Share

chapter 9

Author: GN002
last update Petsa ng paglalathala: 2023-12-01 15:55:38

Mas naunang bumaba sa'kin 'yong mapang-asar na Khaile na 'yon. Pagkababa niya'y nginitian pa niya ako. Hindi niya ako madadaan sa pangingiti niya no?

Naalala ko na 'yong sinabi sa'kin ni Manong Edward na makikipagkita siya sa'kin sa Plaza this night. Tutuloy ba yata ako sa Audition? Pero bakit? Masyado lang makapal 'yong mukha ko upang sumali d'on at nakakasigurado akong pagtatawanan lang nila ako. Pero? Paano ba 'to? Baka maghintay si Manong sa wala.

Teka lang! Magpapaalam nalang ako kay Mama nito. Sana nga papayag siya.

Tinawagan ko si Mama. At salamat sa Diyos pumayag naman siya. Mukhang gagabihin naman siya sa pag-uwi kaya si Brett nalang muna at si Yaya ang nasa bahay.

*****

Nandito na ako sa Plaza ngayon, ang daming tao at parang mahihirapan akong hanapin si Manong Edward dito.

Out of place yata ako dito, ang daming mga magjo-jowa at ang tatamis pa. Chat! Ang sweet pa nila, parang gusto ko na yatang magkajowa. Charot!

*Blaire left the group.*

Sa dami ng babaeng single dito sa mundo, ako pa kaya ang mapiling magkajowa eh, sa panget na mukhang taglay ko. Parang mga hayop lang yata ang magagandahan sa'kin. Argh!

"Anak Blaire!" Sinong tumawag sa'kin. Lumingon ako at nakita ko si Manong na may dalang gitara. Nakaka-touch ng feeling na tinawag na niya ako ng Anak hehe.

Pero nakakabilib si Manong hah, nakatalikod pa nga lang ako pero alam na niyang si Blaire ako. Kung sa bagay, panget nga kaya madaling makita. Char! Baliktad na yata.

"Manong" niyakap ko siya at feeling ko close na kami. Hindi ko alam pero magaan 'yong pakiramdam ko kapag kaharap ko siya. Ang ganda kasi niyang makitungo at matagal ko naring pinangarap na may gustong kumausap sa'kin sa school. Nakakapagsalita lang kasi ako kapag nasa classroom, kapag may tinatanong sa'kin 'yong mga Professors at tuwing may reporting.

"Magsimula na tayo?" Ano raw? Magsimula? Tutuloy ba ako sa Audition? Akala ko mag-uusap lang kami. Pero ewan ko lang, hindi pa nila alam ni Mama at Yaya sa planong 'to.

Umupo kami sa may upuan at hinubaran niya ng jacket ang kaniyang gitara. Bakit nga pala may dala siyang gitara? Guitar Lesson ba 'to?

"Manong, bakit may dala kang" itinuro ko 'yong nguso ko papunta sa gitara.

"Marunong ka bang maggitara?" What? Hindi ako sanay sa ganyan. Si Brett lang marunong sa'min, sinubukan ko maggitara n'on pero ang sakit pala sa mga daliri sa bawat pag-ipit ng mga strings kaya hindi ko nalang pinapatuloy pa.

"Hindi Manong eh, mas gugustuhin kong pang kumanta kaysa mag-gitara." Tumawa siya sa'kin at nagsimulang mag-gitara.

Ang galing ni Manong, parang pang-professional na yata.

"Mayamaya, dadating na 'yong magtuturo sa'yo."

"Huh?" Bigla akong tumunganga kung anong pinagsasabi ni Manong sa'kin. May magtuturo sa'kin? Sino naman?

Ngumiti siya sa'kin at mayamaya may kinamay siya d'on sa malayo.

Nakajacket ng white at matangkad. Hindi ko nakita 'yong mukha dahil naka-face mask ito at may dalang gitara. Ang astig niyang tingnan.

