LOGINHindi ako mapakali habang nag babasa. Ramdam ko kanina pa ang titig ni Joaquin saakin.
Palihim ko siyang sinulyapan. Napasinghap ako ng mag tama ang tingin namin. Nakapangalumbaba ito habang ang mga mata ay nasa akin ang tingin.
"W-What are you looking at?"
"Hmm."
Nilabanan ko ang kanyang titig. Pero sa huli, ako din ang nag iwas ng tingin. Binalik ko ang tingin sa binabasa. Napakamot ako sa ulo ng makitang hindi pa din ako nakakalipat sa ibang page.
N-Napansin kaya niya?
Nahihiya akong nag angat ng tingin sakanya. Natigilan ako ng makita siyang nakangiti. Hindi ko mapigilan ang hindi mapatitig sakanya.
"B-Bakit ka nakangiti?"
"You're so cute. I like you."
My eyes widened in shocked. "A-Anong sinasabi mo dyan!"
Tama ba yung narinig ko? H-H like me? Napakagat labi ako ng muling maramdaman ang pag tibok ng puso ko.
He chuckled. "I like you."
Mariin akong napapikit ng muling marinig ang tatlong katagang iyon.
S-Seryoso ba siya sa sinasabi niya?
"I like your eyes, your nose, and fuck! I want to—" I cut him off. Hindi ko na kakayanin na marinig ang mga sinasabi niya at sasabihin niya.
"Alis."
His eyes widened. "W-What?"
I sighed heavily. "Sabi ko umalis kana."
"No!"
"Naririnig mo ba ang sinasabi mo? Mabuti pa umalis kana."
Gulat siyang nakatingin saakin. Halatang hindi inasahan ang sinasabi ko.
Tumayo ako bitbit ang isang libro.
"Gusto ko pag balik ko, wala kana."
Hindi ko na hinintay pa ang sasabihin niya. Tumalikod na ako at nag lakad palayo sakanya.
Nang tuluyan akong nakalayo, nang hihina akong napasandal sa pader. Napapikit ako habang in aalala ang mga katagang binitawan niya kanina habang ang isa kong kamay ay nasa dibdib ko. Ang pag bilis ng tibok ng puso ko ay hindi na normal.
Tulad ng gusto ko, wala na si Joaquin ng makabalik ako sa pwesto ko. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil don.
Ramdam kong may nakatitig saakin kaya napaangat ako ng tingin. Napasinghap ako ng makita si Joaquin na nasa kabilang table lang.
Sinamaan ko ito ng tingin. Napailing iling nalang ako at muling bumalik sa pag babasa.
Tulad ng hindi ko pag pansin sakanya, hindi ko na din binigyang pansin ang malakas na pag tibok ng puso ko.
I like your eyes.
He like my eyes. Gamit ang salamin sa kwarto ko napatitig ako sa dalawang mata ko. Si Nanay lang ang nag sasabing maganda ang brown eyes ko.
Nanghihina akong napaupo sa kama ko. Malalim akong napabuntong hininga. Ano bang nangyayari saakin? B-Bakit ko ba iniisip ang sinabi ni Joaquin?
Muli akong malalim na napabuntong hininga.
"Anak, ayos ka lang ba?" Agad akong napatingin sa pintuan ng kwarto ko kung nasaan nakatayo ang nag aalalang si Nanay.
I smiled at her. "Okay lang naman po ako, Nay."
Tumabi saakin si Nanay ng tuluyang nakapasok sa kwarto ko.
"Nakita ko kasi ang pag buntong hininga mo, kaya akala ko may problema ka."
Napangiti ako. Lumapit pa ako kay Nanay saka siya niyakap.
"Nay, alam niyo naman pong nag sasabi agad ako sainyo pag may problema ako."
Alas dyes na ng maisipan kong mag pahinga. Bukas ay sabado kaya kailangan kong bumangon ng maaga dahil tutulong ako sa pag titinda sa palengke.
Kinabukasan ay maaga kaming nag tungo ni Nanay sa palengke. Ala sais palang ay marami ng tao.
