chapter 7

White shirt

Dahil magkaiba kami ng kurso ni Pearl ay magkaiba rin ang Dean namin. Pero ang sabi ni Sir Jerson ay sa Dean daw muna kami ng course ko which is Architecture.

"Yenji! Are you okay? Narinig ko lang sa building natin na may nangyari sa'yo kaya pumunta kaagad ako rito!" hingal na sabi sa akin ni Teasia na pawis na pawis pa dahil sa pagtakbo papunta rito.

Bahagya kong tinago ang braso kong medyo nagdudugo pa rin dahil sa pagkaka-kadkad kanina sa pako baka kasi makita niya at mag-alala pa.

"Okay lang ako. Nagkasagutan lang ulit kami ni Pearl," her brows furrowed as she glared at Pearl who was just talking silently to Ash beside her, a few chairs away from us.

"Why are you always getting in trouble with that b*tch?! She's getting into my nerves!" I heavily sighed and held her hand. 

"Calm down. Okay lang ako. 'Wag ka ng magalit," pagpapakalma ko sa kanya.

She gritted her teeth and went silent before she eyed me from head to toe.

"And why do you have paint stain on your uniform? Baka mahirap tanggalin 'yan!" 

"Hindi 'yan. Kakayanin naman siguro 'to ng bleach. Kung hindi, edi.. bibili na lang siguro ako ng bago," she nodded and took her phone out.

"What are you doing?" I asked her but she ignored me.

"Hello, Kuya Esme.. I'm still in the campus.. yeah.. can you buy some white shirts for Yenji?.. yes," nanlaki an mga mata ko ng kausap niya pala ang driver nila at nagpapabili pa ng white shirts para sa akin!

"Teasia! Okay lang sabi ako. Meron akong extra'ng shirt sa bag ko."

She turned to me. "What's your size raw?" umiling ako. Ayaw sabihin kung anong size ng damit ko. She sighed and I startled when she pulled the neckline of my uniform. Edi nakita na niya.

"Small, Kuya. Uhm.. walang number na nakalagay eh. Basta maghanap ka na lang po ng ka-size ko.. opo.. 'di naman nagkakalayo ang itsura ng katawan namin.. sige po.. salamat!" sabay baba niya sa tawag at humarap sa akin ng nakangiti. I frowned while she's wiggling her brows, teasing me.

"Alam mo.. it's okay lang naman for me na bilhan ka ng mga ganito, Yenji. Of course, you're my friend. 'Wag mo ng isipin 'yung mga taong manghuhusga sa'yo," I let out a small smile and just lowered my head.

"Students," nag-angat kami ng tingin kay Sir Jerson na kalalabas lang ng Dean's office ng mga Architect students.

"Come inside," he added at kaagaran kaming pumasok. Samatalang naiwan naman sina Ash at Teasia sa labas dahil hindi naman sila kasali sa gulo. Bago ako pumasok, aksidenteng nagtama ang tingin namin ni Ash pero seryoso lang ito at siya ang naunang nag-iwas ng tingin at umupong muli sa mga bangkuan na nandoon. Kita ko rin ang nalagyang pintura sa damit nito dahil sa yakap niya kanina kay Pearl.

"I'll just wait for you here, Yenji," I turned to Teasia when she said that. Tumango ako at ngumiti bago tuluyan ng pumasok sa opisina.

Nandoon na si Mr. Romualdes at may tinitingnan pang papel na nakalahad sa mesa niya. At nang maisara ko ang pintuan ay nag-angat na siya ng tingin.

"Goodmorning," bati niya sa amin at tumugon naman kaming lahat.

Umupo ako sa bakanteng upuan katapat lang nina Pearl. Tiningnan ito ni Mr. Romualdes.

"We meet again, Ms. Serafin," anang niya kay Pearl. Yumuko ito at bahagyang kinurot-kurot ang kamay.

"You were just in the Dean's office of Tourism Department earlier, right? With Mr. Reigon," si Ash 'yung Reigon. I licked my lip and just stared at Pearl na naiiyak na naman ata.

Bumuntong-hininga ang Dean bago tumingin sa akin at pagkatapos ay kay Sir Jerson.

"What happened now, Mr. Laurio?" Sir Jerson pressed his lips before advancing a few steps to face the Dean. Nararamdaman ko pa rin ang hapdi sa sugat ko. Mamaya ko na lang siguro ito gagamutin. Medyo natatakpan kasi ng manggas ng uniform ko ang sugat kaya hindi talaga masiyadong makikita ng iba maliban na lang kung titingnan mo talaga ng malapitan.

"I was about to go to my next class when.." he looked at me. "When I saw Ms. Costaria threw the paint can to Ms. Serafin that's why they have paints on their uniforms as well as on their faces, Mr. Romualdes," tumango-tango ang Dean bago ipinagsalikop ang mga kamay at ipinatong ang siko sa lamesa.

"You already have your first warning, Ms. Serafin. Am I right?" tanong niya kay Pearl ulit. 

She slightly nodded. "Yes, Sir."

Kinabahan ako ng tumingin siya sa akin. "Ms. Costaria, it's your first time being called in the office," he's not asking me.

"Who caused the trouble first, Mr. Laurio?" Sir Jerson licked his lip and bit it.

"I'm sorry, Sir. But I just saw Ms. Costaria when I passed by that time," the Dean's brows shot up as he looked at me.

"Ms. Costaria? Is it true?" tanong niya sa akin. I shifted my weight on my seat and quickly shook my head.

"No, Sir."

Pearl raised her head and simply glared at me. She cleared her throat and held her chin up.

"Sir, she caused the trouble first. My.. My friends here can prove that," sabay turo niya sa mga kaibigan niyang kalapit doon.

