LOGINMALAMIG ang tubig at dapat sana ay nagiginaw siya. Pero paano niya iyon madarama gayung nakahantad sa kaniya ang napakagandang katawan ni Isay? Nagising lang ang kaniyang diwa mula sa pagkakatitig sa dalaga nang maramdaman ang pagsasaboy nito ng tubig sa kaniya. Nang lingunin niya ito ay tumatakbo na ito palayo sa dalampasigan.
Sumigaw siya at sinabi ritong huwag lumayo dahil madilim na at sila na lamang ang naliligo subalit patuloy pa rin ito sa pagtakbo. Payapa ang dagat pero nangangahulugan iyon na higit itong malalim kaysa nang hapon na maligo sila. At hindi niya alam kung alam iyon ni Isay. Agad niyang naisip na hindi ito marunong lumangoy. Bukod doon ay may alkohol sa katawan ang dalaga. Dahil doon ay mabilis na rin siyang napatakbo at agad na sumunod dito.
Hindi pa siya nakalalapit ay narinig na niya ang tawag ni Isay. Unti – unti na pala itong lumulubog at marahil ay hindi na maabot ang buhanginan. Nakaramdam siya ng matinding takot sa dibdib at mabilis na tinalunton ang kinaroroonan nito.
Gaya ng isang nalulunod na tao ay agad ang naging pagkunyapit ng dalaga paglapit niya. Sinikap niyang matalo ng kaniyang lakas ang lakas ng pagkakakapit ni Isay. Kailangan dahil kung hindi ay malulunod sila kapwa. Pareho silang humihingal nang makarating sa bahaging mababaw. Tumayo siya gayundin si Isay at muntik na siyang mapasinghap nang agad na yumakap sa kaniya ang dalaga.
"S-sorry, daddy! I'm sorry!" Umiiyak ang tinig nito na may kasamang panginginig. Ibig niya sanang sisihin at pagsabihan ito sa ginawang kapilyahan subalit hindi niya iyon maisatinig dahil sa nakikitang anyo ng dalaga.
Hinagod na lamang niya ang likod nito at saka masuyong binulungan na huwag itong mag – alala. Ilang segundo lang ang takot sa kaniyang dibdib at ang humaliling emosyon ay hindi na niya nagawang supilin pa.
Magkayakap sila ni Isay at ang malambot nitong katawan ay damang – dama niya. All her perfect curves lying against all his muscles. At patuloy siyang nadadarang. Kung epekto man ng alak o mismong ng dalaga ay hindi na mahalaga. Ang dapat ay gawin niya ang tama at bitiwan si Isay hanggang may panahon pa siya.
Pero paano niya iyong gagawin gayong ang babae na ang kusang tumingkayad at humalik sa kaniya? Maliit si Isay kaya aminado naman siyang tinulungan niya ito upang maabot ang kaniyang mga labi. Napakatamis ng halik nito. Na hindi niya kailanman naisip na tataglayin ng anumang klaseng halik.
Kumilos ang kaniyang mga kamay upang buhatin ang katawan ni Isay at gaya nang una silang maglunoy sa tubig ay nakakunyapit sa kaniyang balakang ang mga paa nito. Wrapping his waist with her legs and kissing him hard made him go wild and crazy. He tasted and touched her sweetness but still, he couldn't get enough of her.
Napaungol si Zach nang maramdamang iginigiya ni Isay ang kaniyang mga kamay sa string na naghuhugpong sa maliit na piraso ng telang suot nito. Kakalagin na lamang niya iyon nang tila sa kung saan ay may sumigaw sa isip niya. Sinamantala niya ang pagkakataon at agad na ibinaba ang dalaga. Nagtatakang tingin ni Isay ang sumunod na natunghayan niya.
"I'm sorry, honey...you initiated it..." hindi sana iyon ang ibig niyang sabihin subalit kusa na iyong lumabas sa mga labi niya. At nakita niya kung paanong bumalatay sa maamong mukha ni Isay ang lungkot at sakit. Inabot niya ang dalaga at inalalayan sa pag – ahon. Sa tingin niya ay lasing lang ito at wala sa katinuan kaya kung anu – ano ang naiisip nitong gawin. Inakbayan niya ito at niyakap palapit sa kaniyang katawan upang kahit paano ay mabawasan ang hinanakit nito. Wala silang kibuan nang marating ang pampang.
HINDI SIYA makapaniwalang wala na si Zach. Mataas na ang sikat ng araw nang magising siya dahil sa sunud – sunod na katok. Mabigat ang katawan at masakit ang ulo niya pero pinilit niyang bumangon upang buksan ang pinto. Isang dalagitang katiwala ng resort ang bumungad sa kaniya at nagdala ng almusal at gamot. Bilin diumano ng kasama niya iyon kaya't matapos kumain at inumin ang gamot ay agad siyang nagbihis at nag – ayos ng mga gamit.
Ayon kay Mr. Hipolito ay alas nueve ang lakad nila papuntang Coron Airport kaya naman nagmamadaling tinakbo niya ang cottage ng binata. Pero wala na ito roon at ang tangi niyang inabutan ay ang tagapaglinis ng cottage nito.