"Isang kilo nga ng bangus."
"Hi, Alexander."
Napaangat ako ng tingin ng marinig ang pamilyar na boses na iyon.
"Bea.."
Si Bea ay isa sa mga suki namin ni Nanay dito sa palengke.
I smiled at her. "Magandang umaga." I greeted.
"Sabi ko na nga ba nandito ka." She said happily. Mahina akong tumawa.
"Lagi naman akong nandito tuwing sabado at linggo."
Nang matimbang ko na ang bangus, binigay ko na iyon sa bumibili at kinuha ang kanyang bayad.
"Maraming salamat po."
Nang makaalis yung bumibili, muli kong tinignan si Bea.
Nakangiti ito saakin.
"Ano ang sayo?"
"Tilapia, dalawang kilo."
"Sige."
Inabot ko sakanya ang maliit na planggana para makapili siya ng tilapia.
"Nasaan pala si Tita Shelly?"
"Umalis lang saglit siguro parating na din iyon."
Tumango tango naman siya.
Nang makaalis si Bea ay saktong dating ni Nanay.
"Bumili ako ng pancit, halika mag almusal na muna tayo."
"Sige po, Nay."
Alas nuebe ng dumagsa ang maraming tao dito sa palengke.
"Hi, Alexander. Ang gwapo mo talaga."
Napangiwi ako ng marinig ang sinabi ni Sunny.
"Salamat. Ano ang sayo?"
"Ikaw, pwede ba—Ayy!"
Nanlaki ang mata ko ng masubsob ang mukha ni Sunny sa mga isda. Ang mas ikinalaki pa ng mata ko ng makita ang taong tumulak kay Sunny.
A-Anong ginagawa niya dito?
"Sampung kilong bangus." He said coldly. Habang ang dalawang mata ay seryosong nakatingin saakin.
"A-Anong ginagawa mo dito?" Hindi makapaniwalang tanong ko.
"Bumibili ako. May balak ka bang bentahan ako?" Bigla akong nataranta. Oo nga pala bumibili siya ng sampung kilong bangus.
Oo nga naman kasi Alexander, bumibili siya! Pero ang ipinag tataka ko, bakit siya ang namamalengke?
"Bakit mo naman ako tinulak, Kuya?" Si Sunny na nag pupunas na ngayon ng mukha. Inabutan siya ni Nanay ng tissue.
Nag kibit balikat lang naman si Joaquin. Habang ang kanyang tingin ay hindi inalis saakin.
Inabot ko sakanya ang planggana. "Pumili kana, ilagay mo dyan ang gusto mo."
"Ayos na ba ang mukha mo, Sunny?" Nag aalalang tanong ni Nanay. Nakita ko din ang pag sulyap ni Nanay kay Joaquin na tila'y namamangha.
"Ayos naman na po, Tita. Alexander babe, isang kilo ng bangus saakin."
Inabot ko naman ang isa pang planggana kay Sunny.
Napakunot ang noo ko ng mapansin na tinititigan lang ni Joaquin ang mga bangus sakanyang harapan. Napatampal ako sa aking noo ng maalalang mayaman ang isang to kaya malamang hindi marunong mamili ng isda o kaya naman nandidiri.
Kinuha ko ang planggana sakanya kaya nalipat ang tingin niya saakin.
"Ako na ang mamimili."
Nang masupot ko na ang bangus, inabot ko na iyon sakanya.
"Heto, 1700 lahat. 170 isang kilo."
Inabot naman niya agad saakin ang dalawang libo. "Keep the change."
Nagulat ako sa sinabi niya. Pero sa huli nginitian ko nalang siya. "Salamat."
Dalawa kami ni Nanay na nakatanaw ngayon sa papalayong bulto ni Joaquin.
"Anak, kilala mo ba Iyon?" Nag tatakang tanong ni Nanay.
Tumango ako. "Opo, Nay. Schoolmate ko."
Wala sa sariling nakatitig ako sa dalawang libong inabot niya. Ang lutong! Bagong bago!
