chapter 30

Kabanata Labing-isa

Ang batang babae na nais maging Sinukob ay dadalahin sa ilog malapit sa templo, huhubarin niya ang lahat ng kanyang kasuotan at bibinyagan doon. Pagka-ahon ay pipiringan ng maigsing black laced veil at susukuban ng mahabang black laced veil na magtatakip sa buo niyang katawan. Aakyatin niya ang limampung baitang patungo sa templo, sa tarangkahan ay sasalubungin siya ng mga matatanda at susuotan ng limang patong na kimono. Pagka-apak niya sa loob ay hindi na siya maaaring magsalita, ni isipin ang kanyang pamilya ay hindi maaari dahil siya ay para lamang sa anito ng buwan.

Subalit, mayroong isang babae na kakaiba ang prosesong natanggap kumpara sa iba. Dinala siya sa ilog, hinubaran ng kanyang kasuotan pati ang kanyang pangalan na ibinigay sa kanya pagkasilang, piniringan at sinukuban saka inakyat ang hagdan patungo sa templo. Walang sumalubong sa kanyang matatanda sa tarangkahan, ni walang saplot na nakahanda para kanyang suotin. Dumiretso siya sa pagpasok sa malawak na pintuan ng templo, walang sumalubong sa kanya na magiging kanyang taga-silbi, miski isang Sinukob ay walang bumati. Dire-siretso lang siya sa pag-akyat sa mahabang hagdanan patungo sa huling palapag ng templo, nandoon ang kanyang magiging silid na mayroon lamang mumunting bintanang may rehas. Sa tulong ng kanyang mga baging sinuot niyang mag-isa ang ōfurisode kimono na mayroong itim na obi at obiage. Pagkatapos ay umupo ng tahimik at yumuko sa punong Sinukob na nasa pintuan ng kanyang silid. Isang nang-uuyam na ngiti ang binigay nito bago nito isara ang pintuang bakal na naghiwalay sa kanya mula sa mundo sa labas.

Tahimik ang paligid, tanging ang mga nagkakatanhang mga ibon ang naririnig. Masayang nakikipaglaro naman ang mga naglalaglagang dahon sa hangin. Hindi pahuhuli ang mga sanga ng puno sa pagsayaw sa saliw na sila lang ang nakakarinig. Napakaganda ng panahon sa labas ng kanyang bintana at ang tanging magagawa lang niya ay ang pagmasdan ito mula sa mumunting butas na iyon. Iyan ang iniisip ng mga Sinukob na nagtatampisaw sa ilog, subalit lingid sa kanilang kaalaman, mayroong mabuting dulot para sa kanya ang pagkakulong.

"Buhay ang lalaking iyon," wika ng lalaking bigla na lang sumulpot sa kanyang harapan.

"Oh?" Nilagay niya ang kamay sa tapat ng bibig at mahinang tumawa. "Sa unang pagkakataon ay nagkamali siya sa pagpatay kung gayon?"

"Hindi siya nagkamali at alam mo 'yan. Anong nangyari? Hindi ba ito nasabi sa iyo ng bakulaw na iyon?"

"Nasabi na niya ito sa akin at ang sabi pa niya'y mag-iimbestiga siya kaya pansamantalang hindi siya makakasama sa atin."

Isang buntong-hininga ang kanyang pinakawalan bago umupo sa zabuton sa harap ng mababang mesa na naroon. "Kikilos ba tayo ngayon?"

"Hindi," tugon niya. "Pansamantala muna silang titigil dahil nakuha natin ang kanilang atensiyon. Mga matataas ang ipapadala nila ngayon, magkakaroon tayo ng problema kapag isa sa kanila ang nakasalubong natin."

"Okay, mamatyagan ko na lang muna 'yung lalaking iyon at i-re-report sa 'yo 'pag nagkaroon ako ng pagkakataon."

Isang matipid na ngiti ang kanyang binigay sa lalaki bago ito naglaho sa kanyang paningin. Tumingin siya sa direksiyon ng nakabukas na bintana at kahit hindi niya silipin ang nasa labas, alam niyang maganda ang panahon. Alam niya kung paano nagkakatanhan ang mga ibon, kung paano malaglag ang mga dahon at tangayin ng hangin, kung paano sumayaw ang mga sanga ng puno sa saliw na sila lamang ang nakakaalam, at higit sa lahat, alam niya ang pakiramdam ng nagtatampisaw sa ilog.

