chapter 30

Kabanata Labing-dalawa

"Saan ko ito ilalagay?"

Hindi tinignan ni Edgar ang bagong dating, tumuro lang ang binata sa kanang gawi. "D'yan sa tabi ng mga color blue record books."

Bumuntong-hininga si Lorena, "Edgar, ang daming gan'ong libro rito."

"Ano ba yan?" tanong ni Edgar habang sinusulat sa notebook ang ilang nakalagay sa librong nakalatag sa kanyang harap.

"Records ng mga nawawala two years ago until now," sagot nito, halata sa boses na nahihirapan sa mga dala.

"Sige, ilagay mo rito sa tabi ko," tugon niya sabay turo sa tabi ng kanyang inuupuan.

Agad namang sumunod ang babae saka sumalampak nang pagkakaupo sa malapit na sofa. Halos isang linggo na ang lumipas simula nang huling pamamaslang, wala pa ring nangyayari kaya sinamantala na ito ng tatlo. Iniimbestigahan nila ang mga nawawalang tao mula siyam na taon na ang nakakaraan hanggang kasalukuyan. Katulad nga ng sinabi ni Lorena, ang apat na lalaki na pumatay sa senador ay nakumpirma nilang kasama sa mga nawala siyam na taon na ang nakakaraan. Nakita rin ni Edgar sa listahan ng nawawala ay si Marcus Yap, ang lalaking lumapit sa kanilang dalawa ni Jared. Si Dok Ian ay nasa listahan din kaso pitong taon na ang nakakaraan iyon at agad ding nakita ang lalaki makalipas lamang ng dalawang buwan. Nasa listahan din ang tatlong lalaki na kilala niya, nawala ang dalawa sa kanila walong taon na ang nakakaraan at isang taon bago natagpuan.

"Tapos na ako," sabi ni Tony, nakatayo ang lalaki sa pintuan ng silid ni Jared. "Saan ko ito ilalagay?" dugtong nito sabay taas ng ilang papel. Hawak nito ang listahan ng mga nawala sa Sierra Madre anim at limang taon na ang nakakaraan.

Tumuro si Edgar gamit ang ballpen na hawak sa harap ng mesa. "D'yan muna sa ibabaw ng mga papel na may nakasulat na 'Done Inspecting'."

Nagpatuloy na si Edgar sa pagsusulat, nakatingin naman ang dalawa sa ginagawa ng binata dahil wala itong sa kanila. Hindi nagtagal lumapit sa mesa si Tony, may nilapag sa nakabukas na libro sa harap ni Edgar at walang-awang sinara.

"Matulog ka na muna. Magdadalawang-araw ka nang gising at mas lamang pa ang kape sa katawan mo," sabi ni Tony sa magkasabay na gulat at sama ng tingin na binigay ni Edgar. "Kapag nakita ka ni Sir Sandoval na ganyan baka mabuko tayo at isipin pa ni Sir Suarez na nag-sha-shabu ka."

Tila binuhusan si Edgar nang malamig na tubig sa sinabi ni Tony. May punto ang lalaki at napagtanto niyang 'eto na naman siya bara-bara kung kumilos. Bumuntong-hininga siya tanda ng pagsuko, saka nilapag ang panulat sa tabi ng notebook.

"Miss Lorena," lumunok si Edgar, kahit pangalan ng babae ay nagpapakati ng kanyang dila, "ikaw na ang bahala sa pagmamatyag kay Dok Ian. Tony, ikaw naman ang bahala kay Sir Tawa, tawagan n'yo agad ako kapag may nangyari." Tanging tango lang ang tinugon ng dalawa bago siya tumayo at tumungo sa kanyang silid.

Nagising si Edgar dahil sa mga naririnig na mga bumubulong. Mga "shwang cheng shing chwong shi" pero hindi siya sigurado kung Chinese ba talaga iyon o hindi. Nang magmulat siya ng mga mata, tumigil na ang mga bumubulong. Mabilis winaglit ng binata sa isipan ang mga narinig, baka isa na naman iyong mga ilusyon na likha ng kanyang paranoia. Agad siyang bumangon at tumungo sa kusina para magtimpla ng kape. Alas-dos pa lang ng umaga, limang oras lang ang kanyang tinulog. Hindi pa man umiinit ang kanyang p'wetan sa pagkakaupo, tumunog na ang kanyang cellphone. Si Tony iyon, pinapapunta siya kung nasaan ang lalaki. Dali-daling tumayo si Edgar at kinalahati ang mainit-init pang kape habang inaayos ang mga dadalahin, pagkatapos ay tinungo na ang kinaroroonan nito.

Matingkad na pula ang signage ng Punerarya Bagong Buhay, pagmamay-ari iyon nina Sir Tawa at ng mga kapatid ng pulis. Dahil kasama sa Investigation Team si Sir Tawa, kadalasan lahat ng mga bangkay na nakukuha sa krimen ay dinidiretso rito matapos ang mga pagsusuri. Palagi rin silang mayroong kliyente dahil mura lang ang kanilang serbisyo at minsa'y may nakakalokong promo pa na buy one, take one na kabaong; kaya nakapagdudang sarado ito ngayon.

"Sigurado ka bang kanina pa sila sarado?" tanong ni Edgar habang nagmamatyag silang dalawa sa likod ng kotse hindi kalayuan.

"Yup, mga isang oras mahigit na," sagot nito saka sinipat ang orasan sa bisig, "Thirty minutes na ang nakakalipas nang dumating si Sir Tawa at simula no'n hindi pa siya o isa sa mga kapatid niya ang lumalabas."

