chapter 10

Chase Mikael Monteverde 

[ Point Of View ]

"Chase are you listening?" My Mom asked.

She still cannot believe that I want to move-out in our mansion, and to transfer to another school like Aquinas University after all of what happened.

I give her the look that 'I can manage' while nodding my head. Before, I hopped in the shotgun seat. I am not even surprised noong pumasok din si Mommy sa kotse, at kasalukuyang nasa backseat. I sighed, while I crossed my arms to my chest.

"Are you sure that you are moving-in your condo?" She asked for the nth

"Yup, very sure, Mom." I uttered.

"How about studying in AU? Chase, okay ka naman na sa HU, at alam na nila ang ugali mo roon. Nag-aalala lang ako baka manibago ka sa papasukan mo. Alam mo, kung gusto mo mag back out, pwede pa," She suggested. But I shake my head.

"Moon, Rocky, and Kaven are studying there too Mom, you don't have to worry about me, I'm fine." 

Lumipat ako ng school and a place for some reasons.

And the reasons is...

First, I get the point that our mansion is huge. Therefore, it's kinda small at the same time para sa amin ng kapatid ko.

Our place suffocates me. That I can't even call it home.

Second, I can't stand seeing them both in the same roof. Him and his soon to be wife.

Who would've want to see your brother na binahay ang first love mo? And worse rito rin sila sa mansion mag stay? They are currently staying here, dahil hindi pa maayos yung interior nang magiging bahay nila at wala pang mga gamit. 

And also they're busy preparing for their upcoming wedding. So, I decided na ako na mismo ang mag-a-adjust. Ako na lang ang unang aalis.

Fucking hell! It really fucking hurts me until now. It is almost a year but the pain remained in my chest. 

It happened so fast! I did not know what did I do to make her cheat on me. Like hell! Am I not enough? Nagbakasyon lang ako for Pete's sake! Then what? Pagbalik ko magkakapamangkin na ako? Dahil nabuntis ng kapatid ko ang girlfriend ko?! That's bullshit! 

I want to forget them. I want to forget what did they've done. Pero sa tingin ko hanggang nasa mansion ako, at nasa school ako na pinapasukan ni Ysabelle, hindi ako makakapag move-on. Hindi ko magagawa ang maging masaya with them around me.

Thankfully last week my Dad asked me, for what I want for my upcoming Birthday and when I shared my thoughts and plans, he agreed na walang pag aalinlangan. Si Mommy lang talaga yung ayaw na paalisin ako sa mansion, dahil hindi raw siya sanay na hindi niya ako nakikita.

I sighed again. Habang nakasandal ang ulo ko sa may bintana. Looking at the chasing cars in the window on my side. Thinking of how my life would be, if I'm starting to live my own from now.

I didn't even know how to cook for myself, or do the laundry of my clothes, maybe I should I hire someone to do that? Trying to be independent huh. Tssk.

I'll let my Mom talk, hanggang sa makarating kami sa University na papasukan ko.

It looks like I'm a preschooler na hindi ma-let go ng Mommy ko. And it's kinda annoying. Para tuloy akong lumalabas na Mama's boy nito.

Pagkaparada palang ni Mang Benny agad kong binuksan yung pinto ng sasakyan at mabilis na lumabas doon. Tinawag ako ni Mommy kaya binalingan ko siya ulit ng tingin habang nakataas yung dalawang kilay ko, waiting her to say something.

My forehead creased ng makita ko itsura niya. "Mom!"

"It's n-nothing.. Hindi lang ako sanay na hindi na kita makakasabay kumain kasi nga.. starting mamaya you're living in your own." She explained.

"Mom, you are still going to see me," I shrugged. "Every weekend, I guess or you can drop by to my condo." I said while looking straight to my Mom, na tumatango sa sinabi ko.

"Okay, so, how about let's have dinner after my class?" I suggest. Kaya naman tumango ulit si Mommy and give me a small smile.

"Gonna pick you up here then, just text me kung ano oras labasan mo." She said kaya tumango ako. She immediately wiped her tears using the back of her hand. 

"Hindi talaga ako makapaniwala na my Baby is not a Baby anymore, at look pwede na rin gumawa ng baby!" She added, kaya hindi ko mapigilan ang hindi mapa-iling.

I leaned to give her a peck kiss on her right cheek, 'way of saying goodbye' but stop, when she started to talk again.

