chapter 9

Yuck! Masyado lang manipis ang aking mukha upang hindi mahiya. Kung sino ka mang naglagay sa'kin nitong papel na'to, humanda ka lang sa revenge ng isang panget na nerd.

Binilisan ko ang pag-akyat at baka mahuli ako sa klase. Tumakbo ako't may nakabanggaang lalaki. Malakas 'yong pagkakauntog ng ulo ko sa kaniyang dibdib.

Omo! Ang ganda ng katawan at nangangapoy yata sa init n'ong nabangga ko accidentally. Slow Motion kong itinaas aking mukha upang tingnan siya.

"What?" Sabay kaming nagsalita at lumayo sa pagkakadikit namin sa isa't-isa.

"Ikaw na naman?" Sabay rin naming saad sa isa't-isa habang pinahiran niya 'yong polo-shirt niya. Wow! Ang OA, ano ako prinsesa ng mga mantsa? Shucks!

Guitarista ka palang lalaki ka. Tapos may kasama siyang babae. 'Yong kasama niya kanina sa 2nd floor na kumakanta.

"Hindi ka man lang magso-sorry?" Nanghihingi pa talaga ng paumanhin? Who are you boy? You're not careful with the way you are walking in.

"Eh, ikaw nga 'yong nakabangga sa'kin. Ikaw dapat magso-sorry." Saad ko sa kaniya habang naglalakad ako pataas ng hagdanan ngunit pinigilan niya ako sa paghawak ng kaniyang kamay sa aking braso.

"Magso-sorry ka o magso-sorry?" What a crazy person. Ano bang pipiliin ko? Shunga ka talaga boy, sayang 'yang kagwapohan mong taglay.

"Eh, paano kung hindi?" Bahala na, hindi na ako mahihiya.

"Panget!" Ouch! Level 5 na sakit. Hinampas ako ng katotohanan. Bully ka palang lalaki ka.

Gusto ko na sanag gumanti ngunit napigilan ako ng sarili kong pag-iisip. Oo nga, panget ako at wala naman akong laban sa kaniya. Gwapo siya at lalaki pa, samantalang ako? Lutang na lutang pa.

"Bitawan mo nga ako!" Inalis ko ang kaniyang kamay sa pagkakahigpit na hawak niya sa aking braso. Umalis agad ako tapos narinig ko 'yong isang babae na nagsalita.

"I like her confidence Khaile upang kalabanin ka lang ng gan'on"

Ahh.. Khaile pala pangalan niya?

EXCUSE ME! Ate ghorl, kahit ganito ako kilalanin mo muna apelyido ko. I am Blaire Mondragon, panget na nerd pero bubuga ng mainit na apoy. Char! Nanlaban lang ako sa ano bang pangalan n'on?

Oh, kay Khaile. Ang sungit kasi n'on mula pa kanina sa jeep hanggang nangyari 'yon ngayon. Wala naman akong kasalanan diba? Siya kasi 'yong tanga-tanga at hindi tumitingin sa kaniyang dinadaanan.

Pumunta ako ng mabilis at pumasok sa classroom. Buti nalang wala pa 'yong Professor namin.

Umupo ako at naghihintay sa pagpasok ng Prof. namin. It was 10 minutes of waiting napag-isipan ko nalang mag-wattpad. Na-charge ko na naman 'yong phone ko. Ano kaya magiging reaksiyon ni bunso kapag nalaman niyang ako ang kumuha sa powerbank niya? Haha.

May nag-pop up na notification sa Wattpad ko.

*kakekikoku updated The Revenge of a Nerd Girl*

Kaya tinuloy ko nalang 'yong pagbasa hanggang nasa Chappy 18 na ako.

*Gazini, matagal na akong nagkagusto sa'yo. I love you since the second day I saw you. Nahihiya lang akong magsabi ng totoo dahil takot akong mapagtawanan ng mga tropa ko. Isang bad boy na nahulog sa isang nerd girl noon. It's hard to keep secretly falling inlove with someone. I'm trying my best to show you how much I like you but you don't seem to notice*

Gosh! Mamamatay na yata ako sa kilig nito. Heart attack na this, sarap tumalon sa tuwa. A bad boy who secretly fall in love with a nerd girl? Oh balot pinoy!

*Jeff, i like you since you firstly glance at me. I was afraid to say this to you before kasi wala akong laban at baka pagtatawanan mo lang ako kasi sobrang panget ko n'on. I like you when you're not looking. I like you when you're not knowing. It feels like I have been waiting forever for you to realize how much I like you.*

*Gazini, I am so happy right npw knowing that a nerd girl I like before has the same feeling what I have feel right now. In spite with what bad deeds I have showed to you, but...*

Hinawakan ni Gazini ang lips ni Jeff at dahan-dahan niyang nilapitan ang mukha nito. Hahalikan niya ba si Jeff? No way! Mahihimatay na talaga ako nito. Gosh! Intense level 101.

*I am in love with you and you have feeling for me too.* sabi ni Gazini

Akala ko naman hahalikan niya 'yong badboy na'yon.

*So what do you mean?* tanong si Jeff kay Nerd girl na gumanda na ngayon.

*I know you know what I'm thinking* nginitian ni Gazini 'yong badboy.