"Siya yung maging tutor mo." What? Tutor? Seryoso si Manong? Ipipilit niya talaga akong sumali eh hindi pa nga siya nakarinig sa boses ko. Excited much lang? Kaya lang naman ako pumunta dito kasi baka aasa siya sa'kin na pumunta.

Mayamaya tinanggal ng lalaki 'yong Mask at hinubad ang kaniyang jacket at....

"Ikaw na naman?" Nakangiti siya sa'kin at kinindatan. Naaasar na ako tuloy sa kaniya.

"Hi Miss Panget." What the H. is going on to you Mr. Teddy Bear Lover.

Tinarayan ko lang siya. Gusto ko man umalis ngunit hindi nakaya ng konsensya ko na iwan d'on si Manong.

Tumabi siya sa'kin ngunit umalis ako at pinag-gitnaan namin si Manong. Tumabi siya ulit tapos tumayo nalang ako.

"Manong? Ba't mo siya kilala? Magka-ano ano ba kayo nitong Teddy Lover na 'to."

"Subukan mong banggitin 'yan ulit, ihampas ko 'tong gitarang dala ko sa panget mong mukha." Galit siya sa'kin tila ba'y nagchange mood siya agad. From nang-aasar to naaasar. Ang cute niyang tingnan kapag galit parang isang naasar na baby bunny. Ay putek! Di kaya, si Keifer lang 'yong Cute.

"Nakakatawa kayong tingnan para kayong aso't pusa." Saad ni Manong habang nakaniti sa'min. Pati siya mapang-asar narin?

"Ba't mo siya kilala Manong?"

"Nakilala ko yang si Khaile sa USL. Palagi siyakasing nag-gigitarang mag-isa d'on sa stock room. Palagi ko siyang nakikitang mag-isa d'on. Kaya dumating 'yong araw na nilapitan ko siya at d'on nagsimula lahat. At kanina nakita ko kayong nag-uusap d'on, kaya n'ong pag-alis ni Khaile tinanong ko siya tungkol sa'yo. Kaya inalok ko siyang pumunta dito ngayon. At ito..."

Hay nako! Wala na bang masyadong espasyo itong mundong 'to? Parang sa'kin lang umiikot lahat ng bagay at pangyayari eh, pati mga tao. Argh! Tumingin ako kay Khaile ang taas pala ng ilong niya. Uy! Blaire, wag mo nga akong tuksuhin. Bad boy 'yang si Khaile. Bawal 'yang iniisip mo tungkol sa kaniya. Remember the old days, palagi ka nalang binibiktima sa pambubully niya.

"Matutunaw na 'yang si Khaile sa kakatingin mo Blaire!" Ang sakit ng pagsampal ko sa mukha. Pansin pala ni Manong 'yon? Ayon tuloy, nang-aasar na naman ng tingin sa'kin 'yong Khaile na 'yon.

"Gwapo ba ako?" Yuck! Nandidiri ako sa'yo kagaya ng pandidiri mo sa mukha ko.

"Mas gwapo pa 'yang anino mo kaysa sayo. Asa ka pa!" Pero gwapo naman siya ayaw ko lang ipamukha sa kaniya baka sabihin niyang type ko siya tapos aasarin na niya ako, tapos magugulo na naman 'yong tahimik kong buhay. No way!

"So ano? Start na tayo?" Tanong ni Manong habang nakatitig sa'kin 'yong lalaking 'yon. Nakakinis.

"Nawalan ako ng gana Manong, parang gusto ko nang umuwi. Next time nalang tayo magpractice for Audition." Totoo ngang nawalan ako ng dugo dahil hindi ako komportable kapag nakaharap ko 'yong lalaking mahilig mang-asar at mangbully sa'kin noon

"Dito ka nalang sa tabi ko, para kiligin ka naman kahit minsan." Putek ka lalaking ka!

"Ang feeling mo rin no? Masyado!" Argh! Sarap mangagat ng buhay na tao. Argh! Argh!