Nadi-dismayang napailing ako at yumuko. Mukhang wala akong laban dito. May mga kaibigang kasama si Pearl. At ako pa ang naabutan ni Sir Jerson na nagbato ng lata kay Pearl. Ang pinanghahawakan ko na lang dito ay ang Dean. Mukhang hindi na siya maniniwala pa kay Pearl dahil na-opisina na ito kaninang umaga.

"Your friends?" tanong ng Dean at tumango si Pearl. "Okay, let me hear you friends," siniko ni Pearl ang kaibigan niya.

"O-Opo, Sir. Totoo p-po ang sinasabi n-ni Pearl," I silently sighed.

Tumingin kaming lahat kay Mr. Romualdez ng tumawa ito ng bahagya at sumandal sa swivel chair niya. 

Humalukipkip ito bago nagsalita. "So you're saying that it's Ms. Costaria was to blame here?" tumango ang grupo nina Pearl. Maging ang Dean ay gano'n din.

"If that so.. then.. let's give the final judgement on the place's CCTV camera," nanlaki ang mga mata ni Pearl ng yumuko ito. I stifled a relieve smile as I pressed my lips together.

Why didn't I think about it? May CCTV camera nga pala sa iba't-ibang sulok ng campus! 

"Right, Ms. Laurio? Let's see if Ms. Costaria will really be blame about this trouble. Remember.. you already have your first warning," huling sabi niya bago tumayo.

"I will just talk to the Tourism Department's Dean, Mr. Laurio. You may now take your students out," tumango si Sir Jerson bago kami minuwestrahang tumayo na.

"Thank you for your time, Sir. We will leave now," tumango ang Dean kaya lumabas na kaming lahat sa opisina.

Nagsi-tayuan sina Ash at Teasia nang makalabas kami. Nilapitan ako ng kaibigan ko habang si Ash naman ay kay Pearl na natulala na dahil sa nangyari sa loob.

"Change all your clothes first. You can't go to your next classes with that uniforms you are wearing. I'll just explain this to your professors," tumango kami sa sinabi ni Sir. Tinakpan ko ang manggas ng uniform ko ng mapansing mas lumalaki pa ang bakat ng dugo roon.

"Go change quickly. I still have class to teach on. I'm leaving," paalam niya sa amin bago naglakad na paalis at palabas ng building.

"What did the Dean said? May suspention ba kayo?" tanong sa akin ni Teasia. Sasagot na sana ako pero nasundan ng tingin ko si Ash na inaalalayan si Pearl palabas. Lumunok ako at ibinalik na lamang ang tingin kay Teasia na mapang-asar na nakatingin na sa akin. Naglaho na sa paningin ko silang dalawa at ang mga kaibigan ni Pearl na nakasunod lamang sa kanila.

"Teka lang, Yenji, ha. Bakit iba 'yung tingin mo sa kanila?" kumunot ang noo ko.

"Anong iba?" tanong ko at umupo na lang muli sa upuan na naroon samantalang siya naman ay sa kalapit ko.

"You looked like you're jealous. Parang ano.. parang kaunti na lang sasabihin mo na na sana ako na lang ang kasama ni Ash paalis ng building," umirap ako sa kanya. Iginalaw ko pa ng bahagya ang braso ko dahil mahapdi na talaga. 

"Tara na nga, Teasia. Kailangan ko ng mag-palit."

"Sige. Pero ano ngang sabi ng Dean?" 

"Wala pa. Pag-uusapan pa nila ng Dean ng Tourism," tumango siya at sabay na kaming tumayo pero natigilan ako ng makita ang pabalik na si Ash. May dala ito sa kamay na white shirt.

Napaatras ako ng tumigil siya sa harap namin at inilahad sa akin ang dala niya. The expression of his face were still serious and cold.

"A-Ano 'to?" tanong ko sa kanya. Tiningnan ko ang damit at may nakatatak doon sa kaliwa na REIGON. Personalized T-shirt, huh? His adam's moved slowly as his clenched.

"You might not have your extra shirt. You may need this. It's mine but it's still new," he told me. 

"P-Pero--" he cut me off.

"Just take this," tumango-tango ako sabay kuha na rin sa damit niya. 

"Yenji, let's go," yaya sa akin ni Teasia at napadaing ako ng mahawakan niya ang braso kong may sugat. Pati ako ay nagsisi rin sa tili ko dahil ang sabi ko kanina ay ako nalang dapat ang makaalam sa sugat ko at ako na rin ang gagamot.

Their brows furrowed and their eyes looked at my arm.

I startled when Ash gently held my arm and pulled up the sleeve of my uniform.

Kumunot ang noo niya at tumingin sa akin kaya nag-iwas kaagad ako. Lumapit sa amin si Teasia at nakitingin na rin sa sugat ko.

"May sugat ka pala, Yenji! Ba't 'di mo sinabi sa'kin? Does it hurt?" tanong sa akin ni Teasia.

"M-Medyo.."

"Let's go in the clinic! Gagamutin 'yan ng nurse!" sabi niya sa akin. Umayos ng tayo si Ash at mariing nakatitig lang sa akin.

"I'll take her in the clinic," Teasia looked at me, hiding her urging smile. 

"Ikaw na? Oh sige, kayo na," tumango si Ash at inalalayan na ako pero pinigilan kami ni Teasia. Napatingin kami sa kanya.

"May.. sasabihin lang Ash," tumango siya at tumalikod na sa amin.

"Anong sasabihin mo?" inilayo ako ni Teasia kay Ash bago bumulong.

"Dream come true, Yenji. Ihahatid ka na niya! Papunta nga lang sa clinic," we both laughed and I playfully rolled my eyes on her.

"Loko ka. Sige na, alis na kami," paalam ko bago kami umalis na ni Ash papuntang clinic.