*I can't promise you the moon and the stars above but I will do my best to be your good badboyfriend. Can we be a lovers?*

What! Ano ba'yan. Kahit gaano pa ka badboy may itinatago pa palang chocolates. Shucks! Ganda ng line mo tol! Sagutin mo na Gazini.

*Yes!*

Boom Balot! Ang sarap ng feeling kapag 'yong badboy na 'yong manligaw noh? Isang malaking SANA ALL!

*Gazini's POV*

*Isang malaking TAWA ang ilalabas ko mamaya. Akala mo siguro ako ang Gazini na Nerd na kilala mo noon? A big X nalang sa'yo Jeff. Starting this day, everything will be gonna interesting. How you play me before is how I wanna play your feelings ngayon. Ipamumukha ko sa'yo 'yong panget na bangungot sa buhay mo. Humanda ka sa Revenge ni Ms. Nerd.*

What? Are serious Gazini? But how? Akala ko mahal mo siya kahit bad boy siya? Ang sarap pumasok sa Wattpad world at pigilan siya.

Suddenly there's a bell ringing in the top of my head.

*Ting*

Blaire minsan ba naisip mo 'yong title ng story bago mo binasa?

Oo nga! Boba kang bayhana! Tsskkk! Sino ba namang mag-aakala kung pinapatay ka na sa kilig nilang dalawa?

Hindi parin dumating 'yong Professor namin sa Teaching Profession kaya nagsilabasan nalang lahat ng mga kaklase ko. As usual ako ulit ang mahuhuling lumabas ng room.

Nakita kong may mga dumi ng mga kinakainang chichirya sa sahig.

"Ano ba 'tong mga walang hiyang classmates ko? Hindi man lang sila naaawa sa mga school janitors." Sarili ko lang ang kinakausap ko d'on.

Mayamaya

"Iha, ako na dyan." Boses ng isang lalaki sa aking likuran. Nang paglingon ko ay isang matanda na lalaki. Matanda pa yata ng limang years kay Mama. May dala-dala siyang trash can at walis.

"Ah, eh ok lang naman sa'kin Manong?"

"Manong Edward, ako 'yong na-assign dito sa COED Building."

"Ah, nice meeting you po Manong Edward." Iniabot ko sa kaniya 'yong kanan kong kamay ngunit tumingin lang siya n'on.

"Huwag na Iha, baka madumihan pa 'yang kamay mo." What? Manong naman nahihiya pa kayo eh pati mukha ko madumi rin namn eh.

"Hala si Manong naman oh, hindi ako arte na pagkatao noh?" Iniabot na niya rin 'yong kamay niya at nakangiti sa'kin.

Tinulungan ko siyang maglinis sa buong classroom. Vacant hour ko kasi after that subject kanina. At saka hindi naman ako OA noh? Tumutulong nalang ako kay Manong Edward, kahit malaki 'yong bayad namin sa school pero it doesn't mean gaganonin nalang namin pagtatrato ng mga Janitors sa school.

"Iha, ba't mo pa ako tinulungan? Trabaho ko 'to at baka may next class ka pa." Nakakaawa naman tingnan si Manong.

"Ok lang Manong Edward vacant ko rin ngayon eh." Habang kinuha ko 'yong trash can na hawak ni Manong.

"Hindi ko inaasahang may mga estudyanteng kagaya mo ang nag-aaral pa dito sa USL kasi kasanayan sa kanila parang wala lang? Estudyante lang talaga tingin nila sa sarili nila." Saad ni Manong Edward na naawa ako sa kaniya.

Ngumiti lang ako kahit napipilitan dahil naaalala ko kasi 'yong Ama ko na pumanaw na dahil sa Car Accident papuntang Staff meeting nila. Ang swerte kaya ng mga anak ni Manong noh? May masipag silang Ama na nagtataguyod at bumubuhay sa kanilang pamilya.

Hindi ko namalayang tumulo na pala 'yong luha ko. Napansin rin ni Manong 'yon.

"Oh, iha ba't ka naluha?" Tanong niya sa'kin habang lumapit.

"Wala manong, naalala ko lang 'yong Papa ko." Kinuha ko 'yong tissue ko sa bag ko at ipinahid sa mga mata ko.

"Bakit? Ano bang nangyari sa Papa mo?" Tanong niya sa'kin while kinuha niya 'yong trash can.

I told him the whole story about what happened to my Father. Tapos bigla noya akong nilapitan.

"Pwede mo akong gawing pangalawang Ama dito sa school Iha. Wala kasi akong Anak, at nag-iisa lang ako sa buhay." What Manong? Totoo bang sinasabi mo? Unbelievable.

"Talaga Manong?"

"Oo naman kung hindi mo ako pandidirian?" Anong pandidirian? Wala 'yan sa bokabularyo ko Manong Edward.

"Salamat Manong Edward." Di ko mapigilan sarili ko sa tuwa kaya niyakap ko siya at kitang-kita ko sa kaniyang ngiti at mata na masaya rin siya.

****

Naglakad kaming dalawa ni Manong Edward na field. Nagkwentuhan kami kung paano siya nagsimulang mag-janitor at ilang taon narin siyang nagse-serbisyo sa USL.

Hanggang....