* * *

Maraming dumating na masamang balita kay Edgar pagkagising niya kinabukasan. Una na rito, siya ang pangunahing suspek sa nangyari kay Jared at sa lalaking nagngangalang Marcus Yap. Ang unang reaksiyon na pinakita ng kanyang mukha ay gulat; hindi makapaniwala dahil sa lahat ay bakit siya pa.

Siya, na naging kapatid ni Jared sa batas dahil pareho silang inampon, matalik na kaibigan at madikit sila sa isa't isa—dahil nangako ang lalaki sa kanya na proprotektahan para matigil na ang kanyang paranoia—na umabot sa pagkakaroon ng mga kuro-kuro na kaya raw siya galit sa mga babae ay dahil sa isa siyang bakla at may gusto kay Jared. Inaamin niya, nagbabantaan sila pareho na papatayin ang isa't isa sa karate sparring pero sinabi niya na hanggang do'n lang iyon at hindi dahilan 'yun para sabihin na isa siyang suspek.

Nagtatalo ang buong San Juan Investigation Team tungkol do'n, nangunguna na sa pagbibintang sa kanya ng pinuno ng CIDG San Juan. Nagngingitngit sa galit si Edgar nang dumating ang matanda sa kanyang kwarto. Kung anu-anong sinasabi nitong walang katuturan, kesho wala siyang stab wound o kahit anong dahilan para mamatay siya. Hindi rin malaman ni Edgar kung bakit sa lahat ng magagaling na pulis ay ito ang naging pinuno gayong ang kaso nitong hawak dati ay silang dalawa ni Jared ang nakalutas. Habang nagkakainitan sa loob ng kanyang kwarto ay dumating naman si Dok Ian, dinepensahan siya nito at pinaliwanag sa lahat ang mental shock na nangyari sa kanya. Laking pasalamat niya sa doktor, dahil sa kanya nasa ilalim lang siya ng mahigpit na obserbasyon ng mga pulis.

Pangalawa sa masamang balita, bawal siyang lumapit kay Jared hangga't hindi nagigising ang binata o hangga't hindi napapatunayang inosente siya nangyari.

Bago lumabas si Edgar sa ospital pinuntahan nilang dalawa ni Ramon ang kwarto ni Jared. Nandoon sila sa labas nakatanaw sa bintana habang pinapalitan ng gasa at benda ang sugat nito. Bahagya siyang nainis dahil nahalata niya ang ginagawa ng isang nurse na lalaki. Sa tagal kong nanonood kay Edgar, alam ko ang pakiramdam niya kapag nakikitang napapakagat labi ang mga kababaihan, lalo na ang mga pusong babae kapag nakikita ang kanyang kapatid. Natural kasi ang mga kalamnan ni Jared kahit na hindi masiyadong magbuhat o mag-ehersisiyo ang lalaki ay hindi iyon nagbabago. Bagay din sa pangangatawan ang kanyang taas na limang talampakan at labing-isang pulgada.

Hindi ko masisisi ang mga kababaihan dahil biniyayaan ng magagandang katangian si Jared. Matangos ang ilong nito, prominente ang mga buto sa pisngi lalo na't ngumingiti, mapula-pula rin ang mga labi at may maputing kutis—kaya kaliwa't-kanan ang nobya at halos yata araw-araw nasasampal. Ngayon lang naisip ni Edgar na kaya marahil ganoon ang kapatid ay namumuhi rin ito sa mga babae kaso sa ibang paraan. Ang turing nito sa mga kababaihan ay kasuotan lang; parang damit kung gamitin at parang basahan kung itapon. Maganda rin ang mga mata ni Jared, parati nitong pinagmamalaki na isang kindat lang nito sa babae ay namumula na at tumili. Ngayon, marahil hindi na iyon magagawa ng kapatid dahil kalahati ng mukha nito ang natatakpan ng benda at sa tingin ni Edgar ay wala na iyong nakikita.

