MasukAlessia's Point of View
Abala si Rico sa pagmamaneho habang ako naman ay pinapanuod lamang siya. I can say that Rico is the best boyfriend i can have kumpara sa lahat ng mga naging past relationship ko. Wala na akong mahihiling pa, He knows how to loved me the way i deserve. Agad niyang napansin na nakatitig ako sa kanya kaya naman agad din siyang nagsalita.
"Hey baby looking at me huh, Baka naman matunaw na ako sa kakatitig mo sa akin niyan." nakangiting puna nito sa akin.
"Bakit am i not aloud to look at you? Your my man and i have all the rights to do whatever i want! At isa pa hindi ka naman icecream para matunaw." pangiinis ko dito na ikinatawa niya. Lumitaw ang kakisigan niya sa pagtawa niyang iyon. Bumagay pa sa ngiti niya nang bahagyang lumitaw ang brace na suot niya.
"Puro ka talaga kalokohan." nakangiting tugon nito sa akin.
"Pero minamahal mo ako." tugon ko muli dito.
"I love you so much baby." tugon nito sa akin.
Alessia's Point of View
Hindi na ako nakasagot pa dahil biglang tumunog ang aking telepono kaya agad ko itong kinuha sa loob ng aking bag at tiningnan kung sino ang caller. Nagtaka ako ng makita kong pangalan ni Miko ang nakalagay sa caller. Saglit lang akong napatingin kay Miko na no'oy napatingin din sa akin saka ko sinagot ang tawag.
"Who's that?" pabulong na tanong sa akin ni Rico."It's Miko. Ssshhh." pabulong ko ding sagot sa kanya. Sabay senyas sa kanya na tumahimik na muna. Huminto muna si Rico sa pagmamaneho upang pakinggan ang sasabihin ni Miko. Inilagay ko ito sa loudspeaker upang marinig din ito ng aking nobyo na nasa harapan ko lamang at saka ako muling nagsalita.
"Hey Miko napatawag ka. What's up? How's your date with Talia?" tanong ko kay Miko.
"What? What are you talking about? I've been waiting for hours. She's not even here! salaysay ni Miko sa akin na lalong nagpakaba sa aking dibdib. Labis kong ikinataka ang sinabing iyon ni Miko.
"What! How? How can you say that she's not there. Eh kami pa nga mismo ni Rico ang naghatid sa kanya diyan." pagtagaka kong tanong kay Miko.
"Well she's not here." tugon nito sa akin.
"Sandali lang Miko. Hintayin mo kami diyan. Diyan na lang tayo magusap." tugon ko dito. Hindi ko na inantay pang makapagsalita si Miko at agad ko ng pinatay ang tawag.
"Babe-" hindi ko na naituloy pa ang aking sasabihin dahil agad na nagsalita si Rico.
"I know baby. Don't stress yourself, everything will be okey." pagpapakalma nito sa akin.
"I wish." tugon ko dito. Pagkatapos nun ay hindi na ako nagsalita pa at inantay ko na lamang na makarating kami sa restaurant ni Miko. Itunuon na din naman ni Rico ang buong atensyon niya sa pagmamaneho.
Miko's Point of View
Halos maubos ko na ang wine na nasa aking harapan kakaantay sa aking kablinddate na si Talia. I've been waiting for hours, sitting here in this chair pero ni anino niya ay walang nagpakita sa akin. I've been single for a long time. And I will admit i miss having someone special in my life. And Talia is a perfect fit to me. I've heard a lot of good things about her. She's realy my type even if I don't see her in person yet. I already liked her. Nasa ganoon akong pagiisip nang bigla akong makatanggap ng tawag mula kay Dad kaya agad ko itong sinagot.
"Yes Dad.? tanong ko dito."Son, I need you here! We have to discuss something important." sambit nito sa akin.
"Why Dad? What happen?" tanong ko dito.
