chapter 18

Mateo's Point of View

Pagkarating ko ng mansion ay agad akong sinalubong nila Rowan at James. Sila Rowan at James ay isa din sa mga pinakamagaling na tauhan ni Boss katulad ko. Tinulungan nila akong dalin at ayusin si Charlie at ang kasama nitong babae. Sila Rowan at James ay dala dala si Charlie na hanggang ngayun ay wala pang malay. Ganun din ang babaeng kasama niya. Medyo maliwanag na noon dahil ala sais na nang umaga hindi katulad nung kinuha ko si Charlie ay talagang madilim dilim pa at hirap aninagin ang muka nilang dalawa. Saglit lang akong napasulyap sa mukha ng babaeng kasama ni Charlie na nooy buhat buhat ko na. Ngayun ko lang napagtanto na ang babaeng pinamamanmanan ni Boss kay Marcelo at ang babaeng kasama ni Charlie ay iisa. Hindi ko alam kung anong koneksyon ni Boss sa babaeng ito at kung bakit niya ito pinamamanmanan kay Marcelo. Hindi naman ako tsismoso kaya hindi ko na iyon aalamin pa. Nagmadali na lamang ako sa paglalakad patungong saferoom. Pagkarating namin sa saferoom ay agad naming inayos at hinigpitan pa ang tali ng dalawa. Bago ko pinuntahan si Boss upang sabihin na nandito na si Charlie ay ibinilin ko muna kay Rowan at James na bantayang mabuti si Charlie dahil sa pagiging matinik nito sa pagtakas.

Rico's Point of View

Napagpasyahan na namin ni Alessia na magpunta na sa pulis upang ireport sa pulis ang pagkawala ni Talia dahil bente kwatro oras na itong nawawala. Pagkarating namin sa police station ay agad naming inihayag sa kapulisan ang mga ilang detalye bago mawala si Talia.

"Huwag ho kayong magalala at agad ho naming aaksyunan ang pagkawala ng kaibigan niyo. I will keep you updated about your friend. Just fill out this information details here." sambit ng pulis na kumausap sa amin kasabay nun ay finilapan ni Alessia ang information details na hiningi ng pulis.

"Please do everything, para mahanap ang kaibigan namin." pagmamakaawang sambit ni Alessia sa pulis.

"Please sir, we're begging." dagdag ko pa dito.

"We will do our best. That's our job. Hayaan niyo nalang kaming gawen ang trabaho namin." tugon ng pulis sa amin. Kasabay nun ay nilisan na din namin ni Alessia ang lugar at napagpasyahang na lang naming antayin ang update ng kapulisan tungkol sa pagkawala ni Talia.

Antonio's Point View

Abala ako sa pag-inom ng wine na nasa harapan ko lamang habang inaantay si Mateo at Miko. Nang hindi ko namalayan na nasa harapan ko na pala si Mateo." Habang hawak hawak nito ang isang (AR-15 LMG) rifle gun. Ibinaba ko ang wine glass na hawak ko at pinatay ang aking tabako saka ko siya hinarap.

"Boss nasa saferoom na po sila." bungad nito sa akin.

"Magaling, Sabik na sabik na akong makita ang walang hiyang yan!" matigas kong tugon dito.

Antonio's Point Of View

Kasabay nun ay agad na akong nagtungo sa saferoom. Agad namang sumunod sa akin si Mateo. Pagdating namin sa safe room ay agad naman kaming pinagbuksan ng pinto. Pagpasok ko sa kwarto ay tumambad sa akin ang walang malay na katawan ni Charlie at ang isang babae, may mga piring ang kanilang mga mata at nakatali ang kanilang mga kamay at paa. Sinenyasan ko si Mateo na tanggalin ang piring ng mga ito at buhusan sila ng tubig upang magising na agad namang ginawa nila James at Rowan. Pagkatanggal nila ng piring nila Charlie ay agad na napukaw ang atensyon ko sa babae. Hindi ako pwedeng magkamali it's Talia Alberto.

"Ingatan niyo yung babae." utos ko sa mga ito.

"Boss siya yu- hindi ko muna pinatapos si Mateo sa kanyang pagsasalita at sinenyasan ko munang tumahimik, agad naman itong sumunod sa akin.