Pangatlong masamang balita na natanggap ni Edgar ay bawal siyang sumama sa investigation team o gumawa ng sariling pag-iimbestiga. Kinuha rin ang kanyang Police ID at hindi makakalabas hanggang hindi kasama ang kanyang mga bantay. Bawal rin siyang gumamit ng cell phone o anumang communication gagdets. Mabuti na lamang ay sem-break na ngayon kaya hindi niya kailangang pumunta sa unibersidad.

Kahit ayaw ni Edgar ay wala naman siyang magagawa sa desisyon ng nakakataas. Dalawang bagong nadestinong pulis sa San Juan ang tinalaga sa kanya, sina Tony at Lorena. Huwag daw maliitin ng binata ang dalawa dahil katulad niya ay black belter din ang mga ito sa karate. Bagong PO1 si Tony, matangkad na payat rin ang pangangatawan, katamtaman ang kutis, lalaking-lalaki ang boses, kaso mukhang babae kaya palaging naka-semi kalbo ang gupit; samantalang si Lorena ay nasa edad bente-sais na pero may maliit na pangangatawan, kasing taas niya ang babae—limang talampakan at pitong pulgada, katamtaman rin ang kutis nito at may maigsing itim na buhok.

Nagpasiya si Edgar na magpalipas ng sembreak sa kanilang condominium unit ni Jared sa Sampaloc, Manila, malapit lamang iyon sa University of Manila na kanilang pinapasukan. May kaliitan lamang iyon kumpara sa mga nakikita kong condo, ngunit sigurado naman ang pakiramdaman ng binata.

Dalawang kwarto ang tinutuluyan na condo unit ng magkapatid. Kulay aquamarine ang pader nito, ang mga kurtina ay kulay beige at ang mga muwebles ay kulay brown. Pagkabukas ng pinto, sasalubong ang maliit na sala. Sa gawing kanan ay ang kusina at sa tapat naman nito ay ang hapag-kainan at ang pinto patungo sa maliit na balkonahe. Pagkalagpas sa hapag-kainan, ang pinto sa Master's bedroom na siyang silid ni Jared ang agad na makikita—sa silid nito naroon ang mas malawak na balkonahe; sa gawing kaliwa ay ang pinto sa silid ni Edgar at sa kanan ay ang pinto ng banyo.

Sa unang dalawang araw, ang tanging ginawa ni Edgar na ay nagkulong sa kanyang silid at nagbasa ng mga libro. Hindi rin siya nagsasalita, inoobserbahan lang niyang maigi ang dalawa at inaalalang maigi ang kanilang mga kilos at gawi. Sa ikatlong araw ay inamin ni Edgar na wala siyang tiwala sa dalawa at huwag umasa na ibibigay niya iyon. Ginamitan rin niya ang dalawa ng reversed psychology kaya nadulas si Tony na idol siya nito, umamin na rin si Lorena pagkaraan.

Hindi naniniwala si Lorena na ang binata ang pumatay kay Marcus kaya tutulungan siya ng dalawang na mag-imbestiga. Sa katunayan nga'y maraming nalaman si Edgar sa dalawa. Napag-alaman ng binata na sinalinan siya ng dugo dahil maraming nawala sa kanya. Nilihim ito dahil hindi nila maipaliwanag ang duguan niyang katawan kaso wala namang nakitang saksak. Ngayon, malakas na ang patunay niya na talagang hindi siya napapraning nang oras na iyon. Totoo ang lahat ng nangyari at hindi ilusyon.

Sabi rin ng dalawa, sa loob lamang ng limang araw ay tumaas ang crime rate. Nalaman rin ni Edgar mula sa kanila na pagkatapos patayin si Congressman Valenciano, ang mayor sa Makati at mga kasamang tauhan nito ang sumunod kinaumagahan. Isang heneral kasama ang ilang sundalo naman sa Pampanga noong sumapit ang gabi. Kinabukasan, sumunod ang dalawa pang kongresista at noong gabing nagising ang binata, isang senador naman kasama rin ang mga tauhan nito ang pinatay. Lahat sila ay pinatay ng apat na lalaki at pagkatapos ang apat na lalaking iyon ay mapapatay ng reinforcement team o papatayin ng iba pang kasapi ng organisasyon. Dalawang araw matapos ang huling pamamaslang, napag-alaman na ang huling apat na lalaki ay kabilang sa mga mag-aaral sa kolehiyo na nawala habang umaakyat sa isa sa mga bundok ng Sierra Madre.