chapter 22

Nagsara ang lagusan dahil sa kaniyang ginawa at mula sa alapaap ay dumating ang isang grupo ng mga  anghel  na pinangunahan ng  mandirigmang arkanghel na si Serah.

Pinalibutan si Valcan at binihag siya.

"Narito ako para sunduin ka para  humarap sa paglilitis dahil pinigilan mo ang dapat na nakatakda." Paglalahad nito. 

'Di na nangatwiran pa si Valcan 'pagkat inaasahan niya na iyon. Kusa siyang sumama rito sakay ng kabayo ng mga mandirigma ay pumailanlang sila sa langit.

Ilang libong batalyon ng   mandirigma ang 

Kasalukuyang nagsasanay doon sa taas na pinangungunahan ni Tron ang pinakamataas na mandirigma sa langit. Nagbigay galang si Serah kay Tron.

At dinala nila si Valcan sa Tagapaglitis. 

Ang tagapaglitis ang siyang may hawak ng talaan ng mga pangalan ng bawat mortal sa mundo. Nandoon din ang talaan ng mga anghel na nasa paglilitis at dahil sa nangyari ay napabilang ang pangalan ni Valcan.

Ang tanggapan  ng Tagapaglitis ay napapalibutan ng isang napakalaking bulwagan ang bawat isa ay  nahahati sa pitong silid. 

Ang aklat ng mga mortal na binabantayan ng dalawang anghel na mandirigma ang pintuan nito ay nahahati sa dalawang pinto; magkabilaang anghel ang nakabantay doon; ang hawakan ng pintuan ng mga mortal ay may nkaukit  na dalawang simbolo.  Ang araw sa kanan at buwan naman sa kaliwa at sa taas naman ay may nakaukit na salita na sa lengwaheng banal. Sa loob noon ay may apat na libro na nakapatong sa ibabaw ng ulap ang nagbabantay doon ay apat na kerubin ang apat ay nahahati sa Silangan, Timogan, Kanluran at Hilaga. Binuksan ng tagapaglitis ang aklat sa Silangan at doon ay nakalimbag ang bakanteng pangalan na naglaho at iyon nga ang mortal na dapat ay nakalista.  Mababakas pa ang anino ng pangalan na nawala.  Pumunta naman sa silid ang Tagapaglitis; sa mga anghel na pinatapon oh nakatakdang itapon ito naman ay nahahati sa dalawang  libro. Ang libro na itinakda at  ang isa naman ay libro ng paglilitis  binuksan ng tagapaglitis ang mga  itinakda  wala doon ang pangalan ni Valcan dumako naman siya sa libro ng paglilitis at doon niya natagpuan ang pangalan ni Valcan. 

Sa libro ng paglilitis ay ang mga anghel na mga sumuway sa kanilang katungkulan at pinatapon pabalik sa mga mortal  sila ay mga nagiging encanto, mga kapre, tikbalang oh mga elemento ng lupa, apoy, hangin at tubig na siyang taga-pangalaga ng mga kalikasan ng mundo. Binibigyan sila ng isang libong taon para tupdin ang kanilang mga tungkulin at sa loob ng maiksing panahon na iyon ay kailangan nilang bulayin ang kanilang mga pagkakamali at maranasan ang lupit ng mga mortal.

At pinatapon si Valcan pabalik sa mundo ng mga mortal at siya'y bumalik bilang encanto  at anghel na taga-lupa. 

Sa kabila ng kaniyang naging kapalaran  ay walang mababakas na panghihinayang oh pagsisisi si Valcan sa loob ng ilang daang taon niya bilang anghel sa unang pagkakataon ng kanyang kamalayan ngayon niya lamang natutunan ang umibig.

Sa isang banda:

Sumanib si Dolor sa mga Gerilla at doon ay nagsanay siya sa pakikipaglaban laban sa mga Hapon.

 Ang nangunguna sa kanila ay si Miguel matipuno siya at may maamong mukha namatay din ang kaniyang mga kapatid at magulang dahil din sa pagsakop ng mga Hapon. Nang 'di pa sila sinasakop, isa si Mguel sa  may marangyang buhay kasalukuyan siyang nag-aaral bilang pagka-pulis ng mga panahon na iyon. May lihim na pagtingin at paghanga si Miguel kay Dolor na 'di lingid sa kaniya.

Kasalukuyang nagpaplano ng paglusob ang kanilang grupo at kasama din si Dolor sa paglusob.

Miguel: "Sa gabi tayo lulusob sa liwasan. Dolor ikaw ay magpapanggap na serbidora sa nalalapit na selebrasyon ng kaarawan ng general lalagyan mo ng pampatulog ang kakainin ng mga sundalo  na nagbabantay sa tarangkan ng kuta ng general at ilalabas mo ang puting panyo tanda ng aming paglusob." Paglalahad ni  Miguel. 

At iyon nga ang naganap. Unang pumasok si Dolor dala ang mga pagkain ng mga Hapon nilagyan niya ito ng pampatulog at ng sumenyas na  siya ay saka na lumusob ang mga kasamahan niya sa pamamagitan ng paglaslas ng kanilang leeg ay isa-isang nagsi-tumba ang mga sundalo nilabas ni  Dolor ang baril sa kanyang basket na dala niya at dahan-dahan na pumasok sa loob ng kwarto ng heneral.

Kasalukuyan na nakikipag-niig ang heneral sa dalawang babaeng Pilipina na kanilang binihag wala ng inaksayang sandali si Dolor napasigaw ang dalawang babae ng makita ang baril na nakatutok sa heneral sinenyasan niya ang dalawang babae na lumabas habang ang heneral ay pasimpleng kinukuha ang baril sa kaniyang unan ngunit mabilis si Dolor pinaputukan niya ito at natamaan ang kamay ng heneral humiyaw sa sakit ang heneral. Dumating ang dalawang sundalo para saklolohan nila ito ngunit  naunahan na ito ni Dolor tumba agad ang dalawa tumakbo ang heneral palapit sa kaniya pilit inaagaw ang baril kay Dolor natilapon ito sa sahig gapang si Dolor para agawin ito ngunit naunahan siya ng  heneral pasabunot na tinayo ng heneral si  Dolor. 

"Mamatay ka na hayop ka!!!" Sigaw ni Dolor punung-puno ng poot ang puso niya habang bumabalik sa ala-ala niya ang pagkamatay ng kanyang pamilya  pero nginisian lang siya ng Hapon nanlilisik ang mata habang nakatutok ang baril sa sentido ni Dolor.  

Napapikit si Dolor at umusal siya sa isip niya " Iligtas mo po ako Dios ko! "

At sa kawalan ay lumabas si Valcan at  tinabig ang baril ng heneral at   tumilapon ang heneral sa pakpak ni.Valcan.

Nawalan ng malay si  Dolor sa mga kamay ni Valcan. Biglang tumigil ang mundo ng sandali na iyon habang pinagmamasdan niya si Dolor ang mahaba niyang buhok na alun-alon ang mapulang mga labi, ang inosenteng mukha, ang mga mata na puno ng lungkot at galit. Lahat iyon ay nararamdaman niya ngunit ang nangingibabaw sa lahat ay ang pag ibig na umusbong sa puso niya.  Ngayon niya lang naramdaman ang langit sa unang pagkakataon at sa mga sandali na iyon ay nagpasya na Siya.  Iingatan niya itong mortal na ito kapalit man ang kaniyang buhay.