Masuk" Everyone, you will be group by two for your research. It's up to you on what will be your topic. Row 1 and 2 kayo ang magkapair, Row 3 and 4, and so on. By the way , it is due on Monday next week. " Our Professor said and after saying it he already dismissed us.
Nagkatinginan kami nung annoying cousin of Hye Jin nang banggitin ni Prof. yun. Buti nalang Row 2 siya at Row 3 ako kaya di ako ang makakapair niya. Palihim akong natawa ng makita kong nakasimangot siya ng makuha ang sinabi ng Prof. namin.
"Daesin
naepateuneogadoel su eobs-seubnikka? Hmm? ""Pinagsasabi mo? " Kunot noong sabi ko. Sige ihangul mo ako at tatagalogin din kita.
"Kate! " Tawag ko sa kapair ko ng makita ko siyang paalis na ng classroom.
"Hmm?"
" Kita tayo mamaya library, ha? " Nakangiting sambit ko tumango lang siya saakin. Hindi ko alam pero parang ilag siya sa aming mga kaklase niya.
Paglingon ko sa upuan nung annoying cousin of Hyejin ay wala na siya dun.Inilibot ko ang tingin ko sa buong block namin at talagang wala siya doon. San naman kaya pumunta yung bwiset na yun? Tsk ano bang paki alam ko!
Lumabas na ako ng block namin at dumiretso sa cafeteria. Napangiti ako ng makita ko agad doon si Hyejin na kumakain mag isa. Bumili muna ako ng pagkain ko bago ako dumiretso sa pwesto niya.
" Oh? Bakit mag isa ka? Nasan
si Henry babe? " Nakangising bungad ko sa kanya kaya sinamaan niya ako ng tingin."Malay ko pero naiinis ako sa
kanya." Medyo iritang sambit niya kaya gusto kong matawa pero pinigilan ko." Bakit
ka naman naiinis? Anongkasalanan niya sayo? May nilalandi bang ibangbabae? " Pang aasar ko kaya mas lalong tumalim ang tingin niya saakin."Nakakainis
siya kasi yung huling message niya saakin 'brb kain lang muna ako' eh sa three weeks ago pa yun, eh. Tapos di pa siyanagpapakitasaakin.""Oh talaga? Bat di mo puntahan
sa block nila? Wag mong sabihing hindi mo alam kung saan." Tinignan ko siya ng matalim." Syempre alam ko pero ayaw ko naman siyang
puntahan noh, baka sabihin niya pa na gustong gusto ko siya." Palihim akong napangiti." Bakit hindi ba? " Sinabi ko sa nang aasar na tono.
" Asia!"
Pagkatapos kong kumain ay inilabas ko kaagad ang phone ko para manood ng Korean drama. Nakakainis kasi manood kapag kasama ko yung annoying cousin of Hyejin. Nakikinood na nga mang iispoil pa siya. Sana kwinento niya nalang lahat diba para di ko nalang pinanood. Bwiset!
Nang makita kong malapit na ang oras ay nagpaalam ako kay Hyejin at pumunta na ako ng library para sa hintayin dun si Kate at mapag usapan namin yung sa research namin. Pagkarating ko dun ay wala pa si Kate kaya dumiretso ako sa pinaka dulong upuan para hindi masyadong matao.
Habang naghihintay ay naglabas ako ng isang libro at nilabas ko din ang phone ko. Ginamit kong pang harang yung libro para di halatang nanonood ako. Sure akong di ako mahuhuli dahil naka airpods naman ako at malaki yung librong nilabas ko. Ngayon lang to pagbigyan niyo na. Pagkatapos nun ay masaya na akong nanonood ng Korean drama. Yey!
Masaya akong nanonood hanggang sa may kumatok sa mesa ng dalawang beses kaya napatingin ako sa itaas para malaman kung sino. Napataas ang kilay ko ng makita kung sino iyon. Anong ginagawa niyan dito?
"Anong
ginag---- I mean what are you doing here ? You should be with your pair right now." Nagtatakang tanong ko."I'm with my pair right now. Common let's start." Nakangiti nitong sambit.
"Huh? Neo michyeoss-eo? Kate is my partner and not you."
"Well, I'm your partner now. I asked our Prof. a while ago if I can change my partner and she said yes. " Sambit niya sabay upo sa may harap ko. Okay, mahal na mahal ata ako nito eh. HAHHAHAHAHA charot lang.
"You're sure, right? If you're sure then go get some books first." Sambit ko at tumango lang siya saakin.
Habang hinihintay ko siyang kumuha ng mga libro ay palihim muna akong nanood ulit. Wala eh di ko mapigilan. Dahil sa panonood ko ay di ko napansing naka upo na pala siya sa tabi ko kaya nakakunot noo akong tumingin sakanya.
Ngumiti siya." Let's watch for 5 minutes. I know that drama too."
"You're not going to spoil me again, right? " Nagpilit akong ngumiti sakanya.
" Promise, I won't. " He said and gave me an assuring smile.
At yun nga ang kanyang ginawa. Hindi siya nagkwento o kung ano. Tahimik lang siyang nakikinood sa cellphone ko.
" HAHAHAHAHA" Sabay na tawa namin at dahil sa ganda ng panood ay di na namin napansin na nasa library kami at napalakas ang tawa namin.
" Kayong
dalawa hindi niyo naman siguronakakalimutangnasa library kayo." Sermon saamin nung librarian kaya napapahiya kaming tumango sa kanya.Okay na sana eh pero biglang nagsalita si Jasmin, kaklase ko nung 2nd year.
" Mrs. Hanriyo, nanonood po kasi silang
dalawangmagjowa." Gatong niya pa kaya ayun , wala na." Mister and miss whoever you are , get out now! " Galit na sambit ni Mrs. Hanriyo. Magagalitin talaga si Mrs. Hanriyo lalo na kung tungkol sa library.
