chapter 18

Alessia's Point of View

Sunod sunod na tunog ng aking telepono ang gumising sa akin. Iminulat ko ang aking mga mata at agad kong hinanap ang aking telepono. Pagkakuha ko ng aking telepono ay agad akong napabalikwas ng nakita ko kung sinu ang nakalagay sa caller. It's ate Astrid from US. Ang pinsan ni Thalia. Si Astrid ay siyang nagalaga at nagaruga kay Adonis sa US. Napatingin lamang ako kay Rico na no'oy mahimbing pa ring natutulog. Humingi muna ako ng malalim saka ko sinagot ang tawag.

"Hey Ate Astrid." bati ko dito.

"Hey how are you Alessia?" tugon nito.

"I'm good Ate. Thank you. How's life treating you so far.?" tanong ko dito.

"I'm good. We're good. Umm, ah... i really need to talk to Thalia about something. I've been trying to call her but she's not answering." paliwanag nito sa akin. Saka ko lang naalala na itinago ko nga pala ang cellphone ni Thalia. Halos hindi ako makapagsalita sa sinabi niyang iyon. Hindi ko alam ang aking sasabihin dahil hanggang ngayun ay missing pa rin si Thalia. Kaya minabuti ko na lamang na magsinungaling at ilihim na nawawala si Thalia.

"Hey? Are you there? Alessia!" ulit nito.

"Umm... Yeah I'm sorry Ate Astrid. I will try to reach her. Maybe she's busy or something that's why you can't reach her." sambit ko dito.

"But i will try to reach her. I will go to her place later." medyo kinakabahan ko pang tugon dito.

"That's good. I really need to talk to her." tugon nito.

"Yeah Ate Astrid don't worry." sabi ko dito.

"Thank you. Bye beautiful." sagot nito.

"Bye takecare Ate." sagot ko saka na nito ibinaba ang telepono. Nakahinga na ako ng maluwag ng natapos na ang aming usapan at ibinaba na nito ang cellphone. Hawak hawak ko pa rin ang aking cellphone at pinapaikot ikot ko ito sa aking kamay habang nagiisip. Nasa ganong sitwasyon ako ng nagising si Rico at napansing parang malalim ang aking iniisip. Umupo ito at humarap sa akin saka ito nagsalita.

"Baby what's wrong?" tanong nito sa akin habang hinahaplos haplos nito ang pisngi ko.

"Baby, Astrid called me. We really need to find Thalia now. She's looking for Thalia." \sabi ko dito.

"What did you say?" tanong nito sa akin.

"Syempre I lied. I can't say to her that Thalia is missing. It's my fault babe. If it's not because of my stupid idea. Kung hindi lang ako nagpumilit sa date nila ni Miko hindi mangyayari ito. Sana andito pa siya. Sana- hindi ko na naituloy pa ang aking sasabihin dahil agad na nagsalita si Rico.

Ssshhhhhh... Don't blame yourself okey. I don't wanna see you like this. I don't wanna see you blaming yourself sa problemang wala kang kinalaman." tugon nito.

"Let's just stay positive. Mahahanap at makikita din natin siya okey." dagdag pa nito.

"Until when? I need to see and find her baby." malungkot kong tugon dito.

"Ssssshhhhhhh. Everything will be alright. Trust me." pagpapakalma nito sa akin kasabay ng isang mahigpit at mainit na yakap nito sa akin.

Antonio's Point of View

Hindi pa rin ako pinatulog ng pangyayari kahapon. Hanggang ngayun ay palaisipan pa rin sa akin lahat. Hindi ko pa rin talaga  lubos na kilala ang pamilyang iyon. I don't know that kind of creatures still exist. Nasa ganoon akong pagiisip ng biglang dumating si Marcelo na no'oy pinatawag ko kay Mateo.

"Boss pinatawag mo daw ako." bungad nito sa akin.

"Oo." maikling tugon ko dito.

"Gusto kong puntahan mo at bantayan mo si Scarlett sa Baguio. Huwag mong hahayaang makaalis hanggat hindi ko pa naayos ang problema ko kay Manolo." utos ko dito.

