chapter 8

Pahina 12

Kay bilis lumipas ng mga araw, linggo at buwan. Sa loob ng mahabang oras na ginugugol ko ay siya namang pagiging malapit namin ni Greg sa isa't-isa. Mas lalo pa siyang lumalapit sa akin. Hinahatid sundo na niya ako at pinupuntahan sa bahay kapag weekends. Para raw masulit namin ang mga araw na nagkikita pa kami. Baka raw kasi, kapag gumraduate na siya sa highschool ay roon na siya papag-aralin ng kanyang parents sa states.

Iba rin talaga kapag mayaman ano? Kaya siguro pumatol si mama sa daddy ni Greg. Walang kaalam-alam si Greg na alam ko na ang lahat. Or maybe he expected me na alam ko na dahil nga naman anak ako ng kabit ng kanyang daddy.

Pinapakita niya sa akin kung anong klaseng lalaki siya, at sobrang maalaga, sweet at maalalahanin. Kaya hindi ko maitatangging ang karupokan ko. Pero syempre, hindi ko pinapahalatang may gusto ako sa kanya. Nananaig pa rin ang galit ko sa aking ina. Dahil siya ang rason ng lahat ng ito kung bakit ako nakikipagplastikan kay Greg. Kung bakit kailangan kong gawin itong mga bagay na ito.

Sa bahay naman, lagi kung nakikita si mamang nakangiti habang nakaharap sa kanyang telepono. May isang araw pa nga bihis na bihis siya at biglang sumulpot si Tita Dina kasama na naman ang isang matandang lalaki. Pero iba ang mukha nitong lalaki, hindi kagaya no'ng kasama niya sa kalye.

Tatanda ba talaga sila mama na ganito ang kanilang trabaho? Paano kaya kung hindi ako makapagtapos? Magiging kapareho ba ako nila mama at tita Dina? Haays!

"Ang lalim yata ng iniisip mo Ellen," pang-aagaw ni Greg sa aking atensiyon.

"H-Ha? Ahh wala, may naalala lang, ay oo nga pala, kumusta iyong birthday party ng isang classmate mo? Masaya ba?" pag-iiba ko sa usapan.

"Okay naman, masaya. Pero mas masaya sana siguro kung pumayag kang makasama ka sa party kagabi." bigla naman siyang nalungkot.

"Hala, nagdrama pa ang loko! Hoy! 'Di ba nga sinabi ko na sa 'yong hindi pwede dahil may importanteng gagawin sa homework. Oh kung sumama ako sa iyo kagabi e, 'di hindi ako nakapagpasa no'ng homework ko." mayabang na paliwanag ko sa kanya.

"Oo nga naman, iba talaga kapag matalino." he said.

"Ako pa, matalinong-matalino 'to 'no!" pagmamayabang ko na naman ulit.

"Sige nga ma-try natin ang pagiging matalino mo!" panghahamon naman niya sa akin. Kaya ako naman itong mayabang kaya go na go.

"Go!" I said in a loud voice.

"Ganito, yes or no lang ang maaaring isagot!"

"Game! Dali na!"

"Okay, hmm. Dose ba ang laman ng isang dosena?"

"Yes!" sabay ngisi ko.

"Ang easy!" mayabang na usal ko ulit.

"Yabang! Sige ito naman! Kung ang tagalog ng stand is tayo, so ang tagalog rin ba ng us is tayo- na?" dahil sa excitement ko ay hindi ko narinig ang panghuling salita na kasunod ng 'tayo'.

"Yes naman!" I shouted in excitement.

"Talaga?" nagulat naman si Greg sa naging sagot ko.

"Oo nga!" Inosente ko na namang pahayag.

"Totoo? Wala ng bawian?" may paniniguro sa boses ni Greg. Parang ang saya yata niya. Kaya kinunot ko ang noo ko.

"Wait, bakit ka ba parang ang saya-saya mo yata? May nasabi ba akong naging rason diyan sa pagngiti mo?" I smiled para hindi niya ma-feel ang pagkailang ko.

"W-Wait- hindi mo na gets?" napalis naman ang kaninang ngiti niya at napalitan ng pagkaseryoso at kalituhan.

"Na-gets ko ang tanong mo, na ang tagalog ng stand is tayo, at saka ang tagalog ng us is tayo, kaya ang sagot ko kaagad is oo at yes!" I explained to him.

