chapter 9

CHAPTER 3

"ATTY!"

Blangko ang mukha ko itong binalingan ng tingin at doon nakita ang binatang hinuli ko kanina. Nakaposas pa rin ito at may takot pa rin sa mukha lalo na ng magtama ang mga mata naming dalawa.

Naglakad ang mga ito palapit sa akin.

Ilang beses pa munang pumalag ang binata. Pilit kumakawala sa pagkakahawak sa kaniya ng tauhan ko ngunit mas malakas ito sa kaniya kaya wala rin siyang nagawa ng makarating sila sa harap ko.

Nagpasalamat muna ako ako rito bago siya hinayaang bumalik sa trabaho niya at saka ko hinarap ang binatang ngayon ay takot na takot ng nakatingin sa akin.

Walang buhay akong tiningnan siya ng daretso sa mga mata niya at ipinakitang seryoso akong kausapin siya ngayon. "You know what? I can sue you for physical injury because of what you did earlier. It can lead you behind bars for a month and a fine worth 20 pesos," panimula ko ng salaysay dito ngunit sa halip na seryosohin ang sinabi kong iyon ay bigla na lang itong pumalahaw ng tawa. Malakas iyon at talaga namang nakakaagaw atensyon kapag narinig mo. Blanko ang mukha ko siyang pinagmasdan. "Anong nakakatawa?"

Ilang beses pa muna itong tumawa ng tumawa at halos kapusin na ng hininga sa katatawa bago niya ako nagawang sagutin. "Are you kidding me? Really? A month behind bars and a fine worth 20 pesos? Are you for real? Dinala mo ako rito para lang sabihin 'yon? Galing mong joker 'te!" Tawang tawa nitong komento sa mga binitawan kong salita kanina. Hindi pinapansin ang mga tingin sa kaniya ng mga katrabaho ko.

Nagpakawala muna ako ng malalim na buntong hininga bago siya tinatamad na hinarap. "I can sue you for perjury. Everybody heard your confession a while ago and I even asked you twice if you're really the suspect.. and you said yes. You'll be in jail for-"

"Ano? Gaano katagal? 2 months? 3? 4? Magkano ang multa this time? 50? 100? 150? Eh, kung ganoon lang din naman pala, pakawalan mo na ako ngay-"

"You'll be in jail for four months and one day up to two years and four months. It can actually extend up to 10 years imprisonment depending on the circumstances," putol ko sa pagsingit nito sa sinasabi ko kanina. Natigilan ito sa pagtawa niya at kita ko ang biglang pamumutla nito ng sabihin ko ang mga iyon. "And me, as an attorney, can say that you'll be imprisoned for two years.. or more. Depends on the judge," pagputol ko sa sinabi nito. Muling bumalatay ang takot at pangamba sa mukha niya ng sabihin ko iyon.

Rinig ko ang mahinang hagikhikan sa loob ng presinto. Mukhang nanonood pa rin sa amin ang mga kasamahan ko at nasaksihan nila kung paano ko napahiya ang binatang ito ngayon.

Sino ba naman kasing tanga ang may sabi sa iyong gawin 'yon? Gago.

Palihim akong napangiwi sa naisip kong iyon. Naiiling na dinukot ko ang susi ng posas sa bulsa ko at saka ako lumapit sa kaniya. "Next time, do not let someone's irresponsibility became your responsibility. Wala akong pakialam kung magkapatid man kayo o hindi. Next time you'll do this again, I'll make sure you'll be imprisoned. Do you understand me?" Mahinahon kong bilin na siyang ikinatigil naman nito.

Gulat na gulat ito at tila nakakita ng multo sa itsura bg mukha niya. Hindi makapaniwala sa mga sinabi ko.

Hindi na lamang ako nagkomento pa at muli na lamang pumasok sa interrogation room kung na saan ang limang hinihinalang suspect sa pagkamatay ni Katelhyn.

