LOGINChapter 13
Gumalaw siya kahit ang sakit ng kanyang buong katawan. Kinapa niya ang asawa sa tabi. Ngunit wala na ito. Idinilat ni Danish ang mga matang nakapikit. Maaga pa itong bumangon at maaring nasa labas na ng bahay. Napabalikwas sI Danish. Naaalala niya hindi na nga pala and dating buhay. Na alas osto na ng umaga ang kanyang gising. Bigla siyang napaupo uli sa hapdi at kirot na naramdaman sa kanyang maselang bahagi. Naalala niya ang nangyari kinagabihan.
"Pero bakit ba parang panaginip ang mga iyon," tanong niya sa sarili.
Ang huli nyang naalala na pinag shot siya ng wine ng asawa. Okay naman siya nang basta na lang siyang inaantok. Hindi niya na nga matandaan kung ilang shot lang ang kanyang nainom. Basta't ang alam niya hindi pa siya nalalasing sa ganoong karaming nainom. Baka naman nanaginip lang siya. Nilingon niya ang higaan. May bakas nga siyang nakita. Ang kaunting bakas ng dugo na naroon sa bed sheet. Tumayo na siya pinilit niyang gawin ito kahit na masakit ang kanyang katawan. Meron sariling bathroom ang kuwarto kaya hindi niya na kailangan pang lumabas. Medyo malamig ang tubig kaya kailangan niyang bilisan ang pagligo. Tamang tama nang siya ay lumabas pumasok naman ang asawa. Napahinto ito at hindi alam kung paano umiwas ng tingin sa kanya na tuwalya lang ang nakabalot sa katawan.
"O! Bakit para naman itong takot na masilipan ako. Sigurado namang may nangyari na sa amin." isip-isip niya habang nakatingin sa asawa.
"Hi! How was your sleep?"
"I slept tight," simpleng sagot niya. Hinintay niyang lumapit sa kanya ito at yakapin siya. Pero tumikod na at lumabas. Hindi nga ba siya kaakit akit sa itsura niya na kahit simpleng yakap at halik ay hindi ginawa sa kanya.
"I'll be waiting you for breakfast," sabi nito habang papalayo.
"Okay, I will."
Halos hindi na nga narinig ang kanyang sagot. Dahil ang bilis nitong nakalabas ng pinto.
Naiwan siyang nagtataka na naman sa kilos ni Red. Ganun pa man binilisan niya ang makapagsuot na ng damit para sa almusal. Nakakahiya dahil hindi man lang siya nakatulong sa paghanda sa mga nilutong pagkain na nasa mesa.
"We are going to the park with Morgan right after we eat."
Tango na lang ang kanyang isininagot. Nagsawa na siyang sabihin ang okay. Mula kasi ng dumating siya. Kahit hindi niya alam kung sino man si Morgan na magiging kasama nila.
Nakikipag-usap lang ito sa kanya sa mga importanteng bagay. Kung may itanong sa kanya o kaya may nais alamin. Na imagine tuloy niya paano nga ba ang buhay kung ganoon silang laging dalawa. Baka maboryong sa katahimikan at mapanisan siya ng laway. Gusto gusto niyang yakapin ang asawa at yakapin din siya pabalik kapalit sa mga ilang buwan hindi sila nagka usap man lang.
"Ito na yong napili kong asawa. Huh! wala man lang ka lambing lambing sa katawan. Hindi kaya nag-aasukal ito, ang tabang eh," nayayamot na reklamo niya sa isip.
Dagdag pa sa kanyang pagka inis nang sabihin sa kanya na magpalit na mahabang habang short. Sinadya niyang isuot ang maiksing short para mai display ang kanyang kaakit akit naga legs. Wala na reaksiyon na pinakita sa asawa kundi nakangiti pa rin kahit medyo naasar na siya. Napansin nga siya pero sa halip na titigan pinagpapalit pa siya nito kaagad pagkatapos kumain para bang naasiwa pa sa tanawin. Iniwanan na nga niya sa asawa ang hugasan kahut gusto niya pang tumulong dahil halos pagtabuyan na siya uling pumasok sa kuwarto at magpalit.
