chapter 40

       Pagkatapos nito maligo, ibinalik muli ang mga kulorite na nilagay nito sa mukha at ang wig nitong na kulot. Saka na ito tumungo sa kusina upang mag kape. Bumalik ulit sito sa kanyang silid at kinuha ang mga gamit, saka umakyat para puntahan ang kanya pasyente. Ito ang unang araw niya sa trabaho at muli na naman nyang maka-kaharap ang lalake na aalagaan niya.

     Kumatok muna ito bago tuluyang pumasok. Pag pasok palang nito ay bumungad sa kanya ang lalake na nakaupo sa kama habang nakasandal ito at nakatakip ang mata ng bendang puti. Makisig ang katawan nito at kahit nakaupo ito’y alam niyang matangkad ito.

     “Good Morning po Sir.”  Masayang bati niya dito. Ako po si Dra. Clara Bartolome. “Sir, titingnan ko lang po ang mata niyo, saka lilinisin na din po. Papalitan ko na rin po ang benda.

      Ngunit hindi siya nito kinibo nang lalakeng kaharap. Kaya hindi niya alam ang gagawin kong lalapit ba ito o hintayin munang sagutin siya nito. Pero walang boses ang lumabas sa bibig ng lalake kaya gumawa ng ito ng hakbang.

      “Sir, lalapit na po ako ha. Hahawakan ko na po ang benda na nasa mata niyo. “Tugon nito sa lalake.

       Akmang hahawakan niya na ito nang hawakan nito nang mahigpit ang kamay niya. Kaya nagulat ito, at nanlaki bigla ang mata nito.

     “Don’t you dare touching me. “Galit na tugon nito.

     Nagulat si Doktora at bigla itong nakaramdam ng takot sa lalaking kaharap.

    “P-pero Sir, “nauutal nitong tugon.

     “Binge kaba? Ang sabi ko wag mo akong hahawakan!” Galit na sigaw niya.

      Nakaramdam nang malakas na pag kabog ng dib-dib si Doktora, ng mga oras na‘yon. Pero hindi ito nag patinag sa lalaking kaharap. Trabaho niya ito at marami na din sya’ng naging pasyente na tulad ng kausap nito ngayon. 

       Kaya tumayo ito at sinagot ang lalake na kaharap.

     “Ay Sir. Hindi po pwedeng ganon kailangan ko po kayong gamutin, dahil trabaho ko po ito Sir. “Taas noo nitong wika sa pasyente. Hindi niyo po ako mapipigilan kahit batuhin niyo pa ako katulad ng mga ginagawa niyo sa kasambahay niyo, hindi pa din ako aalis.

     Nagulat ang lalake sa inasal ng Doktora, na kaharap nito.

    “Sino ka para sagutin ako ng ganyan?” Galit na sigaw nito kay Doktora. “Mom! Mom. Where are you? Palayasin mo ang babae na to sa harap ko. “Galit na galit na sigaw nito” 

     Ngunit hind natinag ang Doktora.

     “Wala ho, ang mommy niyo Sir. Lumabas po siya ng bansa. “Gigil na sagot niya dito.

     Kaya lalong nagalit ang lalaking pasyente.

     “Ang kapal ng mukha mong sagot-sagotin ako sa pamamahay ko. Lumayas ka.” Layasss. “Malakas na sigaw nito kay Doktora.

     Ngunit tinawanan lang ito ng Doktora. Kaya lalong naigting ang panga ng lalaking pasyente niya. Pero hindi natakot ang Doktora.

    “Kapag hindi ho, kayo pumayag na gamutin ko kayo. Hindi po ako aalis dito Sir.” Mag tiis kayo na kasama ako dito sa silid niyo. “Pag babanta nito sa amo.

      Nabigla ang lalake sa mga sinabi ng Doktora kaya hindi agad ito nakakibo para sya’ng naging pipi, na hindi makapag salita.Kaya nahiwagaan sa kanya ang lalaki dahil ngayon lang may nag lakas ng loob na sagotin siya ng ganito..

     “Ano Sir, bakit hindi ho kayo nakasagot? Kapag hindi po kayo pumayag hindi po ako aalis dito. 

      “Naupo ang Doktora sa sofa katabi ng kama nang pasyente niya.

    “Sa galit ng lalaki ay pumayag na lang ito para umalis na sa harap niya ang Doktora.