The hell! There she goes again. "Wag kang makikipag-away," what did she think of me? Pala-away? Hindi naman ako nag-start ng away. Well, sometimes?

"Wag ka rin mayabang."

"Bawas-bawasan mo pagiging masungit at suplado mo, try to be friendly! Paano ka na lang magkaka-girlfriend niyan!" She added. Kaya naman napangiwi ako.

I absolutely don't have time for that. Kahit na sila pa ang unang nagpi-first move.

She keep reminding me these. Paulit-ulit na lang ang mga sinasabi niya. Simula pa siya kagabi! Until now, hindi pa rin pala siya tapos sa mga paalala niya. Her mouth is really a machine gun.

"Susunduin kita mamaya ah?" Paalala niya.

"I gotta go."

"Sige, 'nak, pasok kana baka ma-late ka pa. Bibili lang ako saglit ng hot pancakes namiss ko mga street foods sa mga ganito," she said kaya marahan akong tumango.

As I entered the campus of this University. Everybody's keep staring at me. But I didn't give a damn about it. Dahil sa Helix din ganito rin ang ganap, whenever I'm walking inside the hall. Kaya sanay na ako.

The ambiance is great! It's big, clean and beautiful. Aquinas is one of the prestigious private University in Philippines at pumapangalawa lang ang Helix University. Nag-aral lang naman ako sa HU dahil kay Ysabelle.

I stop from walking habang pinag-mamasdan ang unang building na nadaanan ko. May fountain at statue na bubungad sayo. Ito ata ang main building? I smirk when I was met by my friends, who are also studying here in this University.

"Oyy, bro!" Masayang bati ni Moon Fuentebaja na nakipag fist bump sa akin, he's my childhood friend.

Nakasuot siya ng Ralph Lauren maroon polo short, tucked in dark denim, with Jacob and Co. Watch on his left wrist and a black loafers shoes.

"Putangina! Welcome to AU, bro!" Tapik ni Moon sa balikat ko na sobrang saya na halos mawalan na siya ng mata.

"Hayuup! Welcome to AU pre!" Ani naman ni Rocky Saavedra na nasa likod lang ni Moon, na nakapamulsa sa pants nito, habang nakangising sumalubong sa akin at tinanguan ako. He's wearing a Gucci button-down collar paired with khaki pants and dress shoes.

Agad naman akong napatingin kay Kaven na nakahalukipkip.

"Pa-inom ka na mamaya!" Nakangising usal naman ni Kaven Alcantara sa akin.

He's wearing a plain navy blue collared shirt tucked-in, chinos, and some clean leather dress shoes, Apple watch and specs on.

I shrugged. "Well, let me think about it." I replied.

"Sus, awit ka rin naman Kaven, pareho lang kayo ni Chase!" Sarkastikong sabad ni Moon.

"A spoiled brat like her doesn't care," si Kaven. Hindi pa rin pala sila magkasundo ng asawa niya hanggang ngayon.

Umiling si Moon sa pagka-dismaya. "Wala, mga awit talaga kayo! Ito naman si Chase ang KJ ampucha!" Sabi ni Rocky. Kaya nagtawanan kami ni Kaven.

"Hindi ka pa ba nasanay kay Chase?" iling na saad ni Moon sa kanya. I smirked. I don't drink. I hate alcohol. I hate parties. I'll rather study or nap than to go out.

"Akala ko pa naman pag may sarili ka ng condo new life na! Hindi pa rin pala!" Iling na sabi ni Moon.

"Ganyan talaga pag walang babae sa life KJ!" Mayabang na sabi ni Rocky na tinanguan ako. "Bro, loosen up man!" Dagdag niya noong kinabig niya ang braso ko.

"Ang tao, umaalis 'yan sa buhay pero ang alak, maraming produkto 'yan. Pwede kang magpaka-sawa!" Saad ni Rocky kaya napa-iling na lang ako.

"Saka tignan niyo ako. Hindi man successful ang lovelife ko, winner naman ako sa sex life ko," mayabang na dagdag ni Rocky sa amin.

ACES. That is what we called. Hindi ko alam kung saan ba nila 'yon napulot para tawagin nila kaming ACES. But I think because of our richness and for being a boyfriend material? Kasi raw lahat nasa amin na.