Miko's Point of View

Hindi pa rin ako masyadong nakatulog dahil sa kakaisip ko kay Thalia. I don't know what she did to me. I still want her despite of everything i find out about her. I really need to find her. Pagkagising ko ay agad akong nagtungo sa banyo upang maligo. Tinanggal ko lahat ng natitirang tela na nasa katawan ko at binuksan ko ang shower at hinayaang umagos ang tubig sa aking ulo, balikat, bisig at sa buong katawan ko. Lumabas ako sa banyo na nakatapis ng tuwalya sa aking beywang. Pagkatapos kong maligo ay agad akong nagbihis at lumabas na sa aking kwarto. Naabutan ko si Dad sa sala habang kausap si Marcelo. Marahil ay may inutos nanaman siya dito kaya hinintay ko munang makapagusap sila bago ako lumapit. Pagalis ni Marcelo ay agad na akong lumapit kay Dad. Iniinom nito ang kanyang kape habang hinihithit nito ang kanyang tabako. Umupo ako sa isang sofa na nasa harapan niya saka ako nagsalita.

"Son." bungad nito sa akin.

"Nagbago na ba ang isip mo at napagisip isip mong kailangan mo nang tanggapin ang alok ko. Son wala akong ibang-hindi ko na pinatapos si Dad sa kanyang sasabihin at agad na akong nagsalita.

"Dad I'm not here to have a father and son talk to you. I'm here for Thalia." tugon ko dito na ikinanuot ng kanyang noo.

"What? What about her? Bakit parang interesadong interesado ka sa kanya? Are you inlove with that monster chick?" tanong nito sa akin. Medyo nainsulto ako sinabing iyon ni Dad pero hindi ko na pinatulan pa.

"Look Dad I don't wanna answer those nonsense questions of yours." tugon ko dito.

I'm here talking to you because i need some people to find Thalia. Because her friends are looking for her everywhere. But if you dont help me with this. I ll figure it all out by myself. Thanks Dad." tugon ko dito. Tatayo na sana nako ngunit bigla siyang ngsalita kaya umupo uli ako sa sofa.

"I will help you son. You can talk to Mateo, Dane, Kye, and Keagan. tugon nito. Nasa ganong paguusapan kami ng biglang tumunog ang cellphone ni Dad. Bago pa man niya masagot ay agad na akong tumayo at hinanap ang pinsan kong si Keagan.

[LOS ANGELES CALIFORNIA 🇺🇸]

"You really need to go back to the Philippines Adonis." i said while Adonis drinking the blood in the wineglass he was holding.

"Being a half vampire and a half demon is not a joke. Stop playing with your victims Adonis. Before they know your secret. If that's happen it will be a big problem." i said.

"Ate Astrid you worry to much. Don't be always like an old woman nagging all the time. he said.

"Duhhhh im not an old woman." i said and roll my eyes to him.

I know what I'm doing okey. And besides i still have one week here. Let me enjoy my remaining days here." he said.

"Fine." i said.

And don't ever tell Ate Thalia that i will gonna surprise her next week or else. I'm gonna bite your neck and suck your blood. he smirk.

"Whatever kiddo." i said and roll my eyes on him. Suddenly his phone rings. He get his phone on the table in front of us and answer the call.

"Excuse me Ate Astrid. I need to take this call." he said.

Rico's Point of View

Alessia is so stressed because of Thalia's being missing. That's why i take her out so she can relax even in a short time only. I love Alessia so much. I love my girlfriend so much and i don't wanna see her suffering like this. Dinala ko sa paboritong niyang Chinese restaurant na madalas naming puntahan around Makati area. Pagkarating namin sa restaurant ay agad kong ipinark ang saskyan sa parking area. Pagpasok namin sa restaurant ay agad kaming ginuide ng isang waiter at hiningi ang order namin. Habang kumakain kami ay napansin ko siyang parang malalim ang iniisip.

What's wrong baby? Don't you like the food? Gusto- hindi ko na naituloy ang aking sasabihin dahil agad na nagsalita si Alessia.

"No baby the food are great. It's delicious." sambit nito.

"Naisip ko lang kasi yung paguusap natin nila Miko kagabi. Para kasing may mali eh." tugon nito sa akin.

"What do you mean?" tanong ko dito.

Napansin mo ba yung reaksyon ni Miko last night when he saw Thalia's picture on facebook? Para kaseng may hindi tama and the blood stains on the collar of the polo shirt that his wearing." paliwanag nito.

"Ya i saw his reaction. I know we shouldn't judge people until we know them pero katakataka yung mga kinikilos niya." tugon ko dito.

