LOGIN"Goodmorning, Babe." Ang aga-aga narinig ko nanaman ang malambing na boses ni Jace.
"Hmmmm." Tanging sagot ko habang pikit ang mga mata ko dahil gusto ko pang matulog. Napuyat ako slight eh. At napakasarap ng tulog ko.
"Babe." Naramdaman kong hinahalik-halikan niya ang mukha ko.
Kinginag 'to ang aga-aga! Puwede ba na pass muna sa landian?
"Gising na. Breakfast is ready." Pilit niya akong ginigising. Niyugyog niya ako.
"Hmmmm." Dumapa ako para matulog uli. Madaling araw na kasi kami natulog dahil sa pinagagawa niya kung alam n'yo lang.
"Mag aalas 11 na, Kisz. Bumangon kana." Napasarap ba masyado ang tulog ko? Sa sobrang gulat ko ay napabalikwas ako.
"Ano?!" Hindi ko makapaniwalang sagot. Nakita ko ang pagpigil niya ng tawa. Sinamaan ko siya ng tingin.
"Joke lang! Tara na kain na tayo." Nag peace sign siya at hinila ako mula sa kama. Ganon lang 'yon?
"Wth! Jace naman. Kita mong gusto kopang matulog. Pinuyat muko kagabi." Napapapikit ako sa antok. I love Sleeping eh. At isa pa ang lambot ng higaan ko kaya inenjoy ko ng sobra.
"I love you." Sabay halik sa ilong ko. Inabot niya sa'kin ang pagkain. Bacon, hotdog at sinangag. Mukhang siya ang nagluto nito. "Kain na, Babe."
Mukhang wala na akong magagawa, nasa harapan ko na ang pagkain. Nag umpisa na siya sa pagkain at ako? Nakatingin lang sa kaniya, pinagmamasdan ang galaw niya. Bakit ang gwapo niya? Kahit magulo ang buhok at naka sando lang. Bagay pa din sakaniya.
How to be you po?
Hindi ko namalayan na natagalan na pala ang tingin ko sa kaniya. Naudlot ito ng pinitik niya ako sa noo.
"Aray!" Napahawak ako sa noo ko habang masamang naka tingin sa kaniya.
"Bakit ba kasi nakatingin ka lang d'yan? Ayaw mo ba ng niluto ko?" Singhal niya sa'kin. Mas lalong sumama ang tingin ko sa kaniya ng kinuha niya ang pinggan ko.
"May sinabi ba ako? Wala naman diba?" Kinuha ko pabalik ang pinggan. Nag simula na akong kumain. At napansin kong siya naman ang tumingin.
"Ano?! Tutunganga kalang d'yan? Kain!" Nakita kong tumawa siya ng patago. Akala niya siguro hindi ko nakita. Ano sa tingin niya, bulag ako?
"Bakit tumatawa ka?!" Tanong ko habang ngumunguya ng hotdog.
"Kasi Babe may panis na laway ka dito." Tumawa siya habang tinuturo ang gilid ng labi sa kanang parte.
"May nakakatawa? Eh hinila mo agad ako kanina. Yan tuloy hindi man lang ako naka hilamos." Sumimangot ako dahil sa pagtawa niya at mabigat na kumain ng agahan. Panis na laway lang naman eh. Normal lang naman 'to! Never ba siyang nagkaroon nito?
"Babe, dahan-dahan lang. Baka mabasag 'yang pinggan mo." Hindi ko namalayang ang lakas pala ng pagkakain ko halos bumuo ako ng malakas na tunog galing sa pinggan at kubtertos.
Nahiya tuloy ako bigla kaya humingi ako ng tawad at tipid na ngumisi. "Sorry."
Makalipas ng ilang minuto ay nagsalita uli siya. "So, ano ang gagawin natin ngayon Babe?" Tanong niya habang ngumunguya. Naisipan kong hindi pa pala kami nakakapag scuba kaya 'yon nalang siguro. Ngumiti akong tumingin sa kaniya.
"Mag scuba tayo, Babe." Halos kumislap ang mga mata ko dahil sa excitement.
"Oo nga pala. Nalimutan ko na. Tatawagan ko lang Si Mang Pepe na ihanda na ang yati. Iloveyou ." Binigyan niya ako ng mabilis na halik at lumabas para tumawag.
"Iloveyou din, Babe." Sigaw ko ko habang ngumingiting kumakain.
Mahal na mahal.