Nandoon rin kasama nila ang isa sa mga pinagkakatiwalaang detective ng team namin na kasalukuyang inaayos ang mga DNA test results para sa nakuhang buhok sa bulsa ng shorts ng biktima na siyang magma-match sa suspect na hinahanap namin ngayon.

"Atty.." tawag sa akin ni Detective Lavin.

Tahimik akong lumapit dito at saka itinuon ang atensyon sa papel na isinesenyas nito sa akin.

So, my conclusion's right. I knew it.

Walang imik akong tumango at saka naupo sa bakanteng upuan sa harap nilang lima. Pinapanood ang emosyong bumabalatay sa mukha ng mga lalaking ito ngayon.

"Yesterday, while searching for some evidence on the victim's corpse, we found out that there's some hair kept in her pocket." Panimula nito na agad namang nakatanggap ng iba't ibang reaksyon mula sa mga prime suspects na nasa harap namin ngayon. "We conducted a DNA test for the five of you.. and two of you matched with the hair in the corpse' pocket. And based on the autopsy report that was submitted to us a while ago, she died due to multiple stabs in her stomach and intracranial hemorrhage."

Isa isa nitong iniabot ang mga DNA results sa mga lalaki at hindi na ako nagtaka pa ng masaksihan ang biglang pamumulta ng mukha ng dalawa sa kanila.

"Alexander's brother lied about his testimony.."

"W-what?! N-no! Isaac won't do that! He will never lie about his testimony! Totoong nagpapahinga ako ng mga oras ng krimen and I have his words! He will never do that!"

Hindi iyon pinansin ni Detective at saka inilapag sa harap nila ang isang papel kung saan nakasulat ang testimony'ng binitawan ng isa sa mga witness na nakausap namin.

Nanlalaki ang mga matang kinuha iyon ni Alexander at hindi makapaniwalang napatulala na lamang doon.

"A witness saw you. Lumabas ka raw ng bahay ninyo bandang mga alas dos ng madaling araw at nakitang pumunta ka sa bahay ng biktima. When you saw Katelhyn," pinutol nito ng kusa ang kaniyang sinasabi at saka bumaling ng tingin sa isa pang lalaking maputlang maputla na rin ang mukha ngayon. "With the help of Mr. Mike Rocero-the victim's older brother-nagawa ninyong dalhin ang biktima sa talahiban kung saan ninyo isinagawa ang krimen-"

"W-wait?! H-how come I became one of that fucking prime suspect in this kind of case?! Katelhyn's my sister! Why would I do that to her?!"

"Well, if you have your common sense in that brain of yours, then you should know the answer for your questions. It's not just the DNA that we have against you, Mr. Rocero."

Nabigla ang lahat ng marinig ang sinabing iyon ng Detective.

"Your testimony was all made by your mind. You have no records in every bus terminal here or even in the neighborhood provinces. The name you mentioned in your testimony, she said it was already weeks ago when she made last conversation with you. Now," inilapag nito ang isang litrato kung saan nahagip ng CCTV camera ang ginawa nitong pagtraydor sa kapatid niya, "this picture, explains why you were here. It was captured in the exact time where the victim was raped and murdered. Hindi lang masyadong kita sa litrato dahil may kadiliman na ng mga oras na iyon, pero nahagip din doon si Alexander-na siyang naging dahilan upang paghinalaan namin ang testimony'ng binitawan ng kapatid mo."

"B-but.. h-how.. how about them?! There's a fucking hole in their alibis! Why don't you arrest them as well?! It was not just us who committed the crime! We're all suspects here!"

Agad na nangunot ang noo ko sa sinabing iyon ni Mike.

"What do you mean?"

Wala itong isinagot kay Detective bagkus bigla na lamang tumawa ng malakas.

Pagkunotan lang siya ng noo ni Detective lalo na ng matapos tumawa ay bigla naman itong pumalahaw ng iyak.

"D-dapat lang sa kaniya 'yon! She deserved it! Masyado na siyang pakialamera at hindi na ako natutuwa sa kaniya! Masyadong bida-bida! Akala mo kung sinong ulirang anak!"

