Mag-log in"Do you believe in possessions? In reincarnation? Do you believe in supernatural things?"
Natahimik ang klase ng itanong iyon ni Ms. Guttierez. Nasa likurang bahagi ako pero pasikreto pa ring lumilingon sa akin ang mga kaklase ko na para bang hindi ko iyon batid.
"Miss, supernatural things? Crazy as bitch. Of course we doesn't believe. We're not Carolina," Natatawang saad ni Lavander habang nakatingin sa akin. Kailan ba ako titigilan ng babaeng ito?
Nagtawanan ang buong klase pero agad ding tumahimik nang sitahin sila ni Miss Guttierez. "Class, quiet!"
"Problema non sa'yo?" Dinig kong bulong ni Dice na nasa tabi ko ngunit nang tingan ko siya ay nasa white board ang kaniyang tingin. "Sanay na ako r'yan,"sabi ko na lamang dahil totoo naman.
Lavander Bautista and I used to fought with each other via words since elementary days. Yeah. Elementary pa lang classmate ko na s'ya and even highschool hindi man lang nagkaiba ang section namin. She's been my bully so as I am. Nilalait nya ako, tinatakot ko naman sya. Quits lang kami.
It's almost 3 days since that oh so called breakdown of mine. At hanggang ngayon, nahihiya pa rin ako sa kanya. Nanggaling ako sa headquarters kahapon at wala pa rin talaga kaming lead kung nasaan ang libro na iyon.
"Ma'am, ikaw ba... Do you believe in supernatural things?" Tanong ng isa kong kaklaseng lalaki. He's one of those grade concious students.
Hinawi ni Ms. Guttierez ang mahaba niyang buhok at inilagay iyon sa kaniyang likuran. "Of course I am,"
Ang apat na letrang isinagot niya ay nagdulot ng pagkalito sa amin---lalo na sa akin. She's a science teacher for god's sake!
Ang lahat nang bulong-bulungan ay naputol nang magsalita ang isa naming kaklaseng babae na nasa front row. "You do, Ma'am? But you're a science teacher. You should stand into scientific explanations!"
Ngumiti lamang si Ms. Guittierez at isinandal ang pang-upo sa gilid ng teacher's table. "I am a science teacher but I'm not a woman of science. I don't stand in scientific explanation's either. Look, I won't believe in supernatural things if I don't have any proofs."
"Like what ma'am?"
"Death."
Napasinghap ang iba at ang iba namang walang pakialam sa klase ay tila ba nagising mula sa malalim na pagkakatulog. Ang katabi ko naman na halos papikit na sa sobrang antok ay tila ba nahimasmasan at nabuhayan ng dugo.
"Look, we can't do anything against death. Even how wealthy, popular, nor powerful you are...darating at darating tayo r'yan. 'Ano ba ang dapat mong gawin para hindi ka humantong sa kamatayan?' Tanong ng karamihan pero may naisagot ba ang siyensya? May nagawa ba sila upang pigilan ang kamatayan? Wala, hindi ba? So yeah, I'm a science teacher with masteral's degree but still, I don't stand in science."
"Here's your order, ma'am!" Natatawang sambit ni Dice habang isa-isang ibinababa ang mga pagkaing binili niya sa aming lamesa.
Eversince I met Dice, he always insists to pay for our foods. Hindi na ako makatanggi dahil last time na ginawa ko iyon ay nagtalo pa kami. Today is February 13, thursday.
Sumimsim ako sa aking iced tea bago siya tiningnan ng diretso. Mabilis siyang sumusubo ng carbonara. Hindi kasi kami kumakain ng kanin kapag lunch time.
"Dice..."
"Hmm?" Tanging naisagot niya dahil puno pa ng pagkain ang kaniyang bibig.
"What about Everest?" Hindi ko mapigilang itanong. Yes, I'm happy because at last, I found some people who will accept me but on the other hand, I can't still stop on thinking about Everest. Kamusta na kaya s'ya? Kumakain ba s'ya ng tama? May maayos ba s'yang natutuluyan? At bakit ipinamumukha niya sa akin na walang problema in fact na halos isang taon na pala siyang idineklarang missing person sa Gascon?