"Come home and we will discuss everything here." sambit nito sa akin.
"Dad if it's about- hindi ko na naituloy ang aking sasabihin dahil agad na siyang nagsalita.
"It's about Scarlett." sambit nito. Pagkasabi niyang iyon ay agad akong napabalikwas sa kinauupuan ako knowing that something happens sa pinakamamahal kong kapatid.
"What happen Dad?" pagaalala kong tanong dito.
"Just come here now, I really need you this time." sambit nito sa akin.
"Okey I'll be there in thirty minutes." sambit ko dito. Hindi ko na inaantay pa na makapagsalita siya at pinatay ko na ang telepono.
Dimitri's Point of View
I can't believe that it's Tita Rosy. We've been so good to her. Hindi lang sa kanya pati na rin sa pamilya niya. Paano niya ito nagawa kay Dad. Paulit ulit kong sambit sa utak ko habang umiiling iling pa at nagmamaneho pauwi sa bahay. Siguradong hindi ito magugustuhan ni Dad pag nalaman niyang si Tita Rosy ang espiyang matagal na niyang hinahanap. Ayaw kong may mapahamak pa, but Dad needs to know everything. Binilisan ko ang pagmamaneho upang makarating na agad sa bahay at upang masabi na agad kay papa ang natuklasan ko tungkol sa traydor niyang mayordoma.
Alessia's Point of View
Pagdating namin ni Rico sa restaurant ni Miko ay agad namin siyang hinanap at hindi naman kami nahirapan na hanapin siya. Nakasalubong namin siya na palabas na ito sa kanyang restaurant. Medyo aligaga ito at nagmamadali na tila bang may importanteng pupuntahan.
"Hey!" salubong ko dito. Ngumiti lamang siya saka muling nagsalita."Hey! What happened to Talia?" tanong nito sa akin.
"I don't know. Hinatid namin siya kanina dito. How come na wala siya dito? tanong kong muli dito.
"I don't know Alessia. I thaught this date will be amazing but, by the way if she change her mind. I'm still here. I really like your friend Alessia. I hope she will give me a chance to date her. My Dad just called me. I need to go home now. We have to discuss some important matters. So update me about Talia okey." paliwanag ni Miko sa amin ni Rico habang panay ang sulyap sa kanyang telepono.
"Yes I will. Pasensya na talaga Miko. I promise when I figure it out I will call you okey. sambit ko dito. Isang ngiti lang ang naitugon nito saka pumasok na sa kanyang sasakyan at nilisan na ang lugar.
"What just happen babe? Where the hell is Talia?" malungkot kong sambit kay Rico habang nakitingin lamang siya sa akin.
"Try to call her again." sambit naman nito sa akin.
"I did pero nagriring lang ito, hindi niya sinasagot ang mga tawag ko kahit text hindi niya sinasagot." naguguluhan ko ng sambit kay Rico.
"Ssssshhhhhh Don't worry malalaman din natin kung anong totoong nangyare. Let's get back to the car doon tayo magusap." pagpapakalma ni Rico sa akin. Pabalik na kami ng sasakyan ng may mapansin ang mga mata ko. Agad kong tinawag si Rico ng may makita akong isang maliit na bagay na umiilaw malapit sa isang gulong ng sasakyan.
"Babe come here.!" tawag ko dito. Agad naman siyang sumunod sa dereksyon kung saan ako papunta. Agad kong dinampot kung anong nakita ng mga mata ko.
"What's that?" tanong nito sa akin.
"It's Talia's phone.! halos nanlambot ang mga tuhod ko sa pagaalala nang makita ko ang telepono ni Talia sa kalsada.
"How can you be so sure that it's her phone?" tanong ni Rico sa akin. Tumingin lamang ako kay Rico na may namumuong luha sa aking mga mata at saka pinakita ko dito ang picture namin ni Talia na nakalagay sa lockscreen wallpaper ng telepono ni Talia.
