chapter 10

Ilang buwan ang lumipas at matatapus na rin ang unang isang taon ko sa college.  Makakawala na rin ako sa stress at sa mga monster kong professors.

*Plok... plokkk...

Biglang tumunog ang phone ko habang nasa loob ako ng cr. Naliligo kasi ako ngayon dahil may lakad kami ni Cyrus.

Hindi ko tuloy masasagot ang tawag niya. Kaya nagmamadali na akong magsabon at magshampoo para masagot ko na mga tawag niya. Mga ilang tawag na niya 'yun, eh

"Bretta!!!" malakas na tawag ni mama.

"Poooo?" sagot ko naman ng pasigaw rin.

"Kanina pa yang phone mo. May tumatawag."

"Opo, ma!" naliligo pa ako.

Nang matapus na akong maligo. Agad ako nagtapis at tiningnan kung sino ang tumatawag. Excited ako at kinikilig dahil excited na siya sigurong magdate kami.

Pagtingin ko sa phone ko. Napalitan ang pagka-excited at saya ko ng makita kong ibang number ang tumatawag. 5 missed calls na. Nakakapagtaka naman kung sino ang tumawag.

Mabuti na lang at may load ako. Kaya tinawagan ko kung sino ito. Dahil baka importante.

*Tololottt... tololottt...

Tunog ng phone ko na nagriring ang kabaling linya.

"Hello?" bilang pagsagot ko agad ng sinagot niya ito pero hindi pa siya nagsasalita kaya inunahan ko na.

"Miss me?" malamig na boses nito.

Nabigla ako at biglang kinabahan sa pagakakarinig ko sa sinabi niya. Sino kaya ito? Sabay tingin sa phone ko paalis sa tenga ko.

"Balita ko may boyfriend ka na raw?" parang nanakot na boses nito.

"S-si-sino ka? Sino 'to?" kinakabahan kong tanong.

"Hindi mo ba ako nakikilala?" nanghihinayang nitong boses. "Ganun na lang ba kadali sayo ang kalimutan ang nangyari sa nung gabing iyon?" wika nito.

Nang binanggit niya ang tungkol sa GABING IYON ay... natulala ako bigla at nanigas ang aking mga kalamnan. Hindi ko alam kung anong gagawin ko at nakatayo lang ako habang hawak-hawak ang cellphone ko na nakadikit sa tenga ko.

Bumalik sa akin lahat, lahat ng nangyari nung gabing 'yun. Kung paano niya ako ginawang hayop at binaboy. Putang ina siya! Sisiguradohin kong pagsisihan niya ang ginawang pagbaboy sa akin.

Napaupo ako sa kama at nanghina ng lubusan. Nang naisipan kong paano ko siya paghihigantihan at kung sino ang aking lalapitan upang sabihin ang lahat ng ito.

Ang unang pumasok sa isip ko ay si Cyrus. Pero paano kung malaman niya ang tungkol dun at bigla niya akong iwan. Paano kung hindi niya ako matanggap dahil sa aking nakaraan.

Unti-unti ng tumutulo ang aking mga luha at sumisikip na rin ang aking dibdib. Siguro oras na para sabihin ko kay Cyrus ang tungkol sa nakaraan ko.

Pero hindi ko pa kaya. Kahit hindi pa sinasabi ng tumawag sa akin kung sino siya. Isang banggit lang ng gabing 'yun ay alam ko na agad kung sino siya. Si Lore Eros.

Pero kailangan kong sabihin sa kaniya 'to. Bago pa may gawing masama si Lore sa kay Cyrus at ano pang sabihin niya. Kaya tumayo ako at  nagmamadali na akong magbihis.

Pagakatapus kong magbihis ay tinawagan ko si Cyrus.

"Babe?" sagot niya. "Are you ready?" tanong niya.

"Yes babe. Hihintayin kita dito sa labas ng bahay namin." sabi ko sabay patay ng phone.

Bumaba na ako at lumabas ng bahay. Nagulat na lang ako nang nakaparada na sa labas ng bahay ang car ni Cyrus.

"Babe? Kanina ka pa ba dito?" agad kong bati sa kaniya.

"Haha... maybe half an hour." nakasmile niyang sabi.

Mas lalo tuloy akong nagdadalawang-isip kung magtatapat ba ako o hindi. Ayaw kong sirain ang araw niya. Kaya sumama na muna ako sa kaniya kung saan niya ako dadalhin ngayon.

Hindi pa rin niya kasi sinasabi kung saan kami pupunta. Kahit ilang beses ko na siya kinukulit tungkol dito. Pero tinanong ko siya ulit.

"Babe? San ba talaga tayo pupunta?" malambing kong tanong.

