LOGINShare
chapter 34
publish date:
2023-12-01 22:56:19A story written by Ayesha Sky
ELIZABELLA'S POV
Dahil sa ginawa ko kay Clayton na pag bibigay nang ibang number sakanya ay medyo nag alala ako, dahil tama sila laraine. Baka tawagan niya ang number at malamang hindi ako ang kausap niya o di kaya ay baka may gawing kababalaghan itong si trixie.
Habang nag sasagot ako nang pangalawang test ay hindi ako mapakali, sige akong lingon sa kung saan saan na para bang may hinahanap ako kahit wala naman. Kaya naisipan kong i-message si clairish.
To: clairish♡
Oi, pano kung tawagan niya nga? Anong mangyayare?
Sent!
Nang matapos sa pagta-type ay muling inilagay ang cellphone sa bulsa ko at tsaka muling nag sagot, at maya-maya lang ay nag vibrate ito kaya naman agad ko itong kinuha mula sa masikip na bulsa.
From: clairish♡
Kita
mo, ikaw kasi eh yan tuloy nag-aalalaka ayieee. Alam mo iniisip ko rin yan eh, malaymolandiin ni trixiesi clayton. Or hindi kaya hindi aaminin ni trixie na ikaw ay hindi siya at pang habang buhay na niyangangkinin ang iyong clayton Nako! Maagawanka HAHAHA!Nabasa kong reply ni clairish saakin at aaminin ko namang medyo namula ako sa sinabi niya, pero imposible! Ayoko dun sa clayton na yun, masyadong pabebe kaya bagay sila ni trixie.
To: clairish♡
Alam mo? Magaling ka rin eh no, pero wag naman sana dahil ako ang madadamay kung ganun ang mangyayari. Kaya for now, iwasan
mo at iwasan niyo si clayton.Sent!
Maikling text ko kay clairish dahil iniisip ko kung mas lalo ko pang pag tutuunan nang pansin 'tong si clayton ay baka isipin niyang may gusto ako sakanya lalo na't baka mag reply nang malalanding bagay si trixie kay Clayton at isipin naman niyang ako talaga ang nag text nun.
From: clairish♡
Copy!
Maikling text din ni clairish, kaya naman nang mabasa ko ito ay agad kong inilagay ang cellphone sa bulsa dahil baka makita ako nang gurong nag babantay saamin pero ngayon ay kasalukuyan siyang nasa labas nang room.
Tahimik kong inilagay ang earphones ko sa aking tainga at nag simula nang mag sagot muli, akala ko ay nasira na ang earphones ko dahil nai-play ko na ang music pero wala pa ring tunog kaya naman sinubukan ko itong lakasan at lumabas ang napaka lakas na tunog mula dito.
🎶I don't wanna go another day, so i'm telling you exactly what is on my mind. Seems like everybody's breaking up, throwing their love away. But i know i got a good thing right here that's why i say🎵🎶
"Nobody gonna love me better, i must stick with you forever. Nobody gonna take me higher, i must stick with you. You know how to appreciate me, i must stick with you my baby. Nobody ever made me feel this way i must stick with you." Mahinang pag kanta ko habang inaalog alog ko pa ang paa ko, napataas naman ang kilay ko habang sinasagutan ang wirdong tanong sa filipino na "Naniniwala ka ba na pwedeng mahulog ang isang tao sa tinatawag na 'love at first sight'? At bakit."
"I like your voice." Nagulat ako nang biglang tanggalin nang katabi ko ang isang pares nang earphone ko, pero mas nakakagulat dahil sinabi niyang maganda ang boses ko. Ang gwapo niya, kulay gray ang buhok, naka sweat shirt, pants at may hikaw sa ilong. Parang ngayon ko lang siya napansin dahil hindi talaga ako nag bibigay atensiyon sa paligid kaya naman kahit mag katabi kami ay medyo unfamiliar parin siya saakin.
"By the way, i'm harrison. Call me harrison nalang." Inabot niya saakin ang kanyang kamay na may ba't-ibang sing sing, may gold na may simpleng design at may mga wala namang design.
"I'm Elizabella snow, call me pearly. Ang ganda nang name mo, bagay sayo. And i like
yourstyle." Inabot ko rin amg kamay ko at nag pakilala, mukha siyang mabait. Just the way he talks ay nakikita ko agad.Natapos ang test matapos nang matagal tagal na pagsasagot at dalawa nalang ang natitira kaso ang isang teacher na dapat kasunod nang filipino ay absent kaya naman inuna na nang teacher ang lunch bago mag test ulit.
"Elizabella, can i join you? Libre
ko promise." Tanong ni harrison saakin habang nakangiti pa, kaya naman medyo namula ako. Pero agad din namang naka-recover sa awa nang diyos."Yeah sure, nako wag ka nang manlibre
nakakahiya naman. I-kain monalangyan." Pag payag ko at sabay kaming nag lakad papubta sa pinto kung saan kami lalabas papuntang canteen."Hep, hep, hep, hep. Ano yan? Oh sebastian, why are you with pearly? By the way, sasamahan
kitasa lunch ah. At ikaw, dun ka na kaya ko na 'to." Bigla nanamang sulpot netong si clayton, at pinapaalis pa niya si harrison. Tsk, mayabang talaga."Hey Clayton i think ako ang nauna kaya get out of my way, tara?" Matapang na pag sagot ni harrison at tsaka ko na-realize na mag kasing tangkad lang pala sila, kaya ayun naliliitan ako sa sarili ko. Hindi na nag paligoy ligoy pa si harrison at agad akong hinila palabas nang room dahilan para maalis ang kamay ni harrison na nakaharang sa pinto.