"Dito ka lang, titignan ko kung makakapasok ako. Kapag nakapasok ako, tatawag agad ako sa 'yo kung sakaling maiipit ako."

"Sige."

Bukas ang mga ilaw sa harap ng punerarya pero saradong-sarado ang mga pinto. Maingat at tahimik na lumapit si Edgar sa gusali at sinuguradong walang makakakita sa kanya. Minsan nang nakapasok ang lalaki sa loob ng punerarya. Masasabi kong superb ang loob dahil maayos at organisado. Sa sobrang linis nito ay madali niyang nasolo ang bawat entrada at labasan nito. Tinungo ng binata ang likurang bahagi, sa pagkakatanda niya mayroon pa roong isang pinto. Marahan siyang naglakad dahil madilim sa likod ng punerarya at isa pa, ang baho. Amoy nabubulok na mga bangkay na tipong isang buwan na.

Nang maaninagan ang pinto, dahan-dahan niyang pinihit ang doorknob, nagbabakasaling bukas—at bukas nga. Lalong nagtaka si Edgar dahil dati hindi nila ito hinahayaang nakabukas, napagalitan pa nga siya noong pinag-praktisan niyang pick-lock-in iyon at pumasok nang walang paalam. Maingat siyang pumasok sa loob, lalo namang tumindi ang baho nang isarado niya iyon kaya pinantakip niya ang manggas na suot na long-sleeve shirt. Hindi gaanong kadiliman sa loob, madaling nasanay ang kaniyang mga mata at agad niyang tinungo ang hagdanan patungo sa basement, nakakarinig kasi siya doon ng ilang kaluskos.

Sa basement nandoon ang pinagmamalaki ni Sir Tawa na walk-in freezer. Ang sabi sa kanya ng matandang pulis, doon nilalagay ang mga bangkay na mahigit isang araw nang patay. Kakababa pa lang niya sa hagdan ay nakita na niyang bukas ang freezer, mas pinaigting niya ang pag-iingat dahil doon mismo nanggagaling ang mga boses at matingding baho na kanina pa niya naaamoy.

"Kekeke!" Matinis iyon na parang paos. Napalunok si Edgar at mas pinatahimik pa ang paghakbang.

"Kawkawkaw!" Katunog naman iyon ng asong paos kung tumahol.

Nagtatawanan ba sila? Naalala bigla ni Edgar na kapag tumawa si Sir Tawa ay parang paos din. Hawhaw pa nga ang palaging lumalabas kapag tumatawa ang lalaki.

Shete! Saglit lamang siyang sumilip sa loob pero agad na nag-back flip ang kanyang sikmura. Dugo, laman-loob, mga piraso ng balat, parte ng katawan—iyon ang mga nasulyapan niya na nagkalat sa sahig ng freezer ng Punerarya Bagong Buhay. Agad niyang kinuha ang cellphone. Alam niyang hindi sila maniniwala sa kanya, lalo na't talagang hindi kapani-paniwala hangga't hindi mo mismo masasaksihan. Kailangan niya ng magandang ebidensiya kaya takip-ilong at kagat-labi niyang kinuhaan sila ng video.

Sa loob, nandoon ang pitong kapatid ni Sir Tawa, ilang trabahador at mga ilang lalaki at babaeng ngayon lang nakita ni Edgar. Lahat sila nagpapakasasa sa mga bangkay na nakahiga sa mesa, kanya-kanya sila ng parte at mga laman-loob. Sa hindi kalayuan nakita niya ang pamilyar na pigura.

Nakilala ni Edgar ang lalaki bilang masayahin at palabiro. Seryoso pagdating sa pag-iimbestiga maliban na lang kung bangkay ang usapan. Nakaupo nang pa-squat sa iabaw ng mesa si Sir Tawa, nakatingala at nakabuka nang malaki ang bibig; walang pakialam ang pulis kung marungisan ang uniporme sa pag-aabang sa pagbagsak ng mga dugo mula sa pusong nakatusk sa mahabang kuko.

Dinilaan ni Sir Tawa ang mga dugo sa labi, kahit sa malayo ay nakikinita na ni Edgar na nakangiti na naman ang singkit nitong mga mata. Nilapit ni Sir Twa ang puso sa bilugang ilong, inamoy-amoy iyon pagkuwa'y kinagatan; halos sinipa na ang sikmura ni Edgar sa nasaksihan. Akala niya ay mayroon lang mild necrophilia ang pulis 'yung pala ay isa na itong halimaw.

Kaya pala maputla ang kutis at kahit mataba ay mabilis.

Ngayon, nanininiwala na siyang may—biglang napasigaw si Edgar nang isang matulis na bagay ang bumaon sa kanyang kaliwang balikat. Hindi na niya nagawang lumingon kung anong nangyari, bigla na lang siyang umangat sa ere at malakas na hinagis sa loob. Dumausdos ang kanyang katawan sa madugong sahig at tumama sa mesang kinatatayuan ni Sir Tawa.

"Edgar, hindi ba't sinabi ko na sa iyong bawal ka mag-imbestiga?"

Kilala niya ang boses na iyon, hindi siya nagkakamali. Lumingon si Edgar sa lalaking nasa pintuan, nakangiti sa kanya ang may bahid na dugong mga labi habang nakapulupot ang mahaba nitong dila sa mapula ring daliri. Sa kabila nitong kamay ay buhat-buhat ang wala nang buhay na katawan ni Tony.

"Suarez," nanggagalaiti niyang sambit sa apelyido ng matandang pinuno ng CIDG San Juan.