Matapos kong kumain ay niligpit ko na ang pinagkainan naming dalawa. Excited na ako. Hindi mawala ang ngiti sa mga labi ko habang papunta sa kusina.
Gusto kong makakita ng nagkukumpulang isda.
Maghahanda na ako ng two piece.
Pumasok ako sa kwarto para maghanap ng susuotin. Nakasuot padin pala ako ng pajama. Kinalkal ko ang kabinet na pinaglalagyan ng mga damit ko.
"Babe, papasok ako."
"Pasok."
Naramdaman kong niyakap niya ako mula sa likod at hinalikan ang balikat ko.
"Mag-aalas dose tayo aalis. Ginagamit pa kasi nila ang yati sa pangigisda."
Aha! Nakita ko na. Ngumiti ako habang tinitingnan ang dalawang two piece.
"Doon ba tayo maglulunch?" Humarap ako sa kaniya. Tumango siya at ngumiti.
Itinaas ko para ipakita sa kaniya ang dalawang two piece. "Saan dito ang mas maganda isuot?"
"Bakit magaganyan kapa? puwedi ka din naman mag short ah? Masyadong sexy 'yan. Wag na!" Inagaw niya sa'kin pagkatapos niyang sabihin ito.
"Alangan naman magpajama ako, Babe. Come on." Pinaikot ko ang mga mata ko para magtaray.
"Kung puwedi lang naman, why not?" Boring akong tumingin sa kaniya.
"Mas komportableng isuot 'yan kapag magsiswimming, Babe." Giit ko.
"Komportable 'to? Seriously? Parang kita na ang kaluluwa mo dito eh. Mag short ka nalang." Itinapon niya sa mukha ko ang dalawang klase ng two piece.
"Ito nalang kaya yung yellow?" Biro ko.
"Babe, wag na." Sumimangot siya at bumulong.
"Baka hindi ko mapigilan sarili ko." Ngumiti ako ng patago dahil sa binulong niya.
Biniro ko ulit siya. Ang saya tingnan ng reaksiyion niya. "Ah ito siguro. Mas sexy 'to. Ito nalang susuotin ko, Babe." Pinakita ko sa kaniya ang kulay beige.
"Babe! Wag na nga." Inilapit niya ang mukha niya sa'kin. At tinitigan ako sa mata. "Baka hindi ko mapigilan sarili ko at mapunta tayong langit."
Napaiwas naman ako bigla. Namula ako sa hiya habang umiiwas ng tingin. Foul 'yon!
"Oo na magsoshort na ako." Tinulak ko siya at hinanap ang short na susuotin ko. Wala akong magawa. Narinig ko ang bahagya niyang pagtawa. Nakakainis!
Pagsapit ng alas dose ay magkasama kaming lumabas ng hotel ni Jace. Umakyat kami ng yati. Si mang Pepe ang magdadrive nito. So Chillax lng kaming dalawa. Nandito kami ngayon sa labas habang umaandar.
"Babe picturan muko dito." Napa pose ako ng kaunti.
"Isa pa, Babe!" Sigaw ko.Ang hangin. Kunwari stolen daw.
"Ikaw na. Kukunan din kita." Sabi ko. Binigay niya sa'kin ang camera at naglakad ako sa medyo malayo. Kinunan ko ng madami.
"Babe, magpakuha tayo ng picture na magkasama." Sabi niya habang ngumingiti sa'kin.
"Sige tawagin mo si Kuya don." Turo ko sa kasama ni Mang Pepe.
Tinawag ni Jace si Kuya habang ako ay kumukuha ng litrato sa dagat. Pati tubig ay kinunan ko.
''Kita sa ilalim." Mangha kong sabi sa sarili.
"Andito na siya, babe." Niyakap niya ako sa likod.
''Kuya, kuhanan mo nga kami ng litrato. Ganito lang gagawin mo. Pindotin mo lang to ah." Narinig kong turo ni Jace kay Kuya na medyo maitim dahil siguro sa init ng araw.
"Sige po, sir. Ganito po ba?" Tumango si Jace at nagsimula na siyang kunan kaming dalawa ng litrato.
Napapose naman kaming dalawa ni Jace. Parang model ang peg. Mga sampung litrato yata ang kuha niya sa'min.
"Salamat po, Kuya."
"Ang ganda ng kuha natin dito, Babe." Sabi ko. Idedevelop ko 'to. Gagawin kong scrapbook.
"Mukhang malapit na tayo, Babe." Habang tinatanaw ang mga magagandang tanawin. Namamangha talaga ako sa linis ng tubig.