While we were four walking the hall. Panay ang kwento ni Moon sa kung anu-anong mga bagay. 

Si Rocky halatang naiinis na sa kwento ni Moon, si Kaven naman audience kasi tawa nang tawa sa mga kwentong barbero ni Moon.

"Alam mo Moon, kung babae yung kwinekwento mo, baka makinig pa ako sayo," tamad na saad ni Rocky sa kanya.

"Wag mo kasi ako itulad sa'yo." He fired back.

"You never be like me, hindi naman kasi ako torpe." Sagot sa kanya ni Rocky, tinaas ni Moon yung kanang kamay niya at pinakita kay Rocky yung middle finger niya.

"Real talk na 'to pre, walang mararating ang taong torpe kaya kung ako sa'yo, ibigay mo na lang number ko sa babaeng gusto mo at–"

"Fuck you bro, fuck you! Hindi ako torpe!" Singhal ni Moon sa kanya, kaya nagtawanan ulit kami.

Habang naglalakad kaming apat hindi ko maiwasang hindi mapatingin sa mga iilang babae na namilog yung mga mata, at natigil sa paguusap noong dumaan kaming apat sa harapan nila. 

Rinig ko rin ang mga bulungan nila na, "Is that Chase Mikael Monteverde?"

"The Aces shocks! Ang gugwapo nila!"

"Oh my! The rumors are true! Chase Monteverde are currently studying here! My God, kompleto na ang Aces!!" Kilig na aniya noong isa pang babae.

"Mga mukha silang artista!"

"Ano bang year ng mga niyan? Ang swerte naman ng magiging blockmate niyan."

"Eng sherep nemen nileng lehet!"

"Paano ba 'yan mga pre, sa vacant nalang?" Aniya ni Rocky noong mahinto kami sa paglalakad kaya nagsi-tanguan kaming tatlo.

Nakuha ko na schedule ko kaya hahanapin ko na lang yung room ng first class ko. It's tough, dahil masyadong malaki 'tong University na 'to. And hopefully hindi ako maligaw.

"Wag mo kaming mamiss," ngising aniya ni Rocky sa akin sabay tapik sa balikat ko.

"Asa ka talagang mamimiss ka niyan, kapal Rocky ha," iling na asar ni Moon kay Rocky.

"Selos ka naman baby?" Taas na kilay na sabi nito kay Moon.

"Ano? Bromance na ba this?" Kaven snapped between the two. Kaya natawa kaming apat.

"Sali ka Kaven? Kabit kita?" Tawang-tawa na sabi ni Rocky.

Iba-iba kami ng mga courses na kinukuha, si Moon kumukuha ng law, si Rocky naman architect, while Kaven is management. Si Kaven kasi yung nag iisang mag mamana ng Business nila kaya kailangan niya talagang matutunan ang pag papalakad ng kompanya nila. While ako naman medicine ang kinuha ko, tutal may kapatid naman akong representative na sa side namin sa pagpapalakad ng kompanya.

So, I think that was enough? May mga pinsan rin naman ako.

When I entered my first class all eyes on me. Naparang hindi sila makapaniwala na magiging kaklase ko sila, na makakasama ko sila sa iisang room ngayon. They are all speechless noong makita nila ako na naglakad papunta sa bakanteng upuan na malapit sa bintana. May mga binati ako at may mga nag feeling close, may mga nahihiya na lumapit. Pero hindi ko na sila inintindi pa. For what for?

I put my airpods in my both ears, without any music playing. I'll just do it on purpose para walang kumausap sa akin. I am an introvert person. I'm aloof. I don't want to talk to anybody dahil puro sarkastiko, at masasakit na salita lang ang lumalabas sa bibig ko. Because I want them to leave. I don't need them.

May umupo sa bakanteng upuan sa tabi ko at kinalabit ako. My forehead creased as I look at her, "Hi, Chase right? I'm Fatima," pakilala sa akin ng babae. She has a long brown hair, maputi, at matangkad.

Inilahad niya ang kamay sa akin, but obviously I'm not interested. Kaya binalik ko sa bintana ang tingin. Alam ko naman na makikipag landian lang siya sa akin. Hinayaan ko lang siya sa tabi ko, ni-hindi ko na siya nilingon o kinausap, akala ko gigive up na siya but then, "Chase may girlfriend kana ba?" Sunod na tanong nito sa akin, pero 'di ko pa rin siya kinibo.