"I'm glad that you understand me baby." nakangiting sabi nito sa akin.

"Of course baby." tugon ko dito.

"Do you think it's possible na maghire tayo ng private investigator para manmanan siya at para malaman natin kung sinu talaga siya." sambit nito.

"Of course baby I'll figure it out as soon as possible." sambit ko dito.

"Thank you mylove." sambit nito sa akin sabay hawak sa kamay ko. Isang matamis lamang na ngiti ang itinugon ko sa kanya saka ako muling nagsalita.

"Anything for you baby." sambit ko.

Charlie's Point of View

Dahan dahan kong iminulat ang aking mata at iginala ito sa kwartong kinaroroonan ko. Tumambad sa aking harapan sina Ama at Dimitri. Na no'oy batid kong hinihintay akong magkamalay. Lumapit sa akin si Dimitri nang nakita niyang nagkamalay na ako. Pinilit kong igalaw ang aking katawan na medyo nanghihina pa dahil sa pambubugbog na tinamo ko sa mga tauhan ni Antonio. Dahan dahan kong iginalaw ang katawan ko at iniupo sa kamang kinahihigaan ko.

"Becareful Charlie mahina kapa? sambit sa akin ni Ama na no'oy gaya ni Dimitri ay lumapit na rin sa kinaroroonan ko.

"Dad is right don't forced yourself." sambit naman ni Dimitri sa akin.

"Guys, nabugbog lang ako hindi ako nalumpo. Kaya ko na ang katawan ko. Saka nakakagalaw pa nga ako." sagot ko sa mga ito.

"Oh realy! Theres only one way to find out." nakangiting sambit ni Dimitri sa akin. kasabay non ay sinuntok niya ako sa tiyan na halos ikasigaw ko na dahil sa nakakaramdam pa rin ako ng kaunting kirot at sakit na sanhi ng pagpapahirap sa akin ng THO.

"Ahhhhh! Fuck Why your so stupid Dimitri." sambit ko dito habang iniinda pa rin ang kirot at sakit.

"What? you said your good now." nakangiting tugon nito sa akin. Napailing na lamang si Ama habang pinapanuod kaming dalawa.

"Your such a pain in the ass Dimitri. Hindi ko nga alam kung saan mo ginagamit yan utak mo." sambit naman ni Ama dito.

"Dad Really!" nakakunot noong sambit na lamang ni Dimitri kay Ama. Napailing na lamang ako sa nasabing iyon ni Ama kay Dimitri. Hanggang sa sumagi sa isip ko si Thalia at ang pinagdaanan namin sa kamay ni Antonio kaya agad kong tinanong si Thalia sa mga ito.

"Where's Thalia? I want to see her. I need to know if she's doing fine now." sambit ko sa mga ito. Tatayo na sana ako sa aking kama ng pigilan ako ni Dimitri.

"Ooooops chill bro. She's fine now. sambit sa akin ni Dimitri.

Kailangan niya lang magpahinga. Nasa kabilang kwarto lang siya. Kailangan niyong dalawa ng pahinga. Don't worry she's completely fine. Ginamot na siya ng Doctor at walang naging problema sa kanya. Gusto kong ihanda niyong dalawa ang mga sarili niyo sa mga susunod pang mangyayari." sambit ni Ama sa akin. hindi ko man maintindihan ang gustong iparating ni Ama ay tumango tango na lamang ako dito. Hanggang sa mapansin ko si Dimitri na ngumingiti at pasulyap sulyap sa akin. Kaya agad akong nagsalita upang punahin siya.

"What? What are you smiling at?" puna ko kay Dimitri habang si Ama naman ay napapailing lamang sa kinikilos ng kanyang anak.

"Dad." tawag nito kay Ama na ikinanuot ng noo ko.

"What again?" tanong naman ni Ama dito.

"I think Charlie is inlove." nakangiting tugon ni Dimitri.

"Here we go again. Tama si Ama i need some rest now. I need it kesa sa pakinggan yang mga pinagsasabi mo." sambit ko dito kasabay nun ay ipinikit ko na ang mga mata ko.

"What im-" hindi ko na pinatapos itong magsalita pa at agad ko nang pinutol ang kung ano mang sasabihin nito.

"Talk to yourself Dimitri. Talk to yourself." putol ko dito.