"Ano ba kayo, wala talagang practice ang mangyayari ngayon." Naiirita na yata si Manong, kitang-kita ko na sa kaniyang aura.

Umupo nalang ako, napilitan akong na tumabi sa mokong na 'yon. Iniabot niya 'yong gitara sa'kin habang nakangiti.

"Yuck!"

"Maka-yuck ka dyan akala mo hindi rin ako nandidiri sa'yo. A big YUCK to you!" Ouch! Nahuli ako sa sarili kong lambat.

Tinarayan ko siya.

Bigla niya lang hinawakan 'yong kamay ko. Yung nakikita ko sa mga movies, yon talaga. Itinuro niya sa'kin 'yong mga basic chords. Ang lambot pala ng kamay niya at ang sarap pisil-pisilin. Ano ba 'to hindi ako makapigil sa iniisip ko sa kaniya.

"Dito mo ipo-point 'yong finger mo." Balewala lang sa'kin 'yong mga turo niya dahil nakatingin lang ako sa kaniya kahit masakit na 'yong leeg ko pero ewan ko parang ginaya ko na yata 'yong napapanood ko sa mga teleserye.

"Sa C chord na naman tayo." Pero ewan ko parang hindi niya yata pansin na nakatingin ako sa kaniya. Ang kapal ng kaniyang kilay kasing kapal ng mukha sa crush mong paasa. Ang taas ng pilik mata kagaya ng crush mong hindi mo na kayang ma-reach out pa. Tapos ang bango ng hininga niya mukhang user 'to ng close-up. Ang cute ng mga mata niya.

"Hoy Blaire!"

"Uy Paniki!" Nagulat nalang ako habang matagal na palang nakatawa si Manong sa'kin.

"Parang matutunaw na si Khaile dyan sa titig mo ah." Yuck! Nangingi-alam rin 'tong si Manong oh! Nang-aasar narin, parang nagmumukhang guilty na yata ako.

Tumawa ng malakas sa'kin Khaile.

"Hahahahahaha, mahirap maging gwapo Manong." Ang OA makatawa nito, may nalalaman pang pahawak-hawak ng tiyan. Isang malaking KEBER!

"Share mo lang?" Tinaasan ko siya ng Kilay.

"Sus! Aminin mo na, gwapo ba ako?" Ang sarap din pala hampasin ng gitara nitong lalaking 'to. Ang super high ng confidence, mula Atmosphere hanggang Exosphere. Argh!

"Humarap ka sa salamin, tapos tanungin mo 'yong unggoy na kaharap mo." Argh! Nakakainis ng sobra 'tong attutude na mayr'on siya. Gwapo ngunit feelingero!

Lumipas ang ilang mga oras at dinalaw ng kami pareho ng antok. Nakapagdesisyon na kaming umuwi na dahil malalim narin 'yong gabi.

"Paano 'yan, bukas nalang sa school after lunch?" Ewan ko ngunit nagdadalawang isip ulit ako kung gusto ko nga bang mag-audition. Parang binisita na ulit ako ng kaba.

"Manong eh, parang gusto kong umatras. Natatakot ako."

"Ba't ka naman aatras? Magtatampo ako." Ay...may nalalaman pa pala siya gan'on?

"Basta see you tomorrow nalang." Hindi na ako masyadong nagtagal pa at naunang umalis sa kanila.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Gn 002 book-00078   chapter 68

    k o hfgh i j l j h lk h l aj<template><divclass="create_chapter"><divclass="cc_top"><imgsrc="../../assets/images/bookinfo/icon_back.png"altclass="back" @click.self="handleGoBack" />{{ $t("add.createChapter") }}<divclass="share" @click="isEdit = !isEdit"style="float:right;position:inherit;right:inherit;top:inherit;"><imgsrc="../../assets/images/icon_slices/icon_more2.png"alt /><divclass="more"v-if="isEdit"><divclass="it" @click="$router.push('/create_chapter?bookId=' + bookId)">{{ $t("add.chapterList") }}</div><divclass="it" @click="$router.push('/create_book?bookId=' + bookId)">{{ $t("story.manage_story") }}</div></div></div></div><divclass="cc_title"><template><divclass="setNote"v-if="

