Se connecterShare
chapter 66
Date de publication:
2023-12-02 07:59:56Isang umaga, sa Kaharian ng Vireo ay abala muli ang lahat. Hindi uso ang pagpapahinga sa palasyong ito kaya naman hindi nakapagtatakang patuloy ang pag-unlad. Tahimik na kumakain si Reyna Verina, kasama ang kanang kamay niyang si Luna at dalawa niyang anak na sina Prinsesa Alora at Prinsesa Manorah. Nagkataon kasing wala na roon si Prinsipe Zeus at Prinsesa Aleyah dahil maaga silang umalis. Nilapitan sila ni Althea.
“Kamahalan, kasalukuyan na pong isinasagawa ang paglalagay ng matataas na pader sa paligid ng palasyo. Sa ngayon ay naghahanap pa si Lancelot ng mga karagdagang manggagawa upang mapabilis ang pagtatayo.”
“Ah ganun ba? Sige at patuloy mo lang akong balitaan sa mga susunod na kaganapan, Althea.”
“Wala pong problema, kamahalan.”
“Halika at samahan mo muna kami dito sa hapag.”
“Kung iyon po ang inyong nais.” naupo na si Althea sa tabi ni Prinsesa Manorah.
“May ipinapatayo ka pa lang harang sa paligid ng palasyo ina, kaya pala paggising ko ay may ingay na agad akong narinig.” reklamo naman ni Prinsesa Alora na ikinatawa ni Reyna Verina.
“Pagpasensiyahan niyo na muna ang ingay, tiyak na sa loob ng tatlong araw ay matatapos na rin iyon.”
“Kung ganon ay tatlong gabi pa pala akong hindi makakatulog nang maayos. Teka, kanino bang ideya ang paglalagay ng mataas na pader sa paligid ng palasyo?”
“Prinsesa Alora, ang totoo ay iminungkahi iyan ni Prinsesa Manorah. Napakagandang ideya diba?” papuri naman ni Luna. Siyempre at hindi pa rin nagpatinag si Prinsesa Alora.
“Paano iyon naging makabuluhang ideya? Kapag nalaman iyan ng iba pang kaharian, baka isipin nilang mayroon tayong digmaang pinaghahandaan.”
“Prinsesa, hindi ba pwedeng mas pinatitibay lang natin ang depensa ng ating kaharian?” natatawang tanong ni Althea.
“Hindi niyo na dapat pinag-aaksiyahang patibayin, ang matibay na.”
“Kapatid, balang-araw ay maiisip mo rin ang kahalagahan ng pagpapatibay ng depensa sapagkat hindi lang dapat tayo sa opensa o pag-atake magpokus.” paliwanag naman ni Prinsesa Manorah na siyang utak ng pagpapatayo ng matataas na haligi para sa pagpapatibay ng depensa.
Maya-maya ay may isang lumapit na taga silbi at may dala itong isang kulay itim na rosas.
“Mawalang-galang na po ngunit mayroon pong nagpapabigay sa inyo nito Prinsesa Alora.” sabay abot ng bulaklak.
“At kanino ito galing?” nagtatakang tanong ni Prinsesa Alora.
“Hindi ko po alam, prinsesa. Ipinaabot lang po iyan sa kawal ng ating kaharian bago ibinigay sa akin upang dalhin naman sa inyo.”
“Balikan mo ngayon din ang kawal na nagbigay sayo nito at itanong mo kung kanino galing ang rosas na ito.”
“Masusunod po.” mabilis na tumalima ang tagasilbi.
“Itim na rosas? Bakit naman may magbibigay sayo ng itim na rosas?” tanong ni Prinsesa Manorah.
“Marahil ay galing iyan sa iyong manliligaw mula sa ibang kaharian.” wika naman ni Reyna Verina.
“Ngunit bakit iba ang aking pakiramdam sa rosas na iyan.”
“Ako rin Prinsesa Manorah, kung ako ang makakatanggap ay tila ba hindi ako matutuwa. Napakarami namang kulay, bakit itim pa?” dagdag pa ni Althea. nanatili namang tahimik si Prinsesa Alora.
Nakabalik na ang tagasilbi at may dala na itong isang kahon.
“Prinsesa Alora narito po ang kahon na pinaglagyan ng bulaklak na iyan at sabi po ng kawal ay nakita lamang po niya iyan na iniwan sa gilid ng tarangkahan.”
Binuksan ni Prinsesa Alora ang kahon at may nakita siyang isang nakatuping papel. Nang buksan niya ito ay bahagya siyang nagulat na napansin naman ng kaniyang mga kasama.
“Anong problema, anak?”
“Galing ang bulaklak na ito kay Prinsipe Roman ng Kaharian ng Zaparya.”
“A-ano? Kung ganon ay may gusto siya sayo? Paano kayo nagkakilala?” nabigla namang tanong ni Prinsesa Manorah.
“Matagal ko na siyang kilala diba? Sapagkat si Roman ay aking kababata. Mas matanda lamang siya sa akin ng tatlong taon.”
“Noong una ay ang kababata mo lang, ay ang masamang si Prinsesa Nevira ngayon naman ay pati na rin ang panganay niyang kapatid na si Prinsipe Roman.” nagtataka namang usal ni Luna.
“Oo pero noon iyon. Noong mga panahong magkaibigan pa ang Vireo at Zaparya.” seryosong sagot ni Prinsesa Alora.