" But Mrs.--- " Annoying cousin of Hyejin didn't able to finish his words because Mrs. Hanriyo cut him off.
" Don't call me 'Mrs.' because I don't have a damn husband. Now get out!" Lahat ng taong nakarinig ng sinabi niya ay pare parehong nagpipigil ng tawa dahil sa narinig.
Wala na kaming nagawa kundi ang lumabas ng library. Pagkalabas naming dalawa ay saka ko lamang nailabas ang tawang kanina ko pa pinipigilan. Big news kaya yung nalaman namin kanina. Akalain mo yun wala pala siyang asawa eh nasa mid 40's na siya. Tumatandang dalaga dahil sa kasungitan.
"What to do now? " Biglang sambit nung annoying cousin of Hyejin.
Nagkibit balikat ako dahil maski ako ay di ko na alam ang gagawin at kung ano ang gagawin namin.
"Should we watch that drama on your phone somewhere and do our research tomorrow? Deal?" Biglang sabi niya kaya napaisip ako.
"Hmm bad influence ka... pero sige !" Nakangiting sambit ko. Hindi niya naintindihan ang sinabi ko pero alam kong nakuha niya ang gusto kong mangyare dahil sa ngiti ko.
Dinala ko siya kung saan kami tumatambay at pagkadating ko dun ay naabutan namin si Henry at Hyejin na naglalaro ng UNO. Isa ring bad influence tong si Henry eh. Nang makalapit na kami ng maayos ay biglang tumigil ang dalawa sa paglalaro at iniiwas ni Henry ang mukha niya saakin.
" Mukhang alam ko na kung bakit di kayo nagpakita
saakin ng ilanglinggo ah." Nanliliit na mga sambit ko habang nakatingin sa nakatagilid na mukha ni Henry."Hindi ko alam ang sinasabi mo." Maang maangang sambit niya at hindi pa rin humaharap sa gawi ko.
Napamaang ako ng biglang humarang si Hye Jin sa harapan ni Henry na animo'y tinutulungan si Henry na itago ang mukha nito. Ano to? Trinatraydor na ako ni Hyejin. Charot!
"Ihaharap mo yang mukha mo o gusto mong ikalat ko lahat ng picture mo ? Isa, dala---" He cut me off.
" Oo na! Ito na, oh." Sambit niya sabay maingat na tinulak si Hyejin sa gilid niya.
Sabi ko na, eh. Napaface palm ako ng makita ko na may sugat siya sa gilid ng labi niya at sa may gilid din ng noo niya. Ito ang rason na hindi sila nagpakita ng ilang linggo dahil alam kong alam nilang imposibleng wala akong gawin. Ang ayaw ko sa lahat ay yung nakikipag away sila at nasasaktan. Tama na ang isa, kaya sana wag naman ng maulit.
"Nasan yung tatlo ? " Nakataas na kilay na sambit ko.
" May klase sila."
"Kayo wala?" Sarkastikong sambit ko.
"Meron but we cut classed. I didn't expect you guys to be here because I thought you have a class. I asked Hyejin here because I know that no one will go here in this time but you're here."
"Should I thank the librarian then, who drove us out of the library." Sambit ko at sinamaan si Henry.
a a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a
“Do you have everything?” asked Xander.“I think so,” I replied.The kitchen was mostly done and mostly clean. We had two bedrooms painted and ready, the house was starting to take shape. We had decided that there was enough done for us to move into parts of the house. The main corridors were done, not all painted but at least primed.
The plane finally above ground and now I can feel the excitement rushing in, I get to travel for basically a month, maybe more. Me getting lost and finding cool things which, I don't mind at all, is probably the most exciting part of the trip.Not going to lie, I will miss everyone back home and walking down the street and getting my afternoon boba drink and eating pizza at the world fair garden but looking at a new scenary is also a good adrenaline rush.I got up from my seat since now it is safe to do so and walked over to the nearest flight attendant."Excuse me but can I sleep in the other room with the bed in it?"She looked over at me and gave me a smile."Of course you can. Was there anything you needed before falling asleep?"I looked at my phone that I was holding in my hand and looked at the bar behind her, more like the kitchen if you asked me."Yeah, could I get a small snack and a hot tea?""Sure. Anyth
Imose woke up to the crow of the Cock. The room was dimly lit. The oil lamp glowed lazily. Getting up she picked the broom made from Palm fronds laying beside the mud bed and walked out of her hut to sweep her father's compound.Imose was an only child. Her mother had died at her birth, and her father, Chief Idemudia had refused to marry another wife for he loved his wife dearly. He raised Imose with the help of his sister who later died of a strange ailment. People called Imose cursed but to Chief Idemudia, she was his priceless jewel. The symbol of the love between him and his late wife
A cidade já era visível a uns vinte quilômetros, ela ficava no pé da montanha, e o terreno só subia até chegar nela, o pântano permitia uma visão clara do horizonte, e era visível só longe o formato de prédios, algumas luzes muito fracas eram visíveis também.Chegando mais perto formas mais específicas começaram a se distinguir, quanto mais ao centro da cidade mais altos os edifícios, todos de corres parecidas, todos marrons, o mesmo marrom do pântano, o mesmo tipo de terra formava o pântano e era usada como base para construção.Andando em direção a ela não era visível mas do alto podia-se notar a típica forma de design urbano dos Ohla, nas laterais mais ao longe da cidade residências de trabalhadores de grande porte físico, casas altas com portas largas, feita para os lenhadores, quebradores de rocha entre outros, depois uma série de casas bem menores, feitas para os trabalhadores pequenos
Chapter 5: NightmaresAtheos POV