"Rejected ka, ako nga!" Sabi noong isang babae na umupo sa tabi ko, pagkatayo noong babae na nagpakilala sa akin.

"Hi Chase, by the way I'm Ella," pakilala ng kasama noong babae na nagpakilala rin sa akin, pero gaya ng unang ginawa ko hindi ko rin siya pinansin.

I try to ignore their presence but not until tinanggal nila ang airpod sa tainga ko.

"I'm talking to you. Kindly please talk to me?" Medyo iritang sabi niya kaya tamad ko siyang binalingan ng tingin. I crossed my arms to my chest. Habang nasa harapan ko siya na nakatayo at nakapamewang.

"I'm sure wala ka namang girlfriend, kasi wala naman kaming nababalitaan, since noong sa HU ka pa nag-aaral. So, I'm willing to date you. I like you Chase." Matapang na sabi noong babae sa harapan ko. Habang titig na titig sa mga mata ko.

"Are you done confessing?" I asked.

"What?"

I raised my both brow at her, "Sabi ko, tapos ka na ba umamin ng nararamdam mo sa akin?"

"Sorry to tell you that the feeling is not mutual," I said coolly. Everyone here in the room gasped.

"And you either." I added. Noong tapunan ko rin ng tingin yung isang babae sa gilid niya.

"Both of you aren't my type and will never be. What make you think na pagkatapos niyo umamin sa akin there's a chance na magugustuhan ko kayo?" Masungit na saad ko sakanilang dalawa.

Napatikhim silang magkaibigan at nagkatinginang dalawa. "Ahm.." 

"Chase can you give us a chance? I-"

"I don't give a chance. Dahil ayoko." matigas na sabi ko, habang nakatingin pa rin ako sa mga mata niya. But she avoided my gaze. 

"Kung wala na kayong sasabihin please leave me alone, and stop pestering me will you?" Masungit na sabi ko sakanilang dalawa. Lahat ng mga tao sa room ay nag bubulungan tungkol sa pag reject ko sa dalawang babae na nasa harapan ko.

"But I like you." She confessed her heart out. Her face is kinda red because of the embarrassment. Ngayon lang ata siya na-reject ng taong gusto niya?

There's no justice in love. It was never fair, and it will never be.  

But what can I do? Hindi ko ugaling magpaasa sa taong hindi ko kailanman gugustohin.

I stared at her with unreadable expression of my face. "How many times do I need to repeat that I don't like you? Hindi ka naman siguro bobo diba?"

"Mag move-on ka na lang at 'wag mo na akong pangarapin pa." Pagkasabi ko noon mas maraming nagbulong-bulongan. Until she cried in front of me and walked out along her friend.

Kaya napabuntong hininga na lang ako. At kinabit uli ang airpod sa tainga ko without a music on.

"Mas lalo pa siyang nagiging hot sa pagiging masungit at cold niya,"

"I'm willing to court him. I know mapapasagot ko rin siya, ako na mismong manligaw!"

"He's not interested, maybe may girlfriend na siya? My gosh! Sino naman kaya? Ang lucky naman no'n."

Dumaan ang minuto na nakatanaw lang sila sa akin habang nakaupo ako rito. Ni-hindi na sila nagtangkang lumapit pa sa akin. Dahil sa nagawa ko kaninang pag reject sa babae na may gusto sa akin. Ilang saglit lang din simula noong dumating yung Prof kaya naman napanatag kahit papaano yung loob ko. Pero kahit pa Professor na namin is also surprised din ng makita ako at masaya sila na estudyante nila ako. 

They are preaching my looks and my luxurious lifestyle, which annoys me. Hindi naman kasi ako nag-aral dito para pag usapan lang yung mga bagay na 'yon. Some Professors knew my family, and our family history at imbes na lesson ang ituro lifestyle namin ng pamilya ko ang pinag-uusapan. They are really amazed of how rich our family is. And that topic really bores me.

Don Harrison Monteverde, my Grandad are known as a multi-billionaire in business industry. Kilala rin ang pamilya namin sa ibang bansa, because almost every year na fi-feature kami sa mga iba't-ibang life style magazine.

Lunch break.

