Don't Be In Love

Et si les rêves étaient en fait des myriades de dimensions parallèles ? Chaque fois que l’on s’endort, notre esprit crée un monde éphémère qui se désagrège à notre réveil. Mais Isobel possède un don particulier : celui de se projeter dans ces dimensions fragiles, de les altérer, voire même d’en restituer les images dans le monde de « l’éveil ». À 20 ans, elle cultive un quotidien simple et solitaire dans un petit village des Highlands. Jamais elle n’aurait pu prédire que cette femme, aperçue fugacement sur les rives de son loch local, fasse à ce point basculer sa vie. Pourtant, celle-ci s’invite dans ses songes et l’obsède. Pour lever le voile sur ce phénomène inédit, Isobel devra suivre un fil d’ariane entre rêves, veille et cauchemars.

—Relájate, Eden. Abre la caja, entrega el contenido, y todo el mundo estará bien. Incluso con la máscara puesta, puedo decir que este ladrón no es el típico criminal. Hay algo en él que hace que mi cuerpo responda... que hace que quiera que me lleve en su lugar. *** La vida normal de Eden Smith como cajera de un banco se ve interrumpida el día que los hermanos Golden entran en escena. Dante y Ryder han estado vigilando el banco, y a Eden, durante semanas. Eden es tomada como rehén. Cuando tiene la oportunidad de escapar, descubre que está cansada de su novio maltratador y de su vida normal. Con los hermanos Golden, todo eso podría cambiar. Basta una mirada de los hermanos para que Eden se encuentre haciendo cosas que nunca hubiera imaginado. ¿Se irá Eden o la reclamarán los hermanos? Eden tendrá que decidir si vuelve a ser cajero o se sumerge en el lujoso y tórrido, pero peligroso, estilo de vida de los hermanos Golden. "Atrapada entre los hermanos" de la mafia es obra de Scarlett Rossi, autora de eGlobal Creative Publishing.

her womb. Despite trying her best not to form an emotional connection with the baby, her heart nonetheless still ached at this moment. She was sorry, so sorry... Her eyes reddened. It wasn’t that she didn’t want this child, but rather, she couldn’t have it. After giving birth and taking the money, she would no longer have anything to do with her baby. Pain shot up to her brain again and her vision darkened. Waves of regret swept over her. She didn’t want the money anymore, just the child. Just the child... No one could hear her silent cry for help. After the obstetrician gave her a shot of anesthetic, she gradually lost consciousness until complete darkness

นาดไหนถึงนับว่าได้รับ ความสุข ความสุขทั้งมวลคือพฤติกรรมส่วนบุคคล ไม่มีเกณฑ์ตายตัว ความสุขความจริงแล้วก็คือ ความรู้สึกแบบหนึ่งของคนๆหนึ่ง ทุกคนล้วนสามารถได้รับความสุข ขอเพียงแต่ในใจคุณรู้สึกมีความสุขก็เท่านั้นนาดไหนถึงนับว่าได้รับ ความสุข ความสุขทั้งมวลคือพฤติกรรมส่วนบุคคล ไม่มีเกณฑ์ตายตัว ความสุขความจริงแล้วก็คือ ความรู้สึกแบบหนึ่งของคนๆหนึ่ง ทุกคนล้วนสามารถได้รับความสุข ขอเพียงแต่ในใจคุณรู้สึกมีความสุขก็เท่านั้นนาดไหนถึงนับว่าได้รับ ความสุข ความสุขทั้งมวลคือพฤติกรรมส่วนบุคคล ไม่มีเกณฑ์ตายตัว ความสุขความจริงแล้วก็คือ ความรู้สึกแบบหนึ่งของคนๆหนึ่ง ทุกคนล้วนสามารถได้รับความสุข ขอเพียงแต่ในใจคุณรู้สึกมีความสุขก็เท่านั้น

Tears began streaming down her face... In the future, there would no longer be a mischievous creature moving about in her womb. She didn’t even get to take a look at her baby! Thinking about she would never see her child again, she cried even harder Before she could audibly sob, someone pushed the ward door. Before she could audibly sob, someone pushed the ward door open. Jiang Sese looked at the door and saw an arrogant Jiang Nuannuan taking large strides into the ward in her high heels. For a moment, she didn’t know what to do. She subconsciously tried to sit up, as difficult as it was, but a piercing pain soon came from her abdomen. Anyone who was just wounded during the labor process would be incapable of such a rough motion. She tumbled back onto the bed, her face a frightening shade of white. Jiang Nuannuan towered over the bed, sizing her up with a disdainful look. “I knew it was you, Jiang Sese!

นาดไหนถึงนับว่าได้รับ ความสุข ความสุขทั้งมวลคือพฤติกรรมส่วนบุคคล ไม่มีเกณฑ์ตายตัว ความสุขความจริงแล้วก็คือ ความรู้สึกแนาดไหนถึงนับว่าได้รับ ความสุข ความสุขทั้งมวลคือพฤติกรรมส่วนบุคคล ไม่มีเกณฑ์ตายตัว ความสุขความจริงแล้วก็คือ ความรู้สึกแนาดไหนถึงนับว่าได้รับ ความสุข ความสุขทั้งมวลคือพฤติกรรมส่วนบุคคล ไม่มีเกณฑ์ตายตัว ความสุขความจริงแล้วก็คือ ความรู้สึกแนาดไหนถึงนับว่าได้รับ ความสุข ความสุขทั้งมวลคือพฤติกรรมส่วนบุคคล ไม่มีเกณฑ์ตายตัว ความสุขความจริงแล้วก็คือ ความรู้สึกแ

Please write a description for your story with 20 to 300 words. Please write a description for your story with 20 to 300 words. Please write a description for your story with 20 to 300 words. Please write a description for your story with 20 to 300 words.

“I didn’t—”Chloe smirked, triumph gleaming in her eyes, "Lie? Were you in Steven’s room yesterday, Luna Aurora?”“Yes! But…”But she only went to Steven’s room to check on him!Steven was injured during a patrol not long ago.

They supported each other in this lonely packhouse. Why would Jenny betray her?!"Lies…LIAR!" She cried, trembling out of anger.

Inside the best gynecology and obstetrics department of the most prestigious hospital in Jin City... Jiang Sese gritted her teeth as she endured the acute labor pain in her abdomen. Breaking out in a cold sweat all over, she clutched the guardrails on both sides of the bed so tightly that her knuckles were turning white. Seeing this, the obstetrician gently comforted her. “Don’t be scared. The child will be born safe and sound. Everything will soon pass.” Jiang Sese nodded