chapter 10

MULI ay napasinghap si Isay na tila hindi makapaniwala. Pero hindi maaaring hayaan niya ito sa mga kalokohang ginagawa nito.

"What do you mean, daddy?"

"Stop calling me that way, Isay! I am here trying to help my brother run his business...living my life after that one week vacation we had. Why don't you just do the same?" naiiritang tanong niya.

"Zach, we're together for one week. Just like that? We're finished just like that?"

Pain was in her eyes but he didn't show any sympathy.

"Yes. Just like that. Now, go away, little girl. Go back to your school and stop pestering me!" aniya saka maliksing sumakay sa kaniyang kotse at agad na pinasibad iyon palayo kay Isay. Hindi na nito nalaman nang tumabi siya sa isang kubling bahagi ng kalsada at hinintay na makasakay muna ito ng jeep saka siya umalis.

"MASAKIT, RAFA...ang sakit – sakit..."

"Gaga! Wala ngang nangyari sa inyo! Ano ang masakit doon?"

Sa halip na matawa ay lalo siyang napaiyak. Hindi niya lubos – maisip na magagawa siyang balewalain ni Zach. Ganoon lang ba talaga ang lahat ng mga nangyari para rito? Kung gayon ay dapat pa siyang magpasalamat dahil kahit may pagkakataon ay hindi siya pinakailaman ni Zach. Hindi nito pinagsamantalahan ang ilang ulit na kabaliwan niya dito. Lalo tuloy napapamahal sa kaniya ang binata.

"Mahal ko na siya. Siya ang kabuuan ng mga pangarap ko. Hindi ako mabubuhay ng wala siya, Rafa!" muli ay pinawalan niya ang isang malakas na hagulgol.

"Ano ka ba, Isay? Tigilan mo na nga 'yan. Tatlong araw ka nang naglalasing at pare – pareho naman ang dialogue mo! Kung ayaw niya sa'yo eh di let go! Ang kapal naman ng fes niya para ganyanin ka!"

"Hindi ganoon kadaling gawin iyon! Isang linggo kaming magkasama sa isla. Isang linggong inakala kong may pagtingin siya sa akin..."

"Puwes, akala mo lang iyon! Nagkamali ka ng akala at tanggapin na iyon habang maaga pa at hindi mo pa nasisira ang buhay mo!"

Napatingin siya sa kaibigan. May punto ba ito? Tama bang kalimutan na lang niya si Zach? At magagawa naman kaya niya iyon? Muli siyang napahagulgol at bago sumubsob sa kaniyang mga palad.

MULA SA malayo ay natatanaw niya ang paglalasing ni Isay. Kung nagawa ni Isay na alamin kung saan ang opisina ni Zairah, siya naman ay inalam kung saang bahagi ng Bagong Silang ito nakatira. At pangatlong gabi na niya itong pinagmamasdan habang nilulunod nito ang sarili sa alak. For a moment, he wanted to come near her and tell her everything would be alright. That he would always be there and she should not worry. But that is not the case. He knew himself that he couldn't do it. Dahil hindi niya ito dapat paasahin sa isang bagay na hindi niya kayang ipangako dito.

Masyado pang bata si Isay kumpara sa kaniya. And for sure, she was just attracted to him. Attraction that will soon fade in time.

Nang makita niyang binuhat ni Rafa si Isay papasok sa loob ng kubo nito ay bahagya niyang iniusad ang sasakyan. Sa puwestong iyon ay kitang – kita niya kung paanong inihiga na lamang ni Rafa ang dilag sa kawayanang sahig. Alam niyang ulila na si Isay ayon na rin dito. Ang kaibigan at kapitbahay na lang nitong si Rafa ang tanging pamilya nito sa buhay. At sa nakikitang ayos ng dalaga ay tila may pumitik na kung ano sa dibdib niya. Awa nga lang ba?

