Share

Chapitre III

Author: michael

หลังจากที่บอกลาลู ชินจินแล้ว ทัง โรลชูว ตรงดิ่งกลับบ้านทันที 

เมื่อเธอเปิดประตูออกและเดินเข้าไปในบ้าน เธอได้เห็นกู โรลโรลและแม่ของเธอ เซา เซี่ยวหวัน กำลังคุยกันกับพ่อของเธออย่างมีความสุข พวกเขาทั้งสามดูเป็นครอบครัวที่มีสมบูรณ์แบบ ราวกับว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ

เธอรู้สึกเหมือนกับว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ

หน้าตาเธอไร้ความรู้สึกเมื่อเธอเดินผ่านประตูตรงไปที่บันไดโดยไม่ทักทายใครเลย

“หยุดอยู่ตรงนั้นเลย!” ทัง ซองทนไม่ได้เมื่อเขาเห็นเธอเดินขึ้นบันไดโดยไม่ทักทายใคร

“อะไร?” ทัง โรลชูวหยุดและพูดอย่างเย็นชา

“เธอยังอยู่บ้านนี้อยู่ใช่ไหม? เธอเป็นผู้หญิงแต่กลับใช้เวลาทั้งคืนอยู่ข้างนอกแถมกลับมาเธอยังไม่คิดจะทักทายกันเลยเหรอ? ควรแสดงความเคารพต่อผู้ใหญ่หน่อยไม่ใช่เหรอ?” ทัง ซองอดไม่ได้ที่จะตำหนิเธอ เขาดูไม่พอใจเป็นอย่างมาก

เมื่อทัง โรลชูวได้ยินเช่นนั้น เธอก็ยิ้มเยาะเล็กน้อยก่อนพูดว่า “แม่ของฉันเสียชีวิตไปนานแล้ว แม้ว่าพอของฉันจะยังมีชีวิตอยู่ แต่สำหรับฉันมันก็เหมือนเขาได้เสียชีวิตไปแล้ว”

“กล้าดียังไงถึงได้พูดแบบนี้? แกมันอกตัญญู!” ทัง ซองตบและเตะโต๊ะด้วยความโมโห

“ใจเย็น ๆ ก่อนนะพ่อ อย่าไปใส่ใจคำพูดของโรลชูวเลย” กู โรลโรลพูดและลูบหลังของทัง ซองเบา ๆ มันทำให้เธอดูเหมือนลูกสาวที่ดีที่เอาใจใส่ทุกคน

ในขณะที่เซา เซี่ยวหวัน รับบทเป็นแม่ที่แสนดี เธอเสแสร้งพูดว่า ”โรลชูว เธอไม่ควรพูดกับพ่อของเธอแบบนั้นนะ ยังไงเขาก็เป็นพ่อของเธอ”

“ดูสิพี่สาวเธอดีขนาดนี้เทียบกับน้องสาว เมื่อไหร่เธอจะทำตัวดี ๆ เหมือนหล่อนบ้าง?” ทัง ซองพูดด้วยความโกรธ

พ่อของเธอไม่เคยพอใจในสิ่งที่เธอทำเลย 

ทัง โรลชูว ตะโกนขึ้นด้วยความโกรธ “อยากให้ฉันเป็นเหมือนเธองั้นเหรอ? ฉันต้องเรียนรู้วิธีการแย่งคู่หมั่นของคนอื่นด้วยสินะ? หรือเรียนรู้วิธีหน้าด้านไร้ยางอายแบบเธอดีล่ะ?”

“ทัง โรลชูว! เธอมัน…” กู โรลโรลโกรธมากและกำลังจะต่อว่าเธอ แต่ เซา เซี่ยวหวันถามขึ้นด้วยความดุเดือดเสียก่อน “โรลชูว เธอกล้าดียังไงพูดแบบนี้กับพี่สาวของเธอ?”

“แม่ของฉันมีลูกคนเดียวคือฉัน แล้วทำไมฉันต้องมีพี่สาวอย่างเธอด้วย? ฮืม…ฉันคิดว่าลูกไม้คงหล่นไม่ไกลต้นจริง ๆ ลูกสาวกำลังทำแบบที่แม่ของเธอทำโดยการแย่งผู้ชายของคนอื่นไป ช่างเป็นแม่ลูกที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ ทำได้เยี่ยมมาก” ทัง โรลชูวพูดออกมาด้วยความสะใจ

สีหน้าของกู โรลโรลและเซา เซี่ยวหวันเปลี่ยนไปทันที 

“ทัง โรลชูว เธอจะล้ำเส้นมากไปแล้วนะ!” เซา เซี่ยวหวันตัวสั่นด้วยความโกรธ “ฉันทำดีทุกอย่างกับครอบครัวนี้ มันไม่สำคัญหรอกว่าเธอจะเกลียดฉันแค่ไหน แต่เธอควรจะเห็นข้อดีตรงนี้ของฉัน แล้วที่สำคัญฉันก็ยังแก่กว่าเธออีกด้วย เธอกล้าพูดจาหยาบคายกับฉันเช่นนั้นได้ยังไง?”