     “Fine”

     ‘Yon na lang ang tangi nitong naisagot sa Doktora.

    “Papayag din naman pala ang dami pang hanas. “Bulong nito.

    Narinig ito ng lalake kaya sumagot ito.

   “Anong sabi mo? “Galit pa rin na tugon nito.

   “Ay wala ho Sir, ang sabi ko po gagamutin ko na po kayo.

     “Hindi na kumibo ang binata bagkus ay may pagtataka ito sa tapang nang babaeng kaharap nito. Hinayaan niya na lang ito sa gusto nitong gawin para hindi na ito tumagal sa silid niya, at baka kung ano pa ang magawa niya sa Doktora.

     Sinimulang tanggalin ni Dra. Clara ang bendang nasa mata ng pasyente nito. Tumambad sa harapan nito ang napaka-ganda nitong mata. Natulala siya ng makita nito ang napaka-ganda nitong mata. Pinag-halong asul at itim, napalunok na lang sito sa ka pogian ng lalaking pasyente. Lalo na nang maptingin ito sa matangos nitong ilong, at ang mapupula nitong  labi. Napukaw na lang ang katinuan nito nang mag salita ito.

     “Matagal pa ba yan?

     “Ay opo,” este malapit na po Sir. “Ang pogi naman pala nitong lalaki na to. “Bulong nito pero narinig ito ng lalake kaya muli itong nag salita.

     “May sinasabi kayo Doktora?

     “Ay wala po Sir,” sabi ko po malapit ng matapos.

     Kahit na nagagalit ang binata sa Doktora ay bahagya ito ngumiti. Nakita ito ng Doktora kaya ngumite din ito ngunit hind naman ‘yon makikita ng lalaki.

    “Ayan Sir,” tapos na po. “Tatakpan ko na po ulit ang mata niyo ha.

     Ngunit hindi sumagot ang lalake na pasyente. Kaya nag paalam na lang siya sa lalake na lalabas na siya at babalik na lamang ito mamaya para sa mga gamot nito.

     Pagkalabas nito nang silid ng binata isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan nito. Para siyang nabunutan nang malaking tinik sa dib-dib ng mga oras na ‘yon, halos hindi siya makapaniwala na nagawa niya ang mga ganong bagay kanina.

      Naiwan naman sa silid ang binatang si Clark na nahihiwagaan sa Doktora. Napailing na lang sy’a at napakamot sa ulo kasabay ang bahagyang pag ngise nito. Hindi ny’a lubos akalain na may tao na gagawa sa kanya ng ganong bagay.

      Bumalik na si Doktora sa silid ny’a habang nan-lalambot pa din. 

     “Bwesit na lalakeng, ‘yon. “Naku kung hind ko lang mahal ang trabaho ko baka nilayasan na kita. “Gigil na bulong nito habang nakaharap sa salamin.

      Habang kinakausap nito ang sarili may biglang kumatok sa pinto nito. Kaya dali-dali niya itong binuksan, niluwa nito si Manang Bebang.

     “Doktora hali na po kayo sa kusina para makakain na po kayo.

     Pagkarinig niyang pagkain, ay dali-dali siyang sumunod papuntang kusina. Sa pag kain niya binuhos ang sama ng loob niya sa pasyente. Pag katapos niyang kumain lumabas siya ng Mansion. Naalala niya ‘yong mga bulaklak na nakita niya ng dumating siya kahapon dito.

      Pinuntahan niya agad ang mga ‘yon, nakita nito ang isang babae na dinidiligan ang mga ito. 

     “Hay grabi ang ganda talaga ng mga bulaklak dito. Habang iniikot ang mata sa paligid. Ang sarap pa ng simoy ng hangin. “Bulong nito sa sarili habang nakapikit at nina-nam-nam ang sariwang hangin. Biglang pumasok sa isip niya ang binatang pasyente niya.

     “Dapat pala dalhin ko dito ang masungit na yon para maarawan at maka-langhap din ng sariwang hangin.

    Nilibot niya ang buong paligid ng Mansion. Hindi niya namalayan ang oras ng mga sandaling ‘yon. Nang tingnan niya ang orasang pangbisig nito ay nagulat ito.

      “Naku!” Oras na pala para tingnan ulit ang masungit na ‘yon. Dali-dali siyang pumasok sa Mansion upang puntahan ang pasyente niyang masungit na bulag.