"Grrrr!" Mala-tigreng expression ni Danish mag-isa kapag siya ay naiinis.
Sinadya niyang kuparan ang kilos. Nahiga muna siya na naka bra ang suot na saplot pang itaas. Tanging suot niya ang maong jean short na kulang na pekpek short kung tawagin. Inuna niyang mag polbo at magsuklay ng buhok. Naglagay ng manipis na brown na kulay sa kilay. Bahagyang idinampi ang hinliliit na daliri sa tan color na eyeshadow para maglagay ng kulay sa talukap ng mata. Tinantiya niyang maging manipis ang kanyang pagkakalagay upang hindi naman halatang masyado ang make up effort niya.
"Are you done?"
Nagulat pa ang asawa sa kanyang ayos. Dumiretso na itong pumasok sa loob.
"Yes I'm just doing finishing touch," nagmadaling sabi ni Danish. Ayaw niyang maghintay ang asawa ng matagal kaya medyo binilisan niya na ang kilos. Inuna niya na munang iligpit ang kanyang make up kit. Nakatambad sa asawa ang sexy niyang cleavage. Mabuti mga may bra siyang pa itong nakatakip. Pero mas gustuhin niya pa sana wala na kahit bra nang napansin niya ang malagkit na titig ng asawa. Naiisip niyang akitin pa ito. Sinadya niyang bitawan ang make up kit para mahulog ito sa semento. Nakakasilaw nga sa mata ang kaputian at kinis ng dibdib ni Danish kung kaya unti unti ng lumapit ang asawa. Tumulong itong magpulot isa sa sa kanyang mga pang kolorete sa mukha. Pinulot ang kanyang gumulong na brushes pang blush on. Napayuko siya na tamang tama namang tumayo si Red. Napatapat na mismo sa kanyang dibdib ang mukha nito. Kasunod na nga ang paglapat ng mga labi ng asawa sa kanyang mga labi. Buong init niya itong tinugunan kaya nag-alab pa ang halos dalawang minuto nilang halikan. Bumitaw na lang ito para kumuha nga ng hangin at makahinga. Umulit pa ang pagsayad ng mga labi kasunod na ang sadyang pag-itsa sa kama ng mga brushes na hawak hawak sa kamay. Hindi na rin namalayan ni Danish ang pagkatanggal ng lock sa kanyang bra. Nailatag na ni Red sa kama ang katawan niyang maiksing short ang natira. Pinagsabay pang gawin ang pagsipsip sa kulay pink niyang pasas at ang pagtanggal ng butones ng kanyang short. Kumuryente kay Danish ang init na dila ng asawa habang laro laro ang kanyang mayabang na nakatayo pasas sa dibdib. Wala na siyang natirang saplot sa katawan, ganun din ang asawa. Napakagat labi pa si Danish sa nakita machong hubog na katawan ng asawa. Kinasasabikan na niya ang sunod na gagawin sa kanya. Hawak nito ang buong pagkalaki na itinutok sa kanyang paraiso. Napapikit si Danish sa sa pagkakasabik na pasukin siya.
"Kringgg! Kringgg! Tunog ng cellhone na may tumatawag. Nakaistorbo nga ito dahil nakuha ni Red na sagutin ang tawag at iwan siya na naghihintay. Lalo pa siyang nadismaya ng sabihin magbihis na siya at tuloy na silang lalabas. Bumangon siya na naiinis ngunit wala naman na siyang magawa kundi ang sumunod.