“มันจะช่วยเปลี่ยนความจริงที่ว่า คุณอยากได้ผู้ชายที่แต่งงานแล้วงั้นเหรอ? คุณคิดว่าตัวเองสูงส่งมาจากไหน?” ทัง โรลชูวพูดด้วยความเย้ยหยัน

“กล้าดียังไง…” หน้าตาของเซา เซี่ยวหวันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ สิ่งที่เธอเกลียดที่สุดคือการถูกกล่าวว่าเธอเป็นเมียน้อยที่แย่งสามีของคนอื่นไป

เธอต้องทุกข์ทรมานอย่างมากในช่วงที่แม่ของ ทัง โรลชูวยังมีชีวิตอยู่ จนวันที่แม่ของทัง โรลชูวเสียชีวิตลง เธอก็ได้ก้าวขึ้นมาสวมตำแหน่งคุณหญิงแทนแม่ของทัง โรลชูว ไม่มีใครกล้าพูดคำว่า “เมียน้อย” กับเธอมาหลายปีแล้ว แม้แต่ทัง โรลชูวเองก็ไม่เคยพูดเช่นนั้นมาก่อน

ตอนนี้เธอรู้สึกอับอายมากที่ทัง โรลชูวได้พูดออกไปแบบนั้น 

“คุณแม่ไม่ต้องโกรธนะคะ” กู โรลโรลพูดให้แม่ของเธอใจเย็นลงเมื่อเธอเห็นว่าเซา เซี่ยวหวันกำลังจะโกรธ เธอใจเย็นลงแล้วเดินไปหา ทัง โรลชูว

...

ทัง โรลชูวมองเธอด้วยสายตาที่เย็นชา

“ฮ่า ๆ ทัง โรลชูว เธอกำลังกล่าวหาคนอื่นว่าเป็นเมียน้อยงั้นเหรอ? แต่มันไม่ได้ผลหรอกนะ ในเมื่อผู้ชายเขาไม่สนใจเธอ แล้วเธอจะโทษคนอื่นที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจไม่ได้ ฉันรู้ว่าเธอเสียใจมาก ฉันจะบอกกับเธอเองว่าทำไมที่ยินเฟง เขาถึงเลือกฉัน…”

กู โรลโรลกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูของทัง โรลชูว มีแค่เธอเท่านั้นที่ได้ยินเจตนาไม่ดีอย่างชัดเจน “ที่เขาเลือกฉันก็เพราะว่าฉันท้องลูกของเขายังไงละ! น่าเสียดาย พวกเธออุตส่าห์คบกันมาตั้งนานแต่ต้องมาเลิกกันเพราะเรื่องแบบนี้ ของใหม่ยังไงก็สดกว่า”

บึ่ม!

ราวกับว่าทัง โรลชูวถูกฟ้าผ่าลงตรงร่างของเธอ ทัง เธอตกตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน 

เธอแทบจะไม่เชื่อหูของตัวเอง

‘กู โรลโรลท้องงั้นเหรอ ?’

‘มันคือความจริงใช่ไหมที่หล่อนตั้งท้องลูกของจี ยินเฟง?’

มันชัดเจนแล้ว และมันไม่ใช่ครั้งแรกที่กู โรลโรลอยากได้จี ยินเฟง แต่เธอไม่เปิดเผยมันเท่านั้นเองและในตอนนี้มันก็เป็นโอกาสของทั้งคู่แล้ว

พวกเขา...ทำให้เธออับอายขายหน้าจริง ๆ!