Akmang tatayo pa lang ako sa kinauupuan ko when someone poke me, "Tara sabay tayong mag lunch?" Nahihiyang aniya noong babae sa akin, kaya tumango na lang ako bilang sagot at sumunod sa kanya, she's my seat mate. At sa lahat ng babaeng kaklase ko siya lang yung medyo maayos-ayos kahit papaano? Well, hope so.

What's her name again? If I'm not mistaken nagpakilala rin siya sa akin kanina, but I'm really not in the mood to talk that time dahil naiinis ako.

Habang naglalakad kami papunta sa canteen yung atensyon ko na sa cellphone ko, tinetext ko sila Moon, Rocky at Kaven.

While Vanessa keep telling me some stories about this school and sa mga events ng school na 'to.

Moon

'Sorry pare 'di kita masasamahan may klase pa ako.'

Kaven

'Same as Moon pre pasensiya na,'

Rocky

'Sa rooftop ka na lang tumambay kung ayaw mo ng tao sa paligid mo.'

Napabuntong hininga na lang ako, bago ko balingan yung babaeng kasama ko ngayon, her name is Vanessa Garcia.

I did not asked her name. I just found out dahil sa notebook niya. She's thin, white and quite tall may kahabaan din ang itim niyang buhok.

"Ano ba sports mo Chase?" Masayang tanong ni Vanessa sa akin kaya nabalik ang atensyon ko sa kanya. I put my phone back to my pocket before I answer her.

"Swimming." I simply answered. Actually I have a lot of sports but I'm not in the mood to talk.

She smile as she nodded her head.

Nalaman ko na she's in the cheering squad dahil may pinakilala siya sa akin na kaibigan niya, na nameet namin habang naglalakad kami papunta ng canteen.

Hindi ko na binalak pa na tandaan sila at gaya rin ng unang ginawa ko kanina hindi na ako nagsalita, pero pag tinatanong naman nila ako, sinasagot ko naman. But most of the time, I'll just let them talk.

"Sige guys, punta muna kami ng canteen." Pag papaalam ni Vanessa sa mga kaibigan niya.

"Iba ka Vanessa! First day of school nakuha mo agad atensyon ng isang Chase Monteverde?! Hindi na kami magtataka if somehow mabalitaan na lang namin na kayo na, swerte mo!" Sabi ng kaibigan nito na kinikilig-kilig pa.

"Huwag mo na pakawalan 'yan, he's a big catch. Ikaw lang kaya pinansin niyan na babae rito sa AU kaya nga I envy you na eh," I'm trying to hide the annoyance I felt from what I heard.

What should I expect?

Lahat ng babae gusto ako. Lahat ng babae gusto makuha atensiyon ko, at gusto nila masabi na boyfriend nila ako.

From them, they all see me as a trophy. Na-gusto nila makuha para ipagmayabang sa mga kaibigan o kakilala nila, dahil sa isa akong Monteverde.

"Guys ano ba! Nakakahiya kay Chase!" Saway ni Vanessa sa mga kaibigan niya, pasimple itong bumaling ng tingin sa akin at ngumiti.

"Pasensiya na," Malambing na saad niya, pero hindi na ako nag salita.

Habang naglalakad kami tinuro sa akin ni Vanessa ang mga daan papuntang library, computer lab, student council, physic and chemistry building, faculty, registrar office, court, football field, gymnasiums at clinic.

Tinuro niya rin yung building ng mga senior highschool, if ever man daw na may kakilala ako roon.

Noong makapunta naman kami dito sa may canteen, konti lang ang tao, Vanessa told me na iba-ibang schedule ng oras yung lunch time ng mga iba't-ibang courses, para hindi masyadong crowded at magulo rito. Kulay berde, dilaw, pula at asul yung upuan na nandito habang kulay puti naman ang bilog nitong lamesa.

Bago kami kumain, pinakilala rin ako ni Vanessa sa mga iba pa niyang kaibigan na member ng kung anong club.

Habang kumakain kami napansin ko na panay ang tingin ng ibang studyante sa table kung nasaan kami, at napansin ko rin na I'm sitting with the popular, rich, group of friends.

Dahil medyo pamilyar yung ibang kaibigan ni Vanessa na nandito sa table namin ngayon, dahil na-meet ko na yung iba sa mga iilang events/occasions na kasama yung pamilya namin.

