chapter 54

Kabanata 2

“The Possession of Cassandra Abellar,” Usal ko sa pamagat ng libro. Nakaramdam ako ng panlalamig dahil sa hangin na biglang humampas sa akin. Luminga-linga ako sa paligid pero wala naman akong napansin na bintanang nakabukas. Sa isang iglap ay nilamon ang katawan ko ng hindi maipaliwanag na takot.

"Sh't," nasabi ko na lamang sa aking sarili dahil nanginginig ang aking mga kamay habang kinakapa ang switch na nasa tabi ko lang naman. Ilang segundo ang lumipas hanggang sa tuluyan ko nang mapindot ang switch kaya't lumiwanag na sa paligid. Imbis na matanggal ang kaba ay mas lalo pa itong sumidhi nang tumambad sa aking harapan ang isang babae na may katamtamang haba ng buhok at nakasuot ng makalumang kasuotan. Bukod rito ay bakas din sa balat nito ang matindi niyang pagkaputla.

Hindi ako makagalaw sa aking kinatatayuan at tila ba naparalisa ang aking katawan.

'Sh't! Carol--wala kang nakikita. Wala kang kahit na anong nakikita sa harapan mo. Damn it! Carol takbo!'

Nagtatalo ang aking isip at katawan sa nararapat kong gawin. Nang magbalik ako sa huwisyo ay walang pag-aalinlangan akong tumakbo sa pinto upang maiwasan ang babaeng iyon.Pero mukhang wrong move yata ‘yon.

"Tulungan mo ‘ko," mga salitang halos magpawala sa ulirat ko. Damn this lady timeless soul! Hindi ko sya dapat pansinin dahil kapag ginawa ko iyon ay tiyak na lalapit na rin sa akin ang iba pang kaluluwa rito sa Lañana Academy lalong lalo na yung kitatakutan kong kaluluwa ng guwardiya.

"A-ang lamig naman! M-mak-kaalis na nga," Usal ko sa hangin na para bang kinakausap ko ang aking sarili. Way ko iyon para naman hindi malaman ng babaeng iyon na nakikita ko sya!

Lumuwag ang kapit sa akin ng babae at ginawa ko ang tyansang iyon para makalabas ng cr. Napakatahimik ng hallway na dinaraanan ko kaya naman hindi ko mapigilang matakot lalo pa at wala akong makasalubong o makasabay man lang sa paglalakad. Habang papalapit ako sa room ay nalumo ako nang wala akong marinig na ingay mula roon galing sa mga kaklase kong maiingay. Siguradong nagsisimula na ang discussion---late na naman ako.

Nang makatapak ako sa loob ng room ay natuon sa akin ang atensyon ng lahat.

"Why are you late, Ms. Alcober?" mataray na tanong sa akin ng English Teacher na si Mrs. Lolita Corazon. May galit sa akin ‘yan dahil sinabi kong mayroong pitong multo sa faculty room nila.

"Ms. Alcober! I'm asking you!" Napasinghap ang buong klase maging ako dahil sa nakabibinging sigaw ni Mrs. Corazon.

"H-ha? Ano nga po ulit yon?" tanong ko dahil totoong nakalimutan ko kung anong tinatanong niya kanina.

"I'm asking you why are you late. Do I have to repeat it in a hundred times?" Mataray na buwelta na naman sa akin ni Mrs. Corazon. Kinaganda mo yan? De joke lang.

"I just went to the comfort room, Ma’am. Sorry po at natagalan," Paghingi ko ng paumanhin kahit maski ako ay naiinis na rin. Kingina mukha na akong timang dahil kanina pa ako nakatayo rito sa may pinto. Wala ba syang balak papasukin ako? Sa pagkakaalam ko ay hindi naman siya ang adviser sa room na ito.

"Comfort room? With a nameless book? Wow. Ano bang kalandian o kalibugan ang napapaloob d’yan?" Nakangisi na nitong tanong sa akin. Ano na naman bang nasa kokote ng matandang ito?

Napayuko na lamang ako sa kahihiyang binabato sakin ng sarili kong guro. 'Don't judge the book by its cover' nga diba? Bakit ganyan s'ya? Bakit ganyan sila?