“ฉันจะบอกพ่อเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด และฉันแน่ใจว่าเขาจะไม่คัดค้านเรื่องของเรา ฉันจะหมั้นกับ ยินเฟงโดยเร็วที่สุด และเธอก็จะต้องไสหัวออกไป!” กู โรลโรลฉีกยิ้มที่มุมปากอย่างมีความสุขเมื่อเห็นทัง โรลชูวเจ็บปวด

“กู โรลโรล เธอนี่มันไร้ยางอายสิ้นดี!” ทัง โรลชูวโกรธจนตัวสั่น เธอทั้งโกรธและเศร้าในเวลาเดียวกัน

เธอไม่สามารถทนอยู่บ้านนี้ได้นานนัก เธอจึงขึ้นไปข้างบนเพื่อเปลี่ยนชุดไปทำงาน

ข่าวบันเทิงไทม์ เป็นแหล่งข่าวชื่อดังในเรื่องของข่าวซุบซิบในวงการบันเทิงในประเทศที่มีความเชี่ยวชาญในการขุดคุ้ยเรื่องอื้อฉาวของคนดัง ซึ่งเป็นการทำงานที่ดุเดือดมาก 

ทัง โรลชูวได้ทำงานกับบริษัทนี้ในฐานะนักข่าวหลังจากจบมหาวิทยาลัย เธอได้เขียนข่าวที่เป็นกระแสอยู่หลายข่าวจนทำให้เธอมีชื่อเสียงมากพอสมควร

ทัง โรลชูวดูท่าไม่ดีนักในการประชุมเช้านี้ เธอถูกตักเตือนจากผู้จัดการที่เธอดูเหม่อลอยในช่วงของการประชุม สภาพของเธอดูไม่ดีเธอทั้งเศร้าและเหนื่อยล้าเมื่อการประชุมสิ้นสุดลง 

เมื่อซอง อันยี เพื่อนของเธอได้เห็นท่าทางของ ทัง โรลชูวที่ดูไม่ดีนัก  เธอจึงเอาข่าวมาเป็นข้ออ้างเพื่อชวนเธอไปที่ร้านกาแฟและถามด้วยความเป็นห่วงว่า “โรลชูว แกเป็นอะไรไป? เมื่อวานแกไม่ได้ไปลองชุดแต่งงานกันจีหรอกเหรอ? ทำไมหน้าแกดูซีดจัง? มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?”

น้ำตาค่อย ๆ ไหลออกมาจากตาทั้งคู่ของทัง โรลชูว เมื่อเธอมองตาเพื่อนของเธอและเริ่มร้องไห้ออกมา ในที่สุดความเศร้าโศกเสียใจที่อยู่ข้างในก็ได้ระบายออกมาเป็นน้ำตา

“โรลชูว แกร้องไห้ทำไม? เกิดอะไรขึ้น? แกต้องบอกฉันสิ!” ซอง อันยีถาม เธอตกใจมากเมื่อเธอเห็นเพื่อนของเธอเสียใจขนาดนี้ เธอไม่เคยเห็นเพื่อนของเธอร้องไห้ขนาดนี้มาก่อนจนเธอทำตัวไม่ถูก

เธอเป็นเพื่อนกันมานานหลายปี เท่าที่เธอรู้จัก ทัง โรลชูว เป็นคนอ่านหวาน แม้จะดูแข็งแกร่ง แต่ก็เป็นผู้หญิงที่มองโลกในแง่ดี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเธอเสียใจแบบนี้

ท่ามกลางน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาของ ทัง โรลชูว เธอได้ระบายความขมขื่นทั้งหมดกับเพื่อนของเธอ

ซอง อันยีได้ยินเรื่องทุกอย่างแล้วก็โกรธแแทนเพื่อนเธอและทุบโต๊ะอย่างแรง “พวกมันช่างไร้ยางอายสิ้นดี! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ากู โรลโรลจะเป็นคนแบบนี้! ฉันคิดว่าจี ยินเฟงเป็นผู้ชายที่แสนดีมาตลอด ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะทำตัวน่าขยะแขยงแบบนี้ได้!”

“ทำไมต้องเป็นกู โรลโรล ด้วยล่ะ? เขาก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าเธอเกลียดนังนั่นมาก…”

ทัง โรลชูวแกล้งทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าเพื่อนของเธอ แต่จริง ๆ แล้ว เธอเศร้าและเจ็บปวดมาก เหมือนกับหมาป่าที่โดนยิงและพรากลูกของมันไป

ซอง อันยีอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจกับเพื่อนของเธอ

เธอรู้จักกันมาหลายปี เธอรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับครอบครัวของทัง โรลชูว