Napapikit siya at napakagat – labi. Hindi niya sukat akalaing iiwan siya ng ganoon lang ni Zach. Hindi kasi niya naitanong dito kung magkasabay ba sila sa biyahe o hindi. Gayunman ay inaasahan niyang magpapaalaman man lang sana sila ng binata bago bumalik sa Maynila. Masakit ang loob at laglag ang balikat na tinahak niya ang daan palabas ng Isla Puting Buhangin. Tapos na ang masasayang araw niya roon kapiling si Zach. Tapos na ang pantasya at pananaginip niya ng gising.
"BASED FROM this report, it is without a doubt that the new marketing strategies are all effective. Try to look at the graph and see the volume of sales in this quarter." Sinundan niya ng pointer ang presentation na nasa white board upang makasunod ang walong taong nakikinig.
Inayunan naman ni Zairah ang sinabi niya at sasagot na lamang siya rito nang malakas na pagbalya ng pinto ang pumigil sa kaniya. Nagulat siya at nanlaki ang mga mata nang makilala kung sino ang nakatayo roon. Ang babaeng hindi nagpatulog sa kaniya sa loob ng ilang gabi...si Isay.
"M - miss, may kailangan ka?" agad niyang tanong dito. Pinigil niya ang sariling mapatingin sa mga mata nito sa takot na hindi niya mapaninindigan ang ideyang pumasok sa isip niya.
Napasinghap si Isay sa pagkabigla marahil sa kaniyang tanong pero hindi pa rin ito tuminag. Nang lakas loob niya itong tanawin ay nagsisi siya. Dahil nasa mga mata nito ang hindi matatawarang sakit ng loob na ibig niyang iwasan.
"I'm s – sorry, Miss but we are in the middle of a meeting..." Hindi pa niya natatapos ang sinasabi nang isang employee ang lumapit sa dalaga at marahan itong hinatak palabas. Hindi niya alam ang madarama nang tuluyang makalabas ang mga ito ng silid.
"DADDY?!" Nabigla siya nang marinig ang tinig ni Isay. Lumingon siya at natanaw itong lumabas mula sa halamanan sa gilid ng parking area. Ilang saglit na nagtalo ang isip niya kung magmamadali na ba siyang sumakay ng kotse o haharapin ito. Pagkuwa ay napapikit na lamang siya at iiling – iling na hinintay ang paglapit ng dalaga.
"What are you doing here?" sa mapanupil na tinig ay tanong niya nang makalapit ito.
Saglit na natigilan si Isay bago ngumiti. Ngiting iniwasan niyang tingnan.
"I was looking for you. Why did you just left me alone in White Sand Island?" Hindi niya alam kung matatawa siya o maiinis sa narinig na sinabi nito. It was obvious that she was just trying to speak in a foreign language.
"Okay. So, what do you want now?"
a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a
hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello hello h
Era domingo, a Taddeo le tocaba correr ese día en el Gran Premio de México, pero por primera vez no tenía ánimos, había perdido las ganas de correr, su estado mental no era el apropiado, pero no tenía ninguna otra alternativa, debía ponerse una coraza de indiferencia, para que no le doliera lo que estaba pasando, pero era difícil, los ojos de su padre venían a su mente, los tenía presente, no dejaba de pensarlo un solo momento, a él le hubiese gustado estar acompañándolo, así lo habían planificado, pero la vida a veces tiene planes que no esperas y no entiendes.También estaba Camilla, lo había apoyado durante el día anterior e incluso ese día, había estado con él dándole ánimos, impregnándole sus
“Jenderal, lagi-lagi orang yang kita utus ke Oasydio tewas. Mereka gagal mengambil batu pusaka itu. Ini sudah orang ke-sembilan. Semua orang, tidak peduli pintar atau kuat yang kita kirim ke sana tidak ada yang berhasil. Kalau tidak tertangkap pasti tewas mengenaskan.” lapor Logan depresi di hadapan Phillip Ashton.“Apa saranmu?” Tanya Phillip Ashton sambil menghisap cerutunya dalam-dalam. “Haruskah kita mengirim River sekarang?”
The days continued to change without any further messages from Gery Love AS.Until a day before the New Student Orientation (NSO) period, I received a short message from Gery Love AS that said, "I can not wait to meet you on college.""Me too," I replied his message.“By the way, tomorrow is our first day in college,” Gery Love AS replied my message."Oh? Really? The time passed so quickly until I do not think tomorrow is our first day, huh?" I replied to Gery Love AS."Yes. You have read the information for tomorrow, right? "Gery replied for my message."Yes," I replied to Gery Love AS."Have you prepared things that must bring too?" Gery Love AS asked me in his message.“Of course. I have prepared,” I replied Gery Love AS’ message.
Mariaisabelle, Maria and Mary were planning what they were going to do once they'd arrive at the new home. The discussion included the maintenance, decorations, and greetings to their neighbours.Mariaisabelle would be the one that would clean the rooms.Maria would be responsible for running errands in themarket, and Mary would be washing the dishes.Mariaisabella sat beside her daughtersin astonishment. She couldn’t believe how fast her little girls were growing. All four of themwereused to maids, butlers, and cooks to do these things for them. But their ability to organize the responsibility almost made her cry.It has been a week since Mariaisabella and Stronzo f