chapter 41

"Open this fucking door Alga!” sigaw ni Fergus mula sa labas ng kwarto, kasunod ang marahas na katok sa pinto. “You are not leaving this place!” dutong niya pa. 

Tangina, hindi niya pa talaga ako bibigyan ng kalayaan. Tapos na ako! Mas importante sa akin ang hustisya keysa patuloy na siyang pagsilbihan kahit wala naman akong nakukuha. Dudumihan niya lang ang utak ko.

Baka nga may alam na talaga ito, pero nagmamaang-maangan lang. Hinahayaan akong manatili sa kanyang tabi upang kahit papaano'y alam niya ang bawat kilos ko. 

And what he did to me was probably to manipulate my heart, his way of making me fall. Para mabilis lang sa kanya ang talunin ako. After that, like everyone does, he'll leave me too. 

Pasensya, pero hindi siya magwawagi! 

Dala ang bagahe, walang gana kong binuksan ang pinto. Ang galit na mukha agad nito ang aking nabungaran. 

“Who told you to leave?” 

“Ang sarili ko po,” mabilis kong sagot. 

I saw Argus strutting down the stairs. Sa sala ay nakatayo ang aking mga kasamahan, maging ang nakakatandang Da Silva, they are looking at us.

“Hindi ako papayag na umalis ka rito-“

“Bakit, may kasulatan po ba tayo ser? Sa naaalala ko wala naman, kaya pwedeng-pwede akong umalis kahit walang pahintulot mo,” sinubukan kong pantayan ang intensidad ng titig nito. This is my last day here, might curse him for the first time?

“No.”

Akmang huhulihin niya na sana ang aking bagahe, ngunit mabilis ko itong iniwas.

“Aalis na po ako,” tumungo ako. Kapagkuwa'y agad na naglakad sa  bulwagan. “Pasensya na po sa ingay ng senyorito. Salamat sa kabaitan niyo po, babye!” pahabol ko pang sigaw sa mga kasamahan. 

“Alga!”

Hanggang sa labas ay sinusundan pa rin ako ni Fergus. 

“Oh?!” galit ko siyang binalingan. I freed myself from me him now, pwede ko nang gawin at sabihin sa kanya ang lahat ng aking gusto.

“You can't leave me…” he growled. 

“Bakit? May utang ba ako sayo? May kailangan pa akong gawin para hindi tuluyang umalis?”

“I need you here-“

“Tangina mo! Kailangan mo ako para ano? Para patuloy na babuyin ganoon ba? Para paulit-ulit na paglaruan? Kunin ang lahat sa akin hanggang wala nang matira sa sarili ko? Tangina mo talaga!” 

Marahas kong hinawi ang aking wig at lantaran siyang inirapan.

His brows shot up and cursed violently. Kita ko sa mukha nito ang gulat sa narinig. Tapos na ang inosenteng araw ni Alga, at dahil ito sayo Fergus Da Silva!

“You know how to curse now.”

Hindi ako sumagot, bagkos ay tumalikod. 

“Al-“

“Huwag ka pong sumunod ser, irereklamo talaga kita!” galit kong banta rito. 

Saktong paglabas ko sa gate ay ang pagdaan naman ng traysikel. Agad ko itong pinara at mabilis na sumakay, kahit hindi pa man nasasabi sa drayber ang pupuntahan.

"Sa malayong lugar po na pwedeng tirhan. Magbabayad ako ng kahit magkaano."

"Tamang-tama ma'am, naghahanap kami ng titira sa pinapaupahang bahay," malapad itong ngumiti.

Napangiti narin ako.

"Sige po, dalhin niyo ako doon. At kung pwede bilisan niyo ang pagmamaneho, baka maabutan tayo ng demonyo."

"May demonyo po ma'am?" gulat niya akong binalingan.

"Meron po."

Maya't-maya akong napapalingon sa likod. Nang mapansin ang sasakyan ni Fergus ay ganoon nalang ang pagsilay ng matinding kaba. 

Yumuko ako at mabilis na tinanggal ang wig. 

"Lumiko po muna tayo sa kanan kuya, nakasunod na ang demonyo," eksaherada kong sabi. 

"Sige po ma'am." 

