chapter 10

I sucked my inner cheeks and smiled to no one, trying to calm my fuming nerves. I cracked my knuckles as hard as I could that I almost break them.

Wala na rin akong nagawa dahil handang-handa na 'yung baliw na magmaneho. Umupo na sa driver's seat.

I sighed in frustration and started taking heavy steps towards his car. At dahil pikon na pikon na ako sa kaniya, sa likod ako sumakay.

Binagsak ko ang bag ko sa kabilang dulo at saka ko sinandal ang ulo ko sa headrest.

I squeezed my eyes shut as I took deep breaths. Napadilat na lang ako nang mapansing hindi pa rin binubuhay ni Uno ang makina.

Our eyes met on the rearview mirror. Magkasalubong ang kaniyang mga kilay at matalim ang tingin sa akin. Napaayos tuloy ako ng upo.

"Problema mo?"

"Sit beside me, I'm not your driver," utos niya. "Come here fast or you'll be late."

Ang arte naman nito taong 'to. Pasalamat siya sumakay pa ako kahit ayoko siyang makasama. Daming pakulo.

THE WHOLE RIDE was not as chaotic as I expected it to be. Ang daming k'wento ni Uno tungkol sa iba't ibang bagay tulad ng halaman, libro, at kalikasan.

He's really into nature.

Pakiramdam ko ay unti-unti ko siyang nakikilala dahil sa dami ng kuwento niya sa akin. He looked happy as he told me about his likes and dislikes. And during the ride, his face was covered in rutilant rays.

"Aight," he said as he pulled over in front of the eatery. "We're here. Enjoy your day."

Hinalikan ko si Soul sa kaniyang noo at saka nagpasalamat kay Uno. "Be careful, you're holding my son."

"Yeah, I got him. I'll pick you up later."

"Hindi na kailangan," I unbuckled my seatbelt and said goodbye before hopping out of his car.

Bukas na ang kainan nang datnan ko ito. Agad naman akong binalot ng kaba nang makitang kasama ni Chesca sa loob sina Tristan at Saab.

I pushed the glass door open and the wind chime rang. All of a sudden, all eyes were darted on me.

"Good morning." I greeted.

Binati ako ni Chesca pabalik. As for Saab, she just rolled her eyes and continued fiddling on her phone. Mas nagwala tuloy ang mga daga sa dibdib ko.

Patay malisya akong naglakad papunta sa counter at nagtanong kung kumain na ba sila.

Si Chesca lang ang sumagot.

I was speechless. I ran out of words to say. Naglihim ako sa kanila at pinatayan ko pa sila ng cellphone kaya paniguradong inis na inis ang mga ito. Ewan ko lang kay Chesca.

"WALA KA BANG tiwala sa amin?" asked Saab as I sauteed the garlic.

Hindi ako lumingon sa kanila dahil alam kong iba ang aura ng itsura ko kapag may tinatago ako.

Hindi naman sa wala akong tiwala sa kanila. Hindi lang talaga ako handang malaman nila ang buong katotohanan. At siguro... Hindi rin ako handang matatak sa isipan nila na hindi ako ang totoong ina ng anak kong si Chim.

Makasarili siguro ako kung tatawagin, pero hindi ko 'to maalis sa puso ko. I wanna be labeled as Soul's mother. Hindi tita, hindi foster parent.

Sa wakas ay hinarap ko sila. Saab and Tristan were sitting around a round table, and Chesca on the other hand, was dicing some ingredients.

Pinalabas muna ni Tristan sila Kuya Dan dahil may importante kaming pag-uusapan.

"Saab, alam mong may tiwala ako sa inyo," depensa ko. "Kayo lang ang kaibigan ko, sino pa bang pagkakatiwalaan ko maliban sa inyo?"

"Bakit hindi ako naniniwala sayo?" tanong niya pabalik. "Ni hindi mo man pinaalam na nagkikita kayo ng ex mong walang kuwenta! He left you, for fuck's sake, Mayi! Kung ako sa 'yo, hindi ko siya hahayaang makalapit sa anak kong inabandona niya. And there you are, living under the same roof? Why? To make another baby?"

"What the fuck, Saab?" said Chesca. "Watch your words. At least, let Mayi explain. Masyado kang mainit diyan."

"Fine," Saab raised her hands as if she just surrendered in a battle. "Go, explain."

Hininaan ko ang apoy at saka inilagay na ang mga iba pang sahog. Pagkatapos ay dahan-dahan ko itong hinalo. Pinakbet ang ang unang putaheng niluluto ko ngayon. Tinakpan ko muna ito.

Then, I leaned my back against the wall and crossed my arms.

"Una sa lahat, hindi ko ex si Uno—"

"I don't care. You both fucked and the product was Chim. Still the same for me."

"Saab, isa pa," Chesca warned and Saab rolled her eyes in return.

"Hindi ko na sinabi sa inyo dahil alam kong pinoproblema niyo din ang mga problema ko. Ayoko lang makadagdag," suminghap ako at saka pinunasan ko ang aking pawis gamit ang apron na suot ko. "I have too much problems, at dumagdag pa si Uno. 'Yung pagdating niya 'yung mas nagpahirap sa 'kin dahil mas kinailangan kong magpursiging magtrabaho. Kailangan kong kumita at makabayad ng utang bilang patunay na kaya kong palakihin ang anak ko nang mag-isa."