May ibinulong pa itong mga salita na hindi maintindihan dahil pabago bago ito ng isinasalaysay. Bumubuka ang bibig na tila may kinakausap at saka masama ang tinging bumaling sa amin-hindi-sa akin. Masama ang tinging ibinaling niya sa akin.

"Alam mo, hindi ba?! Alam mo! Bakit hindi mo na lang kami basta ipinasok ng kulungan?! Bakit kailangan mo pa akong ipahiya ng ganito?! Napakawalang puso mong babae ka! Wala kang awa!"

I just tsked at saka naiiling na tumayo.

"You should have think twice before you committed that crime. But since you cannot bring back the time," peke akong ngumiti sa kaniya, "pagdusahan mo. Enjoy your stay behind bars, Mr. Rocero."

Wala ng nagtangka pang magsalita lalo na ng damputin na nga PNP ang dalawang kriminal.

Tahimik na nakamasid lang ang tatlo pang naiwan at mukhang nakahinga na ang mga ito ng malalim ng madakip na namin ang tunay na mga kriminal.

Ang mga alibi na binitawan nila. Lahat man ay may butas, lahat naman ay totoo. Ang CCTV footage na biglang nawala sa computer shop kung saan nasabing nagpalipas ng magdamag si Christopher ay na-retrieve na. Nandoon nga ito at naglalaro lang hanggang sumapit ang umaga.

Ang alibi naman ni Romeo ay napatunayan ng mahagip siya ng camera ng isa sa mga costumers ng club na pinuntahan niya at ng biktima ng gabing iyon. Tumagal ng limang oras ang video at walang kuha dito na umalis nga ang lalaki sa bar.

Habang si Dominic naman ay napatunayang inosente ng may lumabas na isang witness na nagsasabing nakasabay pa raw niyang maglakad ang binata pauwi sa bahay nito.

Sabay sabay iyong nagdatingan kanina habang abala ako sa pagmamasid sa mga primary suspects namin kanina.

At kasabay ng pagmamasid na iyon ay ang napansin kong kakaibang mga kilos ni Mike. Nung una, akala ko ay dahil lang sa kapatid niya ang namatay at nagluluksa pa rin ito ngunit ng bumuka na ang bibig nito at tila nakikipagtalo na sa hangin ay kinutuban na ako. Idadagdag pa ang tattoo nito sa may bandang leeg na siyang siya sa paglalarawang ibinigay ng anino sa akin kanina.

Hindi ko alam kung Multiple Personality Disorder ba ang sakit niya o Schizophrenia.

Habang si Alexander naman ay may tattoo sa pulso ng katulad ng tattoo ni Isaac kanina. Nasa pulso rin iyon at kung hindi ako nagkakamali ay brother tattoo ang tawag doon.

Nagsinungaling si Isaac upang pagtakpan ang kuya niya at pinipilit din niyang akuin ang dapat na kasalanan ng matanda upang mapawalang sala ang nakakatandang kapatid.

Lumitaw ang witness sa alibi na binitawan ng lalaki kanina, matapos magtanong tanong ng mga tauhan ko sa lugar nila.

Insidente lang ang dahilan kung paano ko nalamang magkapatid silang dalawa. Hindi ko talaga alam na magkapatid silang dalawa at hindi iyon pumasok sa isip ko.

Napansin ko lang ng mahuli kong sumusulyap sulyap si Alexander sa kaniha kanina habang bitbit siya ng tauhan ko. Hindi rin nakalogtas sa kin ang mga emosyong rumehistro sa mukha nito ng makitang nakaposas ang kapatid.

Tsk.. masyadong halata.

Walang imik akong lumabas ng presinto at dinaluhan ang motor kong kumikintab sa sobrang kalinisan.

Agad ko iyong minaneobra at dinala ang aking sarili sa building ng opisina namin.

Doon ako tahimik na pumasok.