  • Gn 002 book-00078   chapter 67

    asd;lasd asd An ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodasd;lasd asd An ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodasd;lasd asd An ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodasd;lasd asd An ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordinary human girl who has a broken family and tragic childhoodAn ordi

  • Gn 002 book-00078   chapter 66

    “Sorry I’m late.” I apologized as I kissed Elijah’s cheek before he held my hands.“It’s alright. Lea doesn’t seem to like me very much that was why she held you prisoner.” Elijah said as I heaved.“You have no idea but that’s why I love her. She’s the only person who has never left my side even up till this day. Lea’s my only stability in my long life.” I explained as a soft smile pasted on my lips.Elijah frankly looked jealous but didn’t complain as he nodded before I held his hand.“But there’s no one who has made me interested in them for more than a day and still be a sight for pretty eyes.” I said as I smoldered his cheeks before I kissed the soft flesh.Elijah carried me in his arms as I shrieked before I wrapped my arms around his ne

  • Gn 002 book-00078   chapter 65

    Nagsimula ang lahat noong ika-19 na siglo. Payapang pamumuhay ng mga Pilipino makikita mo. Kultura ng Pilipinas ay lubos na napakaganda.Pero ang ilan sa mga ito ay may kaunting bahid na ng pagka Español. Nakita ko noon kung paano lubos na napakarelehiyoso at mapagmahal sa pamilya ang mga Pilipino, kagaya ko.Simple lamang ang pamumuhay namin ng pamilya ko, pero hindi namin kinakalimutan na magpasalamat sa lahat ng biyaya na dumarating saamin. Ako ang panganay sa anim na magkakapatid at sa murang edad pa lamang natuto na kaming magtrabaho.Matagal ko ng pinangarap na makapag-aral. Dahil sa kakapusan hindi ito nangyari. Pero hindi ito naging hadlang saakin para hindi matuto.Alas-tres pa lamang ng umaga gumigising na ako. Para saakin napakahalaga ng oras, kaya wag natin itong sasayangin. Magsisimula pa naman mamayang alas-sais ang trabaho ko sa mga Sarmiento.

  • Gn 002 book-00078   chapter 64

    By the time Noah and Grace were leaving the Nkhoma mansion; the sun had already set over the mining town of Mafinga. They had to walk almost two kilometers before they found a bus station. The two got on the bus and found seats in the back. Noah told the conductor their destination as he handed over their fare.Heaving a sigh, he cast a sideward glance at his wife who was staring at the outside world mindlessly, her mouth straightened into a thin hard line. He opened his mouth to strike a conversation with her about what had gotten her upset but changed his mind and concentrated on his phone instead.'Police?' the conductor queried, turning in his seat to ask his passengers, who were lost in their own thoughts, as the bus cruised along the brightly lit road.'That's our stop,' Noah replied," You haven't yet given me my change," he politely reminded him."Hundred kwacha two right? Sure boss, let me get some

  • Gn 002 book-00078   chapter 63

    “But this means ... he has made the right decision. He did not wage war as a hobby, he just waged war so that no one would revolt...” Rose looks at Philip ... Philip laughs lightly, “What else the reasons behind your escape?”“Why did he burn the fort? Burning a fort for no reason is causing damage...”“What happened to the Olton palace you forgot? Quincy burnt Olton palace in conspiracy to kill King. King needed to burn his fort to create terror .....”Rose was stunned ... she says in her mind, “Every action of Kingstone... every decision was right. He gave every order with full consideration, not as cruelty or as a game ... I really misunderstood him...”Philip sees Rose not saying anything, “It seems that all your doubts have been cleared... Now let&rsqu

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status