Share

chapter 38

Author: Gn003
last update publish date: 2023-12-02 00:04:08

"SIGURADO kA naba talaga sa desisyon mong yan? Hindi kana sasama sakin pauwi ng santa inis?" Jess asked her and she nod. Miss niya rin naman ang mga pamangkin pero kailangan din siya ni Cevon. Marupok man pero yun siya, she doesn't care anyway. Pauwi na ang kaibigan dahil sa hinahanap na din ito ng kambal.

"Ipapadala ko na lang kay Greg ang mga gamit mo"

"Thank you jess, babalik narin ako Kay Cevon" Humalik at yumakap siya sa kaibigan, nandidito sila ngayon sa coffee shop malapit sa ospital.

"Ihalik mo na lang ako sa dalawa kung pamangkin" nakangiti niyang yang usal rito.

Saktong pagtalikod niya ay bumungad sa kanya ang nakakatandang kapatid. Nakaangat ang kilay nito na mas aakalain mo pang babae dahil sa kapal ng kilay nito na pang artista tingnan. Naguguluhan rin ang nakikita niya sa mga mata nito at hindi niya man sabihin ay may kutob na siyang hindi makukuntento ang kuya niya sa tinginan lang. Ito rin ang taong pag may gustong malaman ay hindi ito titigil na arukin ka ng mga mata nito na magsalita ng katotohanan hanggang sa hindi ito nasatisfied sa nakuhang sagot.

"At Sino naman ang dalawang pamangkin mo?" Gulat niyang nilingon ang kuya niya hindi niya napansin nasa likuran na pala nila ito. Nang tingnan niya si Jess ay pareho lang sila ng reaction gulat na gulat rin ito.

"Ano na baby sis. Sino ang tinutukoy mong pamangkin? kung hindi pa naman ako nag kakaanak" Para siyang inaaruk  na magsalita sa klase ng tingin na binibigay ng kuya niya. Yes kuya you have a child and its a twin but sadly you don't know about them.

Tiningnan niya si jess na kasalukuyan nakatingin narin pala sa kanya ngayon. Mababakasan ng pagkabigla at takot ang mukha ng kaibigan maging ang matinding kaba ng kaibigan ay ramdam niya, gusto niya mang aminin sa kuya niya na may anak ito kay jess mas  nirerespeto niya parin ang kaibigan, hihintayin niya na lang siguro na ito mismo ang magpakilala sa kambal sa kuya niya.

"It was jess twins at dahil wala ka pa namang anak kaya sila muna ang pamangkin ko" Thank god that I didn't stuttered. I smiled at him para hindi niya mahalata na nagsisinungaling ako.

But knowing him tanggapin niya man ang paliwanag at sagot mo may doubt parin ito.

JESS

"I didn't know that you have already a child" napalunok ng laway si jess feeling niya matutuyuan siya yata ng laway sa kaba. Hindi mo talaga malalaman dahil ikaw mismo ang lumimot at nang iwan.

"Ah Jess, ayon na si Greg oh!"

RACHEL

LUMIPAS ang araw at hindi pa sila nakakalabas ng ospital, nextweek pa ang labas nila that day din ay tatanggalin na ang semento sa paa ni Cevon. She's busy taking care of cevon every past day hindi man lang siya napagod kakaalaga rito, ma's gusto niya pa nga na siya na lang ang mag alaga Kay Cevon hanggang sa makalabas ito ng hospital. Hindi niya rin nararanasan ang maboring sa ospital dahil minsan ay bumibisita din ang mga kaibigan ni Cevon at maging ang kuya niya ka videocall  niya din minsan si jess at kambal nito.

After that encounter between her, jess and her kuya ay binagabag siya ng konsensya na gusto niya ng sabihin sa kuya niya na may anak ito kay jess. Ramdam niya din ang pangungulila ng kambal sa ama ng mga ito.

Kagaya na lang noon nakaraan ng mag video call sila. The twins asked her a couple of questions about their dad.