Antonio's Point of View

Thalia Alberto is the only daughter of July and Makoy Alberto. Ang magasawang napasama at nadamay sa pagpatay ko kila Martin at Cecilla nuon. Kung hindi lang sila nakialam noon, Edi sana hindi sila napasama. Simula noon ay pinaimbestigahan ko sina July at Makoy at kung anong buhay meron sila at napagalaman kong may dalawa silang anak na sina Talia at Adonis. Simula noon ay lagi ko na silang pinamamanmanan. Kaya hindi ako pwedeng magkamali. This is really Talia Alberto sambit ko sa aking sarili hanggang sa hindi ko namalayang nagkamalay na silang dalawa ni Charlie at saka ko itinuon ang ang atensyon ko sa kanila. 

"Sino kayong mga demonyo kayo? Bakit ako nandito? Anong ginagawa ko dito?" sunod sunod na tanong ni Talia habang pilit na kinakalas ang tali sa kanyang kamay.

"Hayop ka! Hintayin mo akong makatakas dito at papatayin kita!" galit na sambit sa akin ni Charlie habang nagpupumiglas ito. Isang malakas na halakhak lamang ang naitugon ko saka muli akong nagsalita.

"Ganyan ba ang tamang pagtratro sa matalik na kaibigan ng iyong walang kwentang ama-amahan?" tanong ko dito na may kasama pang pagngiti. Bakas sa mukha nito ang sobrang galit at pagkamuhi sa akin.

"Hayop ka! Ang alam ko matalinong tao si Ama at kahit kailan hinding hindi siya makikipakaibigan sa mababang uring nilalang na katulad mo." sambit nito. Pagkasabi niyang iyon ay nakatanggap siya ng sunod sunod na pambubogbog sa mga tauhan ko. Halos hindi na siya makatayo dahil sa sobrang panghihina.

"Tama na yan, Tigilan niyo na siya! Mga wala kayong puso!" sambit ni Talia na nooy nakasalampak lamang sa sahig at walang magawa. Hanggang sa itinuon ko ang atensyon ko sa kanya.

"Dalagang dalaga ka na talaga Talia. Parang kailan lang ay isa ka lamang paslit na walang kamuang muang sa mundo. But look at you now. You are so beautiful." nakangiting sambit ko dito.

"Anong alam mo sa pamilya ko? Sinu kang hayop ka?!" Sinu ka?!" nanggagalaiting pasigaw na tanong nito sa akin. Hindi na ako nakapagsalita pa ng biglang lumapit sa akin si Mateo at may ibinulong sa tenga ko.

"Boss nandiyan na si Miko." bulong nito sa akin.

"Bantayan niyong mabuti yang mga iyan." utos ko sa mga ito. Pagkatapos nun ay agad na akong umalis at pinuntahan si Miko.

Manolo's Point of View

Simula nang nalaman ko ang pagiging espiya ni Rosy sa LFA ay labis akong nakaramdam ng galit at awa. Galit sa kanya at awa para sa pamilya niya. Kaya namang minabuti kong kunin ang pamilya niya at bigyan ng pansamantalang panibagong masisilungan upang di na sila madamay pa sa kaguluhang ito. Pagkarating ko sa mansyon ay agad akong sinalubong ng anak kong si Dimitri.

"Dad where have you been?" bungad nito sa akin.

"May importante lang akong inasikaso." sambit ko dito.

"Nagbalak tumakas si Tita Rosy kaya kinulong ko muna siya sa guess room." sambit ni Dimitri sa akin.

"What?!" bulalas ko dito.

"And Dad. I did everything to find Charlie pero hindi ko siya makita. That's why I asked Peter na magmanman sa THO baka hawak na siya ng mga ito." dagdag pa nito sa akin.

"And where's Peter?" tanong ko dito.

"Wala pa siya Dad, Inaantay ko pa rin siyang dumating." tugon ni Dimitri. 

Sige- hindi ko na naituloy pa ang aking sasabihin dahil biglang dumating Peter. Mabilis itong naglalakad papalapit sa kinarororonan namin ni Dimitri na tila bang may dalang masamang balita.

"Peter anong balita?" bungad agad sa kanya ni Dimitri, habang ako naman ay nakatayo lamang at inaantay ang sasabihin ni Peter.

"Ama, Hawak na ng THO si Charlie saka yung babae." sambit ni Peter.

"A girl?" nagtatakang tanong naman ni Dimitri dito.

"Wala na tayong panahon pa para alamin kung sinu man yang babae na yan! Kailangan na nating maligtas si Charlie sa lalong madaling panahon." matigas kong tugon sa mga ito.

"Peter puntahan mo sila Amber, Ava, at Karina. Pagplanuhan niyong mabuti ang pagliligtas kay Charlie. Magiingat kayo ayaw kong may mapahamak ni isa inyo." utos ko dito na agad naman nitong sinunod.

"Opo Ama." magalang na sambit nito sa akin saka na ito umalis.