Napatitig ako ng matagal sa kaniya. Sinasaulo ang bawat parti ng mukha ng gwapo niyang mukha.
Mamimiss ko 'to, Mamimiss ko ang lahat sa'yo, Jace. Pasensiya na kong iiwan kita. Babalik din ako. Aayusin ko ang lahat para sa'tin.
A/N: Sad naman dis:(
เมื่อฉันเป็นเด็กฉันรักนางฟ้าที่พิมพ์บนการ์ตูนและการ์ดอวยพร ที่บริสุทธิ์ผ้าฝ้ายปีกสีขาวเป็นสัญลักษณ์ของความงามทั้งหมดมันตกแต่งความฝันในวัยเด็กของฉัน ปีกสีขาวประดับจุดเริ่มต้นของความฝันของฉันบทความนี้เริ่มต้นด้วยการอธิบายว่าผมชอบปีกสีขาวและใช้มันเพื่อตกแต่งความฝันในวัยเด็กของฉันชนิดนี้ของการเริ่มต้นที่สามารถให้ความรู้สึกที่ชัดเจนและรวดเร็ว วิธีที่ดีที่สุดที่จะเริ่มต้นการสอบ
I was so scared at that moment that my heart could jump out. If it were not for Liu Longting possessing me, my legs would probably be too weak to stand up. We were staring at each other for almost ten seconds when that horrifying woman’s face suddenly warped into panic, as if reacting to something. She pushed Li Juan aside and quickly tried to flee toward the wall. Liu Longting naturally did not give her the chance as he quickly chanted an incantation and slapped his palm on the wall. It was as if he had locked the wall up because when the lady aggressively rammed into the wall she bounced back onto the floor. However, she did not give up and kept trying to crawl toward the wall while avoiding Liu Longting like the plague. Her sharp nails were speedily scratching at the surface of the wall, emitting a sharp and horrible sound!Seeing her struggle like that, the few small shadows on the wall tried to pull the woman in in futility. However, as their power was unable to penetrate the s
23Kasalukuyang nasa labas kami ng kastilyo nina Damien, ako at ni Ginoong Edward. Nakasandal lang ako sa isang puno habang nakaupo samantalang si Ginoong Edward ay tinuturuan siya ng tamang paggamit ng wand sa pakikipaglaban.
"H-Hey what are you doing to me? Stop it!"Skye yelled mentally as his left hand uncorked the vial despite his protests."What does it look like I'm doing? I'm getting her to drink it" the voice scolded Skye, sounding as if Skye had asked a stupid question causing Skye to flush even more in embarrassment."B-" Looking around the area from the corner of his eyes frantically, he was left relieved that no one was in the room."But why are you holding the vial?" Skye whispered quickly as the vial's contents went into his mouth, causing him to almost gag from what the voice was doing but dared not drink the medicine."If someone cannot drink then you have to feed it to them, surely you should know this by now. What do they call it the mama bird feeding her chick?" Skye's face went beet red as his face was now moving towards Anberine's."
There lived a great kingdom called morgal with a king named Gabriel, the people of morgal loved their king so much,They could even die for him if necessary,The kingdom had a priest who lived for 600 years , his name was zultage, meaning?,"The strength of the spirits".One night zultage saw a vision of some beasts destroying their kingdom, immediately, zultage consulted the spirits and asked what that vision meant ,they replied''the goro beast has escaped from the ice land, the old priest replied, for 600 years, no beast has existed in the continent of Ireah,the gods revealed to zultage that goro existed five thousand years ago before he was captured and imprisoned by the icelanders with a great magical force that couldn't be destroyed by any mortal being,the spirits also told zultage that, his time on ea
As the saying goes by always expect the unexpected and never expect things to go on your ways as you don't hold the world. Emilia was now in a state where she never thought to meet a relative whom she never had met before. Raynott family was your average family but, can also be considered as a well off family.Raynott's family was headed by Lilianna's grandmother, Raevianna Najarro Raynott. Raevianna Raynott was of Spanish lineage, she had five daughters and favored her eldest and youngest daughter, but also guided her daughters well. They all had finished a college degree and except for the eldest, they all had their own jobs. Two of them went abroad while the rest remains in the same city they were born in.Raynott's family business started as a machine shop, Raevianna was taught by her father how to repair vehicles. Later on, she inherited it as she was the only child of the family. The business became prosperous when she married her late husband. Unfo