"Wala ka ng masasabi? Tama ako ano? Magpapalusot ka na nga lang, may ebidensya pa. Bobo!" Muli ay sigaw niya sa akin pero hindi ko na iyon pinansin. Sa katunayan ay hindi pwede iyon.  Guro siya kaya dapat walang nakakabastos na salita ang lalabas sa bibig niya sa harap ng mga estudyante niya. Masakit man sa pakiramdam ay mas pinili kong huwag na lamang itong intindihin. Mabilis akong naglakad patungo sa upuan ko sa hulihan at nakayuko parin na umupo.

“Hays, do Mrs. Corazon always been like that to you?” Narinig kong bulong ng katabi kong lalaki. Hindi ko alam kung ako ba yung kinakausap o hindi kaya nanatili akong nakayuko at walang imik. Hindi ko alam ang pangalan ng iba ko pang mga kaklase at wala akong balak alamin dahil wala din naman silang pakialam sa akin. Only Lavander Bautista pay damn attention for me even if it was just all insults.

"Psst, gray haired girl..." Narinig ko ulit na sabi ng katabi kong lalaki kaya pasimple ko itong nilingon. Natatakpan man ng bangs ko ang aking mga mata ay nakikita ko parin naman ang lahat ng maayos. Nagulat na lamang ako ng paglingon ko ay nakatingin din pala sya sa akin. A true smile was been plastered on his face. I don’t know if my heart just malfunctioned but it really beats so fast. He had those pair of brown eyes and a messy brown hair. Perfectly curved eyelashes at parang naka-eyeliner pero di ako sigurado. Mukha syang badboy pero wala sya ni isang piercing sa katawan.

"H-hi?" nag-aalangan pa niyang bati sa akin. Teka--- sa akin nga ba?

"Ako ba?" tinuro ko pa ang sarili ko para sa kasiguraduhan at nang marinig ang kaunti niyang tawa ay nakahinga ako ng maluwag.

"Yeah. Ikaw nga,” Kumapit ako ng mahigpit sa libro at tumango. "Sa wakas, nahanap din kita..." he murmured that's why I didn't heard it clearly.

"Pardon?" I asked nut he just bshook his head. Hindi ko na pinilit.

Babalik na sana ako sa pagbabasa ng aklat dahil nakaalis naman na si Mrs. Corazon buhat sa pagkainis sa akin. Pero hindi ko pa ito tuluyang nabubuksan ay kinalabit naman ako ng lalaking katabi ko.

"What?" Medyo naiinis ko ng tanong dahil gusto ko na talagang simulan yung kwento. Feeling ko, maganda e.

"Sorry, naiistorbo yata kita. Pero, Miss... can we be friends?" napantig ang dalawa kong tenga sa narinig. Ano raw? Makipagkaibigan? Hibang yata ang lalaking ito at parang hindi ako kilala.

 I hissed, "Hanap ka ng iba. Sa apat na taon ko dito sa Academy, imposibleng wala kang alam sa background ko," Naiiling kong sabi.

Nakita ko sa gilid ng aking mata ang pasimple niyang pagkamot sa kanyang batok. "Ano kasi... transferee ako e. Ikaw lang yung seatmate ko kaya pwede bang maging kaibigan mo? Promise, mabait ako." Natawa na lamang ako sa huling sinabi niya at inilapag ang libro sa armchair ng upuan ko.

"Sana ayos ka lang, newbie. Haha! Anyway, yeah you can be friend with me. Ako si Carolina Alcober. You can call me Carol para naman hindi masyadong makaluma. And--try to check my background para may clue ka kung sinong kinakaibigan mo." Pagpapakilala ko at inilahad ang kanang kamay para makipagshake-hands.

"I am Dice Virkantize from Gascon University," Tipid niyang sagot at nakipagkamay sa akin. Napakalambot ng kamay niya. Tamad ang isang ‘to.  Lol.

Hinawi ko ang medyo mahaba ko ng bangs at  direktang nagtama ang paningin namin. Biglang nagbago ang paligid. Napupuno na ito ng apoy at maging ang mga mata niya ay hindi na repleksyon ko ang aking nakikita kundi naglalagablab na apoy. Napaka-init at hindi ako makahinga. Mahigpit akong napakapit sa laylayan ng aking blouse at pinagpapawisan na ako ng malamig. Sa takot ko ay naipikit ko ang aking mga mata at pagdilat ko ay muling bumalik sa ayos ang lahat. Napansin ko rin ang pagtataka sa mukha ni Dice kaya't mas lalong gumulo ang isip ko.

What was… that?