Chapter 0008

SIMULA

"You're a lying bitch! All this time, niloloko mo lang pala ako. I thought what we had was true pero kasinungalingan lang pala ang lahat!" Napatawa ito ng mapakla.

Nanginginig siyang umiling. Hindi maawat sa pag agos ang mga luha niya.

"No! Makinig ka sa akin. Let me explain. It's not what you—" hindi niya na natapos ang sinasabi dahil sa biglang pagsigaw ng binata.

"You know what?! Yvette, you're really unfair!" Marahas na napabuga ito ng hininga. "Okay na. Maayos na ang kumpanya nyo. Pwede mo nang itigil itong pagpapanggap mo." Matabang nitong sabi.

Umiling siya at kumapit sa braso ng binata.

"No! Pakinggan mo muna ako. Kaya kong ipaliwanag ang lahat." Humahagulgol na sabi niya. "Mahal kita. Please naman, maniwala ka." Pagmamakaawa niya ngunit sinalubong lang iyon ng sigaw mula sa binata.

"Enough! You already fooled me once. Tama na iyon. I won't listen to your lies ever again. Ang tanga ko para maniwala sa'yo." Napailing pa ito. "Get out! Huwag ka nang magpapakita sa akin kahit kailan!" Hinaklit nito ang braso niya saka siya kinaladkad palabas ng bahay ng binata.

Tanging iyak lang ang namutawi sa bibig niya nang padabog siyang pagsarhan ng pinto ng binata.

Ilang beses niyang sinisisi ang sarili sa pagtatago ng totoo sa binata.

Totoong minahal niya ito. Totoo ang mga pinakita niya sa binata. Totoo lahat. Tanging ang pagiging doktor lang niya at ang rason ng biglang pag lipat niya sa bahay ng binata ang inilihim niya mula dito.

Ngunit kung hindi niya ginawa iyon ay wala hindi niya matutulungan ang binata pati na rin ang kumpanya na pinaghirapang itayo ng kanyang ama.

Nagkamali ba talaga ako noong nagpasiya akong maging doktor? Dapat ba sinunod ko na lang si dad na mag business management na lang? Kung sinunod ko siya edi sana wala akong problemang ganito ngayon.

Nanginginig niyang pinunasan ang kanyang pisngi bago muling pinagmasdan ang mansion sa harap niya.

Matagal niyang pinagmasdan ang bahay na naging saksi sa pinaka masayang anim na buwan ng buhay niya bago napagpasiyahang maglakad palayo sa nakasarang pintuan nito.

Tanging phone lang ang dala niya at ang suot niyang tsinelas ay pambahay pa. Umiiyak siyang nagtungo sa gate.

Naaawa siyang tinignan ni Lando bago siya pagbuksan ng gate. Naitawag na kasi ng binata na palabasin siya at huwag nang papapasukin muli.

"Mag iingat po kayo ma'am Yvette." Malungkot na paalam sa kanya ng guard na ikinahagulgol niya pang lalo.

Tumango lang siya sa guard bago tuluyang lumabas ng gate. She started to walk on the cold street, palayo sa bahay ng binata.

She can't call her mom nang ganito ang lagay niya. Mag aalala lang ang mommy niya. Ang tanging nasa isip niya lang ay ang puntahan ang kaibigan niyang nakatira sa kabilang street lang.

Kaya kahit nanginginig ay pinilit niyang maglakad sa madilim na kalsada na ang tanging ilaw lang ang mga street lights na magkakalayo ang pagitan mula sa isa't-isa tulad ng mga bahay na nakatirik sa street na iyon.

Panay ang punas niya sa pisngi dahil sa hindi maawat na mga luhang dumadaloy mula sa mga mata niya.

Hindi niya namalayan na nakarating na pala siya sa destinasyon kung hindi pa siya natalisod sa batong natapakan niya.

Pakiramdam niya ay pinagsakluban siya ng langit at lupa. Ramdam niya ang pagod at sakit ng paa niyang natalisod. Lalo ang puso niyang sugatan.

Nanglulumo siyang umayos ng tayo at paika-ikang naglakad patungo sa doorbell ng gate na nasa harap niya at makailang ulit na pinindot iyon.

Maya-maya pa ay narinig niyang nagbukas ang pinto ng bahay at lumabas ang kaibigan niya.

"Sandali! Heto na nga o! Nandiyan na! Kung makapindot naman ng doorbell parang walang doorbell sa kanila." Maingay na reklamo ng kaibigan niya.

Nais niyang matawa sa bibig nito ngunit mas nananaig sa kanya ang sakit ng dibdib kaya hindi niya nagawang tumawa.

Naghintay lang siya ng ilang sandali bago bumukas ang gate nito.

"OMG! Teh, anyare sa'yo?!" Nag aalala nitong tanong sa kanya ngunit hindi na siya nakasagot pa nang biglang umikot ang paningin niya.

"Yvette!" Rinig niyang tili nito bago siya mawalan ng malay at bumagsak sa mga bisig nito.

***