Peter's Point of View

Pagkatapos kong sunduin sila Ava, Amber at Karina ay agad kaming naghanda at nagtungo sa mga THO (The Hitman Org) upang iligtas si Charlie gaya ng utos ni Ama sa amin. Sina Karina, Amber at Ava ay ang aking mga kapatid. Mga batang lansangan lamang kami noon hanggang sa kunin kami ng mga sindikato at pagtrabahuhin sa kalye upang manlimos. Lahat ng napaglilimusan namin ay kinukuha lahat ng mga sindikato halos walang natitira sa amin. Hanggang sa isang araw ay may nagsuplong sa mga ito sa kapulisan. Nang napakulong ang mga sindikatong sumalbahe sa amin ay halos wala kaming mapuntahan dahil mga ulilang lubos na kami. Mga bata palang kami ng mamatay sa sakit na canser ang aming ama. Hindi ito kinaya ng aming ina kaya nagpakamatay ito. Simula noon ay naging mga batang lansangan na kami ng aking mga kapatid. Hanggang sa nakilala namin si Ama o mas kilala ngayong Manolo Alejandro. Kinupkop niya kaming magkakapatid. Binisan, pinagaral at pinatira sa kanyang mansyon at itinuring na parang mga sarili niyang mga anak. Hanggang sa sanayin niya kaming apat bilang isa sa mga mahuhusay niyang tauhan. Ipinamulat ni Ama sa amin ang ganitong mundo pero itinuring niya kaming pamilya hindi lang basta tauhan niya. Mabuting tao si Ama at yan ang lamang niya sa mga iilang mafia leader na kilala ko.

"Miko bakit ngayun ka lang kanina pa kita inaantay." sambit sa akin ni Dad ng makarating ako sa mansyon.

"Well I'm here now. Tell me what's happening here Dad." sambit ko dito.

Miko's Point of View

Pagkarating ko sa kanyang mansyon ay nagkalat ang mga alepores nito sa paligid. Yung iba ay nasa labas at nagmamanman habang yung iba naman ay nagbabantay sa loob. May mga hawak din ang mga itong iba't ibang klase at uri ng mga baril tulad ng marines M40A5, army M2010, british L115A3, chinese M99 at kung ano ano pang uri ng mga mahahabang baril at armas pandigma. Si Dad ay ang founder ng The Hitman Org. Simula nang pumanaw ang aking Lolo na siyang nagtayo at bumuo ng THO or (The Hitman Organization) ay si Dad na ang namahala dito. Namatay si Lolo Samuel dahil sa sobrang katandaan maging ganon din Lola. At ito rin ang kumitil sa buhay ng aking ina. Nang dahil sa mga laban ng aking ama kaya nadamay ang buhay ng aking ina. Simula nang mamatay ang aking ina ay nangako ako sa kanya na kahit anong mang mangyari ay hinding hindi ko pababayaan si Scarlett. Kaya naman ganon na lang kaimportante sa akin ang aking kapatid. Habang lumalaki ako at nagkakaisip ay ipinangako ko sa aking sarili na kahit kaylan hinding hindi ako susunod sa yapak ng aking ama. Kahit kailan hinding hindi ko papasukin ang mundong kinagisnan at pinasok niya. Well I don't want to be rude. Kahit ano pang ginagawa niya at kahit labag pa iyon sa kalooban ko, He's still my Dad. He's still one of the person who gave life to me. Hanggang sa magkaisip na ako ay hindi siya humihinto na hikayatin ako sa ganitong mundo. Lagi ko itong tinatanggihan. Pero gumagawa pa rin siya ng paraan upang mapapayag ako. Dahil naniniwala siya na balang araw ako ang papalit sa pwesto niya. Na kahit kailan alam kong hindi mangyayari. Inihayag lahat sa akin ni Ama ang buong pangyayare tungkol kay Scarlett at sa taong gustong kumuha dito. Labis akong nakaramdam ng galit at pagsuklam sa taong iyon. Pati na rin sa aking ama dahil kundi dahil sa kanya hindi madadamay si Scarlett sa mga problema niya.

"I will do everything to protect Scarlett! I won't let anyone hurt her because of you Dad. Namatay na si Mom dahil sayo, sino pa ba ang susunod na kailangan mamatay?" matigas kong tugon dito.

"No son, This time- hindi ko na pinatapos pa si Dad at agad na akong salita.

"I don't want to hear any explanation right now Dad. Dalin mo na lang ako sa tao na ito." tugon ko dito. Kasabay nun ay di nagsalita pa si Dad at dinala na lamang niya ko kung saan naroroon si Charlie.