Flashback

Kasalukuyan niyang kausap ang kambal through video call at si jess naman ay naghuhugas ng pinggan.

She was sitting in the stool beside Cevon who are still in sleep.

"Tita Rachel. Siya po ba ang daddy ni baby sa tyan mo?" Rain asked her innocently at itinuro nito si Cevon na mahimbing na natutulog habang hawak ang libreng kamay niya.

Parang takot ito na mawala siya at hanggat sa pagtulog nito ay mahigpit ang hawak sa kanya.

"Yes baby" She said and even Nod.

"May daddy din po'ba kami?"  She stunned on Rain question. Pano niya nga ba ipapaliwag dito na may daddy rin ito. Na hindi magagalit ang kaibigan.

Hindi pa man siya nakakasagot ay nagsalita na itong muli.

"We have a daddy right tita Rachel. Every child in this world has a daddy" Red Confidently said. Bakas din ang ka siguraduhan sa boses nito. Jess twin is smart at kahit itanggi niya ang tanong ng mga ito ay tiyak na hindi na ito maniniwala.

"Uhmm Yes baby. You do have a daddy" She silently praying na dumating na si jess dahil kung siya lang ay hindi niya kakayanin na mag paliwanag sa kambal. Dahil sasagot palang siya sa naunang katanungan ay may kasunod na ang mga ito.

"But why we didn't see him and hug him either? Did he love us?" This time it was Rain who questioned her. How can she answer them that their dad never know about their existence, tiyak niyang masasaktan ang mga bata at ayaw niyang sa murang edad ng mga ito ay maranasan nang makaramdam ng unbearable pain.

End of Flashback.

Pasalamat na lang siya that day na dumating kaagad ang kaibigan at kinuha ang phone sa kambal dahil kung hindi ay mapapaanak siya ata ng wala sa oras sa madugong mga tanong ng kambal.

"Ma'am ito na po ang pagkain niyo" She woked from her deep thought when Savie their bodyguard call her may hawak itong paper bag na nakasulat ang restaurant ni Zairus. Nang Matanggap niya ang paper bag ay umalis din ang bodyguard nila.

Nuong una ay takang taka pa siya kung bakit tatatlo ang bodyguard na nasa labas ng kwarto ni Cevon rito sa hospital at ng Tinanong niya naman ito ay "For our Safety" lang ang sinagot nito.

Hindi rin naman na siya nagtanong pa at hinayaan na lang ito, hihintayin niya na lang na ito mismo ang magsabi sa kanya.

"I'm hungry na hon! Can you feed me" Nilingon niya si Cevon at nakaupo na ito at naka sandal ang ulo sa headboard ng kama. Actually ang laki ng kama nito para Kay cevon kasing laki na ng kama nito sa condo ang kama rito sa hospital kaya nga tumatabi na siya rito sa pagtulog ng hindi ito nasasanggi

Kasalukuyan niyang sinusubuan si Cevon ng bigla niyang naisip na tanungin na ito tungkol sa pagkadisgrasya nito.

She gulp and calmed herself kinakabahan siya na baka singhalan lang siya nito pag nagtanong siya.

"Ahm Cevon. Ano ba talagang nangyare at nadisgrasya ka?" He chewed his food first and look at her.

"Greg texted me where you are so, i drive to santa inis and i was kilometer away from santa inis when a car bump my car. I know that it's not accident because when i get out and drive fast their still following me nadagdagan pa nga ng isang kotse and humahabol sa akin so i conclude that they do it intentionally and the rest was history" Paliwanag nito. Ngayon alam na niya kung bakit may bodyguard silang kasama at kahit saan siya mag punta ay nakasunod ang mga ito

Nahintakutan siya sa maaaring mangyari kay Cevon at maging sa kanya narin, lalo na't hindi lang siya ang mapapahamak pag nagkataon baka madamay pa ang anak niya.