"Mapilit ka talaga, eh. Sasabihin ko sayo kung saan pero kiss na muna!" sabi niya sabay lapit ng nguso niya sa akin habang nagdri-drive.

"Tumigil ka nga diyan. Nagmamaneho ka. Baka mabangga tayo dahil sa kaharotan mo diyan." sabay push ko ng mukha niya palayo sa akin.

"Bahala ka. Di ko sasabihin sayo." pagtatampo niya kunwari.

Sino ba naman kasing hindi madadala sa ka-cutan niya at sobrang gwapo pa. Kaya lumapit ako sa kaniya. Habang papalapit ako, nakikita ko sa mukha niya ang saya at kilig na nararamdaman.

Napa-smile na rin ako at kiniss siya sa mukha. Pero nabigla ako sa nangyari. Bigla siyang lumingon at kiniss ako sa lips. Which makes me super kilig and nagblush ata mukha ko after what he did.

Mabilis lang ang pangyayari dahil agad din siyang bumalik sa pagmamaniho at binilisan ng kunti ang pagpapatakbo.

"So san nga Tayo pupunta?" ulit kong tanong.

"Sa Kapatagan." agad niyang sagot.

"Sa Kapatagan? Sure ka? baka jinojoke mo lang ako!"

"Haha... totoo nga." wika niya na sobrang natutuwa sa reaction ko.

"Oh Em Jay! Alam mo bang gustong-gusto ko makapunta doon. Sabi kasi nila na sobrang lamig ng klima duon at sobrang ganda ng mga tanawin." paglalahad ko ng naririnig ko mula sa mga kaklase ko.

"I'm happy to know na gusto mo pala sa pupuntahan natin. And there's more.  I have a surprise for you, waiting there." wika niya na mas nagpa-excite sa akin.

"Can't wait to see it babe."

Sa sandaling 'yun, nakalimutan ko ang problemang dalang-dala ko.

Hindi ko namalayang nakatulog pala ako sa byahe. At gumising na lang ako ng nag-iisa sa loob ng kotse. Natakot ako bigla at lumabas agad ako ng sasakyan para hanapin si Cyrus.

Ngunit, nawala ang lahat ng takot ko ng makita ko ang ganda ng tanawin. Sobrang daming red, yellow, white, and pink colors na mga bulaklak.

Ang lawak ng taniman ng bulaklak. May mga taong nag-didilig at nagcu-cultivate ng mga soil. Bakit kaya ako nandito at nasaan si Cyrus.

Naglakad-lakad ako ng kunti at lumapit ako sa isang taga-pangalaga na nakajacket ng gray at sobrang kinis rin ng mukha, halatang taga rito nga siya.

"Kuya, puwede po bang magtanong?" magalang kong tanong.

"Ay Ma'am, gising na pala kayo!" masayang boses ng pagkakasabi niya.

"Hah? Ma'am? Bretta na lang po. Tanong ko lang sana kung may nakita kayong matangkad, maputi, at gwa-gwa..."

"gwapong lalaki po?" natatawa at kinikilig nitong sabi na dahilan ng hindi ko tuloy matapus ang aking sasabihin.

"Parang ganun na nga po kuya." sagot ko.

Hindi siya sumagot at nanlaki ang kanyang mata. Humuhugis puso ang kaniyang mga mata at unti-unting lumalaki ang kaniyang maliit na ngiti kanina. Parang nakatingin siya sa likuran ko.

Lumingon ako ng mabilis at tumambad sa akin ang isang malaking bouquet ng iba't-ibang klase ng bulaklak. At natatabunan ang nagdadala nito.

Hinintay kong magpakita ang humawak nito. At bigla itong nagsalita.

"For you, beautiful fairy." mythical nitong pagkakasabi.

Napatawa ako dahil kilala ko ang boses nato.

"Babe, this is too much." malungkot kong sabi.

Nagpakita siya at malungkot na mukha ang tumambad sa akin.

"Why? Hindi mo ba gusto?" sobrang lungkot ng boses niya.

"Hindi sa ganun. Sobra-sobra na kasi binibigay mo sa akin, eh." pagbawi ko sa sinabi ko.

Hinila ko siya palayo sa mga Farmers na nakatingin sa amin. At kinausap ko siya ng masinsinan. Magtatapat na ako tungkol sa tunay na pagkatao ko.

"What's wrong babe?"

"May gusto lang sana akong ipagtapat sayo."

"What is it babe?

Tumingin ako ng malalim sa mata niya. Kinakausap ko siya na sana maintindihan niya ako.

"Whatever it is, I'm ready to listen." wika niya sabay hawak sa mga braso ko.