로그인공유
chapter 9
게시일:
2023-12-01 15:51:13Chapter 10
"C'mon baby don't cry. I will be back here. I promise. I can't be sure when but the thing to be for sure I will come again for you. And by that time I will bring you with me back to my country. I love you more than you ever know. Just be patient I will do it very soon," nakangiti itong kasama ang ningning sa mga titig.
Parang naiiyak na nga si Danish sa pamamaalam ni Red. Pero wala naman siyang magawa kundi ang magtiyagang maghintay sa pagbabalik ng binata. Kagaya ng dati sa online na lang sila mag-usap. Ang relasyong Long Distance Love . Ang importante nangako itong babalik.
Madaling araw pa lang ng nagising siya. Unang araw na papasok siya sa opisina. Tiyak na hinintay ng kanyang Tiyo Benny ang kanyang pag report.
🎶🎶When you say I miss the things you do,
I just want to get back close again to you.But for now your voice is near enough.How I miss you, and I miss you love.And though all the days that pass me by so slow,all the emptiness inside me flows all around,and there's no way out.I'm just thinkin' so much of you.There was never any doubt.🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶
I can wait forever if you say you'll be there too.
I can wait forever if you will.I know it's worth it all to spend my life alone with you.🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶Sobra ang pagka attach ng kanyang puso sa kantang I Can Wait Forever ng AirSupply. Ito pa talaga ang unang bungad na kantang kanyang narinig sa fm radio. Napayakap siya sa unan ng mahigpit. At hindi napigilan ang pagtulo ng luha.
"Oh shit! para naman akong teenager," sabi niya sa sarili.
Mahirap pala ang pinasok niyang pag-ibig. Pero naroon na siya sa pag-ibig na Long Distance Love pagbigyan na niya ang puso basta't may pangako pa siyang pinanghahawakan. Baon na baon sa isip niya ang linya ng kanta.
I can wait forever if you say you'll be there too🎶. Tinapos niyang pakinggan ang kanta habang kasabay ding nahuhulog sa mga mata ang mga luhang hindi niya napigil. Napilitang ng tumayo ang dalaga. Baka ang susunod na namang kanta ay ma aattach na naman siya. Pakiramdam niya butas na ang kanyang puso sa mga karayom na tumutusok.
Naligo na lang siya ng maaga at naghanda ng almusal. Tamang-tama alas singko nang siya ay natapos. Maghihintay na lang ng ilang minuto aalis na siya para pumasok.
"Good morning hija," masayang bati din sa kanya.
Matapos sabihin sa kanya ang kanyang gagawin naupo na si Danish sa kanyang table. Doon na ang kanyang pwesto sa araw-araw na siya ay papasok. Nilinis muna niya ang paligid. Pagkatapos ng kanyang ginawa naalala niyang sumilip sa online. Hindi pa rin active ang nobyo. Naka 29 hrs. ago na itong inactive. Nakakapanlumo ito para sa dalaga. Kahit sa messanger hindi pa rin ito nakasilip. May mga hi at hello messages hindi niya binubukasan kay Redsweigh ito nanggaling ang kambal ng kanyang nobyo. Tiningnan niya ang mga bagong photos ni Redsweigh, iisang mukha lang talaga sila ni Redford baka nga pagka kaharap niya ang magkambal hindi niya ma identify kung alin sa dalawa ang kanyang nobyo. Naalala niyang buksan ang inbox ng kanyang phone. Wala kasi na siyang interest na magbasa ng text dahil puro autoload o kaya date of expiration ng load o kaya mga notification ng load redeems ang naroon.
"Please make sure your passport is ready. I love you and I miss you. And always take extra care of yourself for me❤️"
Kinilig siya sa nabasa tiningnan niya ang country code. Si Red nga 'yong nagtext naaalala niya na ang mahabang numero na iyon. Kinilig na naman siya sa heart sticker. Nakahinga na ng maluwag si Danish. At least meron siyang pampaganang mensahe natanggap mula sa nobyo.
"Ay ang passport ko nga pala."
Naalala niyang expire na ito. Iyon na ang unang dapat niyang asikasuhin. "Bakit kaya passport ko ang kanyang pinaalala," tanong ng dalaga sa sarili.
May mga haka-hakang pumasok sa kanyang isip pero ayaw niya pang masyadong mag assume. Nakangiti pa ring tinitingnan ni Danish ang kanyang phone.
Nang pumasok si Jonard ang anak ng may-ari. Kararating lang din ng magpamilya galing sa bakasyon ng ibang bansa.
"Hey lady! nakangiti ka pa," nagbibirong bungad nito sa kanya.
"Good morning sir!"
"Ikaw ang pamangkin ni Tito Benny di ba? tanong sa kanya ng binata.
Noong unang pa lang siyang nakita ni Jonard napapansin niya na ang kakaibang tingin sa kanya. Hindi na lang niya ito binibigyan ng kahulugan. Masyado pang bata si Jonard kung ikumpara sa edad niya. Nasa beinte singko lang ito at isa pa hindi niya rin talaga type ang magkaroon ng pinoy na boyfriend. Kaya ligwak na kaagad si Jonard kung sakaling poporma man ito sa kanya.
