LOGINShare
chapter 8
publish date:
2023-12-01 15:39:32SIMULA
"You're a lying bitch! All this time, niloloko mo lang pala ako. I thought what we had was true pero kasinungalingan lang pala ang lahat!" Napatawa ito ng mapakla.
Nanginginig siyang umiling. Hindi maawat sa pag agos ang mga luha niya.
"No! Makinig ka sa akin. Let me explain. It's not what you—" hindi niya na natapos ang sinasabi dahil sa biglang pagsigaw ng binata.
"You know what?! Yvette, you're really unfair!" Marahas na napabuga ito ng hininga. "Okay na. Maayos na ang kumpanya nyo. Pwede mo nang itigil itong pagpapanggap mo." Matabang nitong sabi.
Umiling siya at kumapit sa braso ng binata.
"No! Pakinggan mo muna ako. Kaya kong ipaliwanag ang lahat." Humahagulgol na sabi niya. "Mahal kita. Please naman, maniwala ka." Pagmamakaawa niya ngunit sinalubong lang iyon ng sigaw mula sa binata.
"Enough! You already fooled me once. Tama na iyon. I won't listen to your lies ever again. Ang tanga ko para maniwala sa'yo." Napailing pa ito. "Get out! Huwag ka nang magpapakita sa akin kahit kailan!" Hinaklit nito ang braso niya saka siya kinaladkad palabas ng bahay ng binata.
Tanging iyak lang ang namutawi sa bibig niya nang padabog siyang pagsarhan ng pinto ng binata.
Ilang beses niyang sinisisi ang sarili sa pagtatago ng totoo sa binata.
Totoong minahal niya ito. Totoo ang mga pinakita niya sa binata. Totoo lahat. Tanging ang pagiging doktor lang niya at ang rason ng biglang pag lipat niya sa bahay ng binata ang inilihim niya mula dito.
Ngunit kung hindi niya ginawa iyon ay wala hindi niya matutulungan ang binata pati na rin ang kumpanya na pinaghirapang itayo ng kanyang ama.
Nagkamali ba talaga ako noong nagpasiya akong maging doktor? Dapat ba sinunod ko na lang si dad na mag business management na lang? Kung sinunod ko siya edi sana wala akong problemang ganito ngayon.
Nanginginig niyang pinunasan ang kanyang pisngi bago muling pinagmasdan ang mansion sa harap niya.
Matagal niyang pinagmasdan ang bahay na naging saksi sa pinaka masayang anim na buwan ng buhay niya bago napagpasiyahang maglakad palayo sa nakasarang pintuan nito.
Tanging phone lang ang dala niya at ang suot niyang tsinelas ay pambahay pa. Umiiyak siyang nagtungo sa gate.
Naaawa siyang tinignan ni Lando bago siya pagbuksan ng gate. Naitawag na kasi ng binata na palabasin siya at huwag nang papapasukin muli.
"Mag iingat po kayo ma'am Yvette." Malungkot na paalam sa kanya ng guard na ikinahagulgol niya pang lalo.
Tumango lang siya sa guard bago tuluyang lumabas ng gate. She started to walk on the cold street, palayo sa bahay ng binata.
She can't call her mom nang ganito ang lagay niya. Mag aalala lang ang mommy niya. Ang tanging nasa isip niya lang ay ang puntahan ang kaibigan niyang nakatira sa kabilang street lang.
Kaya kahit nanginginig ay pinilit niyang maglakad sa madilim na kalsada na ang tanging ilaw lang ang mga street lights na magkakalayo ang pagitan mula sa isa't-isa tulad ng mga bahay na nakatirik sa street na iyon.
Panay ang punas niya sa pisngi dahil sa hindi maawat na mga luhang dumadaloy mula sa mga mata niya.
Hindi niya namalayan na nakarating na pala siya sa destinasyon kung hindi pa siya natalisod sa batong natapakan niya.
Pakiramdam niya ay pinagsakluban siya ng langit at lupa. Ramdam niya ang pagod at sakit ng paa niyang natalisod. Lalo ang puso niyang sugatan.
Nanglulumo siyang umayos ng tayo at paika-ikang naglakad patungo sa doorbell ng gate na nasa harap niya at makailang ulit na pinindot iyon.
Maya-maya pa ay narinig niyang nagbukas ang pinto ng bahay at lumabas ang kaibigan niya.
"Sandali! Heto na nga o! Nandiyan na! Kung makapindot naman ng doorbell parang walang doorbell sa kanila." Maingay na reklamo ng kaibigan niya.
Nais niyang matawa sa bibig nito ngunit mas nananaig sa kanya ang sakit ng dibdib kaya hindi niya nagawang tumawa.
Naghintay lang siya ng ilang sandali bago bumukas ang gate nito.
"OMG! Teh, anyare sa'yo?!" Nag aalala nitong tanong sa kanya ngunit hindi na siya nakasagot pa nang biglang umikot ang paningin niya.
"Yvette!" Rinig niyang tili nito bago siya mawalan ng malay at bumagsak sa mga bisig nito.
***
Latest chapter
Gn 002 book-00086 gddvhunbykkk
fvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcv gggfghh fdvhj fvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcv gggfghh fdvhj fvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcv gggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcv gggfghh fdvhj fvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcv gggfghh fdvhj fvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggfghh fdvhjfvhfcvggggf
Gn 002 book-00086 chapter 68
a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a
Gn 002 book-00086 chapter 67
For so many years, Machi and Yahiko merely had friendly rivalry with one another. It could be said that in those years, the two of them only saw each other as their biggest competitors.However, both of them are only around their early fifties. They grew up in the post-war period where Japan was at its weakest, most fragile moment. It was an era where people had no vision and self-esteem. They grew up during the peaceful moments and thus, there was no longer the viciousness and wickedness that their predecessors once had in their blood.That was why after competing with one another for so many years, their main motive for competition was only for business advancements. They had never had the intention of killing their opponents.It was like Alibaba and Tencent company bosses. Despite their competition being very fiery, they still abided by the laws and regulations.No matter how upset they were with one another, they will still try to remain as polite and rule-abiding as possible.
Gn 002 book-00086 chapter 66
"I'll leave you this again."Tuwing umaalis sila sa misyon ay iniiwan nila ang dog tag, sumasabak sila sa misyon nang walang pagkakikilalan, mananatiling sekreto at misteryo kung sino sila para sa ikakabuti ng kanilang organisasyon.Sinuot ng kapatid ang kwentas niya sa sariling leeg nito."Be safe, Bunso. Guide your team well, Captain Eleuthera Augustine. Make us proud again."Napatindig ang magkapatid, seryosong sumaludo ang Kapitan."Affirmative, Lieutenant Colonel. Power of Unity.""San Francisco, California, USA. Its good to be back, right Cap?"Binunggo siya ng First Lieutenant sa kanyang balikat na ikinangiwi ng kapitan."Its good to be back if only we aren't here for the mission." Captain Eleuthera stopped Scout's expanding imagination. "Tsk. You must be thankful we
Gn 002 book-00086 chapter 65
j e a n2 years later(Jean is 27, Matteo is 29)
Gn 002 book-00086 chapter 64
This is my first day in college. I'm excited and also nervous dahil sa panibagong mga tao na aking makikita at makikilala.Nilibot ko ng tingin ang kabuuhan ng William University, isa sa pinakakilalang unibersidad dito sa bayan namin. Hindi na ako nagtataka kung bakit ito kilala dahil pagpasok pa lamang ay malulula na ang titingin sa nagtataasan nitong gusali.