NAGHINTAY SIYA ng ilang saglit subalit hindi pa rin bumababa sa kubo si Rafa. Sa loob ng dalawang gabing pagmamatyag ay nakikita niyang inaayos nito ang dalaga subalit uuwi rin naman sa kabilang bahay matapos iyon. Pero ngayon ay naiinip na siya. Iniangat niya ang sarili mula sa front seat ng kotse at nanlaki ang kaniyang mga mata nang makitang naghubad – baro ang kaibigan ni Isay at saka iyon tumabi dito. Agad siyang bumaba at may pagmamadaling pinanhik ang kubo.

"What are you trying to do, bastard?!" sigaw niya sabay pakawala ng suntok sa hindi nakahumang si Rafa.

Napatili ito at pinagsalikop ang magkabila nitong braso upang matakpan ang mukha nito. Humihingal namang pinigil niya ang sarili.

"Sino ka? At bakit bigla ka na lang pumasok dito? Rapist ka no? Rape! Rape!"

"I'm not a criminal! You're the one who's actually going to rape Isay!" nanggigigil pa ring wika niya. Niluwagan niya ang pagkakalagay ng unan nang makitang habol ni Rafa ang hininga.

"Huwag! Anong rape ang sinasabi mo diyan?!"

Sa narinig ay agad niyang inalis ang unan sa bibig nito.

"Hindi mo siya pagsasamantalahan?" tanong niya na ang mga mata ay nakatutok sa dalagang nakahiga sa sahig na kawayan. Tulog na tulog pa rin ito dala marahil ng kalasingan.

"At bakit ko naman gagawin iyon? Kilabutan ka nga! Pareho kaming babae, hindi mo ba nakikita?!"

Tuluyan na siyang nakahinga nang maluwag sa narinig na sinabi ni Rafa. Well, alam niyang binabae ito pero hindi ba at may ilan din namang kabaro nito na pumapatol sa babae?

"Kung gayon ay bakit dito ka matutulog? 'Diba sa kabila ang bahay mo?" alanganing tanong niya. Kontrolado ang tinig upang hindi makakuha ng atensiyon mula sa mga kapitbahayan.

"Sino ka ba talaga at bakit alam mong sa kabila ako nakatira? Stalker ka no? Hindi mo naman kailangang gawin iyon dahil type naman kita..."

"Shut up!" sigaw niya nang akmang lalapit si Rafa.

"Eh sino ka ba kasi?!"

Tumayo siya at saka lumabas sa maliit na tila balkonahe ng kubo. Sumunod naman si Rafa. At sa mabilis na paraan ay nagpaliwanag siya rito.

"SAAN MO nakuha iyan?"

Agad niyang napansin ang nangingitim na paligid ng kaliwang mata ni Rafa maging ang kaliwa ring pisngi nito. Umilap muna ang mga mata ng kaibigan saka sumagot.

"Ikaw kaya ang maygawa nito! Tinabihan kita sa pagtulog kagabi dahil nakita kong sobra ang pagkalasing mo. Akalain ko ba namang umiigkas pala ang mga pata mo 'pag natutulog noh!"

Natawa siya. Hindi niya iyon alam. Tama itong lasing na lasing nga siya nang nagdaang gabi at hindi na niya namalayan kung paano siyang nakalipat sa tulugan. Hindi naman niya alam na tumabi sa kaniya si Rafa dahil wala naman ito nang magising siya ng umagang iyon. Laking pasalamat nga niya na hindi naman sumakit ang kaniyang ulo sanhi ng ginawang paglalasing.

"Tatlong sunud – sunod na gabi ka nang umiinom. Magpahinga ka naman ngayon para makalakad ka na bukas at muling makapaghanap ng raket mo."

Napatingin siya kay Rafa saka marahang napatango. Ano na lang ang gagawin niya kung wala ito? Ito na ang nagsilbing pamilya niya mula nang maulila sa mga magulang.