Pinaharurot niya ang traysikel at kung saan-saan ito pinalusot. Hindi ko maipagkakaila ang namumuong nerbiyos sa bilis ng pagpapatakbo niya at bigla-bigla nalang liliko. Pero mas mabuti nang ganito keysa maabutan ni Fergus. 

Kinuha ko ang telepono na madalas gamitin, saka itinapon ito sa imburnal. Baka ma-trace niya pa ako dahil dito. Huhulihin ko muna siya, bago ako ako magpapatalo.

"Nandito na po tayo," usal ng drayber matapos ang mahigit isang oras na byahe. 

Gabi na kaya hindi ko masyadong makita ang kabuuan ng bahay na titirhan. Pero hindi na ako mamimili pa, I'll just take this. Panandalian lang naman ito. 

"Salamat po," I stepped out of the trycicle. 

In here, I don't need to pretend anymore. Malaya na akong maging ako. No to Alga, yes to Kiesha. Pero mamimiss ko ang kabaliwan ng inosenteng si Alga, ang kakulitan nito at mga ginagawang pambibwisit. Ibabalik ko siya sa sistema ko kapag sinapian na naman ng saltik. I will never forget her, she will always have a place in my sytem. Baka nga gamitin ko siya sa susunod na mga plano. 

My first plan didn't turn the way I imagined. Maraming naiba at nasira. 

Ngayon ay gagawa na naman ng panibago. 

What to do next?

-

"Umalis na ako sa kanila, sorry hindi ko agad nasabi," nakangiwi kong sagot kay Gee nang punahin nito ang paglipat ko.

"Kung hindi ko pa tiningnan ang current location mo hindi ko malalaman!" singhal niya. "Kailan ka pa umalis?"

"Noong nakaraang araw," para na akong batang pinapagalitan ng ina ngayon dahil matigas ang ulo.

Ngumuso ako at napakamot ng batok.

"I can see you."

"I know."

Naisipan kong dalawin si Dominic, upang personal na tingnan ang kasalukuyang kalagayan nito. Sana naman ay magising na siya, para mabigyan ng kasagutan ang mga katanungan ko.

Wearing sweatheart belted flare dress and silver whole boots, I strutted inside his room. Ang malungkot na mukha agad ng kanyang pamilya ang aking nabungaran.

Nagtataka nila akong pinasadahan ng tingin. 

"Hija, mukhang nagkakamali ka ng kwartong pinasukan," hindi napigilang puna ni Mrs. Roque. 

I took my sunglasses off and eyed them virtously.

"Magandang araw po," tumungo ako, saka basta-bastang nilagay ang dalang designer bag sa nakahandang mesa at  lumapit kay Dominic.

"Kaibigan po ako ni Dom," I added. 

Siya lang yata ang kriminal na lubos kong kinaaawaan. I traced his face. Gwapo parin naman siya, may tahi na nga lang ngayon ang kaliwang bahagi ng noo, ilong at labi. Namamaga parin ang kanya mukha at namumula. Sementado na ang kaliwang paa niya, hindi na rin daw magagamit ang kamay dahil nadurog ang mga buto.

Mas malaking parusa itong nangyari sa kanya. Imagine living without the body parts you used to have. 

Mas gugustuhin ko nalang sigurong mamatay. 

"Saan kayo nagkakilala?" tanong ng nakababata niya kapatid. She was holding a baby boy. Dominic's son perhaps? Kamukhang-kamukha niya ang kanyang ama. 

I suddenly felt bad for him. Seeing his father in this state, I don't think he can survive. 

Pero sana naman bago siya mamatay sabihin niya muna ang lahat ng kanyang nalalaman, o kaya'y aminin niya muna sa publiko na magkakilala sila ng kapatid ko. Dapat niyang patotohanang hindi ito baliw. 

"Sa paligid lang, ilang buwan na ang nakalipas," prente kong sagot. 

I first saw him on the news, after my sister's rape case.

"You're funny," she sarcastically said.

"Am I?" nakangiti ko siyang binalingan.

Sandali kaming nagkatitigan. Parehong intensidad ang ibinibigay sa isa't-isa. Nahinto lang nang biglang bumukas ang pinto.

Revealing a handsome man in charcoal gray suit, trousers and leather shoes.