"Look." sambit ko dito. Halos hindi makapagsalita si Rico habang hinahaplos lang nito ang likod ko.
"What the hell is happening babe? Where is she?" tanong ko dito habang nakayakap lamang ako sa kanya.
"Sssshhhh, we will figure it out together okey. I promise everything will be okey." pagpapakalma nito sakin. Sunod sunod na tango lamang ang naitugon ko dito.
"Now let's get back to the car at dun natin pagusapan kung anong dapat gawin at kung anong solusyon sa problemang ito." sambit nito sa akin na agad ko namang tinugon.
Dimitri's Point of View
Pagkarating ko sa bahay ay agad naman akong pinagbuksan ng gate ni Manong Esme. Si Manong Esme ay matagal nang driver ni Papa at subok na ang katapatan nito sa aking ama. Pagkapasok ko ng sasakyan sa garahe ay agad kong pinatay ang makina at lumabas na sa sasakyan. Agad akong pumasok sa loob ng bahay at hinanap si Papa na naabutan kong nakikipaglaro ng billiard sa mga iba pa niyang mga tauhan.
"Dad, Where's Charlie?" bungad ko dito nang mapansing wala pa ang pinsan kong si Charlie na isa din sa mga pinakamagaling at pinagkakatiwalaan tauhan ni Papa.
"He should be here now." nalilitong tugon ni Papa sa akin.
"What's wrong son?" mukang may hindi ka magandang sasabihin.
Nabasted ka nanaman ba ng mga isa sa mga nililigawan mo? medyo natatawang tanong nito sa akin kasabay non ay sinenyasan niya ang mga ibang nanduon na lumabas na muna."Dad stop that kind of joke. We need to talk." deretsa kong tugon dito.
"About what son?" tanong nito sa akin habang hinhithit nito ang kanyang tabako.
"Tita Rossy is the spy of THO (The Hitman Org)." sambit ko dito. Isang ngiti lamang ang itinugon nito sa akin saka ito muling nagsalita.
"Alam mo ba anak na masama ang mambintang pag wala kang sapat na ibidensya. At isa pa ang tagal tagal nang naninilbihan sa atin ng tao. Ngayun mo pa ba siya pagiisipan ng masama." pagtatanggol ni Papa kay Tita Rosy.
"Alam ko Dad I know its hard to believe and I know how smart my Dad is. At alam ko ding hindi ka basta basta maniniwala that's why i took this evidence with me." sambit ko dito. Kasabay nun ay nilabas ko ang aking telepono at pinakita kay Papa ang video ni Tita Rosy na nakuhanan ko habang kausap si Antonio.
"Here Dad, Watch it and decide." abot ko dito na agad naman niyang kinuha. Pinagmasdan ko si Papa habang pinapanuod ang video bakas sa muka nito ang galit at disappointment.
(Rossy: "Boss narinig ko ho ang paguusap nila Manolo at Charlie."
Antonio: "Anong pinag-usapan nila?"
Rossy: "Pinaplano ho nilang kunin ang anak niyong si Scarlett."
Antonio: "Magaling! Salamat sa impormasyon. Magiingat ka diyan baka sumabit kapa."
Rossy: "Opo boss.")
"I was looking for Charlie earlier tapos nakita ko siyang may kausap. Hahayaan ko na sana Dad kase baka kausap niya lang ang mga kamaganak niya but i heard her mentioning you and Charlie sa kausap niya. Kaya minabuti kong makinig at kuhanan siya ng video and thats it." salaysay ko dito.
I'm sorry son if I didn't believe you earlier about this." paghingi ng paumanhin ni Papa sa akin.
"Sandali lang, kung alam na ni Antonio ang plano ko kay Scarlett, Pwedeng mapahamak si Charlie." sambit ni Papa sa akin.
"Ngayun niyo ba pinagawa kay Charlie yon Dad." medyo kinakabahan kong tanong.