"I'm on it. Don't worry, mahahanap natin s'ya," He looked at me with eyes full of assurance. Para bang ipinapahiwatig ng mga tingin niya na magiging okay din ang lahat.
"Carol! Pwedeng maki-share kami ng table?" Isang babae ang umupo sa tabi ko and it was Lily. As usual, she's with Casper and Casmon. Tumabi ang dalawa kay Dice at bale nasa gitna si Casper at nasa tapat ko si Casmon.
Hindi ito makatingin sa akin at sa tuwing titingin ako ay siya ang unang mag-iiwas ng tingin.
"Any lead? Guys? February 13 na." Saad ni Lily habang kumakain ng sandwich. Napabuntong-hininga naman ako dahil isang beses pa lamang akong sumubok maghanap no'n.
"Lead? Anong pinag-uusapan n'yo?" Nakakunot-noong tanong ni Dice habang palipat-lipat ang tingin sa amin. Oh crap, hindi ko nga pala sinabi sa kan'ya. Akala ko kasi sinabi na ni Lily lahat sa kaniya. Iyon lang palang kakayahan ko ang sinabi niya pati na rin ang pagbagsak ng Lañana.
"I guess Carol didn't told you yet, right? I'll explain it to you later. Sa ngayon, manahimik ka muna r'yan. Daragdagan ko ang informations sa brain cells mo," Mabilisang saad ni Lily habang nakangiti kay Dice pero halata namang pilit lamang iyon. Simula nang una niya itong makita sa headquarters ay hindi man lamang siya nagpakita ng motibo na interesado siya sa pagkatao nito. It looks like, she doesn't like Dice? Ewan.
Tumango-tango naman si Dice at hindi naman mababakasan ng pagkapahiya. Pinagpatuloy lamang niya ang pagkain. Ganoon din si Lily na nilantakan na ang pangalawa niyang sandwich.
Si Casper naman ay nakuntento na sa pag-inom ng coke mismo at pagkatapos uminom ay tinakipan ito bago inikot ikot sa ere. "Wala pa... Pupunta ako sa Elementary mamaya. Wala namang masama kung aaasa tayo na nandon ang hinahanap natin di'ba?" Nakakibit balikat pa siya habang sinasabi iyon at pagkatapos ay binuksan ang bote na hawak niya at balak sanang uminom pero sumabog ang laman nito sa kaniyang mukha.
"Ay tanga," Halos mabilaukan sa pagpipigil ng tawa si Lily at maging si Casmon at Dice ay halos mamula na dahil sa matinding pagpipigil. Ganoon din ako na nakalobo na ang mga pisngi.
Tingnan kami isa-isa ng masama ni Casper. "Tumawa na kayo nakakahiya naman sa inyo!" And as of the cue, napuno ng tawanan ang table namin. I don't care about what will they say. Wala akong pakialam kung iniisip nila ngayon na kumakapit ako sa mga SSG officers. Wala na akong pakialam sa mga bulungan.
Nang medyo natigil kami sa pagtawa ay kinuha ko ang tyansang makapagsalita. "I'm going with Casper. Masyadong malaki ang Elementary School. Mahihirapan kang maghanap."
"Tapos mahihimatay ka? Naku, Carol. No thanks kaya ko naman." Tutol niya habang iwinawasiwas pa ang dalawang kamay sa kaniyang harapan.
"Hindi no! Nasa kondisyon ako ngayon."
"Eh ikaw, Casmon? Saan ka maghahanap?" Tanong ni Lily na ngayon ay nakapatong na ang ulo sa lamesa dala ng labis na panghihina sa kakatawa.
"Bookstore," Tipid nitong sagot.