"Epal talaga yang clayton na yan, kilala mo
bayun harrison?" Tanong ko kay harrison nang medyo napansin kong parang uminit ang ulo niya sa nangyari."Yep, siya ang kilala bilang Mr. Heartbreaker dito. Halos lahat nang babae ay na biktima na niya nang mga walang kwenta
niyang pick up lines, lahat nang transferred students aynilalandiniyan kaya ikaw ingat ka." Pagbibigay babala niya pa saakin habang pansin ko sa words nang pananalita niya na ayaw niya siguro talaga kay harrison."Ganun? Tsk, abnormal."
"Oi pearly! Dito!" Rinig kong sigaw ni brian habang kumakaway at itinuturo ang bagong lamesa na inuupuan nila.
"Wow, hi harrison. Bakit kasama mo
si Elizabella? Ayieeee bagay kayo!" Biglang hirit naman nitong si loryanne habang may pa ayie ayie pang nalalaman."Iiwanan
na kasi ni Elizabella si clayton kaya nag hanap agad nang kapalit at sexy pa ang natagpuan." Pabirong sinabi naman ni clairish at napa tingin ako nang masama sakanya."Bagay daw tayo." Nagulat ako nang mamula mulang humarap si harrison saakin na parang nahihiya at lilit tinatakpan ang cute at mapula niyang mukha.
~
Follow me on my Social Media Accounts!
Facebook: Ayesha Lofranco Ramos
Wattpad: Ayesha_ SkyInstagram: Ayesha_EternityTwitter: MissAyesha_SkyTumblr: Ayesha sky
Latest chapter
GN003 FI 21000000096 chapter 69
Chapter test, please forgive me A a a a a a a a a a a a a a a a a aa a a a a a a a a a a a a a a a a a a B b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b b C c c c c c c c c c c c c c c c c c c c c c c cc c c c c c c c c c c c c D d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d d E e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e e g g g g g g g g g g g g g g g g H h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h h I i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i J j j j j j j j j j j j jj j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j j K k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k k kL l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l l lM m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m m N n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n n O o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o o oo o o o o o o o o o
GN003 FI 21000000096 chapter 68
a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a
GN003 FI 21000000096 chapter 67
ALIS P.O.V
GN003 FI 21000000096 chapter 66
Sally looks around nervously. It's her first day performing in front of lots of celebrities. Most famous celebrities."I am so scared," She shakes her hands afraid looking at her gay friend,"Honey, we're going to be great. Don't worry," Nick says trying to comfort her,"I hope so," she takes a peek to see who's there. She panics when she sees Edward. Her celebrity crush,"Oh my god. Edward is here," she starts panicking again,"Of course he's here. Did you not expect him to be here?" Nick asks in a duh tone,"I did, but he looks extremely good. Oh my god," she fans her face with her hand to stop the sweats rolling down her forehead,"Hey, hey, look at me," Nick continues once she looks at him, "Take a deep breath. Breathe in...and out," he takes a deep breath with her,"We've practiced. We will be alright," He tells her and walks out with her following behind once everyone was settled in."He
GN003 FI 21000000096 chapter 65
Estaba emocionado, ese día era su gran debut, se había levantado temprano y había acudido al circuito con su padre, mientras que su madre, sus hermanos y su novia, llegarían posteriormente para ubicarse en la tribuna Fangio, situada a lo largo de la recta principal, donde podían darle seguimiento a la actividad previa y posterior a la carrera, así como a la apasionante salida y la memorable meta.Al llegar al circuito, una de las primeras personas que vio fue a su amiga Camilla que estaba en el pit stop con otros mecánicos, haciendo las últimas revisiones a los monoplazas de su escudería que participarían en la carrera, la chica cargaba la braga que la identificaba como mecánica de la Scudería Ferrari, al verlo salió del Pit, hacia un pasillo, Taddeo la siguió y la inc
GN003 FI 21000000096 chapter 64
Siang itu menjelang waktu istirahat pelatihan Dicky sudah ditutup artinya ia bisa kembali menikmati hari-harinya dengan leluasa. Hari-hari sibuknya bisa kembali ia rangkul dan tentu saja ia lebih mudah untuk komunikasi dan bertemu dengan kekasihnya kembali.Selesai penutupan kegiatan, semua peserta segera menuju kamarnya masing-masing untuk mengambil barang, tak terkecuali juga dengan Dicky. Sampai di kamar ia segera mengambil tas ransel yang berisi pakaian dan perlengkapannya yang sudah ia bereskan tadi malam.“Langsung pulang kan pak? “ tanya Dicky pada teman sekamarnya.“Iya mas, anak saya sudah nanyain terus. Nanti ambil surat tugas sama jatah makan dulu sebelum pulang... “ jawab lelaki yang lebih tua dari Dicky kira-kira 6 tahunan itu.“Iya mas... Pasti senang tuh putrinya kalau tahu ayahnya pulang. Ayahnya juga senang banget pasti karena bisa ketemu lagi sama ibu dari anaknya... “ledek Dicky.“Pasti d
