chapter 9

              SUSUNDAN ko sana si Bliz ngunit hindi maaari sapagkat may napag-usapan kami ng mama niya at ni Zach at kailangan ko iyong tuparin.

              Nakarating na ako sa lugar na 'to at hinihintay ko na lang siya na dumating. Mayamaya pa'y may nakita akong isang kulay itim na kotse, pamilyar iyon at tama ang aking hula.

              Huminto sa harapan ko ang kotse na 'yon. Lumabas ang mama ni Zach at agad akong nagmano simbolo ng pagrespeto. 

              “Gumanda kang lalo,” bati niya sa akin. Napangiti naman ako at hindi ko maiwasan ang humanga sa kagandahang taglay niya. Nakasuot siya ng isang pulang mahabang bistida na bumagay sa maputi niyang kulay. Napakaganda niya at bata pa ako nang nakita ko siya. Malamang ay nasa pitong taong gulang pa lamang ako pero parang walang pinagbago ang itsura niya. 

              “Pasok ka sa kotse, Zayra. Punta tayo sa bahay.” Tatanggi sana ako pero binuksan niya na ang pintuhan ng kotse para sa akin. Hindi ako makatanggi dahil baka iba ang isipin niya kapag tinanggihan ko siya. 

              “Ano po bang pag-uusapan natin?” tanong ko sa kaniya. Nakita ko naman ang pagngiti niya na nagpalabas ng dimple niya sa kaliwang pisngi niya. Pareho sila ni Zach na may hiwa ang kilay. Hindi ko alam kung pinalagay ba nila iyon o sadyang gano'n na talaga ang kilay nila dahil napakaangas tignan.

              “Sa bahay na,” sabi niya. Nanatili lang kaming tahimik sa biyahe at hindi ko rin magawang magsalita dahil para akong natameme at hindi makagalaw sa puwesto ko. 

              Nang makarating na kami sa bahay nila ay nabigla ako dahil ang akala kong bahay na itinutukoy niya ay 'yong bahay ni Zach pero nagkamali pala ako. 

              Huminto kami sa isang napakalaking mansyon, napakaganda ng mansyon na ito halatang milyon-milyon ang nagamit sa pagpapagawa nito. Ganito rin kalaki ang bahay namin ngunit mas pinili ko ang manatili sa bahay na tinutuluyan ko ngayon. Kaya rin walang tao sa bahay dahil nando'n sila sa totoo naming bahay, do'n sila namamalagi. 

              Sinundan ko siya papasok sa tahanan nila at nakita ko ang napakagandang chandelier at ang hagdanan na dalawa ang akyatan ngunit isa lang din naman ang kalalabasan. Nakakamangha ang laki ng bahay nila ngunit ramdam na ramdam ko ang pighati sa bahay na 'to. 

              Umakyat kami at dinala niya ako sa isang kuwarto na walang tao. Iniwan niya ako pansamantala at naghintay lang ako. Tinignan ko ang kuwarto na ito at panglalaki ang kuwarto na ito dahil kulay blue ang pintura at puro picture ng mga lalaking singer ang makikita. 

              May nakita akong isang frame na nakataob kaya kinuha ko 'yon at nang tignan ko ay nakita ko si Zach at Bliz na magkasama. Napakatatag ng pagkakaibigan nila.

              “Nagugutom ka ba? Oh heto.” Inilapag ng mama ni Zach ang dala-dala niyang pagkain at umupo siya sa tabi ko. 

              “Ang guguwapo ng mga anak ko 'no?” tanong niya sa akin na ikinagulat ko. Magkapatid sila?

              “Magkapatid po sila? Kung hindi niyo po mamasamain ay gusto ko lang po malaman,” sambit ko sa kaniya. 

              “Magkapatid sila. Anak ko si Bliz sa ibang lalaki habang si Zach naman ay anak ko sa asawa ko ngayon. Malaki ang pagkukulang ko sa kanilang dalawa. Hindi rin matanggap ni Zach na kapatid niya si Bliz, nang una ay ayos lang sa kaniya ngunit habang lumalaki siya ay mas lalong tumitigas ang puso niya.” Bumuntong hininga siya at kitang-kita ko ang lungkot sa mga mata niya. 

              “Magulo na ang pamilya namin at ngayon ay hindi ko alam kung tapat ba sa akin ang asawa ko. Hindi ko alam pero piling ko may iba na, may iba na siyang gusto. Nasasaktan ako bilang ina at asawa, hindi ko na alam ang gagawin ko.” Lumandas ang mga luha sa pisngi niya kaya niyakap ko siya nang mahigpit. Kaya rin siguro ganito si Zach ay dahil na rin sa pamilya niya. 

              Hindi ko alam kung anong nangyayari sa kanila pero naaawa ako para sa kanilang lahat. Nasasaktan ako sa mga nalalaman ko. 

              “Salamat, Zayra. Balita ko, nakikipagdate raw sa 'yo ang anak kong si Zach? Totoo ba?” Umayos siya ng upo at pilit siyang ngumiti sa akin. 

              “Opo pero hindi naman po seryosohan ang nangyari sa aming dalawa,” sabi ko sa kaniya. 

              “Mukhang ang babae pa rin na 'yon ang nasa puso niya. Nga pala, bakit niya ba hiniwalayan ang anak ko?” Lumaki ang mga mata ko dahil sa itinanong niya sa akin. Wala akong maisagot sapagkat hindi ko puwedeng sabihin na nabuntis si Mageline kaya siya nakipaghiwalay kay Zach. Hindi nila puwedeng malaman ang tungkol do'n. 

              “May nasabi ba akong mali? Mukhang nagulat ka. 'Di bale, huwag mo nang sagutin ang itinanong ko sa 'yo. Mas mabuti na rin na nakipaghiwalay siya para naman hindi na masaktan pa ang anak ko dahil sa mga kagagawan niya. Alam kong kaibigan mo siya pero sobra-sobra ang ginawa niya sa anak ko. Pinagmukha niyang tanga si Zach.” Napayuko na lang ako dahil hindi ko alam kung sino ang kakampihan ko. May mali si Mageline ngunit mas may mali si Zach dahil ipinilit niya pa ang kaniyang sarili sa taong hindi naman siya kayang mahalin o kahit man lang gustuhin. 

              “Sorry po. Ako na po ang humihingi ng tawad sa nagawa ng kaibigan ko,” nakayuko kong sabi. Hindi ako makatitig sa kaniya dahil nahihiya ako. 

              “Okay lang, wala kang kasalanan. Kaya gusto kita makita, gusto kong huwag mong sukuan si Zach. Gusto niya lang ng taong magpapakita at magpapamulat sa kaniya na napakahalaga niya at importante siya kaya pakiusap lang, wala ako sa posisyon para hilingin ito sa'yo. Sana huwag mong sukuan ang anak ko.” Itinaas ko ang ulo ko at ngumiti ako sa kaniya. Nginitian ko siya nang malapad. 

              Nakapagdesisyon na ako na kahit anong mangyari ay hindi ko susukuan si Zach. Mahal ko siya, sapat na 'yon na rason para hindi sukuan ang isang tao. 

              Sapat na 'yon, kahit hindi niya ako mahalin ay ayos lang. Makita ko lang siyang maging okay at masaya, kuntento na ako. 

              Mahal ko siya at sapat na 'yon, sapat na 'yon para maging dahilan ng pananatili ko sa tabi niya.