Marahas akong napasinghap at umiwas ng tingin. Akala ko ba sa hapon lang siya dumadako rito? 

"Good morning," maawtoridad na sabi ni Fergus. Ramdam ko ang matamang titig nito sa akin.

"Good morning hijo, I'm glad you're here again," bati ni Mr. Roque pabalik. 

"May I know your name miss?" he firmly asked, ignoring the old man's words.

Am I that beautiful for his eyes? Hindi ba pwedeng ignorahin niya nalang ang presensya ko?! 

"Kiesha..." I paused for a moment and turned to face him.

I saw how his lips rose in sarcasm and eyes filled with menace.

"Kiesha Amira," I added. Tinaasan pa siya ng kilay. 

"Beautiful," seryoso niyang sabi. Kapagkuwa'y nilampasan ako upang harapin ang mga Roque. 

Ha? Tama ba ang narinig ko? Ha?! 

Muli kong hinarap si Dominic. I moved my face closer to him, na hindi inaalis ang titig kay Fergus. 

"You will live, or I'll chase you even in hell? Make a choice," I whispered. 

Saktong lumingon ang senyorito sa akin. He put his hand inside his pants pocket, the other one went to his lips. Nagtataka niya akong binalingan. 

I smirked, saka umayos ng tayo. 

"I have to go."

"Ang bilis naman yata hija?" tumayo si Mrs. Roque para daluhan ako. "You stay for a while."

"I still have things to do pa po kasi. Maybe next time," I smiled sweetly at her. 

"You sure? Baka naiilang ka lang kasi nandito si Fergus," pabiro niyang sabi. 

"Ay hindi po."

My eyes went to him. Nakahawak parin ito sa kanyang labi. 

"Have a nice day everyone," dinukot ko ang aking bag pagkatapos ay tinungo ang pinto. "Bye!" pahabol ko pang sabi bago ito binuksan. 

Saka lang ako nakahinga ng maayos nang tuluyang makalabas. Mabilis kong nasapo ang aking dibdib at nanghihinang napasandal sa pader. 

How dare you trick me Gee?

I quickly took my phone out and dialed her number. 

“Bakit hindi mo sinabing papunta rin pala si Fergus rito?” bungad kong tanong.

“Pinatay mo kasi agad ang tawag. At tsaka, saka ko lang siya napansin nang pumasok na sa entrance. Hindi naman siya ang kasalukuyang sinusundan ko, si Spencer,” prenteng sagot niya.

“He saw me Gee!” I hyperventilated.  

Muli akong umayos ng tayo at taas noong naglakad papunta sa exit, bago niya pa man maabutan. Wala pa naman akong magandang sasabihin sa kanya. Baka mamura ko lang ito. And worst, baka masuntok din. Malalaman niya ang totoong katauhan ko kapag gano'n.

“So what Kiesha? Hindi ka naman si Alga ngayon. And I'm sure hindi niya makikita ang inosenteng si Alga sayo. Tingnan mo nga iyang dating mo o, mas mukha kang dadalo sa party keysa bibisita sa isang naghihingalong kaibigan. You two are way different when it comes to fashion,” mahabang lintanya niya. Hindi rin nakawala sa akin ang malutong na mura.

She got a point in there. Kung ikukumpara ay sobrang layo ng personalidad namin ni Alga. She was the 'hindi maarte and kind' type of person, I am the 'fashionista and impulsive.” 

I love clubbing, she doesn't. I used to drink all night, she don't. I hate being ruled, she's used to it. And last, marami akong naging boyfriend, si Berto lang ang sa kanya. 

“Alright,” nagkibit balikat ako. 

“Anyways, Spencer was in a restaurant nearby. Mukhang may hinihintay,” pag-iiba niya sa usapan. 

Kung suswertehin ka naman talaga oh. 

“East or West?” 

“East. Diretso ka lang  tapos tumawid sa pedestrian. Pumasok ka sa unang restaurant na makikita mo, he's in there.”

Sino kaya ang hinihintay niya roon? Ang kasabwat niya kaya? I just hope so. Para mabigyan na ng kasagutan ang mga katanungan ko. Mahirap din kayang mag-isip, lalo na't hindi pa ako kasing talino ng aking pinakamamahal na kaibigan. 