ตอนที่แม่ของทัง โรลชูวมีชีวิตอยู่ พ่อของทัง โรลชูวก็มีความสัมพันธ์ชู้สาวกับเซา เซี่ยวหวัน เหตุการณ์นี้ทำให้แม่ของทัง โรลชูวรู้สึกหดหู่ตลอดเวลา

ไม่นานหลังจากแม่ของทัง โรลชูวเสียชีวิตลง เซา เซี่ยวหวันได้พากูโรลโรลเข้ามาอยู่ในบ้านและแต่งงานกับทัง ซอง 

สองแม่ลูกนี้มีนิสัยหน้าไหว้หลังหลอกมาตลอด ตอนที่อยู่ต่อหน้าพ่อของทัง โรลชูว พวกเธอจะทำดีทุกอย่าง แต่ลับหลังกลับทำตรงกันข้าม

พวกเธอได้ทั้งความรักและความชื่นชมจากพ่อของเธอ ทำให้มรดกครึ่งหนึ่งเป็นชื่อของกู โรลโรล ทัง โรลชูวแทบไม่ได้อะไรเลยจากครอบครัว และตอนนี้กู โรลโรลกยังมาแย่งคู่หมั่นของเธอไปอีก

ซอง อันยีเอาใจใส่ทัง โรลชูวมากกว่าทุกคน ดังนั้น เธอจึงรู้จักทัง โรลชูวดีที่สุด 

เธอแกล้งทำเป็นเข้มแข็งแต่ข้างในช่างเปราะบางและอ่อนโยน

“โรลชูว แกอย่าเสียใจเลย รู้ความจริงตอนนี้ยังดีกว่าไปรู้หลังจากที่แต่งงานแล้ว เธอจะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลังไง” ซอง อันยีพูดปลอบโยนเพื่อนของเธอ

เธอโอบกอดและปลอบทัง โรลชูวเบา ๆ 

ทัง โรลชูวเช็ดน้ำตาและพยักหน้าก่อนที่จะพูดว่า “ขอบคุณมากนะอันยี แต่แกไม่ต้องห่วงนะ ฉันยังไหว ฉันจะต้องทำให้กู โรลโรลและจี ยินเฟงเสียใจที่ทำแบบนี้กับฉัน”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • michael thai   Chapitre 20

    Chapitre 20« Candice, après notre mariage, je te ramènerai à la Ville de Mer pour voir la mer lors de la première neige. »«Candice, tant que je serai là, je te gâterai toujours comme une princesse. » « Candice, je t’aime ... »À l’extérieur de l’hôpital de la Ville de Mer, Candice se tenait debout au bord du pont sur la rivière.Il y avait une épaisse neige sous ses pieds, mais la surface de la rivière était en cristal sans un flocon de neige.« Qui es-tu ? » Candice a demandé à voix basse, elle a levé la main et a pris une poignée de neige sur la rambade.Dans son esprit sans mémoire, elle semblait avoir oublié une personne très importante....À la villa de la famille Garcia.Liam est resté dans la piscine pendant un long moment, son téléphone ne cessait de vibrer sur le bord de la piscine.Trois minutes et vingt secondes.Liam s’est levé de l’eau, il a regardé l’heure sur l’écran du téléphone, et a répondu au téléphone froidement. « Tu ferais mieux de m’appeler pour des choses i

  • michael thai   Chapitre 19

    Chapitre 19« Docteur…» La voix de Candice tremblait fort, elle a dit à nouveau en tremblant. « Sauvez mon bébé, s’il vous plaît. » Nathan a baissé la tête avec étonnement, il a serré fermement ses mains.La serviette blanche était teinte pourpre. « Candice ! Candice ! »« Sauvez … Sauvez mon bébé … »« S’il vous plaît ... »Candice n’arrêtait pas d’en supplier le docteur, son corps est devenu engourdi à cause du tremblement.Noah ne se souciait que de Ambre, il souhaitait avec un vif désir que Candice mourrait.« N’aie pas peur, n’aie pas peur. » Nathan a tapoté le dos de Candice pour la tranquilliser, il l’a serrée dans ses bras. « Ça va, le bébé sera en sécurité. »L’ambulance est arrivée, Noah a mis Ambre dans l’ambulance avec ses mains engourdies. « Candice ! S’il arrive un malheur à Ambre, tu verras ! » Noah a pointé Candice du doigt en l’avertissant, il a fermé la porte fort après avoir été monté dans l’ambulance.Il n’a pas compté laisser Candice monter dans l’ambulance.Puis