Noong matapos na akong kumain agad akong tumayo at nag-paalam sakanila, but Vanessa took my left arm dahilan kung bakit ako napatingin doon sa kamay niya, bago sa mga mata niya.

"Sandali lang Chase, matatapos na rin ako." Sabi nito habang nahihiyang bumitaw sa pagkaka-hawak sa kaliwang braso ko.

"No. Stay." Malamig na sabi ko sa kanya bago ko siya iwan doon sa mga kaibigan niya.

Pumunta ako sa rooftop na sinasabi ni Rocky, at bumungad sa akin ang napaka-lakas na hangin at magandang tanawin pagka-tungo ko rito. It's on 8th floor. At kitang-kita ang lawak ng buong University, highways, buildings na malapit dito.

Lumapit ako sa edges ng building at sumilip pa ibaba na halos ika-hilo ko. Kaya naman medyo napaatras ako ng ilang hakbang. Siguro kaya pinag babawalan pa ang pag tambay dito, dahil walang railings 'to at delikado. I smiled bitterly, habang pumamulsa at nilalanghap ang sariwang hangin na tumatama sa akin.

Napapikit ako habang nakatingala, it's been almost a year but the pain is still here, at tuwing nakikita ko sila, nasasaktan pa rin ako, na parang dinudurog ako paunti-unti.

So sad to think that the person you trust, is in love with the person you love. 

Wala pa halos na 15 minuto na nandito ako, ng bigla akong may narinig na papalapit sa akin.

"Whuuuy, pag-usapan natin 'to huwag ka magpapakamatay!" What? Ano bang pinagsasabi niya? Lilingunin ko sana yung babaeng nagsasabi no'n pero niyakap niya ako, ng sobrang higpit sa may beywang ko.

"Fucking hell?!" The hell! Ano ba problema ng isang 'to? Nababaliw naba siya?

"What the?!" Inis na sabi ko habang sinusubukan kong alisin yung mga braso niyang nakapulupot sa akin. But hell! Hindi ko 'yon maalis hanggang sa ma-out of balance kaming dalawa sa simento. Fuck.

What's her problem, really?! Sinamaan ko siya ng tingin.

"What the hell is your problem Miss?!" Singhal ko sa babae. Her eyes catches mine ngunit binaling niya rin sa ibang direksyon ang mga mata niya. I can see her curly lashes pag naka-side view, morena, medyo may katangusan ang maliit na ilong at hanggang balikat ang buhok.

Rosy cheeks, at makapal na rin ang mga kilay, she doesn't even need to draw those brow. And I can say that she's pretty enough, without any make up on.

"You're about to jump right? Kaya nga pinigilan kita," Nahihiyang sambit niya.

I blink my eyes for couple times para mag sync-in sa utak ko yung sinabi niya. Gusto ko siya tawanan pero pinigilan ko. Seriously? Bakit niya naisip na mag papakamatay ako? Weird.

Masyado ata itong nanunuod ng mga telenovela kaya kung anu-ano pumapasok sa utak nitong babaeng ito.

Napailing ako habang nakapamewang, not buying her lame excuse.

"Seriously, I'm not going to jump. And if I am not mistaken you are just like the other girls that wants my attention, right? So, 'yan napansin na kita at nayakap mo pa ako Miss, aren't you happy now?" Mayabang na sabi ko sakaniya. Habang nakatingin sa mga mata niya, her jaw dropped open when I said that.

As if she couldn't believe what she heard from my mouth. I cannot figure out if her face is annoyed or not. Her reaction was really so priceless!

"H-hoy t-teka lang ha, can you please stop accusing me na may gusto ako sayo?! Ang yabang mo naman para sabihin 'yan, sino kaba sa akala mo?" Natigilan siya ng saglit while looking me from head to toe.

She even straighten her posture, pero wala maliit pa rin siya kung ikukumpara sa height ko.

"Pa-english, english kapa diyan akala mo siguro hindi ko naiintindhan noh?" I didn't insult her right, do I?

"So, akala mo attractive kana niyan kasi pa-English, english ka? Ang yabang! Akala mo naman talaga kung sinong gwapo." Inis na asik niya sa'kin, habang inis na inis na tumayo sa pagkaka-upo nito at lumakad papalayo. Sinamaan niya pa ako ng tingin bago umalis doon.

Hindi ko mapigilan ang hindi mapangisi nang maiwan niya ako dito. 