เมื่อฉันเป็นเด็กฉันรักนางฟ้าที่พิมพ์บนการ์ตูนและการ์ดอวยพร ที่บริสุทธิ์ผ้าฝ้ายปีกสีขาวเป็นสัญลักษณ์ของความงามทั้งหมดมันตกแต่งความฝันในวัยเด็กของฉัน ปีกสีขาวประดับจุดเริ่มต้นของความฝันของฉันบทความนี้เริ่มต้นด้วยการอธิบายว่าผมชอบปีกสีขาวและใช้มันเพื่อตกแต่งความฝันในวัยเด็กของฉันชนิดนี้ของการเริ่มต้นที่สามารถให้ความรู้สึกที่ชัดเจนและรวดเร็ว วิธีที่ดีที่สุดที่จะเริ่มต้นการสอบ
As the voice faded, a blurry white figure appeared in front of me. It reached out its hand and opened up the woman’s mouth. Once I was freed, I was told to move aside. I had no clue who the white figure was and why would he save me. To my surprise, it was actually the Mountain God! I thought he was dead? How was he still alive? I felt like I had just fallen into a wolf’s nest after escaping the tiger’s mouth. The Mountain God looked rather upset and was just wearing a raggedy white innerwear instead of his usual classy robe. He was covered in bloodstains and had messy hair, looking rather like a prisoner from the olden days. Liu Longting and I had destroyed his human vessel a few days ago—we set up a trap and he fell for it. I figured I was pretty much dead at that point and would probably experience a death that would be harsher than before. I was so desperate to escape that place. Mountain God held on to the woman’s head by his hand. Suddenly, a tail as thick as a water
Paul drove to the pharmacy at the speed of lightning, he was pissed and a lot of ideas were running into his head, like he was ordered he packed behind the pharmacy and knocked at the back door. Lucy came out and opened the door for him.
Kehebohan pesta ulang tahun Freya telah sampai ke telinga Pangeran Archie dan dia tidak terlalu gembira. Cemburu. Murka. Archie langsung memerintahkan orang untuk memanggil River ke mansionnya. Penasaran seperti apa pria yang menggantikan posisinya sebagai pasangan berdansa Freya. Kabar yang didengarnya cukup membuatnya iritasi. Ditambah lagi kini berita itu terpampang di semua surat kabar nasional maupun tersebar dari mulut ke mulur hingga sampai ke dalam istana. Para pelayan dan prajurit ramai membicarakan topik tersebut. Tentu tidak di depan Archie namun gosip itu sampai di telinganya dengan cepat.Jenderal muda tampan mendampin
After our conversation, Winnie and l slept off in my bed. When l woke up she wasnt there on the bed. I checked my phone and showed that it's 11:45am.l can't believe that l slept that much.I first got worried that am late for work but then remembered that Keron refused me to do any. I went to the bathroom and blushed my teeth and had a bath. After l was done, l wrapped my body with a towel and left the bathroom.Reaching my closest, l choose a blue dress and put it on. I didn't apply any lotion on my body. Whenever am to say at home, l only apply during the bedtime. The sound my stomach gave, reminded me that l didn't had dinner lastnight. My stomach felt so empty. So l decided to first have breakfast before doing anything.The aroma of fried potatoes filled my nostrils making me more hungry. I went to the kitchen where it came from. Awwww! I arrived in time. I outtered out. Yeah good morning. Winnie replied. I also greeted her.Breakfast is ready let's
Bryan's POV:"Wake up guys, or you're gonna be late for school again!" My mom calls out from down the stairs.I love waking up for school. It's my favorite part of the day. Ever since I have joined the football team, my life has taken a sudden ameliorated turn. Where once I hated going to school, now I find my serenity over there. And I cannot miss a single second of my solace.Like every morning, I head for the bathroom. Take a quick shower and get ready. I go downstairs to eat my deliciously prepared breakfast made by my beloved mother.One thing I love about being in this almost empty house, is getting to eat the food my mother sometimes cooks. I cherish her with all my heart.I Never waste time o