Itim, kumikinang at bagong Ferrari ang agad kong nabungaran pagkalabas na pagkalabas sa ospital. Halatang nagyayabang sa kanyang sasakyan ang may-ari nito, i-park ba naman sa mismong entrance? What a beautiful luxury for my eyes! 

Umiling-iling ako at pinasadahan ng tingin ang paligid, naghanap ng magandang gagamitin para sa mamahaling sasakyan ng isang Fergus Da Silva. Malakas ang pakirandam kong sa kanya ito. 

Gusto ko lang siyang bigyan ng leksyon. Kitang-kita naman ang malaking sign na 'No Parking', babaliin pa talaga ang patakaran.

Saktong huminto ang aking mata sa may kalakihang bato. 

Bravo! This is what I called Kiesha's luck. Awtomatiko akong napangiti at patakbo itong pinuntahan.

“Ano na naman iyang iniisip mo Amira? I'm watching you through the CCTV,” nagdududang sabi ni Gee. 

“That shiny thing in there was the devil's car right? Make sure to delete this footage my dear.” 

Nang tuluyang makuha ang bato ay hindi na ako nagdalawang isip pang tunguhin ang magarang sasakyan ng senyorito. 

Iniisip pa lang ang magiging reaksyon niya mamaya, natatawa na ako. 

Gamit ang buong lakas, pinalo ko ang salamin ng Ferrari. Hindi agad ito nabasag kaya sinegundahan ko pa.

Agad tumunog ang alarm. Imbis na maalerto, ginawa ko pa itong musika at parang baliw na sumayaw, habang gigil na binabasag ang mga salamin. Pati ang makinis na paint nito'y hindi ko nakaligtaang lagyan ng pirma. 

“Perfect!” I uttered as I saw how broke the car is. "Look at the beautiful art I just made," malakas akong tumawa. 

You don't let your slave hop inside your car huh? Well, Kiesha don't tolerate bad behavior!

Maarte kong binitawan ang bato, saka matapang na naglakad paalis.

“Ma'am teka lang po. Bawal po 'yong ginawa niyo,” puna ng security habang hinahabol ako.

Agad ko siyang nilingon, inis itong binalingan ng tingin. 

“What's wrong with it Mr. Security guard?” umarte akong naiiyak. Sinapo pa ang sentido at suminghap. “The owner of that car broke me big time. Binuntis niya po ako, tapos tinakbuhan. Galit na galit ako sa kanya!” panggigigil ang sunod kong pinakita rito. 

Sinubukan pa siyang lapitan, ngunit mabilis itong umatras. Lihim akong napangiti sa kanyang reaksyon at naiinis naman sa iilang nakakita ng pangyayari. Kitang-kita ko ang lantarang bulungan nila, tapos papasadahan ako ng tingin at madidismaya. Tila sinasabing; 'Maganda sana,baliw lang.'

So what?! This is Kiesha Amira everyone. Thank you for setting eyes on me… Fuck you all!

“Just let it slide kuya. I'll make sure to pay you next time,” matamis ko itong nginitian saka pabirong kinindatan.

I confidently strutted away with poise and grace. Rinig na rinig man ang paulit-ulit na tawag ng iba, hindi ko na binigyang pansin pa. Bahala na ang kinuha kong guwardiya sa mga ito.

“Some of them took videos, delete all of it. And pay them to shut up.”

“Yes ma'am,” mabilis na sagot ng pinagkakatiwalaan kong tao. 

Noon palang ay nagtatrabaho na ito sa akin. Pinagpahinga ko lang muna nang pumasok sa tahanan ng mga Da Silva. 

Dumiretso ako sa sinasabing restaurant ni Gee. Sa entrance palang ay kita ko na si Spencer. Mag-isa ito sa gilid at nakatingin sa labas. 

Para siguradong hindi niya mamamataan, dumaan ako sa kabilang direksyon, sumuong sa gitna ng nagsasayang grupo ng mga matatanda, kapagkuwa'y lumiko sa kanyang banda. Swerteng bakante ang mesa sa likod nito, kaya agad kong tinungo. 

Mas malapit, mas malaki ang tyansang marinig ang pag-uusapan nila ng kanyang kikitain ngayon. 

Sana lang maganda ang impormasyong ibibigay niya kung sino mang hayop siya...