That girl amazed me.

Hindi niya ba talaga ako kilala? How come? I'm sure kahit transferee alam na yung pangalan ko. Saka, sa pagkaka-alam ko kilalang-kilala ako dahil sa isa akong Monteverde.

Maybe she has her own world, kaya hindi siya aware sa mga bagay? At maybe hindi rin siya palabasa at pala-nuod ng balita? Napa-iling na lang ako at napangiti mag-isa habang nandito parin sa may rooftop. 

I can't imagine na after all these months, ngayon lang ulit ako tumawa ng ganito. Hindi ko maiwasan hindi isipin yung babaeng 'yon. Kasi kung nagkataon man, she's the first one na taong inis na inis sa akin. And for me, it's kinda challenging that someone is hate my presence.

I'm on my way on my next class which is Physiology, at habang naglalakad akong mag-isa, may mga i-ilang babaeng nag pa-pacute at nagpapansin sa akin.

"O.M.G! Si Chase!"

"Ang pogi niya pala talaga sa personal."

"Hi, Chase!"

"Shit mukha siyang Prinsipe na naglalakad,"

Hindi ko na sila nilingon o nginitian man lang, if I do that maraming aasa at ayoko ng gano'n, mas mabuti ng ngayon pa lang alam na nilang wala silang pag-asa sa akin. I sighed heavily ng makaupo ako. Pero hindi pa ako nagtatagal sa kinauupuan ko when someone poked my shoulder, napa-angat ako ng tingin hanggang sa mag-tama mga mata namin, It's Vanessa.

"Saan ka galing?" She asked and it start to annoys me.

Tinasaan ko siya ng dalawang kilay ko. "You don't need to know," Malamig na sagot ko sa kanya. Kaya marahan itong tumango buti nalang hindi na siya nag tanong pa.

Noong mag-uwian ay hinintay ko munang mauna yung mga kaklase ko na lumabas bago ako tumayo, but then napatingin nanaman ako kay Vanessa sa tabi ko, kami na lang ngayon ang tao rito sa room.

"May kasabay ka bang umuwi?" Tanong niya sa akin, noong malagay ko yung strap ng bag ko sa kanang balikat ko.

"My Mom." Ikling tugon ko sa kanya. Napatango na lang ito at ngumiti bago huminga ng malalim.

"Ahm, C-chase? P-pwede ba tayong maging mag kaibigan? Gusto ko na m-makilala kapa ng lubusan," kinakabahang aniya niya.

"Ayoko," sagot ko sa kanya bago ako tuluyang maglakad at iwan siya roon. She's going to say something pero hindi ko na hinintay pa iyon na lumabas sa bibig niya.

Papalabas pa lang ako sa gate ng school when I saw my Mom talking to someone.

Seriously?! Sumasakit ulo ko sa Mommy ko.

"Chase!" Masayang tawag sa akin ng Mommy ko, habang yung kamay niya ay tinatawag ako para lumapit doon, napa-irap na lang ako nang makalapit ako sakanila, the girl is still facing my Mom ni-hindi man lang lumingon sa akin. Attitude huh.

If I know, ako naman ang dahilan kaya niya kinakaibigan itong si Mommy, Tsk. 

"What's with the face Chase? Hindi kaba masaya sa unang araw mo rito?" Tanong ni Mommy sa akin, habang sinusuri itsura ng mukha ko pero hindi ko na lang 'yon pinansin.

My forehead creased, "Can we just go?" I said irritatedly. At bago pa ako makasakay ng kotse namin pinigilan ako agad ni Mommy.

"Wait! Chase, I'm going to introduce you to Kaylle," My Mom said. Kaya napabaling muli ako ng tingin sa babaeng nakatalikod pa rin, pero noong humarap siya napailing na lang ako.

She's Kaylle..

I'll see, the girl from the rooftop.

"So, it's you again." Malamig na pagkakasabi ko bago ibaling sa ibang direksyon ang tingin.

Hindi ko maiwasan ang hindi ma-dismaya. Kasi akala ko iba siya. Hindi rin pala.

Maybe.. Just maybe na kilala niya siguro talaga ako, at gusto niya lang mapalapit sa akin, that's why pati si Mommy gusto niya kasabwatin para mapalapit sa akin.

I maybe single but she gonna have to be amazing to change that.