"Basta nakangiti kaysa naman nakasimangot di ba," depensang sagot niya sa binata.
"Sabagay mas okay nga."
Pumwesto pa ng upo sa upuan na naroon sa harap ng kanyang table. Mukhang balak pang tumambay sa kanyang harapan. Okay lang din para sa kanya para hindi siya mabagot sa maghapon. Basta ba manonood lang sa kanyang ginagawa. Mag e encode lang naman siya sa mga piyesa ng bus na o orderin. Seryosong sinimulan na niya ang gagawin habang naroon pa rin si Jonard na nagkukwento.
최신 챕터
Gn 001 book-00025 chapter 68
”What do you mean? Do you want to eat my flesh, or do you want to have sex with me?” I asked the man.After all, I had read my fair share of trashy romance novels and the term ‘I want to eat you’ was definitely open for interpretation. Perhaps my question was funny, but the man’s hand holding onto the tangerine dropped, and he excitedly asked me, “Why aren’t you scared of me? You’re not even crying!”Of course I was scared! I was so scared I wanted to immediately run down the mountain. Who would want to be with this supernatural thing? If he really wanted to kill me, it would be as easy as killing an ant. However, I could not show him fear since I still needed to trick him into eating the pill later, thus I told him, “You’re so good-looking. Who would be afraid of a good-looking person?”The man smiled and handed the tangerine in his hand to me. He looked to be in a good mood and sat down on a chair next to me. He asked, “Interesting. Why don’t you tell me what looks good about me
Gn 001 book-00025 chapter 67
Your story is appropriate for all audiences. However, The GoodNovel community has the ability to rate your story Mature.微软雅黑, 'SF Pro Text', 'Helvetica Neue', Helvetica, 'Arial, sans-serif'; font-size: 14px;" data-mce-style="background-color: #ffffff; color: #3a4a5a; font-family: PingFangSC-Regular, PingFangSC, Roboto, 'Nunito Sans', 'Microsoft YaHei', 微
Gn 001 book-00025 chapter 66
Nang makaalis ako doon, agad akong pumasok sa isa sa mga kwarto na una kong nadaanan. Pagpasok ko ay sinara ko na ang pinto at umiyak nalang sa likod ng pintuan.Nakarinig naman ako ng mga yabag ng paa kaya tinakpan ko ang aking bibig para hindi nila marinig ang aking hikbi.
Gn 001 book-00025 chapter 65
NikkiI stood from where I sat with furrowed eyebrows and my gazed fixed on Chad. "Ehat is she doing here?" I was thrown back. My feet were unable to consume my balance and I felt trapped. I wanted to be out of there the quickest that I could.My eyes went back to Rebecca when she broke the silence for a confused Chad that could not stop scratching the back of his neck. He was clearly not expecting her to show up here and was not taking her entrance lightly."Oh my God, you?" Rebecca gasped, "I'm so sorry. I didn't know you were here, Chad and I were just having a little fun time together, I literally thought the pizza man was here." She smirked, folding her arms across her naked body."Nikki, it's not what it looks like I promise." Chad stepped forward and out his hands on my shoulders. "Look, Rebecca is only here because we wanted to talk about our plans for her pregnancy.""Ejat?" I gasped.
Gn 001 book-00025 chapter 64
I stood up abruptly from my chair as I throw the remote I was holding at the smart screen television in my office. It makes a dent on the screen but I didn't care. I can't believe Austin said that at a live interview, that I killed his sister. I close my eyes as I envisioned the tears that fell down Nina's eyes. My heart bled knowing fully well that I'm the cause of her tears.
Gn 001 book-00025 chapter 63
Alarm jam dikamarku berbunyi nyaring. Kuraih jam itu dengan tangan kananku dan mematikannya. Aku sudah sangat ahli melakukannya bahkan dengan mata yang masih tertutup. Ya.. aku melakukannya setiap pagi. Ku regangkan tubuhku kemudian menggeliat menikmati sisa rasa kantuk dimata pagi ini karena aku harus segera bangunKu buka jendela kamarku. Pagi yang indah. Berawan dan cerah. Entah kenapa perasaanku begitu bahagia pagi ini. Apa yang akan terjadi hari ini? Firasat apa ini?Tok.. tok.. tok..Ku balikkan tubuhku ke arah pintu dan membukanya."Kenapa bik?" tanyaku pada Bik Irah, asisten rumah tangga dirumah kami yang sudah bekerja sekitar 15 tahun pada kami. Bik Irah ini sudah seperti ibu kedua bagiku. Beliau yang selalu membantu ibuku dirumah."Den, dipanggil ibu sama bapak dibawah." kata Bik Irah."Sepagi ini ada apa sih bik?" tanyaku sambil mengusap wajahku."Gak tah