"Don't be afraid. I won't let them lay a finger on you, I will protect you and the baby" Nakita siguro nito ang takot at pangamba sa mga mata niya. Ginap ni Cevon ang kamay nilang dalawa. She could feel a tingling sensation on her spine and butterflies on her stomach. Kitang kita niya sa mata nito ang pag-aalala at pagmamahal.

No she must be mistaken wala namang sinasabi ang binata na mahal rin siya nito kaya hindi siya dapat umaasa.

Nagpapakaama lang siya yun lang.

"Teka!. Bakit ka nga pala pupunta ng Santa inis? At bakit tinext ni Greg kung nasan ako?" Tanong niya rito. Marami siyang katanungan sa isip at gulong gulo na siya kapag hindi niya pa ito na tanong ay baka mabaliw na siya. Una ay may bumangga rito intentionally at ngayon nga ay kasalukuyan parin nga sila sa Ospital, pangalawa bakit ito pupunta ng Santa inis. Pangatlo ay bakit naman ibibigay ni Greg ang location ko, anong intention niya?.

"Searching You"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Gn 003 book-00105   t**t

    哦,我男朋友来了,回聊nnnnnwChapter test, please forgive me A a a a a a a a a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a a a a B b b b b b b b b b b b bb b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b C c c c c c c c c c c c c c c c c c cc c c c c c c c c c c c c c c c c c D d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d dE e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e eF f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f G g g g g g g g g g g g g g gg g g g g g g g g g g g g g g g g g g g g g H h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h I i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i J j j j j j j j jj j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j K k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k L l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l M m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m

  • Gn 003 book-00105   chapter 68

    d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d. d d d d d d d d d d.

  • Gn 003 book-00105   chapter 67

    ALIS P.O.VI looked at the clock on the wall and saw that it was 3:30. I never did ask Matthew what time my shift is finished. The only thing he did tell me was that I would start work at 7:30. Ugh! I wonder if I'll have enough time to get ready for the party Im going to with Mark tonight. I mean...I still have to meet up with Dillion at his house to help him and his sister Dina move their stuff to my apartment.

  • Gn 003 book-00105   chapter 66

    Daisy found nobody in the room and the door was also closed. She was feeling dizzy and weak but still while staggering she managed to stand up from the bed. Taking slow careful steps, she started walking towards the door, supporting the bed. She was feeling that suddenly her body started feeling heavy. Even walking was difficult for her. The gown, she was wearing was not of her size. It was a little loose but she felt comfortable in it.S

  • Gn 003 book-00105   chapter 65

    "Sixty-third. Sixty-third." Andrea Myles squinted through oversized sunglasses as she wedged the Crown Vic through New York traffic. "We're here. And I didn't say Anna was weird. I said she was unconventional."Crook Kingsman struggled to keep the growl out of his voice. "Some kind of psychic, isn't she? Anna Dumain. Sounds like a television tarot reader.""She's not a tarot reader." Andy braked and slipped into a rare parking space alongside Central park. "She's a scientist who studies... unusual things. She and her two cousins. They're like private investigators."Crooks gut tightened at Andy's I'm-holding-a-few-things-back tone. "And?" "And she's my friend, so you better be nice to her." "And?" He drummed his fingers on two thin, unmarked folders stacked between them on the Crown Vics seat.

  • Gn 003 book-00105   chapter 64

    Sebastián regresó a la habitación para acompañar a su hijo, empezó a hablarle mientras el niño permanecía inconsciente, diciéndole —Te amo hijo. Perdóname por haberte castigado sin razón. Perdóname por no saber acercarme a tí y por no poder decirteque estoy muy orgulloso de ti, como no estarlo, con un hijo que toca el violín desde los tres años, conoce y habla más de cuatro idiomas con menos de seis años, es campeón infantil de competencias automovilísticas, maneja el computador y sus programas mejor que yo —manifestó con una sonrisa—me muestra mis errores esperando que los corrija, me deja sin palabras con su fluidez. Prometo no volver a juzgarte sin oírte. Soy imperfecto Taddeo, me equivoco y lamentablemente no hay un manual que me indique como ser un buen padre, se

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status