giggle. "Leave me alone," he hits me on the head with a pillow."Don't be embarrassed to admit that you have a soft side, Shawn. I won't tell anyone," I zip acro

  • Gn 001 book-00016   chapter 63

    Tinggal 1 bulan lagi ujian akhir kelas 3 akan diadakan. Sekolah mengadakan tambahan jam belajar setiap sore untuk persiapan menghadapi ujian tersebut.Pagi seperti biasa, Nia menunggu Dina di depan gang rumahnya. Sebuah motor berhenti dedepan Nia."Hai Ndre.." sapa Nia sudah hapal dengan motor Andre karena setiap pagi Andre selalu menemuinya dan menemaninya menunggu kedatangan Dina.Andre membuka helmnya dan mematikan motornya."Hai Nia.." jawab Andre sambil tersenyum"Kayaknya hari ini akan hujan lagi" kata Andre lagi"Iya sepertinya." jawab Nia"Eh iya Nia, Setelah lulus nanti lu rencana lanjut kemana?" tanya Andre"Aku ngajuin beasiswa di UI Ndre. Semoga Nilaiku nanti memenuhi syarat." jawab Nia"Oh.. UI ya.. " jawab Andre sambil mengangguk kemudian tersenyum"Duh, tumben Dina lama datangnya. Biasanya dia udah da

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status