“Kung sa bagay, hindi naman sukat akalain ng lahat na magiging labis na masama ang kaharian ng Zaparya. Nawa ay matagal mo nang pinutol ang koneksiyon mo sa kanila Prinsesa Alora.”
“Huwag kayong mag-alala, hindi ako nakikipagkaibigan sa mas masama at malupit pa sa akin at yung tungkol kay Prinsipe Roman, hindi ko siya gusto, para lamang sa inyong kaalaman.”
“Ngunit paniguradong hindi ka na niya titigilan, Prinsesa Alora. Ang sabi ng iba kapag daw may nagustuhang babae ang prinsipeng iyon ay hindi niya tinitigilan hanggang sa ito’y kaniyang mapa-ibig.” babala ni Luna.
“Tingnan lang natin kung kaya niya akong paamuhin. Ano ba yan? Nung una ay si Prinsipe Rancho, ngayon naman ay si Prinsipe Roman. Pareho ko naman silang hindi gusto.” bulalas ni Prinsesa Alora.
“Ang mabuti pa ay itapon mo na ang bulaklak na iyan dahil baka may kung anong mahika ang nakabalot diyan.”
“Kahit hindi mo sabihin ina, iyon ang aking gagawin. Maiwan ko na kayo.” seryosong pagtatapos ni Prinsesa Alora sabay tayo sa hapag dala ang kahon at ang itim na rosas.
Latest chapter
GJX GN 21000000181 chapter 67
Por mais simples que possa parecer, ainda é muito difícil para os cientistas definir vidacomclareza. Muitos filósofos tentam defini-la como um "fenômeno que anima amatéria".[4]Deum modo geral, considera-se tradicionalmente que uma entidade é um ser vivo se, exibe todos os seguintes fenômenos pelo menos uma vez durante a suaexistência[5]:
GJX GN 21000000181 chapter 66
Isang umaga, sa Kaharian ng Vireo ay abala muli ang lahat. Hindi uso ang pagpapahinga sa palasyong ito kaya naman hindi nakapagtatakang patuloy ang pag-unlad. Tahimik na kumakain si Reyna Verina, kasama ang kanang kamay niyang si Luna at dalawa niyang anak na sina Prinsesa Alora at Prinsesa Manorah. Nagkataon kasing wala na roon si Prinsipe Zeus at Prinsesa Aleyah dahil maaga silang umalis. Nilapitan sila ni Althea.“Kamahalan, kasalukuyan na pong isinasagawa ang paglalagay ng matataas na pader sa paligid ng palasyo. Sa ngayon ay naghahanap pa si Lancelot
GJX GN 21000000181 chapter 65
Mila POV"People say new year marks a new beginning and new beginnings brings about happiness while that wasn't my case when I walked into the companyA mixture of emotions churned deep inside me as i took a deep breath, breathing in all the uncertainty that surrounds me" I didn't know what would become of me now that Mr Harris was retired , as the office felt empty without his presence but I chose to be positiveMaybe his son wasn't that bad, maybe he was just like his father and the company needs a fresh young face anyways, " I said to myself comforting myself with each wordI quickly greeted Jolie at the lobby as I hurriedly made my way up to the last floorToday was the day, the day the new CEO starts and I don't want him to get there before meReaching to the office and seeing no one, I became overly curious as to why he wasn't here yet so I decided to
GJX GN 21000000181 chapter 64
Once she came out of her room, she handed the room keys to the receptionist and dragged her luggage to the bus. She boarded the bus and kept her luggage in the compartment of the single seat reserved for her. Ensured that it was safe and stepped out. She had some light morning breakfast of two slices of bread, some fruits, and a glass of herbal tea. She bought some bananas and guavas and kept them in her backpack. Just in case she needed to munch, she would have the fruits.One by one all of them boarded the bus. Tanisi boarded it the last and sat at her place. Varidhi had instructed to keep all valuables with them since they would leave the luggage in the bus.They set out to the hills. The morning was still dark, and the weather quite chilly. Tanisi had expected this and was wearing a jacket on her T-shirt. This ensured she was comfortably warm. After an hour's journey they reached the foothill.
GJX GN 21000000181 chapter 63
Caroline stuck to the shadows as she looked grimly at her scrying map. The red marker shone brighter the closer she got to her mark and for a moment she was tempted to send for the elder council. But the abundance of bad leads made the high priestess pause, and reconsider her position, loathing to rouse them from their beds on a chance that this time her locator had worked. Stepping nimbly through the brambles with a grace that belies her age, Caroline gave a sigh of relief as she exited the forest and gazed upon violet field. The gates to the pack pyres were open on the far end and she squinted her eyes in confusion, "They should be shut," She murmured and muttered " el gatus closeth" a simple spell to close doors, but nothing happened.
GJX GN 21000000181 chapter 62
I rubbed my stomach. I try not to stress because it will affect my fetus. Yes, I should be grateful for the pregnancy I have been waiting for, but it complicates the situation. It would be a lie if I said I was fine. The problem is, I don’t know the father of my baby. Harvey? Or Sean?“Angel.”I found a woman who 3 days ago I was worried about childbirth. Yes, he is Renata. The nurse handed Renata to me, who was sitting in the garden area of the hospital.“Hey, Renata,” I said, glad that I finally had someone I could talk to. “How are you and your baby?”“We’re good, thanks to you,” Renata answered. “Thank you for praying for us and being