"Try to call him and find Charlie. I need to do something. At sabihin mo kay Robert na huwag niyang hahayaang makalabas si Rosy mamaya ko siya haharapin." sambit ni Papa habang inaayos nito ang kanyang polo at kinuha ang jacket na nakalagay sa upuan kung saan nakapatong ang tako ng billiard na ginamit niya kanina sa paglalaro.
"Dad Where are you going!" pasigaw kong sambit dito ng palabas na siya sa kwarto.
"Just do what i say!" matigas nitong tugon sa akin. Napailing-iling na lamang ako at hindi na ako nakasagot pa dahil agad na itong umalis at naiwan akong magisang nakatayo sa loob ng kwarto.
Alessia's Point of View
I don't really know what's happening to Talia right now. Wala akong makitang ideya kung bakit hindi namin siya mahagilap ngayun. Sa tinagal tagal naming magkakilala hindi siya basta basta nawawala nang walang mabigat na dahilan. Lagi niya akong inaaupdate sa lahat ng gagawin niyang desisyon sa buhay niya. At isa pa, paano mapupunta ang phone niya sa daan. Alam kong may hindi tamang nangyayari at yun ang aalamin ko. Hindi ako titigil hangga't hindi ko nalalaman ang puno't dulo nito. Napagdisisyunan namin ni Rico na magantay hanggang sa mag beinte kwatro oras upang ireport ang pagkawala niya sa mga kapulisan.
a a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a
“Do you have everything?” asked Xander.“I think so,” I replied.The kitchen was mostly done and mostly clean. We had two bedrooms painted and ready, the house was starting to take shape. We had decided that there was enough done for us to move into parts of the house. The main corridors were done, not all painted but at least primed.
The plane finally above ground and now I can feel the excitement rushing in, I get to travel for basically a month, maybe more. Me getting lost and finding cool things which, I don't mind at all, is probably the most exciting part of the trip.Not going to lie, I will miss everyone back home and walking down the street and getting my afternoon boba drink and eating pizza at the world fair garden but looking at a new scenary is also a good adrenaline rush.I got up from my seat since now it is safe to do so and walked over to the nearest flight attendant."Excuse me but can I sleep in the other room with the bed in it?"She looked over at me and gave me a smile."Of course you can. Was there anything you needed before falling asleep?"I looked at my phone that I was holding in my hand and looked at the bar behind her, more like the kitchen if you asked me."Yeah, could I get a small snack and a hot tea?""Sure. Anyth
Imose woke up to the crow of the Cock. The room was dimly lit. The oil lamp glowed lazily. Getting up she picked the broom made from Palm fronds laying beside the mud bed and walked out of her hut to sweep her father's compound.Imose was an only child. Her mother had died at her birth, and her father, Chief Idemudia had refused to marry another wife for he loved his wife dearly. He raised Imose with the help of his sister who later died of a strange ailment. People called Imose cursed but to Chief Idemudia, she was his priceless jewel. The symbol of the love between him and his late wife
A cidade já era visível a uns vinte quilômetros, ela ficava no pé da montanha, e o terreno só subia até chegar nela, o pântano permitia uma visão clara do horizonte, e era visível só longe o formato de prédios, algumas luzes muito fracas eram visíveis também.Chegando mais perto formas mais específicas começaram a se distinguir, quanto mais ao centro da cidade mais altos os edifícios, todos de corres parecidas, todos marrons, o mesmo marrom do pântano, o mesmo tipo de terra formava o pântano e era usada como base para construção.Andando em direção a ela não era visível mas do alto podia-se notar a típica forma de design urbano dos Ohla, nas laterais mais ao longe da cidade residências de trabalhadores de grande porte físico, casas altas com portas largas, feita para os lenhadores, quebradores de rocha entre outros, depois uma série de casas bem menores, feitas para os trabalhadores pequenos
Chapter 5: NightmaresAtheos POV