Nakatunganga naman siya saglit at parang hindi makakilos kaagad. At biglang nagbitaw ng isang awkward na tawa at saka tumayo na ng maayos sabay sabing- "O-Oo nga naman, tama ka." sabay talikod niya sa gawi ko at saka nagkamot siya sa kanyang batok. At biglang nagpaalam na magc-cr na muna siya.

"Oh? Anong problema no'n?" pati ako'y napakamot na rin ng aking ulo. Nandito kasi kami ngayon sa isang kainan sa loob nitong isang napakalaking mall na tinatawag nilang GMall.

At dahil ayaw kong mag-isip sa naging hindi pangkaraniwang inaakto ni Greg ay inaaliw ko na lang ang mga mata sa mga taong kumakain. Natapos na kasi kaming kumain ni Greg kanina.

At galing na rin kaming arcade, nagyaya kasi siya sa akin kaninang umaga, manlilibre raw siya. Kaya go na rin ako. Bahagya nga akong pinagpawisan kanina sa naging kalikutan ni Greg e.

Mamaya siguro magpapasama ako sa kanya sa bookstore rito. Mamimili ako ng bagong librong mababasa.

Ay! Oo nga pala! Mabuti't naalala ko. May hinabilin pala si mama sa akin kanina na idaan itong pera sa address na nakasulat sa papel. Wait, asan na ba 'yon?

Kinalkal ko naman ang maliit kong bag at doon nahagilap ko na ang kaninang habilin ni mama. Paano si Greg, nakakahiya naman kung magpapahatid ako sa kanya roon sa mismong address na ito. Baka maisip niyang ginagawa ko na siyang personal driver ko.

Aalis na sana ako at kinuha ang cellphone para magtipa ng text para kay Greg. Pero bigla siyang nagsalita sa may likuran ko.

"Aalis ka na?" pambungad na tanong niya. Bahagya akong nagulat.

"Naku naman Greg, nandiyan ka na pala, ah-eh, oo e. Kasi may hinabilin kasi si mama sa akin sa address na ito.  Kaya pupuntahan ko lang. Ito nga e-" sabay wave ko sa harap niya nitong hawak kong cellphone. "Itetext na sana kita, na mauuna na akong aalis sa'yo. Pero nandiyan ka na kaya hindi na ako nakapagtipa." espleka ko.

"Anong sasakyan mo?" tanong ulit niya.

"Magco-commute na lang ako."

"Commute?"

"Oo, commute. Bakit?"

"Baka manakawan ka? Madukotan! Marami pa naman ngayon ang mga salbahi!" may galit sa kanyang boses. Pero bigla naman siyang nagseryoso.

"Tara! Hahatid na kita! Baka ako pa mapagalitan ni Tita V, kapag may masamang mangyari sa'yo! Ako pa naman ang nag-aya sa'yong lumabas kasama ako," hinagip naman niya ang aking kamay atsaka nagmamadali na rin akong isabit ang shoulder-bag ko sa aking balikat at nagpahila na lang sa kanya. Mabuti na rin ito! Siya naman ang nag-ooffer e! Hindi naman ako kaya walang problema.

"Saan ang address?" tanong ulit niya nang nasa loob na kami nitong kanyang sasakyan.

"Ito oh," sabay bigay ko naman sa kanya no'ng papel na binigay ni mama sa akin.

"Okay," bigla siyang napatingin sa akin atsaka napatingin na rin ako sa kanya. Nang dahan-dahan siyang lumalapit sa aking pwesto at nang isang dangkal na lang ang lapit namin ay napapikit ako. Hindi ko alam kung bakit kusang pumikit ang aking dalawang mata. Nang biglang kinabahan na ako dahil nagkadikit na ang aming mga balat sa kamay. Sobrang kaba ko na. May hinihintay akong eksena pero-

"Ayan! Naikabit ko na ang seatbelt mo,  pwede ka na magmulat," nahiya naman ako sa ginawa ko.

Shocks ka Sassa! Kung anu-ano kasi ang na sa isip mo! Gaga!

Nilingon ko siya at makikita ko pa rin ang hindi maalis-alis nitong ngisi sa labi. Sobrang kahihiyan ang naramdaman ko ngayon! Nag-iinit ang pisngi ko. I expected things na dapat hindi ko iniisip! Gaga ka girl!