"Then okay. Sasama ako sayo. At ikaw," turo niya kay Dice. "Meet me at the headquarters. Sasabihin ko sayo ang plano para makatulong ka rin."
eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu eyu ey eyu eyu
Sejak kejadian di perpustakaan rasa kesal Mika menguap hilang entah kemana. Tetapi ucapan manis Daffa itu hanyalah ucapan manis belaka. Mungkin hanya untuk membuatnya senang. Buktinya sampai sekarang Daffa sama sekali tidak pernah memberitahukan keinginannya. Terhitung sudah beberapa hari semenjak Daffa mengatakan bahwa dirinya akan bilang ke Mika kalau ingin makan masakannya. Kenyataannya Mika-lah yang selalu mengirim pesan duluan untuk menanyakan apakah Daffa ingin dibawakan bekal atau tidak.Dan tidak.Sampai hari ini Mika tidak pernah membawakan Daffa bekal lagi.Mika memandang ke arah lapangan basket yang tidak jauh darinya. Sekarang dia, Siska, dan Michelle sedang duduk di bangku bawah pohon beringin samping kelasnya sambil melihat Daffa dan Rendy yang sedang melatih junior-junio
"This is your baby's heartbeat."From the monitor screen connected to the transducer on my stomach, I could see that my baby was still tiny. Maybe I can say it looks like a lump of meat. Over there is the source of my baby's heartbeat. This miracle had not happened in last month's examination."Your baby's heart rate is normal." Doctor Luke said."Really? How do you know?"In a reclining position, I glanced at Sean. At first, he refused to take me to the hospital, but he suddenly agreed, and now asked questions as if he cared. Sean folded his arms, and his expression looked worried too. Why is Sean worried?"The frequency is stable, 145. You can listen carefully too." Doctor Luke loo
The annual Gala of Alpha's and Luna's took place every year at the end of the semester, that was the first week of July. Which was in a few days.Faith's brusies were non existent by this time and Dea had not hit her or given her any more injuries either. Alpha Rigie took a lot of interest in faith's personal life. Faith was not very happy with that but the pressure on her was high.Her sisters resented her even more. Dea avoided her mostly and on occasions yelled at her to the point where she did not have to beat her to bring tears to her eyes.In short, it was one hell of a one week that Faith endured.She was not that excited to leave for the Gala at first but after suffering the unnecessary amount of humiliation and badmouthing, Faith was happy to leave for a few days.Alpha Rigie picked Faith up in his car along with a few warriors. An Alpha never left his pack wit
Elsa terbangun merasakan pegal di sekujur tubuhnya, namun juga ringan di dadanya. Dia membuka mata, menatap langit-langit kamar dalam diam. Ketika berhasil meraih semua kesadarannya, ingatan mengenai kejadian semalam membuat darahnya mendidih dan naik ke wajah. Elsa mencengkram selimut semakin erat dan menaikkannya ke dagu, menggigit bibir ketika setiap momen itu berputar di kepalanya bagai sebuah film.Dia tidak percaya bahwa dirinya sudah tidak lagi perawan. Sudah bukan lagi seorang gadis. Di usia 16 tahun, ya tuhan, apa yang dirinya pikirkan?!Elsa memikirkan bagaimana semalam Leon menyentuhnya, menyebar gelenyar panas ke seluruh tubuh, dan mengenalkannya ke sensasi yang tidak pernah Elsa ketahui sebelumnya. Terasa seperti, tubuhnya bukanlah miliknya. Karena Leon mengenal setiap jengkalnya l
CHAPTER 15He had gotten her flowers.Sara stared at the large beautiful bouquet of flowers Ariel had given her, she had brought it with her from work.Along with a carefully hand written note on a pink slip, her friend had said, "Christian said I should give you this, he is so anticipating you guys date, like seriously that was all he could talk about, he revealed some details which he said I should keep a secret from you, and all those stuffs,mehn babe you so lucky.""I'm lucky? In what way." She'd asked looking at the bouquet of red roses adorably, smiling and swooning profusely."Girl, you just walked down the streets one day, meet an handsome guy who now loves you like no man's business, and you're asking me why I say you are lucky, oh God when?" Ariel had answered looking up and raising her hands mockingly in an apologetic gesture.