  • michael thai   Chapitre 18

    Cinq marques de doigts se sont formées sur la peau claire, et Candice a reculé de peur. « Ne te ridiculise pas ici, va-t’en ! » Les poings fermées, Noah lui a dit d'un ton menaçant.Baissant les yeux, elle s’est mordillé la lèvre inférieure et lui a répondu : « Je suis désolée, je pars maintenant… » Si elle avait su que Noah et Ambre seraient présents ce soir dans cet hôtel, elle ne s’y serait jamais rendue.L’homme voulait inconsciemment la reconduire chez elle, mais Ambre a rapidement tiré sur son bras. « Noah, arrête, tant de gens regardent. Ce ne sera pas bon si les invités savent que tu as quelque chose à avoir avec une serveuse... »A ces mots, Noah a jeté un coup d’œil à la femme qui tremblaient et a enfin renoncé à ses tentatives de la remmener. « Noah, parle avec M. Garcia. Je vais aux toilettes. », a dit Ambre, qui a ensuite lancé un regard noir sur la silhouette de Candice qui s’éloignait. Le Jardin de l’Hôtel CharlesCandice a trébuché en s’éloignant et s’est assise

  • michael thai   Chapitre 17

    Chapitre 17Candice était interloquée d'un moment en serrant ses pantalons avec les mains. "Non, Noah m'a donné ça. J'ai vomi tellement fort...j’ai pas d’appétit." " Tu n'as pas d’appétit ? Tu veux l'enfant ou pas ? " A reproché Nathan en fronçant les sourcils. Candice a lentement baissé la tête, ne voulant pas laisser Nathan voire ses yeux rougies. "Docteur, merci. Vous êtes un bon homme......" Nathan l'a taquinée mais il ne voulait pas vraiment l'intimider. "En fait je ne suis pas bon homme." A dit Nathan, était interloqué au premier temps et puis a ri.Un bon homme ? Seuls les stupides le prendraient pour bon homme. "Prends soin de toi, petite idiote." Nathan a secoué sa tête et est parti. Noah était toujours cruel envers les femmes qu'il n'aimait plus. En tant que son ami, il n'en était pas du tout surpris. Mais sans savoir la raison, il pensait toujours que Noah ne devrait pas traiter Candice comme ça.Après que Nathan est partie, Ca

  • michael thai   Chapitre 16

    Liam a poussé la porte, mais il n'y avait personne dehors. L’homme a frotté ses sourcils, s'appuyant contre le mur à la porte pour allumer une cigarette.Il avait l'impression d'être possédé et s'est fait souvent illusion ces derniers temps.« Cette voleuse nous a même demandé le pendentif, quelle audacieuse. »« La femme semble jeune et jolie, mais qui aurait pensé qu’elle pourrait faire une telle chose ? » Les vendeuses bavardaient, entre eux.Lançant le mégot à la poubelle, Liam se dirigeait vers eux d'un air un peu fâché.« De quoi parlez-vous ? » Effrayées, elles étaient obligées de lever la tête pour le regarder.Même si l'homme ne s'est emporté pas contre elles, seulement sa présence a monté la pression. Les vendeuses n'osaient pas le regarder droit dans les yeux et leur cœur se mettaient à battre à toute vitesse.« On parle de la femme qui a volé le pendentif de Mlle. William. Elle est venue pour nous le demander... ».A ces mots, la mine renfrognée, l'homme a repoussé la p

  • michael thai   Chapitre 15

    Chapitre 15Candice tremblait de plus en plus fort, elle ne croyait plus ce que Noah a dit.« Noah, tu te maries avec Ambre ... Je ne vous dérangerai pas, peu importe où je vis avec bébé, je pourrai gagner ma vie moi-même et alimenter mon bébé. » Candice a murmuré, recroquevillé e dans les bras de Noah, elle tremblait comme une feuille.« Va te coucher ! » Noah a dit avec irritation, en fourrant Candice dans la couverture froide.Il ne voulait pas dire à Candice qu’il donnerait son bébé à Ambre après l’accouchement, et que dès lors ce bébé n’aurait rien à voir avec elle.« Noah, tu ne pars pas ? » Candice a regardé Noah avec étonnement, pensant qu’il ne la maltraiterait pas.Noah était stupéfait pendant un moment, il ne partirait pas ? Il resterait dans cette location inconfortable ? Était-il fou ?Les yeux de Candice qui brillaient se sont assombris doucement, elle se moquait d’elle même en se mordant les lèvres.Comment il pouvait rester ici.« Boum ! » Noah a éteint la lumière, et p

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status