I had not even graduated from college. How could I simply look for someone to marry? Discounting the number of officials who could possibly still be single, in this day and age, how many youngsters would be deeply religious? Would I have to look for some old man in his thirties or forties to marry?I thought it was not very realistic, but I could not think of a better way so I asked Yinggu if she had any cases for me. Seeing that I intended to help her solve her cases, she quickly turned around and retrieved a few contact details from the drawer of her bedside table. She told me that the few houses were more urgent as they were last month’s cases. It was not convenient for her to head out, so she could only rely on me. I took contact details she had in hand, and before I could even ask Yinggu for more details, people started shouting at Yinggu from the outside to hurry up. Yinggu muttered a few curses in frustration. Not having enough time to give me more details, she just asked m
In any review of your financial life, Job One is figuring out exactly where your cash is going. The same holds true for time.Write down how you are spending your days, down to the minute, and then take a hard look at the results. Presumably, far too much time is being spent on unproductive periods likecommutes
When I go to the sitting room downstairs, I find my mom seated on the sofa with her legs crossed as she sips her coffee and watches a fashion show on TV. Her green eyes still very bright , her skin still white as milk , her blonde hair is long and shiny, her body still very much in good shape. All this is good because when our dad died, she became the direct opposite of all that she is now. My sisters are seated by her side, just as decently as she is. They clearly already had breakfast while I was still in my room trying so desperately to sleep. The three of them look like triplets as they sit together. Tiana is watching the fashion show while Toni is typing voraciously on her phone. I am the only one who isn't like them, I have ebony black hair and don't exactly have my mother's tall and slim features. I'm not saying that I'm short and fat - I'm just not....as Tall and slim as they are. The only thing I share in common with them is
Tanya POVsInis kung tinakpan ang tenga ko dahil sa ingay ng alarm clock. Balak ko na sanang tumayo ng biglang may pumulupot na kamay sa aking bewang dahilan para hindi ako makabangon mula sa higaan."Where are you going?" mahinang bulong nito sa tenga ka."Kill that noisy stuff." sabi ko rito at babangon sana ulit ng hinala na naman ako palapit sa kanya, sabay mahinang kinagat ang dulo ng tenga ko."It well silent on its own." he said then buried his face on my neck. "I'm still sleepy." he added.Hinayaan ko na lamang na manahimik ito dahil hindi naman ako papakawalan ng koala na ito. Last night went well at buti na lang ay hindi na ito nagtanong pa ng todo todo about sa king bakit ako natagalan, though i end up sleeping beside him.Flashbacks"Baby naman eh." maktol ni Cade habang nilalagyan ng pagkain ang pinggan ko."No." simpleng sagot ko
I- I love you s- s-so much Aman a- and I- I will al- always live in your he- heart......"Nooooooo, don't go. Come back. I beg of you. Don't leave me. I can't live without you. Don't go. I beg of you...After that there were small sounds of sobbing in the quite night. But they were barely audible.~The next day~It was a normal morning in the Mei Mansion. The group of more than 20 servants were all doing their respective tasks. Mei Wei was the owner of this Mansion. He had inherited it from his grandfather Mei Shao after his death.Mei Wei was a young boy, who was going to be 19 year old soon. He had black silky hair with a popular hairstyle. His face was very handsome with a straight nose, black eyes and thin pink lips. His skin was white by al
•Third Person•"Amin...why did you leave me!" Mrs. Shihas or Dhariya cried. She was in the hospital. The doctors and nurses were trying to calm her down but miserably failed. Aimaan was in the ICU, in critical state.The Justice, Mr. Amin Shihas, passed away. It took a lot of time for them to register it to their brain."Madam, please try to understand us. Your baby is getting a hard time. You may loose your child. Stop weeping for the passed out and concentrate on your coming out." The head doctor tried to calm her down."For whom, for whom am I trying to concentrate? The unborn child? Will that come into my life if my husband wasn't there?" She screamed, while trying to get rid of the grip on her hands.Aimaan was in the first ICU , fighting for her life; where her mother was in the next ICU pleading for her li