Hindi ko pinansin ang mga tauhan kong nagbibigay galang sa akin at daretsong pumasok na lang sa opisina ko.

Mabilis ang naging paglalakad ko palapit sa table ko at agad na binuksan ang drawer niyon. Inilabs ko roon ang isa sa mga pinakainiingatan kong libro at hinila ang book mark na nakasingit doon.

At mula nga sa gilid ko ay tahimik na naghiwalay ang dalawang bookshelves ko. Bumungad sa akin ang isang steel door na ang tanging paraan lang para mabuksan ay ang biometrics ko at ni Amara. Kailangan din ang badge at ang insignia namin bilang mga human grim reaper

Tumayo ako sa harap ng full length body scanner na nasa gitnang parte mismo ng pinto at hinayaang pasadahan ng radiation scanner ang buong katawan ko. Inilabas ko rin ang badge at insignia ko at agad iyong itinapat sa maliit na scanner na nasa gilid.

At mula sa kinatatayuan ko ay rinig ko ang unti unting pagkaka unlock ng pinto.

Saka ko pa lamang hinarap ang aninong kanina pa nakamasid sa akin ng bumukas na ang pinto. "Please, come in."

Nakangiti lang ako nitong tinanguan at saka naunang pumasok sa loob. Tahimik lang akong sumunod dito at hinayaang magsara ang pinto.

Naupo kami sa gawa sa kahoy na mesa at upuan at saka pa lamang kami tuluyang nagkaharap na dalawa.

Napakaganda niyang babae. Maganda kung ngumiti at kitang kita ang lubog na lubog nitong biloy sa pisngi. Hindi katangusan ang ilong ngunit may napakaganda namang itim na pares ng mga mata. Mahahaba ang kaniyang mga pilik mata at may kakapalan ang mga kilay. Mapula pula ang manipis na labi at maputi at mukhang makinis ang balat nito. Maikli ang buhok na may highlight na grey at bumagy sa mukha nito ang tattoo nito sa kaliwang kilay niya.

Napakagandang nilalang. Sinayang ng lipunan.

"Psyche number: 1012. Time of death: August 8; 2:03 A.M. Cause of death: Multiple stab wounds and intracranial hemorrhage. Gate number: 4. Door number: 256." Basa ko sa card na nakalapag sa table kanina ng dumating kami.

Ngumiti ako rito pabalik ng ngitian niya ako.

Magkasunod kaming tumayo at nag shake hands.

Natulos na lamang ako sa kinatatayuan ko ng makita ang panunubig ng mga mata nito at mas natigilan pa ng bigla na lamang ako nitong hapitin para sa isang mahigpit na yakap.

Hindi ako nakaimik ng marinig ang mahihina nitong mga hikbi at ramdam ko rin ang pagtaas baba ng mga balikat nito.

Wala sa sariling kusang umangat ang kamay ko upang hagudin ang likod niya. Hindi ko alam kung bakit ko ito ginagawa ngunit panatag ako sa ganitong posisyon namin at hindi rin ako naiilang sa distansyang meron kami.

Bigla ay natatawa itong humiwalay sa akin habang nagpapahid ng luhang tumakas mula sa mga mata niya kanina. "Sorry, ah? Nabasa ko pa 'tong mamahalin mong coat."

"Ha? Ahh.. Nah, it's okay. Hindi naman s'ya masyadong halata." May naiilang na ngiti sa mga labi kong sagot sa kaniya.

Ngunit mas lalo lang akong nailang ng mas tumamis ang ngiti nito sa akin.

Hindi ko napansin ang pag angat ng mga kamay nito. Nalaman ko na lang ng maramdaman ang paghawak ng kamay niya sa mga kamay ko.

"Sundin mo ang ibinubulong sa iyo ng puso mo. 'Wag mong labanan dahil lalo ka lang matatalo. Pagmamahal.. 'wag paghihiganti. Dahil hindi ka mananalo kapag puso ang kinalaban mo."