"I can't let him have my child. Nanahimik ako dahil ayoko din namang malaman niyong nandito siya at ginugulo ang buhay ko. I know you are willing to help, pero marunong din akong mahiya," I let out a sigh. "I'm really sorry. I didn't tell you because I am selfish, inaako ko lahat."

"Pagod na pagod ka na, Mayi," biglang sabi ni Tristan gamit ang kaniyang natural na malalim na boses. He looked me in the eyes and I could see concern and sympathy written on his face. "I'm willing to help you carry your cross because I love you. We love you, Mayi. Tigilan mo 'yung kakaisip na makakadagdag pabigat ka sa amin o ano, no."

"Pamilya tayo, 'di ba?" Saab pouted after rolling her eyes. "You should stop hiding things from us! Nakakainis kasi na parang mas may tiwala ka pa kay Tessa kaysa sa 'min na tropa mo talaga. I know she's our friend, okay? Pero alam kong iba ang level ng closeness nating apat kaya sinong hindi magtatampo?"

I bit my lower lip. "I'm sorry."

"I-I'm sorry rin, Mayi," paumanhin ni Saab na ngayon ay tumatayo para salubungin ako ng isang mahigpit na yakap. "I love you!"

We engulfed each other in a bone crashing hug. Pero imbis na gumaan ang pakiramdam ko ay mas bumigat ito.

Maybe because I know the fact that I am still keeping a huge secret from them.

Hindi pa rin ako handang sabihin ang lahat. I just hope that this secret won't unfold to reveal itself to the world.

"Sali!" tili ni Tristan. Nagbalik na nga ang matinis niyang boses. "Mga gagang 'to!"

All four of us shared a warm group hug for a minute or two. Making me feel loved, appreciated, seen, and heard.

Nakalulungkot na na sa akin ang problema. Wala sa pagkakaibigan naming apat. Natatakot akong mawala sa akin ang mga taong ito na tinuring akong pamilya sa oras na malaman nila ang totoo.

Hindi ko kakayanin.

"No more secrets?" Saab raised her pinky finger to the air, in the middle of our circle.

"No more secrets!" Tristan intertwined his pinky on Saab's finger that was soon followed by Chesca.

"Mayi!" Tristan called.

I'm sorry... Ngayon pa lang basag na ang pangakong hindi pa man nabubuo.

Dahan-dahan kong inangat sa ere ang kamay ko para gumaya sa kanila. I wrapped my pinky around their locked fingers and softly said, "No more secrets."

"So," sabi ni Saab nang matapos ang ritwal nila sa isang matamis na pangako. "Sino 'yung naghatid sa 'yo na naka-gray na Lamborghini Urus?"

I licked my lips. I was about to talk when Saab spoke.

"'Tang ina, kay Uno ba 'yon?"

Tumango na lang ako saka binalikan ang niluluto ko. Si Saab naman ay nagsimulang mag-alburoto tungkol sa kotse ni Uno.

"I loathe him to death but his car is fucking bomb! 'Tang ina, Mayi. Dream car ko kaya 'yon!"

Tinaasan ko siya ng kilay. "Dream car mo 'yon? Ang pangit naman."

"Hala, gago ka ba?! Mayi, alam mo ba kung magkano 'yon?! Tapos sasabihin mong pangit?!"

"Magkano ba?" tanong ni Chesca.

"O," inabot ni Saab ang kaniyang phone kay Chesca. "I-search mo. Dalian mo, bago ko sabunutan itong si Mayi."

Natawa na lang ako. I only like my car. Wala akong amor sa ibang klase ng kotse kahit gaano pa 'yan kamahal.

"Shit, I really love his car," lumalabing sabi ni Saab at pinagkrus ang mga kamay sa dibdib.

"Bumili ka," entra naman ni Tris. "O kaya pabili ka sa mga sugar daddy mo."

"Nakakatawa 'yon? Nakakatawa? O saludo," itinaas ni Saab ang kaniyang hintuturo at saka nilapit sa mukha ni Tristan. "Nakakaproud ka, Tris. Wala ka talagang kuwenta kausap."

Gumanti naman si Tristan at nagsimula na ang dating gawi nila. Aso't pusa na naman ang dalawa.

"Gagi," biglang sabi ni Chesca at napatakip pa ng bibig, mukhang gulat na gulat. "The Lamborghini Urus is an SUV. The price starts at $207,326..." she trailed off and continued reading, "P12.7 million siya rito sa Pinas."

"See!" tili ni Saab habang nakasabunot ang kamay sa buhok ni Tristan. "Mamaya ka sa 'kin, Mayi."

I tsked. Wala akong pakialam sa presyo. I hate expensive things. Kapag mahal, automatic na siyang pangit para sa akin.

"Mayi?!" Saab yelled in a sharp voice, napaso tuloy ako sa gulat. Sinamaan ko siya ng tingin pero mas nakalukot pa ang mukha niya kaysa sa akin. "Bakit ka nga pala hinatid ni Uno?!"